Identitair Verzet wil demonstreren tegen de Vluchtkerk. Wie zijn het?

Identitair Verzet heeft aangekondigd te gaan actievoeren tegen de Vluchtkerk op de 21e. Wie zijn dit? De Rode Lynx probeert het uit te vogelen.

Foto: Géneration Identitaire bezet een moskee in Poitiers, oktober 2012.

Dit is een redelijk los geschreven artikel, dat geheel gebaseerd is op eigen onderzoek. Ik heb hier weinig over kunnen vinden bij de bekende sites. Dus mocht iemand een duidelijke fout zien, of een goede aanvulling hebben, laat me dat even weten, dan pas ik het aan. De beste inzender krijgt een koekje. Update 19 juni: nu.nl blijkt te linken naar dit artikel en citeert de Rode Lynx. Ik zou Géneration Identitaire bijvoorbeeld typeren als 'Boskoopse jongens'. Dit klopt niet helemaal: zo gebruik ik het woord 'jongens' niet eens. Maargoed, ik ben vereerd. Wat hier wel is te lezen is dat GI inderdaad de zoveelste nazi-splinter is, maar dan wel van een nieuw slag die op een vreemde nationalistische manier ook lokale diversiteit viert.

Laten we even beginnen bij het begin. Prominent op de internetpagina van 'Identitair verzet' staat een youtube filmpje. Hier is een Franstalige 'oorlogsverklaring' te horen. Affijn, dat is patserpraat, in werkelijkheid zitten deze blanke helden vooral kogels te typen op forums met gefrustreerde rukkende pubers. En in hoeverre men nu werkelijk een echte nationalist is, door ideeën over te nemen van een inferieur ras, namelijk het niet-Germaanse Gallische ras, dat is natuurlijk ook twijfelachtig. Maar deze Géneration Identitaire beweert overal hun Lambda vlag mee te nemen. Google dat maar eens!

De Lambda siert dikwijls homovlaggen. Pannekoeken....ik bedoel, homo-tekens zijn natuurlijk de shit, maar het past niet zo goed bij neonazisme. Dus vervangt Identitair Verzet de Griekse Lambda met de Griekse O-mega. Oftewel, de retoriek van de aankondigende video (we dragen trots onze Lambda vlag) wordt al door hun eigen voorpagina, op de eerste blik, gereduceerd tot bla. Want hoe kan je nou op de voorpagina zeggen altijd trots je Lamda vlag te dragen, om vervolgens die te vervangen door een O-mega? En dat is het beetje het moraal van het verhaal. Identitair Verzet is gewoon weer de zoveelste Nazisplinter.

Na een eerdere faal, die al volgde op een faal, heeft men weer een nieuw masker opgezet, nieuwe protserige aankondigingen gedaan enzoverder. De ene keer is het openlijk neonazistisch en gewelddadig, de andere keer is het 'net' extreemrechts, met een woordvoerder in een apenpakkie zoals Paul Peters. Het motto van deze variant: wij zijn niet rechts, niets links. Wij zijn boos en activistisch en willen terug naar de tradities en onze wortels, die lokaal zijn. Wij zijn het slachtoffer van de multiculturele, betuttelende, indoctrinerende generatie-'68.

Nazi's falen al jaren in Nederland. Dit heeft verschillende redenen, die ik niet goed ken, maar dit is mijn indruk: ten eerste heeft de crisis het politieke landschap omgegooid. Net als radicaal links heeft extreems rechts grote moeite met inspelen op deze nieuwe omstandigheden. Ten tweede heeft zich met Wilders een nieuwe, relatief succesvolle, kracht ontplooid op extreemrechts. Wilders' haat biedt aan de ene kant een nieuwe voedingsbodem voor de nazi's om op te groeien, maar aan de andere kant is het ook een concurrent. In tegenstelling tot de nazi's echter bouwde Wilders niet aan een straatbeweging; wat zijn huidige 'verzetstoer' in dat opzicht betekent, moeten we nog bezien.

Ten derde hebben antifascisten structureel nazi's geconfronteerd. Ik ben het niet eens met de strategie van de AFA's(1) over de jaren, maar denk wel dat hun verzet, waar ik zelf ook een bescheide bijdrage aan heb geleverd, zeker heeft bijgedragen aan het breken van het zelfvertrouwen van nazi's. Iedere keer proberen nazi's opnieuw een groepje op te starten, om vervolgens te falen, uiteen te vallen, en dan weer wat later het opnieuw te proberen met een nieuw groepje.

Het eerste wat we vinden over Identitair Verzet, naast de anti-vluchtkerk demo, is een bericht op Alphen Stad FM. Het handelt over iets in nabij Alphen a/d Rijn. De vorm en inhoud van het artikel laten zien dat hier een persbericht is overgenomen. Dit wordt bevestigt doordat de schrijver, Michel la Faille, een student journalistiek is van 23 jaar oud. Hij heeft nog niet de vaardigheden ontwikkeld die de meeste journalisten gebruiken om te verhullen als ze persberichten overnemen. En inderdaad is in ieder geval één zin direct gekopieërd: foei Michel la Faille.

