Het recht op opruiing: Vrijheid voor Joke Kaviaar

Joke Kaviaar: terrorist of vrijheidsstrijder?

Ergens gaat het ons er wel om om de staat te rellen. Als je ze op de kast heb zitten dan voelt dat erg goed. Het wordt wat minder leuk als je de staat danig heb geïrriteerd dat ze je er voor aanklagen. Dit is wat Joke Kaviaar is overkomen. De staat zit al langer achter aan haar aan, en heb haar ook al eens vastgezet, maar nu is het menens. Morgen dient haar rechtszaak wegens opruiing met terroristisch oogmerk. Maar als Joke de bak in moet, dan ben ik ook schuldig, gooi mij er maar achteraan. Dit is een principekwestie. Joke doet veel zeer principieel werk, maar niet kwalitatief anders dan vele andere activisten. Zij is er tussenuit gepikt om als voorbeeld te dienen voor de rest, met andere woorden, dit is een voorbeeldje staatsterreur.

Eens kijken, hoe zal ik dit beargumenteren. Ik kan natuurlijk het burgerlijke excuus geven, dat het eigenlijk mag wat we doen. Dus dat ga ik eerst even doen. Want dit zijn de maatstaven waarlangs ook de rechtbank meet, toch?

Vrijheid van meningsuiting en vereniging gaat per definitie over afwijkende meningen die een andere manier van regeren, leven etc. voorstaan dan de status quo. Vrijheid voor niet-afwijkende meningen en daden heeft iedere regiem altijd gekend; vrijheid voor afwijkende meningen en daden is de werkelijke lakmoestest van hoeveel daadwerkelijk mag. Daarbij: er bestaan dingen als loze meningen, die worden gevent in debatverenigingen, maar voor Jan met de pet is dat kul. Als wij iets vinden van hoe de wereld er voor staat gaat dat vaak direct over ons leven, waarin wij geteisterd worden door het kapitalistische systeem en die ondingen van de natiestaten. Onze meningen zijn dan ook niet loze meningen, maar een wens of een oproep tot verandering. Daarom schrijf ik afwijkende meningen en daden. Het één volgt uit de ander. De wens tot verandering (mening) leidt tot de daad die de verandering teweeg moet brengen. Vrijheid voor het één moet ook vrijheid voor het ander betekenen, anders is de vrijheid van meningsuiting een lege vrijheid.

Met andere woorden, wij hebben het recht tot opruiing, het aanzetten van andere mensen tot daden die tot verandering kunnen leiden.

Affijn, maar dat is natuurlijk leuk en aardig voor een hersenoefening, zo werkt het niet. Vrijheid van meningsuiting is aan grenzen gebonden: de heerschappij van de kapitalisten mag niet werkelijk ondermijnd worden. Dit is precies de grens tussen een braaf opiniestuk en opruiing. In alle eeuwen, in alle landen, hebben heersers pogingen gedaan om het werkelijk subversieve uit te bannen en het volk voor de gek te houden met palliatieve ‘vrijheden’. In vroegere eeuwen werd ons de vrijheid na de dood beloofd als we ons braaf gedroegen. Nu hebben we het parlement en de burgerlijke wetten om ons te verdoven met nepvrijheden. De staat tolereert dus de loyale oppositie, zoals parlementaire politieke partijen, en probeert de werkelijke oppositie neer te slaan.

Het controleren van immigratie is een cruciaal middel van iedere natiestaat in het reguleren en bespelen van de demografische samenstelling van de bevolking, maar belangrijker, het afschermen van bevolkingen op basis van afkomst is essentieel voor het creëren en in stand houden van overheersingsideologieën als nationalisme en racisme, ideologieën die niet kunnen bestaan zonder grenzen en met vrijheid van beweging. Joke Kaviaars jarenlange harde actievoeren tegen het immigratiebeleid stelt haar dus recht tegenover de staat.

Maargoed, moeten wij nu gaan kruipen voor de bourgeoisie, onze principes loochenen, en ons schikken tot de loyale oppositie? Nee! Dus ik ga het even anders stellen. Opruiing? Ja, en met plezier. Al jaren staat mijn leven in dienst van het vernietigen van het kapitalisme en het omverwerpen van de staat. De staat zal onze wil niet breken, wij gaan door. Alle systemen komen ooit ten val. Sla alle grenspoorten en gevangenissen kapot! Dood aan het systeem!

