Wat is er gebeurd bij de lokale verkiezingen?

De lokale verkiezingen hadden tot effect dat lokaal enige koppen rolden, Wilders radicaliseerde en D66 kennelijk profiteerde van de woede tegen dit kabinet. Wat is er allemaal aan de hand?

Verkiezingen zijn politieke barometers. Ze kunnen ons inzicht geven in hoe de klasse er voor staat. Niet vaak zijn er momenten waarop haast iedere volwassene zich uit kan spreken. Het eerste is wat dan ook opvalt is dat veel mensen hebben gekozen zich niet te uit spreken. De uitslag was historisch laag met 50% opkomst. Dit laat verschillende, samenhangende dingen zien.

Het laat apathie en verslagenheid van de werkende klasse zien. Uitspraken als 'ze doen toch wel wat ze willen' en 'het is mijn pakkie an niet' vind je terug in de uitslag. Tel er bij op dat veel mensen van links tot rechts vaak stemmen zonder echt veel liefde en je moet tot de conclusie komen dat Nederlanders behoorlijk vervreemd zijn van de politiek. De parlementaire democratie is een van de grondslagen onder de legitimiteit van het kapitalisme in Nederland en de Nederlandse staat, maar de verkiezingen die de parlementaire democratie op hun beurt legitimeren worden gewantrouwd.

Het is lastig te zeggen wie er nu precies niet gestemd hebben, maar als we stellen dat mensen niet kiezen door gebrek aan vertrouwen en door vervreemding dan kunnen we wel bedenken dat dit die mensen zijn wiens vertrouwen is geschaad door het neoliberale beleid dat links en rechts uitvoeren.

Verder is het natuurlijk opvallend hoe hard de regeringspartijen VVD en PvdA, timide als ze reeds zijn, hebben verloren. Op hun bangigheid zal ik terugkomen. Met name de PvdA heeft een afstraffing gehad. We moeten hier blij mee zijn. Niet omdat we blij zijn met rechts aan de macht, maar om een andere reden. De sociaaldemocratie is niet langer de grootste in de grote steden. De PvdA is in het proces van het verliezen van hun status als machtspartij. Dit heeft consequenties voor hun algemene aantrekkingskracht, die zal verminderen. Het maakt hun ook minder relevant voor vakbonden, waarop de greep van de PvdA een groot en bijzonder vervelend is. Migrantenclubs en subsidieclubs zijn vaak verbonden met deze partij. De PvdA is een conservatieve kracht in Nederland en de achteruitgang van deze partij maakt de ruimte voor verzet groter.

Maar waar ging de winst dan heen? Met name naar rechtse partijen zoals D66, het CDA en lokale partijen die veelal concurreren met de VVD. Het is ook niet zo dat 'de regering' verloren heeft want eigenlijk bestaat de regering uit de PvdA, VVD en de 'constructieve oppositie', die ook regelmatig met PvdA en VVD onderhandelt. SGP, CU, GL en D66 staan dan weer dichter, dan weer wat verder van het kabinet. Van deze vier heeft de meest linkse verloren en de rechtse rest gewonnen. Van de officiele regeringspartijen heeft de linker veel meer verloren dan de rechter. Eén antwoord op deze kwestie is simpel. De rechtse stemmers krijgen waar voor hun geld, de linkse stemmers niet.

Waarom D66 gewonnen heeft is niet in één zin te beantwoorden. Voor een deel is het een beloning voor de campagne die D66 jarenlang bewust voert tegen bepaalde vormen van discriminatie, met name Wilders, om zichzelf hierop te profileren. Er was in de aanloop naar de verkiezingen een grote verwarring te merken onder de islamitische stemmers, nu de PvdA echt had afgedaan. Eigen partijtjes kwamen op, die soms wat succesvol waren zoals NIDA in Rotterdam, maar over het algemeen faalden. Kiezers verdwaalden op zoek naar iemand die het op zou nemen voor de moslims, en vonden Alexander Pechtold. Dit is een stap naar rechts, maar vermoedelijk kiezen zij niet D66 omdat ze het neoliberalisme zo kunnen waarderen. In Amsterdam weet D66 al langer ook radicale zwarten aan zich te binden zoals bijvoorbeeld Roy Ristie die prominent op de posters stond in Oost. Ook andere PvdA'ers en ook VVD'ers zijn overgestapt naar D66. Net als het CDA biedt D66 een meer geloofwaardig alternatief dat zegt: 'bezuinigingen ja, maar wel redelijk, niet links en verantwoordelijkheid nemen'. Mensen zijn ook gewoon de leugens van Samsom en de persoonlijkheid van Rutte zat en stappen over zonder zelf significant naar links of rechts te schuiven.

Dan stond natuurlijk Roemer te glunderen. Het is mooi dat de SP het lokaal beter heeft gedaan dan in 2010, maar het triomfantalisme mag wel wat minder. Sowieso heeft de SP inmiddels ook de nare trek over genomen van andere partijen die haast alle verkiezingsuitslagen wel in hun voordeel kunnen uitleggen. Zo bestendigt de leiding zichzelf en hun politieke lijn. Maar de SP had natuurlijk veel meer moeten winnen dan dat het heeft gewonnen. Het verlies van PvdA en Groenlinks weegt niet op tegen de winst van de SP. Er is absoluut geen sprake van een verschuiving naar links.

Het lijkt wel alsof de SP kostte wat het kost verkiezingen niet wilt winnen. Al tien jaar zijn SP campagnes zo apolitiek mogelijk. Posters hebben de tekst 'SP' of 'NU SP'. Je kan zo'n partij moeilijk serieus nemen. Dit jaar maakten zij zichzelf ook belachelijk door aan de gang te gaan met kleurplaten tegen kinderarmoede als onderdeel van de verkiezingscampagne. De voorbeelden zijn legio en beschamend. Als er dan ook geen strijd plaatsvind waarin de mensen wel de SP onder hun zien en de andere partijen aan de verkeerde kant van de lijn, hoe moet dan de werkende klasse leren dat ze SP moeten stemmen? En als er dan strijd plaatsvind dan is de SP vaak maar halfslachtig aanwezig. Toen VU werd bezet kwam ROOD niet meteen opdagen, want zij waren bezig met een narcistische verkiezings-PR-stunt. Typisch.

Daarnaast is de SP zodanig verrechtst dat er daadwerkelijk een electoraal gat links van de SP dreigt te vallen. Het moest ook bij mij van heel diep komen om SP te stemmen. Ik ben pas een paar dagen voor de verkiezingen overtuigt door Germen, die zei dat als ik niet SP zou stemmen dat ik de PvdA zou helpen. Dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. In de aanloop naar de verkiezingen gaf de SP vol overtuiging aan de 'dirty work' van Rutte II te willen doen in Amsterdam en alle bezuinigingen braaf te willen uitvoeren onder het mom van 'het is beter als een socialist het doet', dixit Peter Kwint. Het zou dramatisch zijn als de SP mee gaat regeren in Amsterdam, juist nu er zulke harde bezuinigingen aankomen. Het zal links als geheel kwaad doen als de SP zulk openlijk klasseverraad pleegt.

Wilders wist de aandacht op zichzelf te vestigen met zijn uitspraken na de verkiezingen om zo te verhullen dat hij zelf weinig gewonnen had. Ik zal het hier niet te uitgebreid over hebben, gezien het volgende blok. Maar laat ik duidelijk zijn: als de PVV zichzelf niet op zo'n cruciaal moment een onmogelijke partner voor colleges had gemaakt, dan had extreem rechts zich wel degelijk institutioneel kunnen versterken. In Den Haag en Almere had Wilders heel goed kunnen gaan meeregeren. In Rotterdam kunnen we vooruitblikken reeds op het drama dat een coalitie van D66, Leefbaar en VVD zou opleveren. We mogen van geluk spreken als slechts in Rotterdam extreem rechts geïnstitutionaliseerd wordt.

Het kwam PvdA en VVD helemaal niet slecht uit dat na hun nederlaag het even ging over Wilders. Hier hebben ze dankbaar gebruik van gemaakt. Maar vrij snel na Wilders verschoof de aandacht alweer na Deurne. Het ging dus binnen een paar dagen over criminele marrokanen. Het geeft de racisten opnieuw vertrouwen, getuige van hoe vaak bijvoorbeeld kameraden 'minder minder' naar hun hoofd geslingerd kregen door automobilisten op de laatste VU colpo. Racisme en extreem rechts worden heel normaal. En inmiddels ligt het volgende neoliberale pakket weer op tafel: de pensioenen gaan op de schop en de volledige risico's van pensioenen wilt men schuiven in de schoenen van de pensioengerechtigden. Zo zie je hoe de media racisme gebruiken om Geert Wilders en de regering te beschermen ondanks hun zogenaamd kritische houding en onafhankelijke positie.

Hoe de staat een middenklasser een belastingdruk geeft van 11,74% - weg met de zelfstandigenaftrek

Een aantal mensen, waaronder veel linksen, vallen over elkaar nu de 'zelfstandigenaftrek' ter discussie staat. Ik zal vertellen waarom dit een bezuiniging is waar wij in principe blij mee moeten zijn. Want de belastingdienst helpt nu grote en kleine bedrijven aan allerlei geweldige belastingvoordelen. Ik zal een boekje opdoen van wat ik zelf tegenkwam. Bovendien ondersteunt de zelfstandigenaftrek het beleid om van werkers quasi-middenklassers te maken.