Hoe dan ook, de actie ging over het willen stoppen van een 'Polenhotel' in Boskoop, waar de gemeente geld in ging stoppen. Dit speelde in maart. Oost-Europese werknemers die al werkten in Nederland zouden hier een betere huisvesting krijgen. Op deze manier probeerde ID-verzet dus een graantje mee te pikken van Wilders' Polenmeldpunt: een duidelijk geval van hoe Wilders' haat nazi's in de kaart speelt. Maar wat hebben deze übermenschjes dan voor elkaar gekregen? Posters plakken en een flyerronde!

Meestal denk ik bij een oorlogsverklaring toch wel aan iets spannenders. Maargoed, ze konden wel kennelijk hun actie doen en dat is op zich jammer. Op hun website is geen ronkende verklaring te vinden die vertelt over hoe enthousiast men reageerde op de actie, wat meestal wel het geval is, volgens de nazisites. Mijn vermoeden is dan ook dat dit met een sisser afliep en ze stonden te falen met hun flyers. Het haalde dus wel zoals gezegd Alphen Stad FM.

Een andere actie, in april, was gericht tegen een kunstwerk met een standbeeld van Stalin. Dit standbeeld is een wat aparte anti-communistische uiting. Het beeld bevindt zich sinds 1986 in Nederland, en sinds tien jaar op zijn huidige plaats in Den Haag. ID-verzet heeft om het geheel folie gewikkeld en wat postertjes er op geplakt. Het lijkt niet echt veel. Als men deze acties echter samen bekijkt met de anti-Vluchtkerkactie, dan lijkt ID-verzet een naziorganisatie die er vooral op gericht is om in de publieke aandacht te komen.

Laten we dan even kijken naar de internationale achtergrond die ID-verzet lijkt te inspireren. Op de Franse site zien we al snel hoe men omgaat met de elkaar tegensprekende nationalismes. Aanvankelijk lijkt men Frans-nationalistisch te zijn, maar dit is niet persé zo. In plaats daarvan is dit radicaal lokalistisch en wordt het lokale Normandische gevoelens ondersteund en het Provencaals nationalisme gesteund. Het is dan ook aanvankelijk opmerkelijk hoe er een Generation Identitaire lijkt te zijn in Vlaanderen, dat gesteund wordt uit Frankrijk. Immers is vaste hap in Vlaams nationalisme, sinds honderden jaren, het anti-Franse. Maar dit is dus opgelost door het lokalisme.

Sterker nog, Generation Identitiare keert zich tegen Franse nationalistische feestdagen zoals quatorze juillet. Want niet alleen was die feestdag volgens GI ingesteld om de Fransen een loer voor de ogen te draaien na het verlies in 1870 tegen Pruisen, ook is Frankrijk helemaal niet één land. In plaats daarvan is Frankrijk de Europese verscheidenheid, met Romaansen, Kelten en Germanen. GI viert dus, op opmerkelijke wijze, de lokale verscheidenheid, maar dan zoals die altijd geweest zou zijn. Afrikanen horen er niet bij.

Dat is natuurlijk alles leuk en wel, maar een groot deel van wat ooit Vlaanderen was ligt in Frankrijk en bovendien is de helft van het huidige Vlaanderen eigenlijk Brabant. Dus de verschillende nationalismes bijten elkaar wel degelijk. Maargoed, dit is dus een relatief nieuwe theoretische achtergrond voor nazi's, en het is dus anders dan bijvoorbeeld het Diets-nationalisme van Voorpost.

Als het gaat om symboliek dan heeft men het kameleonachtige van de Autonome Nationalisten kennelijk overgenomen. Dit waren nazi's, met name in Duitsland, die de symboliek van de AFA overnamen. Qua vormgeving van GI is het flitsend en fris, een mengeling van Duitse radicaallinkse vormgeving en hipster. Maar ook wordt bijvoorbeeld opgeroepen tot een printemps Francais, een Franse lente. Van enige tegenstrijdigheid tussen Moslims haten en een term van hun overnemen is geen sprake.

Dit soort nazi's zijn dan ook enorme opportunisten. Autonome Nationalisten waren een paar jaar geleden nog op de straat te zien tegen het kraakverbod, maar gaan nu de straat op om strikte naleving van het kraakverbod te eisen. Hoe dan ook, het idee is duidelijk: het aanspreken van boze rechtse jeugd, en tot dat doel wringt men zich in allerlei ideologische bochten. Wat GI dan lijkt te doen is posters plakken en flyeren; demonstraties meelopen zoals tegen het homohuwelijk; openlijke debatten en manifestaties organiseren; protesteren tegen moskeeën, zoals door in Poitiers succesvol een Moskee te bezetten. Verder probeert het een sociale basis te winnen door voedsel te geven aan 'echte' Fransen (ook al bestaat Frankrijk kennelijk niet echt), net zoals Gouden Dageraad dat doet in Griekenland. Foto's geven de indruk dat het gaat om enkele groepjes van tientallen, maar ook zijn er berichten dat er in 2009 600 aanhangers zich verzamelden in Orange. De Franse GI lijkt weinig moeite te hebben met de Lambda, ook al protesteerden ze tegen homo's.

Wat dit betekent voor ID-verzet in Nederland is nog maar te bezien. Ik kan me moeilijk voorstellen dat er een apart ID-verzet in bijvoorbeeld Friesland opkomt: daarvoor is nazistisch nationalisme in Nederland te veel gericht op de integriteit van de staat als geheel. Net zo goed kan dit opnieuw een poging zijn een 'succesvolle' buitenlandse beweging te kopieëren, zoals de Dutch Defence League dat probeerde. Deze DDL faalde gelukkig tamelijk hard, mede vanwege een actie die er tegen gericht was.