Vrijheid voor Joke Kaviaar!


 

Vluchtelingendemonstratie 5 januari Utrecht !!!

Duizenden vluchtelingen rechteloos in Nederland – wij zijn hier, wij willen een oplossing

Al maanden vragen vluchtelingen in actiekampen om een oplossing voor hun situatie. Ze zitten vast in het Nederlandse immigratiesysteem. Met recht op niets behalve opsluiting zijn de vluchtelingen vaak ook dakloos. De acties, zoals in Amsterdam en eerder Den Haag en Ter Apel kunnen op veel steun en media-aandacht rekenen. De roep om een oplossing wordt telkens luider. Een oplossing is zeer eenvoudig te bereiken, maar daarvoor moet de regering wel over haar eigen schaduw durven stappen.

Het asielbeleid is een schande voor Nederland. Geconfronteerd met de roep van vluchtelingen om hun mensenrechten stelt Staatssecretaris Fred Teeven: ‘Deze mensen moeten gewoon weggaan’. Alsof ze gewoon bus 18 naar oorlogszone Zuid-Somalië kunnen pakken. Teeven heeft nu ook besloten het probleem nog groter te maken, door honderden vluchtelingen uit asielzoekerscentra op straat te gooien. Waar moeten deze mensen heen? Wegkijken kan niet meer. Vluchtelingen laten zich niet langer onzichtbaar maken. Het asielbeleid zal moeten veranderen.

5 januari zullen vluchtelingen, waaronder inwoners van de vluchtkerk in Amsterdam, gaan demonstreren in Utrecht. In Utrecht en omgeving wonen ook veel vluchtelingen. Wij willen laten zien dat het probleem groter is dan alleen de inwoners van de vluchtkerk. Alle vluchtelingen hebben een oplossing nodig. En we vergeten onze broeders en zusters niet, die opgesloten zijn in de vluchtelingengevangenissen, slechts omdat ze vluchteling zijn. Wij willen hen vrij hebben zodat wij weer samen voor onze rechten kunnen opkomen. Na de demonstratie zullen we lawaai gaan maken bij vluchtelingengevangenis Kamp Zeist.

Wij zijn hier
Wij willen een oplossing
Wij willen onze mensenrechten

5 januari om half 4, Lucasbolwerk, Utrecht.
Kom ook!

Staat in de tegenaanval: deportatie mag, delen Somalie zijn veilig

Bomaanslag in Mogadishu, 14 december 2012

De vluchtelingen brengen met hun acties de staat in een lastig pakket. Zij tonen aan dat het beleid faalt. Fred Teeven, de betrokken staatssecretaris, gaat nu in de tegenaanval. Mogadishu, een stad in Somalië is vrij en veilig genoeg, want de Talibanachtige Al Shabaab zit niet meer in alle stadsdelen, zegt Teeven. Dit is een tactiek met twee doelen. Ten eerste probeert Teeven de discussie te verplaatsen van Nederland naar Somie. Ten tweede probeert hij met het verhaal van de vluchtelingen en hun solidariteit te ondergraven. Maar wat hij zegt is niet waar en afkomstig van onbetrouwbare bronnen.

Uit het ambtelijk bericht:

Het ambtsbericht [van een Nederlandse ambtenaar ter plekke] vermeldt dat de veiligheidssituatie in Mogadishu tijdens de  verslagperiode nog steeds slecht was, maar dat er in deze periode hier en daar (sterke) verbeteringen optraden. Zo is Al-Shabaab sinds februari 2012 niet langer  aanwezig in het overgrote deel van de stad. De situatie van oorlogsgeweld waarbij  vele burgerslachtoffers vielen is overgegaan in een situatie van meer gericht  geweld van de zijde van Al-Shabaab tegen specifieke groepen, te weten personen  die politieke activiteiten verrichten voor de Somalische autoriteiten, medewerkers  van ngo’s en journalisten. Volgens het ambtsbericht kunnen de inwoners van  Mogadishu, ook vrouwen, zolang zij zich niet met politiek of ngo’s inlaten zich ongehinderd door milities door de stad begeven. Inwoners kunnen verhuizen naar andere districten om eventueel geweld in hun eigen districten te ontlopen. De markten in de stad zijn weer vrij toegankelijk, het (zaken)leven bloeit in delen weer op en er wordt gebouwd.   