We beginnen even bij het begin. Waarom is de zelfstandigenaftrek in het leven geroepen? Om mensen te stimuleren te freelancen. Nu ontkent rechts al jarenlang dat werkers, ook wel bekend onder het oude woord arbeiders, niet meer bestaan. Door werkers in een soort middenklasse positie te manoeuvreren wisten onze bazen en politici honderdduizenden werkers inderdaad tot een quasi-middenklasse status te verheffen. Ondertussen behoorde de meerderheid van deze 'middenklassers' acuut tot de onderkant van de middenklasse, waar het onzekerheid troef is, en het leven geen vetpot is. Want de ZZP-constructie leverde vooral veel geld op voor de baas die nu opdrachtgever werd. De crisis heeft hen zwaar getroffen. Al met al echter zien deze mensen zich nu meer, als dit type middenklassers, eerder vertegenwoordigd door types als Rutte, Verdonk en Wilders dan door linkse voormensen. De staking van Post NL ZZP'ers was wat dat betreft niet alleen een mooi moment van strijd, maar ook een uitzondering die de regel bevestigde.

Dus we kunnen stellen dat die ZZP en freelance constructies slecht zijn voor ons als werkende mensen. Voor individuen, maar ook voor ons allemaal. Onze gezamenlijke kracht wordt gebroken. Eén op de acht is nu een quasi-middenklasser gemaakt. De wanhoop van de zelfstandige drukt bovendien over de gehele linie de salarissen, omdat zij geen minimumloon hebben. Maargoed, dit is natuurlijk niet iets dat op zichzelf tot stand is gekomen. Nee, het was een hele bewuste politieke zet. En het gaat hoe dat gaat in Nederland: men wordt er met een regeling ingeluist. We hebben vele liberalisaties gepikt omdat ons een tegemoetkoming zoals de zorgtoeslag in het vooruitzicht werd gesteld. In de rekensommetjes pakten de beleidswijzigingen daarom niet altijd al te dramatisch voor ons uit en de PvdA (altijd de PvdA) wist óók nog wel 'iets' voor de minima te regelen, dus ach, waarom zouden we klagen. Later, als de overgang geslaagd is, en men het normaal vindt, en het verzet vergeten is, wordt de tegemoetkoming langzaam of sneller afgebouwd. Denk nog maar eens terug naar Hans Hogervorst, het jaar 2005, en de zorgwet van toen. Hoe zat toch ook al weer? Hetzelfde flikken ze nu met de zelfstandigenaftrek.

Ik weet prima hoe het zit met de situatie van zelfstandigen. Sinds enige tijd ben ik zelf deeltijdzelfstandige, ik maak websites. Niet omdat ik het leuk vind, maar omdat geen baas me uit wilde buiten, dus moest ik voor me zelf beginnen. Als iemand met een eenmanszaak (zo heet 'freelance' en 'ZZP' eigenlijk) wordt je fiscaal nu enorm in de watten gelegd. Je belastingdruk kan slechts 3,2% zijn. Ik zat ik de zaal van de belastingdienst en ze rekenden het ons voor, wat we hoe moesten opvoeren. De belastingdienst beperkte zich tot de reeds bizar riante legale belastingregels; de kamer van koophandel ging verder en moedigt fraude aan. Met een 'handige boekhouder' kan je ook delen van je hypotheek of huur, gas, water etc. allemaal aftrekken van de belasting.

Pagina 16 van de uitdraai die je krijgt bij de bijeenkomst 'Goede start met de Kamer van Koophandel en de Belastingdienst' zie je hier.

En dit is dus de winst, nadat je allerlei privé kosten al hebt kunnen aftrekken als zakelijke kosten op advies van de kamer van koophandel èn nog je BTW erover hebt terugegevraagd. Ik kan je vertellen hoe een klin bedrijf investeringen tot 149% kan aftrekken. Maar als we dat dus niet eens meetellen, dan komt men met dit rekenvoorbeeld op een belastingdruk van 11,74%. De normale belastingdruk is. Haalt iedereen die lage druk? Nee. Maar de belastingdruk is laag. Een relatief goedbetaalde werker zit netto al gauw boven de 30%. De boodschap van de belastingdienst is: wordt middenklasser, wij helpen je, met allerlei fijne regelingen. Dat is mij ook letterlijk zo verteld in de kamer van koophandel.

Ik durf dus te beweren dat de gemiddelde middenklasser niet te klagen heeft over de belastingen. En wat zijn ze vriendelijk, meegaand en meedenkend bij de belastingdienst als ik opbel namens mijn eenmanszaak. Dat hoef ik niet te verwachten als ik opbel namens mijn werkende ik. Als bijvoorbeeld een bouwvakker als ZZP'er in de shit zit dan moet hij klagen over andere dingen, namelijk dat hij eigenlijk gewoon een ouderwets lid van de werkende klasse is, en dat hij ook uitgebuit wordt als een werker. Maar dan nu New Age stijl. En dat is precies waarom Max Pam rechts poep zegt wanneer hij schrijft: "Werkenden in vaste dienst hebben zich een schier eindeloze reeks privileges verschaft en nu pakt de coalitie het enige fiscale voordeeltje af dat de zzp'er nog was gegund". Zo draait hij de volgorde om. Bouwvakkers zijn ZZP'ers gemaakt precies omdat ze werkenden in vaste dienst waren wiens rechten zijn afgepakt. We moeten dus niet de zelfstandigenaftrek gaan verdedigen, en de nieuwe shitsituatie daarmee rechtvaardigen en voort doen bestaan, maar we moeten eisen dat werkers weer werkers worden gemaakt, met alle rechten van dien.

Vrouw 1 - VVD'er 0

Ergens in Zaandam, op een diploma uitreiking, staat een MBO'er tegenover haar leraar, een VVD'er. Het diploma ligt voor haar neus. Het is een massale ceremonie. Ze is de enige vrouw in de klas. Ze wilt nog even naar de tekst van het diploma kijken, voordat ze ondertekent. Haar leraar roept haar een halt toe: 'Je bent wel echt een vrouw eh, dat je het wilt lezen voordat je tekent!'. Ze tekent maar snel. Een paar minuten later blijkt de VVD-leraar een diploma te hebben uitgegeven met een dikke spelfout: 'implementaren', is te lezen in de tekst. Hoe deze leraar gaat corrigeren dat tientallen leerlingen een mislukt diploma hebben gekregen, is nog niet duidelijk.

De frustratie van Ton Heerts

Polder neemt werkers 'niet serieus'

Update: Asscher 'herkent zich niet in beeld' ... FNV-voorzitter Heerts: 'Ik wil zo graag met VVD en PvdA frustreren dat de vakbeweging eens tegen de werkgevers optreed, en alleen maar overleg voert' ... CDA wil 'opheldering'

 

De FNV-voortzitter is gefrustreerd dat VVD en PvdA zijn plannen om strijd te frustreren via een een sociaal akkoord, frustreren. Ton Heerts, voorzitter van de vakcentrale FNV, zegt dat in een vraaggesprek met de Volkskrant. Volgens Heerts worden allerlei meningen doorgevoerd - denk aan de vakbeweging niet meer nodig hebben - zonder dat hierbij overlegd wordt met de vakbeweging, zoals afgesproken.

Het originele bericht. 

Update
Minister Asscher van Sociale Zaken herkent zich niet in het beeld dat het kabinet het overleg met de sociale partners frustreert. Volgens de minister is er volop ruimte voor overleg en worden de bonden niet overal buiten gelaten. De Volkskrant meldt:

Volgens hem (Asscher, red.) was de afspraak dat er geen nieuwe voorstellen zullen komen zonder overleg met vakbonden en werkgevers. De voorbeelden die Heerts noemt, zijn volgens de minister niet van toepassing.

Zo hebben de sociale partners vooraf inzage gehad in de brief van minister Stef Blok (Wonen) aan de Eerste Kamer dat het kabinet geen ruimte ziet om vakbeweging überhaupt serieus te nemen. En de bezuiniging op compensatiemaatregelingen van staatssecretaris Jetta Klijnsma van Sociale Zaken voor vakbondsbureaucraten die ontslagen worden vanwege de door haar besloten FNV reorganisatie, konden niet langer wachten. 'Dat was al ingegaan. De wet was al in werking. De afspraak was niet om 3 maanden niet te regeren.'

CDA
Tweede Kamerlid Pieter Heerma (CDA) wil opheldering van minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken over de uitlatingen van Heerts. Heerma wil Asscher dinsdag naar het wekelijkse vragenuurtje van de Kamer halen, meldt Trouw. 

Eerder
Heerts waarschuwt in de krant:

"We gaan voor herstel van vertrouwen in de polder. Dat is nodig om de de strijd te saboteren. Maar op deze manier komen we aan onderhandelen niet toe."

Op 19 december vond het Midwinteroverleg met de sociale partners plaats. Het kabinet zegde destijds toe open te staan voor eventuele alternatieve voorstellen, mits op deze manier werkers een sigaar uit eigen doos werd geboden. Maar daar lijkt het kabinet zich nu niet meer mee bezig te houden. Heerts voelt zich niet meer serieus genomen door de bewindspersonen met wie hij moet onderhandelen.