Als we hier van uit kijken naar de actie die gepland is in Amsterdam op de 21e dan denk ik dat het heel erg goed is dat vanuit de Vluchtkerk wat gebeurd. Met deze actie heeft men iets van een antwoord op de nazi's, maar belangrijker is dat ze doorgaan met hun eigen acties. Want in tegenstelling tot het toch redelijk marginale van vele antifa acties, weten de vluchtelingen echt een invloed te hebben op de politiek en hier moet men zeker mee doorgaan.

Tegelijkertijd zouden nazi's ook gewoon geen poot mogen zetten in Amsterdam. Vooral niet Amsterdam. Waarom? Omdat ik ook gewoon een beetje een chauvinist ben, en je komt niet aan mijn stad. Dus ik hoop van harte dat iedereen die ook maar een knip voor z'n neus waard is ofwel zich aansluit bij de vluchtelingen, of de nazi's gaat confronteren. We weten hoe het moet, en ik neem aan dat de superjoden ook gewoon weer aanwezig zijn. Vorige keer in De Baarsjes gingen ze met de staart tussen de benen ervandoor. No Pasaran!

---

(1) Er is niet één AFA, maar de AFA is versplinterd. Op dit moment is er niet echt een functionerende AFA in Amsterdam, is er een AFA Nederland dat vooral in Nijmegen zit en is er een AFA Den Haag en een AFA Friesland. Althans, dat is mijn laatste informatie. Daarnaast schijnt er nog wat over te zijn van de ARG, een poging van Amsterdamse AFA'ers om te verbreden. Verder zijn er natuurlijk wel velen die sympathiseren met het idee 'AFA'.

 

Vluchtkerk biedt valse hoop?

Vandaag kwam de zoveelste aantijging dat de Vluchtkerk valse hoop biedt. De Raad van Kerken deed dit keer een duit in het zakje. Eerder deed ook Pownews en de VVD eenzelfde aantijging. Hier zal ik uitleggen waarom de Vluchtkerk wel hoop biedt en het standpunt van de Raad van Kerken getuigd van weinig respect voor de vluchtelingen.

Nieuws: RvK Amsterdam distantieert zich van uitspraken Schippers. "De betreffende uitspraken komen echter niet voor rekening van de besturen van de Raad van Kerken Amsterdam. De Amsterdamse Taakgroep Vluchtelingen van de Raad van Kerken, een platform van kerkelijke organisaties voor opvang en ondersteuning van asielzoekers en vluchtelingen, is de afgelopen maanden in alle solidariteit bij het tentenkamp aan de Notweg en vanaf begin december 2012 bij de Vluchtkerk betrokken geraakt."

Vaak worden ondersteuners met papieren geconfronteerd met de vraag 'bied je geen valse hoop door dit te doen?'. Deze hele vraag is gebaseerd op een paternalistische houding. Het zijn namelijk niet de ondersteuners die het kamp gestart hebben of gaande houden. Het zijn de vluchtelingen zelf, die wilden breken met hun onzichtbaarheid. Zij gingen daarom actie voeren in de vorm van tentenkampen, demonstraties en het betrekken van gebouwen. Het kan dus nooit zo zijn dat ondersteuners valse hoop bieden, want ze doen in principe slechts dat wat in de naam is inbegrepen: ondersteunen. Het was niet de Diakonie, No Border, de IS of wie dan ook die de vluchtelingen overtuigde om actie te gaan voeren. Dit deden ze zelf. Dat de VVD, Pownews en nu kennelijk ook de Schippers van de Raad van Kerken (RvK) er van uit gaan dat ondersteuners en activisten de show bepalen, getuigd van een paternalistische, respectloze houding.

Daarnaast verspreid de RvK via Schippers verkeerde informatie. De vluchtelingen zouden beter af zijn in een AZC. Wakker worden RvK, ze mogen helemaal niets deze mensen. Als je geklinkerd bent nadat je in vreemdelingendetentie hebt gezeten, ben je administratief verwijderd. Deze mensen bestaan niet voor de staat. Ze hebben geen status of rechten en kunnen dus ook niet in een AZC zitten. Dat is de betekenis van de leus WIJ ZIJN HIER. Ze zijn hier wel degelijk en dus heeft de staat een zorgplicht, omdat het de mensenrechten van hen niet mag schenden.

Daarnaast is de Vluchtkerk géén vorm van verblijf. Het is een actie. Daarom gaan we ook continu de straat op. Dinsdag 12 maart gingen we met 100 mensen richting Den Haag uit de Vluchtkerk, twee bussen vol. Er zijn inderdaad sommige groepen en organisaties die vooral naar de Vluchtkerk kijken als een vorm van verblijf, waaronder kennelijk de Raad van Kerken. Inderdaad biedt dat geen hoop. De politiek zal alleen veranderen vanwege actie, niet vanwege een verblijf ergens.