Laten we bij het begin beginnen. De regering heeft over de hele wereld mensen zitten die de regering vertegenwoordigen en door hen betaald worden. Dit is de bron van informatie van de staatssecretaris. Is dit een betrouwbare bron? Ik vindt van niet. Er is gegronde reden om aan te nemen dat de ambtenaren ter plekke niet onafhankelijk een analyse maken, maar dat ze de regering naar de mond praten. Spuug niet in de hand die je voedt, heet dat.

'Al Shabaab zit niet meer in alle stadsdelen'. De staatsecretaris is erg precies. Het gaat dus niet meer om onveilige landen of regio's, maar om wijken en dergelijke. En dat voor iemand van een partij wiens leider in 2007 is veroordeeld wegens racisme tegen Somaliërs. De staatssecretaris heeft zelf een veiligheidsadvies: hou je niet met politiek bezig of met hulporganisaties, dan ben je veilig. Wat een belachelijke onzin! Ik probeer hier een goed argument tegen te formuleren, maar dat gaat bijna niet. Dit is zo'n ongelovelijk hatelijke onzin dat hier gewoon niet mee te reden valt. Het idee dat sommige stadsdelen levensgevaarlijk zijn, maar die er vlak naast niet, en het grootste deel van het land ook niet, is totaal van de pot gerukt. Het is alsof je na een machtsovername van de Taliban hier zegt dat mensen uit Amsterdam-Centrum terecht mogen vluchten, maar diegenen die Amsterdam-West niet. Zo werkt het niet. O trouwens, Mogadishu heeft geen vluchtveld, zoals Teeven schrijft. Die is kapotgeschoten. Er is de K50 landingsbaan, 50 kilometer buiten de stad. Dus ook buiten de nep-veiligheid van de 'vredestroepen'.

Wanneer kom je dan wel volgens de staatssecretaris in aanmerking voor (politiek) asiel? Kennelijk nooit. Teevens oproep tot het 'niet met politiek of hulporganisaties bezighouden' is niets anders dan een oproep leidzaam en schuw onder een levensgevaarlijke dictatuur te leven. En wat nou als iemand toevallig wel zich met politiek bezighoudt? Is dat dan zijn eigen stomme fout? Stuurt Fred Teeven bij de volgende begrafenis van een slachtoffer in Somalie een kaartje met 'He jammer dat je dood bent joh! Condoliflapstaart @ nabestaanden namens de Nederlandse regering. Maar tsja, had jullie maar ambtsbericht 2012-0000663989 moeten lezen. Ik had toch vertelt dat je je niet met politiek mag bemoeien? Eigen fout!'

Dus met een redelijke discussie over voorwaarden van veiligheid heeft dit niets te maken. Dit is een totaal van de pot gerukte manier om in de tegenaanval te gaan tegen de vluchtelingen. Door dit soort extremistische larie te spuien verplaatst Teevende discussie wel weg van het falende Nederlandse asielbeleid naar de vraag of Mogadishu veilig is. Niet toevallig staat woensdag een vergadering gepland in de kamer over de controversieële ontruimingen van de tentenkampen. Dit is een rookscherm, een afleidingsmanouevre.

Ten tweede probeert Teeven verdeeldheid te zaaien onder de vluchteligen. De ervaring leert dat de overheid hier helaas succesvol in kan zijn. Vlak voor en ontruiming van Ter Apel wist de deportatiemachine vele Irakezen weg te lokken met halve beloftes, om vervolgens de verdeelde rest makkelijk op te kunnen pakken. Vanwege de verschillende achtergronden hebben de vluchtelingen verschillende uitgangsposities in hun immigratieprocedure. Fred Teeven probeert deze verschillen te vergroten om de solidariteit te breken. Hier moet wij voor waken.

Aanstaande woensdag zullen vluchtelingen protesteren bij de Tweede Kamer om 7 uur. Kom ook! Eis een oplossing voor alle vluchtelingen. Na de ontruiming van de Koekamp kunnen we niet op ons laten zitten!

 

Video, foto's en verslag van demo kampbewoners Osdorp & Koekamp

Het was een erg mooie dag. Check hier een video'tje, foto's en een tekstverslag de demo. Foto's en tekst van Renate Klinkenberg, video van Illegal art works.