Zo hekelt de FNV-voorzitter het versneld verhogen van de VNO-NCW voorzitter Wientjes taillemaat. 'De man kan moeilijk lelijker'. Het gat dat ontstaat tussen het schoonheidsideaal en het gemiddelde uiterlijk van een bestuurder wordt zo gevaarlijk groot. Ook toonde Wientjes zich ontevreden over de schoenen van de heren Rutte, Asscher en Wientjes. 'Zwarte schoenen laten teveel doorschemeren wat je wilt. Bruine schoenen kunnen beter liegen'. Kijk maar, stelde Heerts, die trots zijn schoenen liet zien.

Daadkracht zonder draagvlak

Naast de schoenkleur vindt ook de mededeling van minister Stef Blok (Wonen) dat het hypotheekbeleid niet wordt aangepast, geen genade bij de FNV-voorzitter. "Daarover was overleg toegezegd. Kan iemand mij vertellen wat een vakbond dan moet doen als er geen overleg is?! Dit kabinet legt de rekening van het gebrek aan overleg geheel bij de FNV voorzitters. Daar willen wij graag overleg over".

Heerts verwijt het kabinet dan ook daadkracht zonder draagvlak. 

"Het is heel stoer allemaal, maar het is te omvangrijk, te desastreus. Wij mogen meepraten om alternatieven te bedenken, maar daar fietsen ze doorheen. Dat frustreert het overleg enorm. Iedere keer dat ik iets wil zeggen, springen Rutte en Wientjes op hun BMX om over de stoelen en tafels te crossen".

Op 19 december kwamen kabinet, werkgevers en vakbonden voor het eerst in een jaar tijd bij elkaar voor sociaal overleg. Bonden en werkgevers spraken toen van een goed begin. 

Foto: (VRNL) FNV-voorzitter Ton Heerts en Bernard Wientjes, voorzitter van werkgeversorganisatie VNO-NCW, praten met minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Lodewijk Asscher en premier Mark Rutte in het Torentje op het Binnenhof.

 

Tijd om de vluchtelingenstrijd op een hoger plan te trekken.

Vluchtkerkbewoner Ahmed spreekt gevangenen toe bij Kamp Zeist, 5 januari. Foto: Antiorde

Wij, vluchtelingen en activisten, demonstreren nu al vele maanden in de huidige ronde van strijd voor een oplossing voor de vluchtelingen en tegen het immigratiebeleid. In het begin konden we met kleinere acties goed in de kijker komen. Nu is het tijd om de strijd op een hoger plan te trekken: we moeten werkelijk gaan toewerken naar een oplossing. De sympathie die er onder lagen van de Nederlandse bevolking is voor de vluchtelingen moeten we mobiliseren. De manier waarop werpt discussies op binnen activistisch links. Hier valt te lezen hoe de demonstratie van 23 maart juist wat leus betreft radicaler wordt dan wat we eerst deden, terwijl het volledig binnen de ‘traditie’ van vluchtelingenprotesten in Amsterdam past.

Tot nu toe ben ik zeer te spreken over de samenwerking die activisten aan de dag hebben gelegd. Heerlijk. Dit ging niet zonder slag of stoot: er was oud zeer en ik heb ook momenten gehad dat mensen uit zekere bewegingen mij op een simpele wijze probeerden te diskwalificeren: ‘maar jij bent van de Internationale Socialisten’. Dat soort momenten vond ik vervelend, maargoed, zand erover. Gaandeweg ging het allemaal veel beter en konden we goed samenwerken en ontstond een hele positieve sfeer van wat ik kameraadschap noem. Echt, enorm fijn. Vooral met zo’n toch kleine kring van radicaal links in Nederland moeten we wel een beetje de rijen sluiten om überhaupt een deuk in een pakje boter te kunnen slaan. De noodzaak tot eenheid werd gesteld door de vluchtelingenacties, daarbij hamerden de vluchtelingen zelf op eenheid. Onze oude discussies op links? Waar heb je het over! Gewoon actie! Of zoals Berete het altijd zegt: ‘No discouraging. No division. Otherwise we are lost’.

Zoals echter terecht in het Parool een tijd geleden stond is de activistische steun voor de vluchtelingen tot nu toe vooral gekomen uit de links-radicale hoek. Dan heb ik het dus niet over de politiek gezien zeer beperkte faciliterende steun van bijvoorbeeld de Protestantse Diaconie in Amsterdam; ik heb het over de mensen die willen bouwen aan publieke acties om daadwerkelijke verandering te bewerkstelligen. Het Parool maakte er een zielige persiflage van. De afbeelding bij hun artikel destijds was een gemaskerde anarchist die als een poppenmeester de tentenkampen bespeeld. Wat een disrespect voor de vluchtelingen: alsof ze niet zelf kunnen nadenken en schaapachtig achter radicalo’s aanlopen. Ook de VVD gebruikte de betrokkenheid van anarchisten als argument tegen de vluchtelingen tijdens een kameroverleg hierover (zoek op ‘anarchisten’ in dit bestand).

De werkelijke reden dat inderdaad anarchisten en revolutionair socialisten prominent aanwezig zijn is dit: de impliciete of expliciete steun van veel organisaties en partijen aan het deportatiebeleid. Tegenwoordig moet je politiek aardig radicaal zijn als je een wat mij betreft niet meer dan fatsoenlijk standpunt inneemt als ‘vluchtelingen welkom’ of ‘stop deportaties’. Wij radicalen en revolutionairen zijn gewoon de enigen die echt principieel de vluchtelingen steunen, door dik en dun. Daarom zijn wij zo nadrukkelijk aanwezig: het is de schandalige afwezigheid van anderen.

In het begin konden we met relatief kleine acties goed in de kijker komen, en verhoogde dit de politieke druk. Dit waren allemaal toffe acties. We moeten echter vaststellen dat de effectiviteit van deze vele relatief kleine demonstraties, tussen de 100 en 300 mensen, aan het afnemen is. De demonstratie in Utrecht op 5 januari was bijvoorbeeld amper merkbaar op het landelijke niveau. Hèt pluspunt van die dag was het demonstreren op een steenworp van Kamp Zeist en onze interactie met die mensen daar. Dat was voor de gevangenen een grote steun en dat was een erg heftig moment. De raison d’être van de protesten is echter politieke druk en bekendheid van het probleem van de vluchtelingen. Als we hier minder in slagen, en we ook duidelijk wat aan momentum inboeken, dan moeten we denken over nieuwe vormen van actie.

In Amsterdam deden we dit vanaf begin december, dus vlak na de ontruiming, vanaf het moment dat we in de vluchtkerk zaten. We planden vooruit naar de Dag tegen Racisme, eind maart. Dan konden we een groter protest neerzetten met meer organisaties. Ondertussen gingen we door met vooral heel veel actievoeren. Antiorde geeft het meest complete overzicht hiervan. Maargoed, nu botsten we natuurlijk tegen een politieke uitdaging aan. Want hoe ga je verbreden, in een land waarin de meeste partijen je radicale standpunt nauwelijks onderschrijven? En hoe dan? Het is op dit punt dat er nu een belangrijke discussie is ontstaan, die vooral over de (bizar drukke) emaillijsten loopt. Hierover is enige verwarring.  Laat ik dus even een stapje terug doen, naar de eerste protesten in Amsterdam, zoals die van 10 november.

Wat de vluchtelingen betreft was het altijd al de bedoeling om politieke partijen te betrekken. Het is de politiek die met wetten het probleem heeft gecreëerd en in stand houdt. Wetten worden gemaakt in de Tweede Kamer en de regering. Dus als we een oplossing willen moeten we de politiek betrekken. Partijen zouden ons moeten steunen en niet het immigratiebeleid. Dus bij de eerste demonstratie hebben we al pogingen gedaan om partijen zich uit te laten spreken voor de vluchtelingen. Dit resulteerde in de aanwezigheid van Chris Schaeffer van SP Nieuw-West tussen de sprekers voor de Stopera, die zijn steun uitsprak voor de vluchtelingen. ‘Sharon’ is (al dan niet terecht) populair onder de vluchtelingenleiders in Amsterdam: vaak vragen ze of we Sharon Gesthuizen er niet bij kunnen hebben. Het is dus, wat de Amsterdamse vluchtelingen betreft, nooit een ‘puur’ buitenparlementair protest geweest. Dat buitenparlementaire activisten (zoals ik) duidelijk betrokken waren bij die protesten, betekende geenszins dat we ons tot het buitenparlementaire beperkten.

Voor de demonstratie van 23 maart, waar een groot en breed protest van willen maken (en echt iedereen voor nodig hebben!) kiezen we nu de leus: Geen vluchteling op straat of in de cel. Hiermee herverpakken we de eis van een oplossing van de vluchtelingen op een manier die verbreding beter mogelijk kan maken. Bredere groepen zullen zich kunnen herkennen in deze leus en ook meer gematigde organisaties zullen deze kunnen onderschrijven. Er is gezegd dat dit een afzwakking van de eerdere leuzen betekent. Dit klopt niet, in ieder geval niet wat de protesten vanuit het kamp Osdorp betreft. De eerste demonstratie in Amsterdam had in de leus gerechtigheid; de tweede mensenrechten. Nu kan de staat wel zeggen dat ze ‘streng maar rechtvaardig zijn’, maar ze kan moeilijker zeggen dat ze voldoet aan onze nieuwe leus. Dus het is juist de leus die we nu kiezen die radicaler is dan eersten. De leus zwakt dus niet af, maar wordt juist radicaler.

