Bastion actieposters verschenen in Amsterdam Noord

Altijd leuk als er bij je in de buurt actie wordt gevoerd...Een zekere 'NN' en 'NN dan N' hebben in Amsterdam-Noord Bastion-actieposters geplakt.

Van Indymedia:

Onder het motto van "als het niet online/op foto staat is het niet gebeurd", hier een aantal foto's van vannacht tegen bastion hotels geplakte posters. Al meer dan een maand zijn er acties gaande tegen Bastion Hotels omdat zij schoonmakers uitbuiten en het contract met hen niet nakomen, onlangs is er opgeroepen tot een plak-campagne. Zie https://www.indymedia.nl/node/6948

Heel mooi. En het was nog spannend ook. Uit de aanvulling:

Was nog ff rennen voor de smeris....lekker hoor die undercover agentjes. Maar 3 witte overhemden in een auto over het fietspad haal je er gelukkig wel uit: het blijven sukkels.

Ook acties hotelwerkers Amerika, zelfde problemen als wij hier

Stakende Hyatt hotelwerkers in september 2011

Een typische socialistische uitspraak is dat je meer overeen hebt met werkers aan de andere kant van de wereld, dan met de Nederlandse bazen of onze beminde politici. Het is dan ook interessant hoe vergelijkbaar werkomstandigheden zijn in verschillende landen. Terwijl we hier bij Bastion te hoop lopen tegen uitbuiting, respectloze behandeling en intimidatie, blijkt precies hetzelfde gaande te zijn in Amerika, waar ook flink actiegevoerd word.

‘Hyatt is de slechtste werkgevers in de hotelbusiness,’ stelt de Amerikaanse vakbond Unite Here. ‘Hyatt heeft zijn huishouders en andere hotelmedewerkers misbruikt en vervangt ervaren medewerkers met mensen met een deeltijdcontract die op minimumloon zitten. De overgebleven mensen krijgen vervolgens een gevaarlijk hoge werkdruk. De werkers van Hyatt hebben stevige stappen hiertegen genomen. Ze hebben de wantoestanden publiek bekend gemaakt, zijn gaan staken en hebben en wereldwijde boycotcampagne tegen Hyatt gestart. Duizenden mensen ondersteunen vanuit de lokale gemeenschappen de oproep Hyatt te boycotten. Door deze boycot kunnen we laten merken dat misbruik en uitbuiting van hotelwerkers niet genomen zal worden’.

Voor de beschuldigingen heeft Unite Here meer dan genoeg bewijs op hun actiepagina staan. Zo blijkt in augustus 2009 al het huishoudpersoneel in drie niet-georganiseerde hotels (dwz, geen vakbond aanwezig) in de buurt van Boston te zijn ontslagen. Deze mensen hadden soms decennia bij Hyatt gewerkt. De wrange humor van Hyatt blijkt eruit, dat het laatste dat deze mensen mochten doen in de hotels, het in werken van hun vervangers was. Deze nieuwe huishouders kregen minimum loon en hebben tijdelijke contracten.

Staker in San Antonio

Doordat deze nieuwe werkers zo hard moeten werken, en wel 30 hotelkamers per dag schoonmaken, gaat hun gezondheid en fysieke gesteldheid er op achteruit. In een al sector waar de gezondheid van werkers al veel te lijden heeft onder de werkdruk heeft Hyatt vervolgens ook nog de hoogste ziekte-uitval. En, wat bijzonder gebruikelijk is in de schoonmaak: als je klaagt over je behandeling dan kan je je boeltje pakken. De laan uit. Schluss. Voor jou tien anderen.

Een ander voorval: hotelmedewerkers waren aan het staken bij Hyatt in Chicago tijdens een hittegolf. Het was 38 graden. Vervolgens zet Hyatt doodleuk hittelampen op zijn eigen werkers. Met name in september vorig jaar lijkt er veel gestaakt te zijn. Op het moment wordt er nog veel actiegevoerd en is zeker één vestiging in staking. Acties zijn al jaren gaande.

Het verhaal zal iedereen bekend in de oren klinken, alhoewel natuurlijk alles in Amerika wat heftiger is dan hier. De verschillen tussen werkers in verschillende landen zijn niet zo groot als de rechtse politici ons willen doen geloven. We hebben veelal dezelfde levens, dezelfde sores, en die worden veroorzaakt door hetzelfde slag mensen. Wij werkers zijn eigenlijk allemaal elkaars broeders. Samen staan we sterk. Verdeeldheid, daar profiteren de bazen alleen maar van. Dus: solidair met de hotelwerkers van Hyatt! Hun strijd, onze strijd, internationale solidariteit!