De RvK heeft het niet over actie, het heeft het slechts over hoe onmogelijk het is om iets te veranderen in het systeem. Daarmee biedt de RvK geen hoop en accepteert het de gruwelijke omstandigheden waarin ongedocumenteerden gedwongen worden te leven. De vluchtelingenacties bieden hoop. Want voor het eerst in tijden is er nu maatschappelijke ophef over de situatie van ongedocumenteerden. De vluchtelingen dwingen politici tot het erkennen dat er een probleem is. Daarmee hebben ze in anderhalf jaar meer voor elkaar gekregen dan jaren gelobby van gesubsidieerde clubs.

Raad van Kerken Amsterdam Noord steunt ons onderhand, waar wij zeer dankbaar voor zijn. Wellicht dat de overkoepelende RvK bang is om zich uit te spreken tegen de staat. Nu beste Kerken, leer van Calvijn dat je eigen geweten zwaarder weegt dan de wet. Of luister naar Dominee Smoutius. Als de staat zijn plicht niet vervuld, 'soo sullen de kinderen, jae de steenen van de straat, den Heere daer in dienen.'

Anderzijds kan het best zijn dat Ingrid Schippers helemaal niet spreekt namens de RvK. Binnen hun Amsterdamse gelederen was kort geleden een meningsverschil: ondersteunen wij nog slechts mensen met uitzicht op papieren, of allemaal? De 'WOU' waar Schippers toe behoort betoogde het eerste, de taakgroep vluchtelingen het tweede. 'WOU' trok zich daarom terug uit de taakgroep vluchtelingen van de RvK Amsterdam. De vraag aan de Raad van Kerken is dus of mevrouw Schippers namens zichzelf spreekt of dat ze de mening verkondigd van de gehele Raad. Neem afstand van de uitspraken van mevrouw Schippers.

 

Ga jij maar lekker protesteren met je uitkeringsvrindjes, schijnheilige nazi!

Nee, prins Bernhard heeft er niets mee
te  maken. Maar het is de derde Google
hit op 'uitkeringen nazi schijnheilig'

Jazeker, de eerste haatmail is binnen! Ouderwets genieten met rechtse blanke rancune :)

Haatmailer
Leuk hoor, al dat betogen. Dat zijn we nu wel gewend van al die wereldverbeteraars. Maar waarom nemen jullie niet zelf eens wat van deze uitgeprocedeerde asielzoekers op in huis?? Zoveel hoeft dat niet te kosten en over een paar jaar is de kans best groot dat ze weer terug kunnen naar hun eigen land.

Rode Lynx
Hoi ----, dat doen we al. Maar er zijn rond de 100.000 mensen illegaal gemaakt door de regering. Die kan je niet allemaal helpen onderduiken. Er is een immens probleem in Nederland. Daarom zou je 23 maart moeten komen naar de vluchtkerk om in solidariteit mee te demonstreren. 

vriendelijke groet, 
-----

Haatmailer
Ik geloof er geen hol van dat jullie prive "asielzoekers" opvangen. Ik heb er nog nooit een artikel of reporatage uit de polcor sector over gehoord of gelezen. Jullie willen alleen maar herrie trappen en zelf geen poot uitsteken. Bovendien is het natuurlijk belachelijk als we hier daadwerkelijk 100.000 illegale asielzoekers zouden hebben, die nog meer asielzoekerers en "gezinsherenigers" zouden aantrekken.

Dear friend: We are an electronic products wholesale .Our products are of high quality and low price. If you want to do business , we can offer you the most reasonable discount to make you get more profits. We are expecting for your business. Please visit our website: salecina.com Email:salecina@188.com MSN:salecina@hotmail.com Looking forward to your contact and long cooperation with us! Welcome to visit our website! 

Rode Lynx
Dan geloof je het toch niet, toetsenbordheld. 

Haatmailer
Ga jij maar lekker protesteren met je uitkeringsvrindjes, schijnheilige nazi !

Bijeenkomst: Vluchtelingen tussen wal en schip: Activisten aan het woord

Allemaal komen!

Wanneer? Donderdag 21 februari, 19.30 uur
Waar? CREA Theater, Nieuwe Achtergracht 170 in Amsterdam
Het afgelopen jaar kende een opkomst aan protest door asielzoekers in Nederland. De protesten hebben de kritische discussie over het Nederlandse asielbeleid aangewakkerd. Steeds meer mensen delen de visie dat dit beleid onmenselijk is.

Op deze bijeenkomst zal worden ingegaan op de gevolgen van het asielbeleid, het verzet hiertegen en de perspectieven voor verandering.

De sprekers Jelle Klaas (advocaat sociaaleconomische mensenrechten), Younes (vluchteling uit de ‘Vluchtkerk’) en Sjerp van Wouden (UvA-student en activist) zullen hier ieder vanuit een eigen perspectief op in gaan.

Georganiseerd door de Internationale Socialisten Studenten Organisatie (ISSO) in samenwerking met CREA Debat. Zie ook het facebookevent en onze site.

Entree: gratis voor studenten / 5 euro voor anderen

Contactgegevens:

E: amsterdam@socialisme.nu
T: 06-87148831 (Hannah)

 

Tijd om de vluchtelingenstrijd op een hoger plan te trekken.