Als het gaat om nieuwigheid van de leus: het ‘op straat leven’ is altijd een centraal facet geweest van de protesten. Dat kan dus geen verassing zijn. En het spandoek ‘stop opsluiting van vluchtelingen’, wat ook in onze leus voor 23 maart tot uitdrukking komt, is vaak prominent aanwezig geweest, zoals bij het protest bij de rechtzaak van Habib Jaba op 12 december. Dan zou men nog kunnen zeggen: ja, maar we riepen toch No borders, no nations, stop deportations! tijdens de demonstratie? Was dat niet de leus? Dat riepen we inderdaad en er is niets in de nieuw gekozen leus die ons er van weerhoud op dit te roepen, of radicaal stelling te nemen tijdens de protesten in wat we schreeuwen tijdens het lopen en in wat we vertellen tijdens toespraken. Maar ‘No Borders’ is nooit de gezamenlijk afgesproken leus van een protest in Amsterdam geweest. Dat weet ik omdat ik in de organisatie van alle demonstraties in Amsterdam zat.

Ook pragmatisch herverpakken van ‘oplossing’ is niet nieuw. Mamadou en Mouthena kwamen hier als eerste mee in oktober. Les cinq points heette het (in onze veeltaligheid) en ze stonden er met de andere leiders op dat dit de eisen werden van de eerste demonstraties. Dit waren de eisen: 1) Open onze dossiers - geloof onze oprechte verhalen 2) Geef ons toegang tot zorg 3) En onderwijs 4) Arresteer ons niet meer willekeurig 5) Geef ons een verblijfsvergunning. De truuk van de herverpakking was niet het laatste punt; dat stond er bij om ons expliciete doel duidelijk te maken. De eerste vier punten werden gezien als dingen die we binnen konden halen. Het binnenhalen van deze punten, vertelde Mouthena, significa un permiso. Als je de eerste vier binnenhad, had je een verblijfsvergunning, meenden ze. Dus pragmatisch herverpakken van de boodschap heeft er vanaf dag één bij gehoord. 

Met andere woorden: de huidige lijn van verbreding is geen nieuwe lijn, maar een uitwerking van wat altijd al onze bedoeling is geweest.

Maargoed, hier kan men het uiteraard nog mee oneens zijn, en een andere lijn voorstaan. Natuurlijk: we moeten kritisch blijven, en in een kameraadschappelijke discussie met elkaar de beste strategie proberen te vinden. De voornaamste reden waarom nu enkele activisten zeer kritisch zijn over ons besluit tot deze verbreding (die we in de werkgroepvergadering van de demo aannamen met unanimiteit min één) ligt ‘m echter niet in alles wat hierboven is gezegd.

Nee, het is de terechte afkeer van politieke partijen, juist op het punt van immigratiebeleid.  Geheel terecht wordt gewezen op de rol van bijvoorbeeld de PvdA, die de basis legde voor de huidige deportatiemachine, en die onder het laatste kabinet Balkenende ook fanatiek bestuurde. Of op de beschamende, opportunistische, en soms gewoon racistische rol van de SP op dit punt. Hun steun voor de Bajesboten Zaandam wordt genoemd. Ook Groenlinks is vaak genoeg gewoon fout geweest. Inderdaad, inderdaad. En er valt nog wel het een en ander aan toe te voegen: zo was bijvoorbeeld de SP samen met de VVD  in het gemeentelijk college van Haarlem verantwoordelijk voor vluchtelingengevangenis bij Schiphol waar die rampzalige brand plaatsvond. Mijn maag draait er nu nog van om, ik raak ontroerd, als ik denk aan die ramp, waar de SP gewoon een zekere medeverantwoordelijkheid voor draagt. Dus ik kan er veel begrip voor opbrengen, als mensen er zeer weinig voor voelen om met deze partijen te willen samenwerken.

Realisme en bescheidenheid. Dat zijn belangrijke woorden. Bij een gemiddeld protest laat ik mee meeslepen door tamelijk radicale leuzen. Sta ik bijvoorbeeld voor Intertrust door een megafoon te blêren tegen het grootkapitaal, dan maakt het me weinig uit dat ik waarschijnlijk in dit geval weinig verander. Het gaat hier dan om het altijd ongrijpbare ‘bewustwording’ en om ‘symbolisch verzet’. Want dat is bijna alles wat doen, laten we eerlijk zijn! Maar ik vond dat ik me dit niet kon permitteren bij de vluchtelingen: als ik iets deed moest dat sowieso voor de volle mep gericht zijn op het verkrijgen van een oplossing. Er staat te veel op het spel, namelijk letterlijk mensenlevens. Dus geen louter symbolisch protest waarbij je vantevoren accepteert dat je waarschijnlijk toch niet binnenhaalt wat je wilt. Echt gericht zijn op een oplossing.

Daarom moeten we realistisch en bescheiden zijn: we zijn niet in staat om puur op basis van de kracht van de vluchtelingen en de revolutionairen het immigratiebeleid te veranderen. Wat gebeurt er dan? De protesten gaan wel even door, maar verdwijnen naar de marge. De VVD neemt weer het initiatief over, en weg zijn we. Onze protesten worden al minder ‘sexy’ de afgelopen tijd (we demonstreerden in Ede, en waren voorpaginanieuws in Ede. Demo was wel erg tof en goed voor Ede). De VVD heeft al een duidelijk offensieve tactiek gekozen, door bijvoorbeeld delen van Somalië als ‘veilig’ te bestempelen. Dus er moet gehandeld worden!

Hiervoor hebben we bredere krachten nodig. Dat kan: er is onder lagen van de Nederlandse bevolking sympathie voor de vluchtelingen. Die moeten we zichtbaar maken. Dat is precies waar 23 maart op gericht is. Maar hiervoor moeten we verbreden: we moeten wat dan een ‘brede maatschappelijke coalitie’ heet maken. En dit kan zonder op principes in te leveren. De leus die we kiezen is breed toegankelijk, en zoals ik heb laten zien ligt ‘ie volledig in lijn met wat we eerder deden. Deze brede coalitie zou moeten bestaan uit zowel de vluchtelingengroepen; radicalen; christelijke groepen; delen van de vakbond; etnische organisaties; politieke partijen. Die laatste hebben gewoon nodig om de zeer simpele reden dat het probleem door partijen veroorzaakt wordt, maar ook alleen door hun kan worden opgelost. Als wij deze verbreding voor elkaar krijgen, waar nu werkelijk al goede stappen voor gezet worden, dan zijn we goed bezig om de politieke druk op te voeren en te werken aan een oplossing.

Kijk, idealiter gaan gewoon een paar miljoen werkers ff staken, want ‘macht’ hebben de vluchtelingen gewoon totaal niet. Werkers kunnen namelijk de wereld veranderen, and all that jazz. Of we maken een revolutie, ook een goed idee. Maar dat gaat gewoon nu ff niet gebeuren. Dit is waar de keuze nu op neer komt: Duidelijk en principieel maar breed protest met de mogelijkheid van naar een oplossing toe te werken, of langzaam gemarginaliseerd worden terwijl we doorgaan met kleine demonstraties.

Daarom hoop ik dat iedereen enthousiast mee zal bouwen aan 23 maart en onze samenwerking zo voortreffelijk blijft als ‘ie tot nu toe is. Dit is een unieke kans, we moeten hem met beide handen aangrijpen!

Toevoeging 28 januari:
Iemand merkte terecht op dat ik in dit stuk wel erg veel de indruk wek dat het succes van de acties af gaat hangen van de betrokkenheid van politieke partijen. Dat is niet zo. In de eerste plaats wilde ik benadrukken dat politieke partijen noodzakelijk zijn voor het vertalen van het protest naar wetgeving, en dat we ze daarom nodig hebben. Maar het succes van de acties hangt af van de kracht van het protest, en dus de grootte en breedte. In mijn optiek zou politieke partijen betrekken die breedte op een belangrijke manier vergroten.

 

Staat in de tegenaanval: deportatie mag, delen Somalie zijn veilig

Bomaanslag in Mogadishu, 14 december 2012

De vluchtelingen brengen met hun acties de staat in een lastig pakket. Zij tonen aan dat het beleid faalt. Fred Teeven, de betrokken staatssecretaris, gaat nu in de tegenaanval. Mogadishu, een stad in Somalië is vrij en veilig genoeg, want de Talibanachtige Al Shabaab zit niet meer in alle stadsdelen, zegt Teeven. Dit is een tactiek met twee doelen. Ten eerste probeert Teeven de discussie te verplaatsen van Nederland naar Somie. Ten tweede probeert hij met het verhaal van de vluchtelingen en hun solidariteit te ondergraven. Maar wat hij zegt is niet waar en afkomstig van onbetrouwbare bronnen.

