De geheime agenda van de Donald Duck

Veel meer dan het koninklijk huis, of het nationaal voetbal elftal is er één ding dat haast alle Nederlanders lief hebben: de Donald Duck. Zo is het bijvoorbeeld het meest gelezen blad onder studenten. Tot voor kort moest men goed lezen om de geheime agenda van Donald door te hebben. Maar sinds de crisis is de proletarische eend een stuk explicieter geworden. Wat is de geheime agenda van de Donald Duck?

Voor dat ik vertel wat het diepste geheim van de Donald Duck is, eerst een woord over Mickey Mouse. Dat is namelijk een lul. Hij is precies hoe de stereotype Amerikaanse blanke middenklasser zichzelf ziet. Hij scheldt nooit, is bloedeerlijk, kan alles, werkt hard, is trouw aan de overheid, enzoverder. Mickey Mouse verhaaltjes zijn per definitie saai, omdat het verhaal altijd goed afloopt. Wat nu is, zal altijd blijven. Die muis is niet uit te staan, en het is maar goed dat Donald hem vaak de waarheid zegt, of gewoon flink op zijn bek slaat.

Donald daarentegen is een proletariër. En dan niet zozeer omdat hij in tegenstelling tot Mickey altijd platzak is en grote zorgen hier over heeft, zoals de meeste van ons. Zo lang als dat hij bestaat heeft hij baantje na baantje, maar hij is de slimste en handigste niet, dus wordt altijd ontslagen. Het enige dat hij altijd mag doen om in zijn onderhoud te voorzien, is voor de rijkste eend op aarde, voor 30 cent per uur, diens munten poetsen. Het is dan ook niet vreemd dat hij zoals vele straatarme proletariërs werkschuw als de neten is. Het leven als proletariër heeft hem echter meer geleerd dan slechts aan werk een hekel te hebben. In de Tweede Wereldoorlog was Duck nog fervent pro-Amerika. Inmiddels is dat wel veranderd.

Kameraad Duck

Kameraad Duck was in Nederland de eerste die in een blad met een zeer grote oplage het woord arbeider weer introduceerde. En dan niet alleen om het stereotype fabrieksarbeider aan te duiden, maar bijvoorbeeld ook kantoorpersoneel. Niet onbelangrijk! Jarenlang werd ontkend dat arbeiders nog bestaan, en dat klasse een achterhaald begrip is. Buiten zijn eigen avonturen, waarin hij expliciet laat zien hoe zwaar het leven van een arbeider is, heeft Donald zo bewust meegewerkt aan de wederopleving van het klassebewustzijn in Nederland. Eerlijke politici bestaan voor Donald ook niet: het zijn letterlijk varkens.

Dat wil niet zeggen dat Donald altijd marxistische propaganda heeft gemaakt in zijn blad. In de jaren ’70 waren diegenen die hij zijn avonturen liet optekenen nog anarchisten. Donald was toen nog in dienst bij Amerikaanse scriptschrijvers, en die kregen mot met de tekenaars. Hierop hadden die een ondergronds lasterblaadje opgericht, genaamd gezellig&leuk. Donald laten ze hierin de meest gruwelijke dingen doen en overkomen. Meer succes hadden deze tekenaars Windig&De Jong met hun strip Heinz, wat van origine de kat van een dikke punker was. Het publiek wacht nog steeds op hun ‘anarchistische roadmovie’, Heinz The Movie.

Donald was danig afgeknapt dat hij een tijd lang niet zoveel meer deed met de politiek, en in de jaren ’90 zelfs wat meeliftte op het ‘ideologische veren afschudden’. Gelukkig is Duck geen bejaarde sociaal-democraat maar een eend, dus groeiden zijn ideologische veren weer aan. Als de crisis begint schuift kameraad Duck hard naar links. In 2011 is er een verhaal waarin hij radicaal Keynesiaanse politiek naar voren schuift.

Keynesianisme

Dagobert Duck heeft een fabriek gebouwd, waar alleen maar robots bouwen. Geweldig denkt hij, want nu lopen de winsten flink op. Alle arbeiders in Duckstad zet hij op straat. Maar wat blijkt: nu niemand meer werk heeft, koopt niemand ook meer wat, en draait hij juist enorm verlies. Ook de burgemeester zit met de handen in het haar, want nu krijgt de gemeente ook geen geld meer binnen. Kwik, Kwek en Kwak lezen in hun woudlopershandboek de oplossing.

Keynes zei (hoe de naam op de typische Donald Duck manier ‘ver-eend’ werd is me even ontgaan) dat het altijd nog beter is mensen zinloos werk te laten doen, en zo aan de slag te houden en van een inkomen te voorzien, dan dat ze werkloos zijn. Hiertoe verstrekt Dagobert een lening aan de stad, die de mensen een groot gat laat graven vlak naast de nieuwe fabriek. Het verhaal komt op wat flauwe manier tot een einde, als vervolgens de fabriek het gat instort, en vervolgens de oude weer worden opgestart. De arbeiders hebben weer werk, Dagobert weer veel geld en Donald krijgt ook een baantje: hij mag de troep opruimen.