Vluchtkerkbewoner Ahmed spreekt gevangenen toe bij Kamp Zeist, 5 januari. Foto: Antiorde

Wij, vluchtelingen en activisten, demonstreren nu al vele maanden in de huidige ronde van strijd voor een oplossing voor de vluchtelingen en tegen het immigratiebeleid. In het begin konden we met kleinere acties goed in de kijker komen. Nu is het tijd om de strijd op een hoger plan te trekken: we moeten werkelijk gaan toewerken naar een oplossing. De sympathie die er onder lagen van de Nederlandse bevolking is voor de vluchtelingen moeten we mobiliseren. De manier waarop werpt discussies op binnen activistisch links. Hier valt te lezen hoe de demonstratie van 23 maart juist wat leus betreft radicaler wordt dan wat we eerst deden, terwijl het volledig binnen de ‘traditie’ van vluchtelingenprotesten in Amsterdam past.

Tot nu toe ben ik zeer te spreken over de samenwerking die activisten aan de dag hebben gelegd. Heerlijk. Dit ging niet zonder slag of stoot: er was oud zeer en ik heb ook momenten gehad dat mensen uit zekere bewegingen mij op een simpele wijze probeerden te diskwalificeren: ‘maar jij bent van de Internationale Socialisten’. Dat soort momenten vond ik vervelend, maargoed, zand erover. Gaandeweg ging het allemaal veel beter en konden we goed samenwerken en ontstond een hele positieve sfeer van wat ik kameraadschap noem. Echt, enorm fijn. Vooral met zo’n toch kleine kring van radicaal links in Nederland moeten we wel een beetje de rijen sluiten om überhaupt een deuk in een pakje boter te kunnen slaan. De noodzaak tot eenheid werd gesteld door de vluchtelingenacties, daarbij hamerden de vluchtelingen zelf op eenheid. Onze oude discussies op links? Waar heb je het over! Gewoon actie! Of zoals Berete het altijd zegt: ‘No discouraging. No division. Otherwise we are lost’.

Zoals echter terecht in het Parool een tijd geleden stond is de activistische steun voor de vluchtelingen tot nu toe vooral gekomen uit de links-radicale hoek. Dan heb ik het dus niet over de politiek gezien zeer beperkte faciliterende steun van bijvoorbeeld de Protestantse Diaconie in Amsterdam; ik heb het over de mensen die willen bouwen aan publieke acties om daadwerkelijke verandering te bewerkstelligen. Het Parool maakte er een zielige persiflage van. De afbeelding bij hun artikel destijds was een gemaskerde anarchist die als een poppenmeester de tentenkampen bespeeld. Wat een disrespect voor de vluchtelingen: alsof ze niet zelf kunnen nadenken en schaapachtig achter radicalo’s aanlopen. Ook de VVD gebruikte de betrokkenheid van anarchisten als argument tegen de vluchtelingen tijdens een kameroverleg hierover (zoek op ‘anarchisten’ in dit bestand).

De werkelijke reden dat inderdaad anarchisten en revolutionair socialisten prominent aanwezig zijn is dit: de impliciete of expliciete steun van veel organisaties en partijen aan het deportatiebeleid. Tegenwoordig moet je politiek aardig radicaal zijn als je een wat mij betreft niet meer dan fatsoenlijk standpunt inneemt als ‘vluchtelingen welkom’ of ‘stop deportaties’. Wij radicalen en revolutionairen zijn gewoon de enigen die echt principieel de vluchtelingen steunen, door dik en dun. Daarom zijn wij zo nadrukkelijk aanwezig: het is de schandalige afwezigheid van anderen.

In het begin konden we met relatief kleine acties goed in de kijker komen, en verhoogde dit de politieke druk. Dit waren allemaal toffe acties. We moeten echter vaststellen dat de effectiviteit van deze vele relatief kleine demonstraties, tussen de 100 en 300 mensen, aan het afnemen is. De demonstratie in Utrecht op 5 januari was bijvoorbeeld amper merkbaar op het landelijke niveau. Hèt pluspunt van die dag was het demonstreren op een steenworp van Kamp Zeist en onze interactie met die mensen daar. Dat was voor de gevangenen een grote steun en dat was een erg heftig moment. De raison d’être van de protesten is echter politieke druk en bekendheid van het probleem van de vluchtelingen. Als we hier minder in slagen, en we ook duidelijk wat aan momentum inboeken, dan moeten we denken over nieuwe vormen van actie.

In Amsterdam deden we dit vanaf begin december, dus vlak na de ontruiming, vanaf het moment dat we in de vluchtkerk zaten. We planden vooruit naar de Dag tegen Racisme, eind maart. Dan konden we een groter protest neerzetten met meer organisaties. Ondertussen gingen we door met vooral heel veel actievoeren. Antiorde geeft het meest complete overzicht hiervan. Maargoed, nu botsten we natuurlijk tegen een politieke uitdaging aan. Want hoe ga je verbreden, in een land waarin de meeste partijen je radicale standpunt nauwelijks onderschrijven? En hoe dan? Het is op dit punt dat er nu een belangrijke discussie is ontstaan, die vooral over de (bizar drukke) emaillijsten loopt. Hierover is enige verwarring.  Laat ik dus even een stapje terug doen, naar de eerste protesten in Amsterdam, zoals die van 10 november.