Uit het ambtelijk bericht:

Het ambtsbericht [van een Nederlandse ambtenaar ter plekke] vermeldt dat de veiligheidssituatie in Mogadishu tijdens de  verslagperiode nog steeds slecht was, maar dat er in deze periode hier en daar (sterke) verbeteringen optraden. Zo is Al-Shabaab sinds februari 2012 niet langer  aanwezig in het overgrote deel van de stad. De situatie van oorlogsgeweld waarbij  vele burgerslachtoffers vielen is overgegaan in een situatie van meer gericht  geweld van de zijde van Al-Shabaab tegen specifieke groepen, te weten personen  die politieke activiteiten verrichten voor de Somalische autoriteiten, medewerkers  van ngo’s en journalisten. Volgens het ambtsbericht kunnen de inwoners van  Mogadishu, ook vrouwen, zolang zij zich niet met politiek of ngo’s inlaten zich ongehinderd door milities door de stad begeven. Inwoners kunnen verhuizen naar andere districten om eventueel geweld in hun eigen districten te ontlopen. De markten in de stad zijn weer vrij toegankelijk, het (zaken)leven bloeit in delen weer op en er wordt gebouwd.   

Laten we bij het begin beginnen. De regering heeft over de hele wereld mensen zitten die de regering vertegenwoordigen en door hen betaald worden. Dit is de bron van informatie van de staatssecretaris. Is dit een betrouwbare bron? Ik vindt van niet. Er is gegronde reden om aan te nemen dat de ambtenaren ter plekke niet onafhankelijk een analyse maken, maar dat ze de regering naar de mond praten. Spuug niet in de hand die je voedt, heet dat.

'Al Shabaab zit niet meer in alle stadsdelen'. De staatsecretaris is erg precies. Het gaat dus niet meer om onveilige landen of regio's, maar om wijken en dergelijke. En dat voor iemand van een partij wiens leider in 2007 is veroordeeld wegens racisme tegen Somaliërs. De staatssecretaris heeft zelf een veiligheidsadvies: hou je niet met politiek bezig of met hulporganisaties, dan ben je veilig. Wat een belachelijke onzin! Ik probeer hier een goed argument tegen te formuleren, maar dat gaat bijna niet. Dit is zo'n ongelovelijk hatelijke onzin dat hier gewoon niet mee te reden valt. Het idee dat sommige stadsdelen levensgevaarlijk zijn, maar die er vlak naast niet, en het grootste deel van het land ook niet, is totaal van de pot gerukt. Het is alsof je na een machtsovername van de Taliban hier zegt dat mensen uit Amsterdam-Centrum terecht mogen vluchten, maar diegenen die Amsterdam-West niet. Zo werkt het niet. O trouwens, Mogadishu heeft geen vluchtveld, zoals Teeven schrijft. Die is kapotgeschoten. Er is de K50 landingsbaan, 50 kilometer buiten de stad. Dus ook buiten de nep-veiligheid van de 'vredestroepen'.

Wanneer kom je dan wel volgens de staatssecretaris in aanmerking voor (politiek) asiel? Kennelijk nooit. Teevens oproep tot het 'niet met politiek of hulporganisaties bezighouden' is niets anders dan een oproep leidzaam en schuw onder een levensgevaarlijke dictatuur te leven. En wat nou als iemand toevallig wel zich met politiek bezighoudt? Is dat dan zijn eigen stomme fout? Stuurt Fred Teeven bij de volgende begrafenis van een slachtoffer in Somalie een kaartje met 'He jammer dat je dood bent joh! Condoliflapstaart @ nabestaanden namens de Nederlandse regering. Maar tsja, had jullie maar ambtsbericht 2012-0000663989 moeten lezen. Ik had toch vertelt dat je je niet met politiek mag bemoeien? Eigen fout!'

Dus met een redelijke discussie over voorwaarden van veiligheid heeft dit niets te maken. Dit is een totaal van de pot gerukte manier om in de tegenaanval te gaan tegen de vluchtelingen. Door dit soort extremistische larie te spuien verplaatst Teevende discussie wel weg van het falende Nederlandse asielbeleid naar de vraag of Mogadishu veilig is. Niet toevallig staat woensdag een vergadering gepland in de kamer over de controversieële ontruimingen van de tentenkampen. Dit is een rookscherm, een afleidingsmanouevre.

Ten tweede probeert Teeven verdeeldheid te zaaien onder de vluchteligen. De ervaring leert dat de overheid hier helaas succesvol in kan zijn. Vlak voor en ontruiming van Ter Apel wist de deportatiemachine vele Irakezen weg te lokken met halve beloftes, om vervolgens de verdeelde rest makkelijk op te kunnen pakken. Vanwege de verschillende achtergronden hebben de vluchtelingen verschillende uitgangsposities in hun immigratieprocedure. Fred Teeven probeert deze verschillen te vergroten om de solidariteit te breken. Hier moet wij voor waken.

Aanstaande woensdag zullen vluchtelingen protesteren bij de Tweede Kamer om 7 uur. Kom ook! Eis een oplossing voor alle vluchtelingen. Na de ontruiming van de Koekamp kunnen we niet op ons laten zitten!

 

VVD'er Limburg corrupt? De hele Nederlandse elite is corrupt!

Tenzij we het zelf doen, amice!

Corruptie en vriendjespolitiek zijn een vast element van het Nederlandse politieke systeem. Veel van deze zaken bevinden zich onder de radar. Soms gaat iemand net te ver, vaak een liberaal. In dat geval schreeuwen media moord en brand, precies omdat ze de rest van het systeem veelal onkritisch aannemen. De regels van het spel moeten gerespecteerd blijven zodat het Nederlandse corporatisme overeind blijft. De vraag is, wat is corrupter? Een VVD'er die een vraag over een sollicitatie lekt, of een Shell die politici beloont  voor bewezen diensten met hoge posten? De eerste overtreedt de regels, terwijl het tweede volledig binnen de wet is.

De Nederlandse politieke en economische elite zijn twee handen op één buik. Mensen bewegen moeiteloos heen en weer tussen de ene en de andere kant van één en dezelfde elite.  Het meest bekende voorbeeld is uiteraard Shell, waar zo vaak een PvdA kopstuk heen verhuist (laatst weer Albayrak), of vandaan komt (Bos), dat er in de hoofden van mensen haast een associatie tussen de twee bestaat. Maar men hoeft niet eens daadwerkelijk te verhuizen van baan: zo hebben veel politici 'nevenfuncties', veelal in het bedrijfsleven. Er is een zekere hybride type in Nederland: iemand die zowel kapitalist is, als politicus. De man die dit perfectioneert is Loek Hermans, maar het is ook het geval bij Elco Brinkman: als je hem op TV ziet, dan weet je nooit of hij op dat moment in zijn rol zit als politicus of kapitalistenvertegenwoordiger.

Elco Brinkman is echt een typisch lid van de  Nederlandse heersende klasse. Bekijk zijn cv maar eens. Heen en weer, heen en weer. Of wat dacht je van Andre Rouwvoet? We zien hem op TV, ik denk nog: Christenunie. Maar hij is inmiddels een 'neutrale' vertegenwoordiger van een belangengroep. Door de politiek wordt hij dan weer aangesteld om iets te onderzoeken en advies uit te brengen aan de politiek. Of Roger van Boxtel, ook zo'n mooi voorbeeld: politicus en kapitalist in één. Het is zo vanzelfsprekend in Nederland dat dit op deze manier gebeurd. Allemaal supergoed geregeld hier!

De schijn van democratie wordt overeind gehouden door bij beslissingen veel samen te werken met 'belangengroepen'. De leiding van deze belangengroepen ligt dan weer veelal in de handen van mensen uit dezelfde politiek-economische elite. Zo geld dat voor 'jongerenbelangenorganisatie' G500. Ander voorbeeld is de HBO-Raad, die 40 hogescholen vertegenwoordigt: kijk naar de namen van de voorzitters. De vakbondstop is onderdeel van dit systeem. Wat dachten jullie van huidig interimvoorzitter Ton Heerts? Het hele idee van De Nieuwe Vakbond werd aanvankelijk uitgedoktert door topleden van de Nederlandse elite. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Wij vallen allemaal binnen een belangengroep. Leden van de elite praten namens ons met andere mensen uit de elite over het te maken beleid. Het hoeft geen betoog dat wij, simpele zielen aan de basis, geregeld tussen wal en schip vallen in dit systeem. Een belangrijk element in het Nederlandse systeem is dan ook corporatisme. Wikipedia is zeer verlichtend en zal ik hier citeren (hou in het achterhoofd dat dit een algemene omschrijving is):

Corporatisme als maatschappijsysteem is een model waar wetgevende macht aan burgervergaderingen wordt toegekend die economische, industriële, agrarische en professionele groepen vertegenwoordigen. In tegenstelling tot pluralisme, waar vele groepen strijden voor de controle van de staat, nemen in het corporatisme verscheidene onverkozen lichamen een beslissende rol aan in het besluitmakingsproces.
[...]
Op politiek vlak was het corporatisme tegen de liberale visie van de individuele burger die zelf bepaalt voor wie hij stemt, en ook tegen de socialistische visie van strijd tussen de sociale klassen. In plaats van de politiek te organiseren op basis van individuen (liberalisme) of klassenstrijd (socialisme) wilde het corporatisme de verschillende maatschappelijke groepen vooreerst aan elkaar binden en daarna ook aan de staat binden. [...] Het marxisme beschouwt het corporatisme als socialisme voor de bourgeoisie.