Interview met gearresteerde actievoerder tegen uitbuiting schoonmakers door Bastion Hotels

Amsterdamse burgemeester schrijft de Rode Lynx: Geen scanpalen

De Rode Lynx heeft zowaar post! De burgemeester van Amsterdam, Eberhard van der Laan, schrijft 'geruststellend' dat van scanpalen geen sprake zal zijn in Amsterdam. Eerder berichten enkele media dat de stad onderzoek deed naar het plaatsen van palen, die iedere voorbijganger zouden scannen op verboden wapenbezit. Het publiek reageerde woedend. De Rode Lynx heeft zelf ook een duit in het zakje gedaan. Naast de blogpost We slopen je scanpaal schreef ik Van der Laan dat wij zijn scanpaal zouden slopen en in de gracht zouden gooien met hèm erachteraan. Dit is zijn antwoord.

Ik kreeg m pas binnen op 3 augustus, dus de gemeente had wat moeite de email te verzenden, maargoed.

Wat natuurlijk interessant is af te vragen in hoeverre werkelijk klopt wat onze lieve burgervader ons mededeelt. Dit riekt namelijk naar een 'proefballonnetje'. Continu worden allerlei plannen gelanceerd, waarbij de politiek kijkt hoe ver ze kunnen gaan. Bewust zetten ze dan heel hoog in, om vervolgens deels terug te krabbelen nadat het publiek zijn woede heeft geuit. Een compromis lijkt dan een mooi antwoord te zijn op de publieke woede. Maar vervolgens zetten ze de rest van de stap een paar jaar later alsnog. Natuurlijk was het eigenlijk te absurd voor woorden om scanpalen neer te zetten. Wellicht echter is dat absurde dus juist het doel van dit vermeende proefballonnetje, om later met iets minder absurds alsnog de repressiemaatregelen uit te breiden.

 Zoals Van der Laan al schrijft is hij op zoek naar nieuwe middelen om de burgers te controleren of zij zich aan zijn regels houden. De burgemeester moet niet denken wat we wel in goed vertrouwen afwachten wat we dan voor nieuwe maatregelen krijgen. Het vertrouwen in de politiek en met name in zijn partij is gedaald tot een absoluut nulpunt. Want dat preventief fouilleren, zogenaamd om wapenbezit en criminaliteit te voorkomen, dat kent de Rode Lynx ook goed. Jaren heb ik gewoond op een plek waar om de haverklap gefouilleerd werd. Het is werkelijk om te kotsen. Zo kon mijn halflegale huisgenoot, die laatst na bijna 20 jaar gewoond te hebben in Nederland het land moest ontvluchten voor de IND, vaak zijn eigen huis niet in of uit, omdat de politie weer eens om de hoek stond. Ik heb in het raam gezeten en meerdere keren geturfd. Wie werd er het meest gecontroleerd? Blanke yuppen bijna nooit. Andere blanke burgermannetjes en vrouwtjes ook amper. Maar zwarte mensen, Marrokanen, Turken, èn ik werden iedere keer gecontroleerd. Racisme en klassenjustitie dus. Dat dit regelmatig tot heftige reacties en tot arrestaties heeft geleid, spreekt voor zich.

Natuurlijk was het vervelend dat iedere dag het plein vol stond met dealers. Maar daar werd niets tegen gedaan. En die inbrekers heb ik met me halflegale huisgenoot wel het huis uitgejaagd. Met een 'verboden wapen', overigens. Namelijk een flinke groot mes en een kapotgeslagen fles. Daar had ik de politie niet voor nodig. En nog nooit heeft de politie een diefstal voor me opgelost, die aangifte is alleen om maar zodat je vervolgens naar de verzekering kan gaan. Aan de politie heb je meestal geen ene kut!

Maar de politie was er wel bij toen vandaag weer werd actie gevoerd bij Bastion Hotel voor fatsoenlijke behandeling van schoonmakers door de baas. Verschillende activisten hebben weer een tijdje mogen zitten. Hierover later meer, maar het laat wel weer ff zien waar de politie uiteindelijk voor bestaat. Ze zijn hier om de orde te handhaven zodat de handel en zaken door kunnen gaan, en ze zijn er om het kapitaal te beschermen tegen de arbeiders.