Wat de vluchtelingen betreft was het altijd al de bedoeling om politieke partijen te betrekken. Het is de politiek die met wetten het probleem heeft gecreëerd en in stand houdt. Wetten worden gemaakt in de Tweede Kamer en de regering. Dus als we een oplossing willen moeten we de politiek betrekken. Partijen zouden ons moeten steunen en niet het immigratiebeleid. Dus bij de eerste demonstratie hebben we al pogingen gedaan om partijen zich uit te laten spreken voor de vluchtelingen. Dit resulteerde in de aanwezigheid van Chris Schaeffer van SP Nieuw-West tussen de sprekers voor de Stopera, die zijn steun uitsprak voor de vluchtelingen. ‘Sharon’ is (al dan niet terecht) populair onder de vluchtelingenleiders in Amsterdam: vaak vragen ze of we Sharon Gesthuizen er niet bij kunnen hebben. Het is dus, wat de Amsterdamse vluchtelingen betreft, nooit een ‘puur’ buitenparlementair protest geweest. Dat buitenparlementaire activisten (zoals ik) duidelijk betrokken waren bij die protesten, betekende geenszins dat we ons tot het buitenparlementaire beperkten.

Voor de demonstratie van 23 maart, waar een groot en breed protest van willen maken (en echt iedereen voor nodig hebben!) kiezen we nu de leus: Geen vluchteling op straat of in de cel. Hiermee herverpakken we de eis van een oplossing van de vluchtelingen op een manier die verbreding beter mogelijk kan maken. Bredere groepen zullen zich kunnen herkennen in deze leus en ook meer gematigde organisaties zullen deze kunnen onderschrijven. Er is gezegd dat dit een afzwakking van de eerdere leuzen betekent. Dit klopt niet, in ieder geval niet wat de protesten vanuit het kamp Osdorp betreft. De eerste demonstratie in Amsterdam had in de leus gerechtigheid; de tweede mensenrechten. Nu kan de staat wel zeggen dat ze ‘streng maar rechtvaardig zijn’, maar ze kan moeilijker zeggen dat ze voldoet aan onze nieuwe leus. Dus het is juist de leus die we nu kiezen die radicaler is dan eersten. De leus zwakt dus niet af, maar wordt juist radicaler.

Als het gaat om nieuwigheid van de leus: het ‘op straat leven’ is altijd een centraal facet geweest van de protesten. Dat kan dus geen verassing zijn. En het spandoek ‘stop opsluiting van vluchtelingen’, wat ook in onze leus voor 23 maart tot uitdrukking komt, is vaak prominent aanwezig geweest, zoals bij het protest bij de rechtzaak van Habib Jaba op 12 december. Dan zou men nog kunnen zeggen: ja, maar we riepen toch No borders, no nations, stop deportations! tijdens de demonstratie? Was dat niet de leus? Dat riepen we inderdaad en er is niets in de nieuw gekozen leus die ons er van weerhoud op dit te roepen, of radicaal stelling te nemen tijdens de protesten in wat we schreeuwen tijdens het lopen en in wat we vertellen tijdens toespraken. Maar ‘No Borders’ is nooit de gezamenlijk afgesproken leus van een protest in Amsterdam geweest. Dat weet ik omdat ik in de organisatie van alle demonstraties in Amsterdam zat.

Ook pragmatisch herverpakken van ‘oplossing’ is niet nieuw. Mamadou en Mouthena kwamen hier als eerste mee in oktober. Les cinq points heette het (in onze veeltaligheid) en ze stonden er met de andere leiders op dat dit de eisen werden van de eerste demonstraties. Dit waren de eisen: 1) Open onze dossiers - geloof onze oprechte verhalen 2) Geef ons toegang tot zorg 3) En onderwijs 4) Arresteer ons niet meer willekeurig 5) Geef ons een verblijfsvergunning. De truuk van de herverpakking was niet het laatste punt; dat stond er bij om ons expliciete doel duidelijk te maken. De eerste vier punten werden gezien als dingen die we binnen konden halen. Het binnenhalen van deze punten, vertelde Mouthena, significa un permiso. Als je de eerste vier binnenhad, had je een verblijfsvergunning, meenden ze. Dus pragmatisch herverpakken van de boodschap heeft er vanaf dag één bij gehoord. 

Met andere woorden: de huidige lijn van verbreding is geen nieuwe lijn, maar een uitwerking van wat altijd al onze bedoeling is geweest.

Maargoed, hier kan men het uiteraard nog mee oneens zijn, en een andere lijn voorstaan. Natuurlijk: we moeten kritisch blijven, en in een kameraadschappelijke discussie met elkaar de beste strategie proberen te vinden. De voornaamste reden waarom nu enkele activisten zeer kritisch zijn over ons besluit tot deze verbreding (die we in de werkgroepvergadering van de demo aannamen met unanimiteit min één) ligt ‘m echter niet in alles wat hierboven is gezegd.

Nee, het is de terechte afkeer van politieke partijen, juist op het punt van immigratiebeleid.  Geheel terecht wordt gewezen op de rol van bijvoorbeeld de PvdA, die de basis legde voor de huidige deportatiemachine, en die onder het laatste kabinet Balkenende ook fanatiek bestuurde. Of op de beschamende, opportunistische, en soms gewoon racistische rol van de SP op dit punt. Hun steun voor de Bajesboten Zaandam wordt genoemd. Ook Groenlinks is vaak genoeg gewoon fout geweest. Inderdaad, inderdaad. En er valt nog wel het een en ander aan toe te voegen: zo was bijvoorbeeld de SP samen met de VVD  in het gemeentelijk college van Haarlem verantwoordelijk voor vluchtelingengevangenis bij Schiphol waar die rampzalige brand plaatsvond. Mijn maag draait er nu nog van om, ik raak ontroerd, als ik denk aan die ramp, waar de SP gewoon een zekere medeverantwoordelijkheid voor draagt. Dus ik kan er veel begrip voor opbrengen, als mensen er zeer weinig voor voelen om met deze partijen te willen samenwerken.