Wikipedia noemt landen met een corporatistisch systeem onder andere het Italië van Mussolini, Portugal van Salazar, het Argentinië van Perón. Nederland onder het Poldermodel en Ierland onder het Social Partnership hebben corporatistische trekken. 

Dit is het systeem. Dit is corruptie, dit is vriendjespolitiek, of anders gesteld: dit is de bourgeoisie die zowel de economie, als de politiek, als de 'burgerbelangengroepen', volledig in zijn grip heeft. De Limburgse VVD senator van Rey overtrad enkel de afgesproken regels en werd door de rest van de corrupte elite als corrupt bestempeld. Die regels zijn heilig, want die houden al te openbare excessen van corruptie binnen de perken, zodat het corrupte systeem als geheel zich kan blijven voortplanten. Het verschil tussen Nederland en een land als, zeg, Rusland, is in deze voornamelijk dat het daar in het openlijke gebeurd, waar het hier in het geniep gebeurd. Een tweede verschil is dat in Rusland ook gewone mensen via corruptie dingen gedaan kunnen krijgen, hier is dat onmogelijk.

Natuurlijk is deze elite niet eensgezind; de sociaaldemocraten en liberalen hebben ietwat verschillende opvattingen. En niet iedereen is reeds in even grote mate geïncorporeerd in deze elite. De SP is bij lange na niet zo geïncorporeerd als de PvdA. Ook niet iedereen is gelijk binnen deze elite. Het grootkapitaal van Shell, Unilever, Philips en dergelijke staat de laatste jaren stevig aan het roer binnen de elite en uiteraard zijn er verschillende opvattingen over hoe snel nog meer geld en macht de elite naar zich toe moet trekken.

Bij de arbeidersorganisaties ligt het uiteraard ook genuanceerd. Zo is Ton Heerts op volledig corrupte wijze aan zijn baan gekomen. Heerts is benoemd op basis van het feit dat hij behoort tot de rechterflank van de PvdA, niet op basis van wat voor enthousiasme voor hem onder de vakbondsleden dan ook. Dat wil niet zeggen dat hij daarmee kan doen en laten zoals de elite dat wilt. Hij is vóór de versoepeling van het ontslagrecht. Onder druk van de vakbondskaders voelde hij zich echter gedwongen om mee te gaan in de actie van 8 september en zich daar uit te spreken tégen de versoepeling van het ontslagrecht. De vakbondstop kan zich, net als iedere top van een belangenvereniging, nooit volledig vervreemden van wie zij claimen te vertegenwoordigen. Als die top zich niet nominaal blijft inzetten voor de belangen van die groep, verliest deze top zijn legitimiteit en daarmee zowel zijn nut voor het systeem, als de achterban. Met name de vakbond valt niet volledig te corrumperen, en de laatste jaren is vanaf de basis veel gebeurd om de bond weer op het goede spoor te zetten, alhoewel over het geheel bezien dit nog niet is gelukt.

Punt blijft. Nederland is pokkecorrupt.

VVD-woonbeleid inderdaad 'deportatie' van Amsterdammers

Tiers Bakker

Grote ophef in Amsterdam om een uitspraak van SP kandidaat kamerlid Tiers Bakker. Hij zei namelijk de harde waarheid: het VVD woonbeleid is de deportatie van Amsterdammers naar de rand van de stad. Geweldig dat het eindelijk eens gezegd wordt! (Werkende) Amsterdammers worden hun eigen stad uit getreiterd door VVD (en PvdA en GL) om plaats te maken voor de yuppen. Onder allerlei fraaie en minder fraaie namen wordt er dan een draai aan gegeven, zoals het 'spreidingsbeleid'. Wat al jaren gaande is, is niets anders dan een zuivering op klassebasis. Dit heb ik zelf nog meegemaakt. 

Tijdens het lezen Tante Leen opzetten.

Na opgegroeid te zijn in Amsterdam-Noord verhuisde ik in 2006 naar Oost. Prachtig stadsdeel. In 2011 moesten we er uit. Met nog twee andere zochten we een andere woonplek. En we zochten. En we zochten. Sociale huur konden we vergeten, want ik stond pas 6 jaar op de wachtlijst (!), alhoewel we pauper genoeg waren en zijn. 1100-1200 euro waren de woonplekken in Amsterdam die we konden vinden. Onbetaalbaar. En dan mocht je op veel plekken ook alleen maar gaan wonen als je jaarinkomen tientallen keren de maandelijkse huur was!

Dus zoeken net buiten de stad. 'Betaalbaar' was een voormalig arbeidershuisje gebouwd voor de scheepswerfwerkers van de Amsterdamse Droogdok Maatschappij in Landsmeer. De 900 exclusief kunnen we net opbrengen. Wat kregen we ervoor? Lekkages, zowel onder als boven het huis; een schuur met kapot asbest er in; disfunctionerende aarding (leuk, 230 door je klauwen); rottende kozijnen, zo valt een raam er bijna uit; afbrokkelende muren; verzakkende vloer; schimmel in de grond; geen CV; uitvallende elektriciteit; en kleine ongemakken. Kortom een ka uu tee woning. Grootste deel was verborgen gebrek. Maar ja wat kan je doen? Private sector en een ander huis vindt je dus niet zomaar.

En het is niet in Amsterdam, maar in Landsmeer. Een dorp voor het grootste deel bewoond door bejaarden en yuppen met kinderen. De lokale hangjeugd doet de gangstertjes van de stad na, maar heeft niet eens het lef een fiets te jatten. De roti hier is matig en de shoarmazaak vraagt twee keer zoveel voor een broodje als in Oost. Er is geen uitgaansleven voor de mensen van mijn leeftijd behalve een zogenaamde 'bar' op de zolder van de lokale Protestantse Kerk. En er zijn hier veel te weinig allochtonen dus ik voel me hier niet thuis!

Niets liever dan terug naar Amsterdam. En wat zou ik graag al die yuppen laten oprotten uit onze mooie stad. Ik heb mijn oude sleutel nog, ik vergeet niet waar ik vandaan kom. Ooit....
Althans woon ik nog in de buurt van Amsterdam. Een zeer goede vriend waar ik mee samenwoonde in Oost moest het land verlaten van de IND, na hier 17 jaar gewoond te hebben....Hij is nu meer dan 3000 Kilometer verwijderd van de stad die we samen missen.

Maar terug op het onderwerp. De VVD is de vijand van de Amsterdammer omdat de VVD simpelweg de echte, werkende, Amsterdammers de stad uit jaagt. Goede beurt van de SP.

Chronisch Prutsende Boekhouders (CPB): verschil SP&VVD 500.000 banen

Het Centraal Planbureau stelt dat het verschil tussen de partijprogramma's van de VVD en de SP in 2040 een half miljoen banen zou zijn. Dat onder de VVD er meer banen komen, en onder de SP minder. Dat is 28 jaar van nu. Is het CPB nou serieus? Hun rekenmodellen zijn eerder naar verdraaide VVD-ideologie dan naar de realiteit. Ze zouden nog niet kunnen voorspellen welke kleur haar Wilders volgende week heeft. Ernstiger is het dat op deze manier werkers in Nederland angst wordt aangejaagd vooral niet te stemmen op SP maar op de rechtse partijen.

Eerder schreef de Rode Lynx hoe Maurice de Hond als voorspeller nogal wat aan betrouwbaarheid heeft ingeboet door zijn grandioze voorspellingen van tot in de hemel groeiende bomen in de jaren 90. Maar dat dat volstrekt onbetrouwbaar was, omdat uiteindelijk in 1999/2000 de zeepbel klapte. Dus hoe zit het met het CPB, dat nu een zeer invloedrijke lange termijn voorspelling durft te maken, zo vlak voor de verkiezingen?

Ik pak even van een willekeurig jaar uit de jaren 90 het Centraal Economisch Plan (CEP) van 1998. De Aziecrisis is het jaar ervoor begonnen.

'Voor de meeste industrielanden blijft het verlies aan productiegroei als gevolg van de crisis binnen de perken. Hun conjunctuur heeft voldoende eigen dynamiek, en het belang van Azië voor hun buitenlandse handel en investeringen is weliswaar toe-genomen, maar nog steeds beperkt. Bovendien staan tegenover nadelige effecten zoals minder wereldhandelsgroei, scherpere prijsconcurrentie en lagere opbrengsten van beleggingen in Azië, ook gunstige effecten zoals lagere rentes, lagere prijzen en aantrekkelijke mogelijkheden voor overnames. Wel zorgt de crisis voor meer onzekerheid in het internationale beeld.'

Ach is dat zo, CPB? Dit is een redelijke korte termijn voorspelling van dat moment, en niet de minst belangrijke. Ook de FED van New York deed in 2000 zelfs nog aan dergelijk dagdromen en dacht zelfs dat het op de lange termijn goed zou zijn voor de Amerikaanse economie. Maar de crisis verspreide en Rusland ging ook kopje onder. De effecten van deze crisis combineerden met de eeuwige conjunctuurbewegingen van het kapitalisme om er voor te zorgen dat ook Europa en de VS in een crisis terecht kwamen. Die zagen ze bij het CPB dus niet aankomen. In tegendeel, het CPB verwachte voor na 1999 een 'trendmatige' groei. 