Ducks nieuwe marxisme

In 2012 staat de zaken er anders voor. De meeste recente Donald Duck is uitgesproken socialistisch. Nadat Dagobert op de eerste pagina Donald heeft uitgemaakt voor luiwammes, nadat die hem om geld vroeg, zien we Dagobert in de Biljonairsclub. Een biljonair (uiteraard een varken): ‘Ik ken die types wel Dagobert! Die verwachten dat ze alles op een presenteerblaadje krijgen aangereikt!’ Subtiel wordt deze bourgeoishouding belachelijk gemaakt: hij krijgt een sandwich aangereikt op een presenteerblad door een butler. De biljonairs vertellen elkaar dat ze zo hard werken, en dat arbeiders lui zijn. Maar hun feest wordt verstoord.

Voor de deur staan mensen te protesteren: ‘HET GROOTKAPITAAL IS ASOCIAAL! WIE NIET DEELT, STEELT!’ ‘Het grootkapitaal wordt rijker en rijker ten koste van de arbeiders! Wij komen ons geld terughalen!’ Maar het wordt nog mooier. ‘Wij hebben recht op een deel van jullie winst omdat jullie AFHANKELIJK zijn van het volk! Zonder ons zou niemand jullie producten kopen en zou niemand in jullie fabrieken werken!’ Dagobert stormt naar beneden om ze de oren te wassen. Hij wordt het ‘levende symbool van kapitalisme en hebzucht’ genoemd. Terwijl hij tegen de arbeiders staat te schreeuwen juichen zijn mede-kapitalisten hem toe, omdat hij die ‘loonslaven’ de mond snoert.

De wending is dat Dagobert een bloempot op zijn hoofd krijgt. Beetje cliché, maargoed, dat krijg je na 60 jaar iedere week een verhaal schrijven. Dagobert is zichzelf niet en realiseert zich dat de demonstranten gelijk hebben. ‘Zou de wereld niet mooier zijn als het geld wat EERLIJKER verdeeld was?’ Dagobert gaat massaal geld uitdelen. De stad is in rep en roer. De biljonairs beseffen dat dit ook hun positie bedreigt. Nadat Dagobert vele kruiwagens heeft uitgedeeld voeren de biljonairs hem af, zodat hij weer bij zijn zinnen kan komen. Het verhaal eindigt er mee dat de paar mensen van de Eerlijk Alles Delen Club zelf bourgeois zijn geworden met het geld van Dagobert, en Donald voor luie sloeber uitmaken.

Ondanks het wat flauwe einde zal het niemand ontgaan zijn. De klassetegenstellingen worden keihard blootgelegd. Donald Duck is een marxist. Die overigens best wilt samenwerken met anarchisten. Bekijk de achterkant maar eens van het themanummer over Drenthe. Een andere stripkenner was het met mij eens: dat lijkt verdacht veel op de tekenstijl van Windig en De Jong. Maar dat is niet meer dan een vermoeden. Nu maar hopen dat Kwik, Kwek en Kwak binnenkort geen ruzie krijgen over wie de Russische revolutie om zeep heeft geholpen.

Politici leggen het Lenteakkoord uit - in hun eigen woorden!

Zijne Excellentie Jan Kees 'het moet van Brussel'  de Jager

X miljoen hier eraf, Y gecompenseerd en de eigen bijdrage omhoog, ontslag-rechten omlaag….

Snap jij het nog? De Rode Lynx kon het even niet meer volgen, dus heeft een aantal sleutelfiguren gevraagd om tekst en uitleg over het ‘Lente-akkoord’. Zo legt Alexander Pechtold (D66) uit: ‘De rollator hoeft niet in het basispakket; het is de eigen verantwoordelijkheid van mensen. Ouderen zouden eindelijk eens moeten opgroeien’

Een groepje ijverige politici verdringt zich rondom de camera en microfoon van de Rode Lynx. Nu niemand nog snapt waar ze mee bezig zijn, willen ze graag op dit populaire blog aan het Nederlandse Volk uitleggen wat ze van plan zijn en waarom.  De antwoorden blijken ontluisterend. Alexander Pechtold en Jolande Sap (GL) staan te kissebissen over wie als eerst mag. ‘Rustig,  we komen allemaal aan de beurt!’ zegt Jan Kees de Jager (CDA). Met zijn ietwat gezette postuur komt hij er niet door. Ondertussen is Sybrand van Haersma Buma (CDA) tussen de benen van Jolande Sap door gekropen en verschijnt stralend voor de camera. ‘Sybrand, je toupetje zit scheef!’