Niet al te flateuze stil, maar je ziet hier Ciraque van het kamp Osdorp, oftewel monsieur gitariste. Wat mij betreft was dit één van de hoogtepunten van de dag, die draaide om de vluchtelingen zelf: het was hun demonstratie. Ciraque bezong zo vele verschillende landen in Afrika: corruptie, oorlog, slecht bestuur enzoverder.

Op Socialisme.nu heeft Renate Klinkenberg een goed verslag geschreven. Dat hoef ik dus niet over te doen:

‘Geen man, geen vrouw, geen mens is illegaal!’ Woedend over de uitzichtloze situatie van uitgeprocedeerde vluchtelingen en over de plannen van het nieuwe kabinet van Rutte dat illegaliteit strafbaar wil maken, demonstreerden zaterdag 10 november zo'n tweehonderdvijftig mensen in Amsterdam.

 
Een dag na de Kristallnachtherdenking, waarbij mensen waren opgeroepen zich aan te sluiten bij het protest voor migrantenrechten, verzamelden zich om twee uur zo’n tweehonderdvijftig mensen bij het Nationaal Monument op de Dam. Bijzonder was dat deze demonstratie was geïnitieerd door een groep vluchtelingen van het protestkamp in Osdorp. Zij stonden vooraan met een meterslang geel spandoek met de boodschap: ‘We are here’.

Sjerp van Wouden, mede-coördinator van de demonstratie en lid van de IS, opende de demonstratie met het introduceren van de vluchtelingen en hun problemen: ‘Hoewel deze mensen een legitieme claim hebben op een verblijfsvergunning krijgen ze die niet. De IND gelooft hun verhalen niet. Maar ze mogen ook niet gedeporteerd worden. Somaliërs, bijvoorbeeld, mogen volgens een bepaling van de Raad van State in 2009 niet uigezet worden. Deze mensen zitten gevangen tussen een legale status en deportatie. Ze zitten klem.’
De bewoners van het kamp in Osdorp hadden activisten gevraagd een demonstratie te organiseren. Net als hun lotgenoten van actiekamp ‘Recht op bestaan’ op de Koekamp uit Den Haag hadden ze besloten zich niet meer te willen verstoppen, maar zich als groep te verenigen en naar buiten te treden in de hoop dat hun problemen niet langer genegeerd te worden door de Nederlanders. Deze week de organiseert ‘Recht op bestaan’ een achtdaagse actieweek en in het kader daarvan sloten ze zich zaterdag ook aan bij het Amsterdamse protest.

De eisen van de vluchtelingen uit Osdorp waren helder, in hun pamflet schreven ze: ‘Wij willen toegang tot zorg en onderwijs voor de kampbewoners. Wij willen dat de kampbewoners over straat kunnen zonder gearresteerd te worden. Wij willen een verblijf. Wij willen dat de dossiers van de kampbewoners opnieuw geopend en bekeken worden. Wij willen een legale verblijfsstatus voor alle kampbewoners.’
Na de speeches speelde een Amsterdamse sambaband een muziekstuk dat deed denken aan een stemmig eerbetoon bij een begrafenis. Op het ritme van de trommels vertrokken de mensen voor een lange protestmars door de stad. Met de vluchtelingen voorop achter het grote gele spandoek vertrokken de actievoerders richting Centraal Station. De demonstranten droegen spandoeken met teksten als: ‘Recht op bestaan’, ‘Vluchtelingen welkom, geen mens is illegaal’ en ‘Vluchtelingenkamp eist mensenrechten’; ‘Dit zijn geen onwettige mensen, in NL zijn onmenselijke wetten’. 

Op de Dam kreeg de demonstratie nog weinig aandacht, maar de protestmars kreeg veel bekijks. Mensen konden letterlijk niet om hen heen, de weg werd in beslag genomen, de tram kon maar moeilijk langs de optocht rijden en de actievoerders riepen luidkeels: ‘No borders, no nations, stop deportations!’ en ‘Solidarité avec les sans papiers!’ Mensen bleven stil staan kijken, ze maakten foto’s en filmpjes, ze gingen voor hun raam staan. Veel toeschouwers sympathiseerden met het protest. Sommigen sloten zich aan. De felheid van het protest was indrukwekkend. Het maakte een groot verschil dat de mensen waarover de demonstratie ging voorop liepen. De actie was daarom niet alleen bedoeld om mensen te overtuigen van ons standpunt dat vluchtelingen humaner behandeld zouden moeten worden en dat illegaliteit niet strafbaar mag zijn, het was ook een hartstochtelijke steunbetuiging aan de slachtoffers van het Nederlandse migratiebeleid.