Een klein ander voorbeeld. Maar het CPB geeft in hun zelfde rapport een interessante grafiek waaruit hun eigen onbetrouwbaarheid blijkt.  Het is hun conjunctuurindicator. De twee gestippelde lijnen zijn verschillende voorspellingen; de aaneengesloten lijn is de 'realisatie'. Kijk bijvoorbeeld even naar 1988. Het CPB voorspelt: boven de lijn, goede conjunctuur. Het werd: onder de lijn, slechte conjunctuur. Nergens liggen de lijnen werkelijk goed bij elkaar. De Chronisch Prutsende Boekhouders van het CPB falen dus met hun voorspellingen.

Natuurlijk heeft de Rode Lynx zijn onderzoek geduldig gedaan, alvorens een artikel te schrijven. Een beetje halfbakken, blijkt. Het beste onderzoek vindt uiteraard plaats op Wikipedia en Google, voor linkse onderwerpen heeft socialisme.nu een goed archief ook. Tikken we daar 'CPB' in, dan krijgen we een fraai artikel Het CPB en de onverdiende uitstraling van betrouwbaarheid uit 2010 dat stelt dat 'ook al mag het CPB in die cijfermatige wereld dan koning zijn, het blijft het land der blinden'. Pepijn Brandon schrijft over een onderzoek naar de modellen die het CPB kiest: 

"Die keuzes zelf zijn bovendien allesbehalve politiek neutraal. In de publicatie beschrijven de auteurs hoe de Keynesiaanse veronderstellingen van de jaren veertig tot zestig werden vervangen door ‘supply side economics’ en ‘general equilibrium models’, essentiële elementen van neoliberale economische theorie. Hoewel ze deze verschuiving presenteren als de logische reactie op tekortkomingen in de voorspellende kracht van de oudere modellen, werd de richting waarin de nieuwe methodes werden gezocht sterk bepaald door de politieke verschuivingen van dat moment, en het feit dat de economische faculteiten stukje bij beetje ten prooi vielen aan de agressieve neoliberalen van de Chicago School.

Vanuit die achtergrond is het niet vreemd dat het CPB de afgelopen decennia structureel cijfers leverde ter onderbouwing van de noodzaak om te snijden in sociale uitgaven en de rechten van werknemers. Een neoliberale dokter schrijft neoliberale recepten voor. Maar politici en journalisten controleren maar zelden hoe betrouwbaar de voorspellingen waarop het CPB zijn aanbevelingen baseerde achteraf bleken te zijn.

Drie onderzoekers van het CPB zelf deden dit onlangs wel in een rapport over ‘voorspellen in crisistijd’. Het rapport haalt de cijfers terug op basis waarvan Bos en Balkenende op Prinsjesdag 2008 hoog opgaven van de weerbaarheid van de Nederlandse economie, terwijl aan de overkant van de oceaan Lehman Brothers instortte. Nog in september 2008 voorspelde het CPB 1,25 procent economische groei in het komende jaar. Uiteindelijk moest dit worden omgezet in een krimp van 4 procent – een enorme inschattingsfout met verregaande politieke consequenties".

Dit is het CPB dat nu ons werkers voorhoudt dat de VVD het beste voor de banen zorgt. En dat over 32 jaar, terwijl ze nog niet kunnen voorspellen welke kleur haar Wilders volgende week heeft. Het zou lachwekkend zijn als het niet zo ernstig was. Maar in ieder geval weten we wel eindelijk waar de afkorting CPB werkelijk voor staat.

De socialisten dissen de VVD

Kijk, dat is nou een geslaagde actie. In plaats van dat Rutte in het nieuws komt na zijn partijcongres als succesvolle premier en leider van het land, moet hij zich verdedigen tegen het socialisme! Ah, lekker voor je, Mark Rutte, de socialisten hebben je volledig het nakijken gegeven met het protest vandaag bij je congresje.

Daar stonden ze dan; de Internationale Socialisten, en ook wat bondsleden. Verkleed als VVD'ers en met op de borden parodieën van de VVD verkiezingsleuzen. 'Ziek zijn is een keuze!' De beste waar ik van gehoord heb zag ik nog niet er tussen op het fotoverslag, namelijk 'Gehandicapten moeten leren op eigen benen te staan'. Henk Kamp en dergelijk wurmden zich door de demonstranten. O wat vonden ze het vervelend. Haha. Hahaha!

En dan Rutte die op de foto ging met actievoerders, met de handen om de schouders. Joviale glimlach, alles om over te doen blijven komen als de eeuwige optimist en winnaar. Vandaag niet gelukt. Het waren er maar 20, maar ze gaven Rutte het nakijken, en hij stond daar met een grimas van heb ik jou daar. De IS actievoerders raakten een snaar in de samenleving, dat is wat ze deden. Het leeuwendeel van de Nederlanders walgt van Rutte's stelen van de armen en geven aan de rijken. En ze hebben de almachtige leider van het land in de verdediging gedrukt. Wat lezen we op nu.nl? Niets over de plannen van de VVD. Slechts een zure verdediging tegen 'het socialisme'. 

Heerlijk. En proost op de actievoerders. Victorie!

Dit protest is georganiseerd in het kader van een campagne, 'Haal het geld waar het zit'. Deze campagne wordt nu opgestart. Volgend weekend: door het land volgend guerilla-stickeren. Doe mee!

Frans Weisglas disst de SP

Frans Weisglas, een prominente VVD die zichzelf graag neerzet als een echte, ouderwetse, fatsoenlijke liberaal, heeft met een aanval op de SP enig stof doen opwaaien, zo midden in de komkommertijd. Dat SP’ers, als ze minister worden, een verplichte afdracht aan de partij behouden, zou ongrondwettelijk zijn. Want, zegt de liberaal, ze zijn dan van de Kroon en dienen het landbelang, geen partijbelang. Helemaal juist, Frans; maar heb je dan deze grondwettelijke principes ook toegepast op je eigen vrienden, of is dit weinig anders dan meten met twee maten ten behoeve van een lastercampagne tegen de SP?

 

Laten we eerlijk zijn Frans – ik neem aan dat je het niet erg vindt als ik je Frans noem, want je lacht toch zo amicaal naar me iedere keer op de foto – we weten allebei dat de Grondwet quatsch is die slechts selectief wordt toegepast. Je redenatie gaat tegen de hele logica van de parlementaire democratie in. Je zegt dat ministers niet meer tot een partij behoren maar het ‘algemeen belang’ dienen. Evengoed weet je dat partijen gekozen worden door bepaalde delen van de bevolking die daarmee een beleid uitgevoerd willen zien worden door de regering. Is je partijgenoot Rutte niet bekend om zijn uitspraak ‘Dit wordt een kabinet waar rechts Nederland zijn vingers bij aflikt’? Ministers kunnen slechts in het zadel blijven en hun beleid maken en uitvoeren als ze gesteund worden door de partijen waar ze uit voort komen. Met andere woorden: de regering is blijvend verbonden met de partijen die haar steunen en voert een zeker beleid, dat altijd slechts een deel van de bevolking zal bekoren. Je kan wel doodleuk stellen dat in de Grondwet staat dat ministers er zijn voor het ‘algemeen belang’, maar de praktijk wijst toch anders uit.

Ik kan het nog wel wat specifieker maken, Frans. Liberalen en die verwante stromingen handelen niet in het ‘algemeen belang’ maar in het belang van de bedrijven en hun eigenaren. Dit zijn dan ook de mensen die in de regel op jullie partijen stemmen. Zeg nou zelf; luisteren jullie naar VNO-NCW of naar de FNV? Veel duidelijker wordt het niet. Tenzij men uiteraard zich nog zich afvraagt of je liberale vrienden zoals de nevenfunctiekoning Loek Hermans hun dienen van je veronderstelde ‘algemeen belang’ wellicht niet combineren met het dienen van talloze andere belangen. En wat vindt je er van als voormalig CDA-voorman Eelco Brinkman, nu de nevenfunctieprins, als tabakslobbyist langsgaat bij zijn mede-CDA’ers in de regering? Punt is dat de politieke vrienden dit ‘algemeen belang’ dienen zonder enige moeite afwisselen met deelbelangen dienen.

Dus beste Frans, je bent een slimme jongen, waarom heb je zo’n vlammend maar overduidelijk op onzin gebaseerd betoog tegen de SP afdracht gehouden? Het is eigenlijk redelijk simpel. Want zoals al zojuist is gezegd, achter jouw versie van het ‘algemeen belang’ gaat een partijbelang, het belang van de BV Nederland, schuil. Je denkt ons in de maling te nemen. Helaas, niet gelukt. Volgende poging beter.

Politici leggen het Lenteakkoord uit - in hun eigen woorden!

Zijne Excellentie Jan Kees 'het moet van Brussel'  de Jager

X miljoen hier eraf, Y gecompenseerd en de eigen bijdrage omhoog, ontslag-rechten omlaag….