Realisme en bescheidenheid. Dat zijn belangrijke woorden. Bij een gemiddeld protest laat ik mee meeslepen door tamelijk radicale leuzen. Sta ik bijvoorbeeld voor Intertrust door een megafoon te blêren tegen het grootkapitaal, dan maakt het me weinig uit dat ik waarschijnlijk in dit geval weinig verander. Het gaat hier dan om het altijd ongrijpbare ‘bewustwording’ en om ‘symbolisch verzet’. Want dat is bijna alles wat doen, laten we eerlijk zijn! Maar ik vond dat ik me dit niet kon permitteren bij de vluchtelingen: als ik iets deed moest dat sowieso voor de volle mep gericht zijn op het verkrijgen van een oplossing. Er staat te veel op het spel, namelijk letterlijk mensenlevens. Dus geen louter symbolisch protest waarbij je vantevoren accepteert dat je waarschijnlijk toch niet binnenhaalt wat je wilt. Echt gericht zijn op een oplossing.

Daarom moeten we realistisch en bescheiden zijn: we zijn niet in staat om puur op basis van de kracht van de vluchtelingen en de revolutionairen het immigratiebeleid te veranderen. Wat gebeurt er dan? De protesten gaan wel even door, maar verdwijnen naar de marge. De VVD neemt weer het initiatief over, en weg zijn we. Onze protesten worden al minder ‘sexy’ de afgelopen tijd (we demonstreerden in Ede, en waren voorpaginanieuws in Ede. Demo was wel erg tof en goed voor Ede). De VVD heeft al een duidelijk offensieve tactiek gekozen, door bijvoorbeeld delen van Somalië als ‘veilig’ te bestempelen. Dus er moet gehandeld worden!

Hiervoor hebben we bredere krachten nodig. Dat kan: er is onder lagen van de Nederlandse bevolking sympathie voor de vluchtelingen. Die moeten we zichtbaar maken. Dat is precies waar 23 maart op gericht is. Maar hiervoor moeten we verbreden: we moeten wat dan een ‘brede maatschappelijke coalitie’ heet maken. En dit kan zonder op principes in te leveren. De leus die we kiezen is breed toegankelijk, en zoals ik heb laten zien ligt ‘ie volledig in lijn met wat we eerder deden. Deze brede coalitie zou moeten bestaan uit zowel de vluchtelingengroepen; radicalen; christelijke groepen; delen van de vakbond; etnische organisaties; politieke partijen. Die laatste hebben gewoon nodig om de zeer simpele reden dat het probleem door partijen veroorzaakt wordt, maar ook alleen door hun kan worden opgelost. Als wij deze verbreding voor elkaar krijgen, waar nu werkelijk al goede stappen voor gezet worden, dan zijn we goed bezig om de politieke druk op te voeren en te werken aan een oplossing.

Kijk, idealiter gaan gewoon een paar miljoen werkers ff staken, want ‘macht’ hebben de vluchtelingen gewoon totaal niet. Werkers kunnen namelijk de wereld veranderen, and all that jazz. Of we maken een revolutie, ook een goed idee. Maar dat gaat gewoon nu ff niet gebeuren. Dit is waar de keuze nu op neer komt: Duidelijk en principieel maar breed protest met de mogelijkheid van naar een oplossing toe te werken, of langzaam gemarginaliseerd worden terwijl we doorgaan met kleine demonstraties.

Daarom hoop ik dat iedereen enthousiast mee zal bouwen aan 23 maart en onze samenwerking zo voortreffelijk blijft als ‘ie tot nu toe is. Dit is een unieke kans, we moeten hem met beide handen aangrijpen!

Toevoeging 28 januari:
Iemand merkte terecht op dat ik in dit stuk wel erg veel de indruk wek dat het succes van de acties af gaat hangen van de betrokkenheid van politieke partijen. Dat is niet zo. In de eerste plaats wilde ik benadrukken dat politieke partijen noodzakelijk zijn voor het vertalen van het protest naar wetgeving, en dat we ze daarom nodig hebben. Maar het succes van de acties hangt af van de kracht van het protest, en dus de grootte en breedte. In mijn optiek zou politieke partijen betrekken die breedte op een belangrijke manier vergroten.

 

Staat in de tegenaanval: deportatie mag, delen Somalie zijn veilig

Bomaanslag in Mogadishu, 14 december 2012

De vluchtelingen brengen met hun acties de staat in een lastig pakket. Zij tonen aan dat het beleid faalt. Fred Teeven, de betrokken staatssecretaris, gaat nu in de tegenaanval. Mogadishu, een stad in Somalië is vrij en veilig genoeg, want de Talibanachtige Al Shabaab zit niet meer in alle stadsdelen, zegt Teeven. Dit is een tactiek met twee doelen. Ten eerste probeert Teeven de discussie te verplaatsen van Nederland naar Somie. Ten tweede probeert hij met het verhaal van de vluchtelingen en hun solidariteit te ondergraven. Maar wat hij zegt is niet waar en afkomstig van onbetrouwbare bronnen.