Aangekomen bij het stadhuis kreeg iedereen gelegenheid te spreken. Vluchtelingen, buurtbewoners, activisten en politici spraken over het Nederlandse vluchtelingenbeleid dat wereldwijd bekend is als hard en in strijd met de mensenrechten. Willem Bos van Steuncomité Sociale Strijd: 'Geïnspireerd door Occupy en de Arabische lente stichtten vluchtelingen in Nederland op verschillende plekken protestkampen. Wij zijn geïnspireerd door deze vluchtelingen die niet vragen om een gunst maar om hun recht. Dat soort mensen hebben we hard nodig in ons land!’

De vluchtelingen betuigden hun dankbaarheid naar de Nederlanders die hen al anderhalve maand hadden bijgestaan in hun kamp: ‘Veel Nederlanders hebben ons geholpen door kleding, eten en geld te doneren. Zonder hun hulp zouden we zijn gestorven. We zijn de Nederlanders erg dankbaar.’ Een buurtbewoonster uit Osdorp kon alleen maar zeggen: ‘Ik ben zo woedend en verdrietig over de situatie van deze vluchtelingen dat ik er geen woorden voor heb!’ Coffi Badou-Bensou van het Transnational Migrant Platform zei: ‘Deze boodschap tegen illegaliteit is niet alleen gericht tegen de Nederlandse overheid, maar tegen alle staten!’

Nadat verschillende mensen hadden gesproken zong een muzikant uit het vluchtelingenkamp Osdorp twee prachtige liedjes over zijn liefde voor Afrika. Zijn vrienden zongen met hem mee. Daarna vroeg Sjerp van Wouden aandacht voor de slachtoffers van het Europese migratiebeleid. ‘De mensen die hier nu zijn, zijn overlevers. Anderen zijn gedood toen ze grenzen probeerden over te steken of verdronken op Middellandse Zee toen ze op weg naar Fort Europa waren. Laten we twee minuten stil zijn om hen te gedenken.’


De demonstratie was een krachtig protest tegen het onmenselijke migratiebeleid in Nederland en tegen de plannen van het nieuwe kabinet om illegaliteit strafbaar te maken en daarmee onschuldige mensen te criminaliseren. De vluchtelingen hebben laten zien dat ze onderdeel zijn van de Nederlandse samenleving en eisen een oplossing voor hun uitzichtloze situatie. Niemand kan meer zeggen dat ze niet wisten dat situatie van vluchtelingen in Nederland zo schrijnend is. De komende dagen voer Recht op bestaan in Den Haag actie tegen het Nederlandse asielbeleid, sluit je aan! Voor meer informatie zie Recht op Bestaan
Zie ook Fotoverslag vluchtelingendemonstratie Amsterdam

Aankomende actie vluchtelingenkamp

De vluchtelingen van het kamp in Osdorp zijn een actie van plan in Amsterdam. Wanneer precies is nu nog onduidelijk, maar het is één dezer dagen. Sta klaar om bij te springen zodra het duidelijk is....deze mensen verdienen alle steun. Er wordt er impliciet een belangrijke campagne gevoerd tegen het immigratiebeleid en daarmee racisme. Stuur door!

Vernieuwing 17 okt: De signalen die ik doorkrijg van het kamp zijn nogal vaag. Ja, we gaan actie voeren hoor ik, maar concrete data niet. Ik help graag maar ze moeten wel zelf bedenken waar en wanneer ze het gaan doen. Dus 'vals alarm' zou ik niet zeggen, maar het is niet helemaal uitgekomen zoals verwacht en me verteld werd.

Kort dan even, want dit zou alleen maar een aankondiging zijn. Een organisator van het kamp, Mahmoud ( die hier uitgebreid aan het woord is ) sprak ik vandaag op het kamp. Wat klussen aldaar betreft is het meeste dat gedaan kan worden wel gedaan. Ze zijn bezig met het plannen van allerlei acties, die niet al te lang van te voren aangekondigd zullen worden. Denk aan Dam in de middag ergens deze week. Ik zei hem dat veel activisten graag steunen. En dat is toch zo mensen, of niet soms!