Snap jij het nog? De Rode Lynx kon het even niet meer volgen, dus heeft een aantal sleutelfiguren gevraagd om tekst en uitleg over het ‘Lente-akkoord’. Zo legt Alexander Pechtold (D66) uit: ‘De rollator hoeft niet in het basispakket; het is de eigen verantwoordelijkheid van mensen. Ouderen zouden eindelijk eens moeten opgroeien’

Een groepje ijverige politici verdringt zich rondom de camera en microfoon van de Rode Lynx. Nu niemand nog snapt waar ze mee bezig zijn, willen ze graag op dit populaire blog aan het Nederlandse Volk uitleggen wat ze van plan zijn en waarom.  De antwoorden blijken ontluisterend. Alexander Pechtold en Jolande Sap (GL) staan te kissebissen over wie als eerst mag. ‘Rustig,  we komen allemaal aan de beurt!’ zegt Jan Kees de Jager (CDA). Met zijn ietwat gezette postuur komt hij er niet door. Ondertussen is Sybrand van Haersma Buma (CDA) tussen de benen van Jolande Sap door gekropen en verschijnt stralend voor de camera. ‘Sybrand, je toupetje zit scheef!’

Nu ook zijn ‘haar’ weer in orde is raakt Van Haersma-Buma aan de praat. ‘Wat mij het ergst raakt is als ik langs een café loop, ná de klok van half 9, en ik werklui hun zuurverdiende geld zie vergooien aan drank en sigaretten. Ze moeten de dag erop weer vroeg op, wat doen ze hier op dit onchristelijke tijdstip!? Al die gezelligheid is des duivels oorkussen! Wacht, ik heb er nog wel een mooi bijbelcitaatje bij’. Hij voelt in zijn achterzak naar zijn bijbel, maar Sap is hem te snel af. Met een ferme corrigerende tik zegt ze ‘Mafketel, hou je aan het plan!’ ‘Ja moeder…’ Sybrand wendt zich nu weer tot mijn microfoon. ‘Waar waren we….ach ja. Al die gezelligheid, dat is slecht voor hun gezondheid en onze concurrentiepositie. Daarom gaan de accijnzen op bier met 10 procent omhoog, voor wijn met 15 procent en voor sterke drank met 6 procent. Want voor het slapen gaan een Oranjebittertje op de koningin moet blijven kunnen, natuurlijk. Tabak gaat ook meer kosten’.

Nu komt Jolande naar voren. ‘De dierenpolitie is van de baan. In deze tijden moeten we consequent beleid maken. Hoe krom is het om terwijl sommige mensen als honden behandeld worden, we honden als mensen behandelen?  De vaardigheden die de politie heeft geleerd bij het opsporen van vermiste goudvissen kunnen we nu goed gebruiken in de strijd tegen het terrorisme. Daarom is Dion Graus (PVV) met de restanten van de dierenpolitie naar Afghanistan gegaan in het kader van het real-life programma ‘Man, man, Uruzgan’. In Nederland zullen we ondertussen voortaan consequent zijn: dieren en mensen behandelen we hetzelfde. Voortaan zal iedereen door de politie als hond behandeld worden’.

Alexander Pechtold: ‘Ik ken een boel mensen die als een eerst levensbehoefte hebben dagelijks naar een musical te gaan. Met enige trots kan ik zeggen, dat ik vorige week wel 9 musicals heb gezien! Ja, ook ik behoor tot die groep. Het is dan ook niet te begrijpen dat de BTW voor theatervoorstellingen omhoog ging. Dat hebben wij dus geschrapt. Laten mensen eens de hoge cultuur van Joop van den Ende opsnuiven’. ‘Maar wat kunt u zeggen over het besluit de rollator uit het basispakket te halen?’, vraagt onze verslaggever. ‘De hoeveelheid rollators in Nederland loopt de spuigaten uit. Vol is Vol! Bovendien, als die bejaarden nou zo nodig een rollator willen, waarom kopen ze er niet gewoon één? Ik wil mijn zoontje van 6 als voorbeeld stellen. Van iedere keer dat ik hem een euro geef nadat hij het hele huis heeft opgeruimd en gesopt, moet hij 30 cent in een speciale spaarpot doen. Daar kan hij later de allermooiste rollator van gaan kopen.  Zo hoort het: werken voor je geld, eigen verantwoordelijkheid. Ouderen in Nederland zouden eens op moeten groeien’.

‘Nou ben ik’ piept De Jager van achter Pechtold. ‘Nou ben ik!!!’ Door zijn onrustige heen en weer gespring is zijn overhemd uit zijn broek geschoten. Plots hangt zijn buik tot op zijn knieën. Twee assistenten komen aangerend.  De eerst gaat op zijn knieën zitten en houdt de buik van zijne excellentie de minister omhoog, terwijl de ander puffend en steunend het versterkte overhemd weer in de broek probeert te proppen. ‘Wat is dit voor situatie!’ Paf! De assistenten krijgen er flink van langs. Een scheldkanonnade volgt. ‘Moet ik voortaan soms zelf mijn kleren aan gaan trekken! Waar betaalt de overheid jullie voor!’ De Jager neemt nog een trekje van zijn sigaar en dooft die op de kruin van één van zijn employees.

Minister de Jager lijkt niet echt meer bezig met de camera, dus draait deze wederom naar de presentator van De Rode Lynx. ‘U hoort het beste kijkers. Een volledig pakket waarin de breedste schouders de zwaarste pensen dragen. Voorts dient nog benoemd te worden, dat we allemaal sneller ontslagen mogen worden maar langer door moeten werken. Ook krijgen we allemaal minder geld maar de coalitie spreekt wel de wens uit dat wij meer zullen besteden. Mocht u gek worden van deze waanzin, gaat u dan nu naar de doctor want het eigen risico wordt alweer verhoogd, dit maal naar 350 euro. Veel sterkte allemaal onder het kabinet Rutte-1 ½’.

De vijfhonderste colonne G500

Bij het zien van de koppen van de leiders van G500, allen notoire kakkers, zullen een boel mensen vraagtekens zijn gaan zetten bij de goede intenties van deze organisatie die zegt voor jongeren op te komen. Hun tactiek: infiltreren in de grote regentenpartijen. Nu komt er nog wat bij: geld werven zoals de corrupte Amerikaanse imperialistische partijen dat doen. Maar dat is nog tot daar aan toe. Deze 'jongerenorganisatie' staat eigenlijk onder toezicht van rechtse stokoude mannen. WTF?!

'De vijfde colonne is een term die gebruikt wordt om aan te geven dat er in een land of een andere eenheid bepaalde krachten aanwezig zijn die voor de vijand werken. De term suggereert een georganiseerde samenzwering die op instigatie van de vijand van binnenuit de weerstand probeert uit te hollen.' Wikipedia over de het verschijnsel 'vijfde colonne'. Je zou haast zeggen: perfect van toepassing op G500. Aansluiten bij de terechte frustratie en woede van jongeren, en dat proberen om te buigen naar hard rechts beleid.

Sywert van Kakkerich van Lienden

Kijk eens naar deze kop. 'Jongeren zijn niet vertegenwoordigd!' zegt 'ie. Nee, jij, kakker, gaat ons jongeren vertegenwoordigen! Hij kan waarschijnlijk niet eens normaal plat NedeRRRRlands. En hoe gaan we de jongeren vertegenwoordigen? Door als jongeren de VVD, CDA en PvdA in te gaan. In al de jaren dat ik bezig ben met politiek, nog nooit zoiets debiels gehoord, maar uiteraard gaat de media er gewoon in mee.

Het enige wat deze man vertegenwoordigd zijn blanke, hoogopgeleide, rechtse, rijke jeugd die maar AL te graag een baantje in de top van de politiek of het bedrijfsleven wilt. Met andere woorden: Sywert is niet zomaar een jongere, hij is van een andere KLASSE dan wij arbeiders. Hij hoort niet bij ons, hij is bourgeois. Fuck hem. Maar, hij heeft het tot nu toe weten te verhullen. Zelfs de wens een half miljoen op te willen halen om reclamespotjes uit te willen gaan zenden volgens het systeem van de grote Amerikaanse imperialistische partijen, de Democraten en de Republikeinen, ontmaskerde hem nog niet volledig.

Sywert van Lieden en zijn G500 ontmaskeren zichzelf als klassevijand met hun Raad van Toezicht. Je leest het goed: ze hebben zichzelf georganiseerd als een bedrijf of instituut! De 'jongerenorganisatie' heeft de volgende oude rechtse bourgeois als toezicht:

Herman Wijffels, econoom, oud-directeur Rabobank, oud-bewindvoerder wereldbank, voorzitter polderinstituut SER, legde basis van Balkenende IV, een van grondleggers 'De Nieuwe Vakbond',

Paul Schnabel, directeur Sociaal Cultureel Planbureau, raad van comissarissen Shell, honderd-en-een nevenfuncties in het old-boys network waaronder bijvoorbeeld bij de Nieuwe Kerk van Amsterdam.

Lex Hoogduin, Hoogleraar monetaire economie, had verschillende (hoge) functies in De Nederlandsche Bank, oud-hoofd econoom Robeco, etc.

Pieter Winsemius, ex-adviesbureau McKinsey, VVD-minister in rechts sloopkabinet Lubbers-I, Minister in Balkenende-III, schrijver boeken over management, wetenschappelijke raad voor regeringsbeleid. 

Zeg nou zelf. Zijn deze mensen, de typische machthebbers in Nederland, die heen en weer springen tussen de kapitalisten (het bedrijfsleven) en hun lakeien (de politiek), de mensen die toezicht houden op een jongerenorganisatie? Nee. Het zijn mensen die toezicht houden op de G500ste colonne, dat zooitje kakkleuters.