Uit het ambtelijk bericht:

Het ambtsbericht [van een Nederlandse ambtenaar ter plekke] vermeldt dat de veiligheidssituatie in Mogadishu tijdens de  verslagperiode nog steeds slecht was, maar dat er in deze periode hier en daar (sterke) verbeteringen optraden. Zo is Al-Shabaab sinds februari 2012 niet langer  aanwezig in het overgrote deel van de stad. De situatie van oorlogsgeweld waarbij  vele burgerslachtoffers vielen is overgegaan in een situatie van meer gericht  geweld van de zijde van Al-Shabaab tegen specifieke groepen, te weten personen  die politieke activiteiten verrichten voor de Somalische autoriteiten, medewerkers  van ngo’s en journalisten. Volgens het ambtsbericht kunnen de inwoners van  Mogadishu, ook vrouwen, zolang zij zich niet met politiek of ngo’s inlaten zich ongehinderd door milities door de stad begeven. Inwoners kunnen verhuizen naar andere districten om eventueel geweld in hun eigen districten te ontlopen. De markten in de stad zijn weer vrij toegankelijk, het (zaken)leven bloeit in delen weer op en er wordt gebouwd.   

Laten we bij het begin beginnen. De regering heeft over de hele wereld mensen zitten die de regering vertegenwoordigen en door hen betaald worden. Dit is de bron van informatie van de staatssecretaris. Is dit een betrouwbare bron? Ik vindt van niet. Er is gegronde reden om aan te nemen dat de ambtenaren ter plekke niet onafhankelijk een analyse maken, maar dat ze de regering naar de mond praten. Spuug niet in de hand die je voedt, heet dat.

'Al Shabaab zit niet meer in alle stadsdelen'. De staatsecretaris is erg precies. Het gaat dus niet meer om onveilige landen of regio's, maar om wijken en dergelijke. En dat voor iemand van een partij wiens leider in 2007 is veroordeeld wegens racisme tegen Somaliërs. De staatssecretaris heeft zelf een veiligheidsadvies: hou je niet met politiek bezig of met hulporganisaties, dan ben je veilig. Wat een belachelijke onzin! Ik probeer hier een goed argument tegen te formuleren, maar dat gaat bijna niet. Dit is zo'n ongelovelijk hatelijke onzin dat hier gewoon niet mee te reden valt. Het idee dat sommige stadsdelen levensgevaarlijk zijn, maar die er vlak naast niet, en het grootste deel van het land ook niet, is totaal van de pot gerukt. Het is alsof je na een machtsovername van de Taliban hier zegt dat mensen uit Amsterdam-Centrum terecht mogen vluchten, maar diegenen die Amsterdam-West niet. Zo werkt het niet. O trouwens, Mogadishu heeft geen vluchtveld, zoals Teeven schrijft. Die is kapotgeschoten. Er is de K50 landingsbaan, 50 kilometer buiten de stad. Dus ook buiten de nep-veiligheid van de 'vredestroepen'.

Wanneer kom je dan wel volgens de staatssecretaris in aanmerking voor (politiek) asiel? Kennelijk nooit. Teevens oproep tot het 'niet met politiek of hulporganisaties bezighouden' is niets anders dan een oproep leidzaam en schuw onder een levensgevaarlijke dictatuur te leven. En wat nou als iemand toevallig wel zich met politiek bezighoudt? Is dat dan zijn eigen stomme fout? Stuurt Fred Teeven bij de volgende begrafenis van een slachtoffer in Somalie een kaartje met 'He jammer dat je dood bent joh! Condoliflapstaart @ nabestaanden namens de Nederlandse regering. Maar tsja, had jullie maar ambtsbericht 2012-0000663989 moeten lezen. Ik had toch vertelt dat je je niet met politiek mag bemoeien? Eigen fout!'

Dus met een redelijke discussie over voorwaarden van veiligheid heeft dit niets te maken. Dit is een totaal van de pot gerukte manier om in de tegenaanval te gaan tegen de vluchtelingen. Door dit soort extremistische larie te spuien verplaatst Teevende discussie wel weg van het falende Nederlandse asielbeleid naar de vraag of Mogadishu veilig is. Niet toevallig staat woensdag een vergadering gepland in de kamer over de controversieële ontruimingen van de tentenkampen. Dit is een rookscherm, een afleidingsmanouevre.

Ten tweede probeert Teeven verdeeldheid te zaaien onder de vluchteligen. De ervaring leert dat de overheid hier helaas succesvol in kan zijn. Vlak voor en ontruiming van Ter Apel wist de deportatiemachine vele Irakezen weg te lokken met halve beloftes, om vervolgens de verdeelde rest makkelijk op te kunnen pakken. Vanwege de verschillende achtergronden hebben de vluchtelingen verschillende uitgangsposities in hun immigratieprocedure. Fred Teeven probeert deze verschillen te vergroten om de solidariteit te breken. Hier moet wij voor waken.

Aanstaande woensdag zullen vluchtelingen protesteren bij de Tweede Kamer om 7 uur. Kom ook! Eis een oplossing voor alle vluchtelingen. Na de ontruiming van de Koekamp kunnen we niet op ons laten zitten!