Deze campagne is van belang.Want in tegenstelling tot eerdere manifestatietjes en bijeenkomsten rondom anti-racisme, die naar mijn gevoel veel te veel werden gedragen door blanke linkse activisten, komen hier de mensen die slachtoffer zijn van het beleid zelf in actie in de vluchtelingenkampacties. Dat is echt van het grootste belang. Mensen kunnen alleen zichzelf bevrijden, met andere woorden, ze moeten zelf in actie komen. Laat niet onverlet dat we ze, als ze dat doen, hard moeten steunen!

En ander goed nieuws: het lijkt er op dat de kampen in Den Haag en Amsterdam meer gecoordineerd met elkaar samen op gaan trekken. Prima.

Hou de netwerken in de gaten en zorg dat je er bij bent!

Vluchtelingenkamp Osdorp: alle hulp welkom

Vandaag ging ik langs met nog iemand van de IS op het kamp in Osdorp. Zij is er al wat langer bij betrokken. Wat een treurige, schokkende situatie daar. De verhalen die ze te vertellen hebben, maar ook de letterlijke situatie. Het kamp breidt nog uit, meer mensen komen. Dus zijn meer voorzieningen nodig. Vandaag hebben we er met vereende krachten en wat hulp uit de buurt aan gewerkt. Duidelijk is dat de oplossing echter moet komen van de politiek en de IND, niet van een beter sanitair of dergelijke zaken.

Ik was letterlijk overweldigd. De uitzichtloze situatie wat asielprocedure spiegelt zich keurig in de treurigheid van het kamp. Het toilet is exemplarisch. Een buurtbewoner laat de mensen gebruik maken van zijn toilet, maar op de momenten dat het bij hem niet kan moest men zich tot nu toe behelpen met een emmer die achter een rottend stuk hout stond. Daarom hebben we gezamenlijk een latrine gemaakt. De gemeente weigert namelijk een toilet te sturen, waartoe ze wel verplicht zijn. De latrine biedt iets meer privacy en is iets hygiënischer dan de emmer. Terwijl ik dit schrijf gaat het regenen. Het is maar zeer de vraag of de matige tentjes het herfstweer goed weerstaan. Ook hier hebben we vandaag aan gewerkt. Neemt niet weg dat het gewoon koud is inmiddels en er nogsteeds een gebrek aan dekens is.  Tegen de 40 mensen overnachten vandaag in het kamp en de groep lijkt te groeien.

Hoe veel hulp ook komt van buurtbewoners en activisten, dit probleem is veroorzaakt door de politiek en de IND. Zij zijn de enigen die de situatie kunnen oplossen. Het kamp is geen antwoord: het is een wanhoopskreet. De hamvraag is dus: hoe kan de druk op hen worden opgevoerd?

Tegelijkertijd is alle hulp welkom. Kom langs bij de Notweg. Al is het maar om deze mensen een hart onder de riem te steken. Ze hebben de meest lelijke kant van Nederland gezien: het immigratiebeleid. 

Een dezer dagen meer op www.socialisme.nu

'Sanitair' voor ingreep

Bouw latrine

Resulaat, met 'deur'

Maar ja, dan moet je hier je behoefte doen....Nederland 2012

Asielzoekerstentenkamp in Amsterdam Osdorp

Tentenkamp Ter Apel in mei

Asielzoekers hebben een tentenkamp opgezet in Amsterdam Osdorp. Eerder stonden ze in de achtertuin van de diaconie. Alhoewel het dramatisch is dat deze mensen zich gedwongen zien tot deze daden over te gaan, is het los daarvan geweldig dat de laatste tijd zoveel openlijk actie wordt gevoerd door asielzoekers zelf. Zeer tastbaar wordt het probleem aan de kaak gesteld en de druk op de politiek werkelijk opgevoerd. Media herhalen het refrein dat 'sommige' buurtbewoners de asielzoekers overlastgevers vinden en het kamp weg willen. Dit is stemmingmakerij van de racistische media. Het is geen slecht idee om er langs te gaan en die mensen een hart onder de riem te steken en openlijk duidelijk te maken dat velen een einde willen aan het onmenselijke immigratiebeleid. Wellicht kunnen we die mensen ook wat geven. Actie! In Den Haag was er ook al een demonstratie waar veel activisten aan meededen.....Amsterdam kan niet te ver achterblijven, toch!