Nu ook zijn ‘haar’ weer in orde is raakt Van Haersma-Buma aan de praat. ‘Wat mij het ergst raakt is als ik langs een café loop, ná de klok van half 9, en ik werklui hun zuurverdiende geld zie vergooien aan drank en sigaretten. Ze moeten de dag erop weer vroeg op, wat doen ze hier op dit onchristelijke tijdstip!? Al die gezelligheid is des duivels oorkussen! Wacht, ik heb er nog wel een mooi bijbelcitaatje bij’. Hij voelt in zijn achterzak naar zijn bijbel, maar Sap is hem te snel af. Met een ferme corrigerende tik zegt ze ‘Mafketel, hou je aan het plan!’ ‘Ja moeder…’ Sybrand wendt zich nu weer tot mijn microfoon. ‘Waar waren we….ach ja. Al die gezelligheid, dat is slecht voor hun gezondheid en onze concurrentiepositie. Daarom gaan de accijnzen op bier met 10 procent omhoog, voor wijn met 15 procent en voor sterke drank met 6 procent. Want voor het slapen gaan een Oranjebittertje op de koningin moet blijven kunnen, natuurlijk. Tabak gaat ook meer kosten’.

Nu komt Jolande naar voren. ‘De dierenpolitie is van de baan. In deze tijden moeten we consequent beleid maken. Hoe krom is het om terwijl sommige mensen als honden behandeld worden, we honden als mensen behandelen?  De vaardigheden die de politie heeft geleerd bij het opsporen van vermiste goudvissen kunnen we nu goed gebruiken in de strijd tegen het terrorisme. Daarom is Dion Graus (PVV) met de restanten van de dierenpolitie naar Afghanistan gegaan in het kader van het real-life programma ‘Man, man, Uruzgan’. In Nederland zullen we ondertussen voortaan consequent zijn: dieren en mensen behandelen we hetzelfde. Voortaan zal iedereen door de politie als hond behandeld worden’.

Alexander Pechtold: ‘Ik ken een boel mensen die als een eerst levensbehoefte hebben dagelijks naar een musical te gaan. Met enige trots kan ik zeggen, dat ik vorige week wel 9 musicals heb gezien! Ja, ook ik behoor tot die groep. Het is dan ook niet te begrijpen dat de BTW voor theatervoorstellingen omhoog ging. Dat hebben wij dus geschrapt. Laten mensen eens de hoge cultuur van Joop van den Ende opsnuiven’. ‘Maar wat kunt u zeggen over het besluit de rollator uit het basispakket te halen?’, vraagt onze verslaggever. ‘De hoeveelheid rollators in Nederland loopt de spuigaten uit. Vol is Vol! Bovendien, als die bejaarden nou zo nodig een rollator willen, waarom kopen ze er niet gewoon één? Ik wil mijn zoontje van 6 als voorbeeld stellen. Van iedere keer dat ik hem een euro geef nadat hij het hele huis heeft opgeruimd en gesopt, moet hij 30 cent in een speciale spaarpot doen. Daar kan hij later de allermooiste rollator van gaan kopen.  Zo hoort het: werken voor je geld, eigen verantwoordelijkheid. Ouderen in Nederland zouden eens op moeten groeien’.

‘Nou ben ik’ piept De Jager van achter Pechtold. ‘Nou ben ik!!!’ Door zijn onrustige heen en weer gespring is zijn overhemd uit zijn broek geschoten. Plots hangt zijn buik tot op zijn knieën. Twee assistenten komen aangerend.  De eerst gaat op zijn knieën zitten en houdt de buik van zijne excellentie de minister omhoog, terwijl de ander puffend en steunend het versterkte overhemd weer in de broek probeert te proppen. ‘Wat is dit voor situatie!’ Paf! De assistenten krijgen er flink van langs. Een scheldkanonnade volgt. ‘Moet ik voortaan soms zelf mijn kleren aan gaan trekken! Waar betaalt de overheid jullie voor!’ De Jager neemt nog een trekje van zijn sigaar en dooft die op de kruin van één van zijn employees.

Minister de Jager lijkt niet echt meer bezig met de camera, dus draait deze wederom naar de presentator van De Rode Lynx. ‘U hoort het beste kijkers. Een volledig pakket waarin de breedste schouders de zwaarste pensen dragen. Voorts dient nog benoemd te worden, dat we allemaal sneller ontslagen mogen worden maar langer door moeten werken. Ook krijgen we allemaal minder geld maar de coalitie spreekt wel de wens uit dat wij meer zullen besteden. Mocht u gek worden van deze waanzin, gaat u dan nu naar de doctor want het eigen risico wordt alweer verhoogd, dit maal naar 350 euro. Veel sterkte allemaal onder het kabinet Rutte-1 ½’.