Dus, geliefde Eberhard, steek die scanpaal / camera's / fouilleringen / ID-kaart / talloze domme verboden / enz. maar in je reet! 'Geruststellend' was je brief niet. Maar bedankt voor je antwoord hoor.

Actie voor Bastion hotelschoonmakers - Bastion, Bastards!

Uitgezakt voor de buis luisteren naar sport-commentaar uit de categorie 'Naomi moet nu wel constant en snel blijven zwemmen'?  Dat kan....of je gaat actievoeren! Bijvoorbeeld bij Bastion Hotel. Schoonmakers worden daar, en in vele andere hotels, schandalig behandeld. Zo wordt op slinkse wijze loon ingehouden. Een voormalige Bastionschoonmaakster ging daarom vandaag met sympathisanten, waaronder een schoonmaker van de succesvol bezette Vrije Universiteit, verhaal halen. Ook om de poen, maar in de eerste plaats om de wantoestanden bij Bastion recht te zetten.

Bastion komt de contracten van de schoonmakers niet na en betaalt hen slechts een deel van hun salaris uit. Ondanks dat in hun contract staat dat ze een uurloon hebben, worden ze betaald per schoongemaakte kamer. Bastion rekent vervolgens een veel te korte tijd per kamer, waardoor schoonmakers aan het eind van een dienst van bijvoorbeeld drie uur krijgen te horen dat er slechts anderhalf uur is gewerkt. Pauzes worden sowieso niet betaald. Verder worden schoonmakers met bijzonder weinig respect behandeld door managers en is er een tekort aan schoonmaakmiddelen. Protesteren kan bovendien al gauw betekenen dat je je baan kwijt bent.

Onze schoonmaakster is, uit protest tegen deze wanpraktijken, opgestapt. Gelukkig is ze goed bekend met een aantal Amsterdamse activisten, die ook weer de schoonmakersvakbond kennen. Die uitzuigerij hoeven we dus niet te slikken! Rond het middaguur verzamelen we met z'n zestienen in de anarchistische bibliotheek, die om de hoek van het hotel is. Veel van de mensen vandaag zijn dan ook lid of betrokken bij de Anarchistische Groep Amsterdam en/of de Vrije Bond. De roodzwarte vlaggen zijn dan zodirect ook niet te missen. 

Nog even worden de plannen doorgesproken. We hebben een brief, in het Engels en Nederlands, die we aan het management aan gaan bieden. Voor het personeel en de klanten hebben we een flyer waar ook de situatie op wordt uitgelegd, en waarin we ze verzoeken om te gaan klagen bij Bastion Hotels over de behandeling van de schoonmakers. Als ze zelf met deze problemen zitten, kunnen ze contact opnemen. Her en der sleutelen we nog wat aan het precieze plan, velen dragen bij vanuit hun ervaring. 

Dan springen we met z'n allen op de fiets en om de hoek van Bastion wordt het spandoek 'schoon genoeg van de baas' ontrolt, en de flyers onderverdeeld. Daar gaan we. Bastion, Bastards! Het hotel blijkt wat minder groot dan ik me had ingebeeld, maar toch zullen hier dagelijks meer dan honderd mensen overnachten. Erg veel volk is er niet, velen zullen staan kijken naar de Gay Pride in het centrum. Een aantal loopt naar binnen. Bulderend leest één van ons de brief voor aan de stomverbaasde manager. Die hoort het allemaal aan en weet niet echt wat ze nu moet doen. 'Zo, en nu ook nog in het Engels', lacht de briefvoorlezer. Dat ook nog, denkt de manager, en laat ons alleen achter in de lobby. Het verstoren van het functioneren van het hotel is vandaag ons middel om de eisen binnen te krijgen. Wat we eisen is eigenlijk vrij simpel. Het achterstallig loon, een eind aan uitbuiting en intimidatie, goed loon en normale werktijden, en respect voor de schoonmakers.

Twee Nederlandse klanten in de lobby hebben inmiddels wel door waarvoor we hier zijn. Ze steunen ons, en zullen zeker gaan klagen. Zo nu en dan komen er toeristen of Nederlanders het hotel in of uit. Een Spaans koppel wordt aangesproken, die weinig overtuiging nodig hadden. 'Ah, this is about the maltreatment of the cleaning workers?' Het verschijnsel is hen kennelijk ook in Spanje goed bekend. 

Kifa staat buiten flyers uit te delen. 'Wij arbeiders zouden elkaar moeten steunen, daarom ben ik hier'. En wat zijn we hier aan het doen? 'Eigenlijk eh, ja, gewoon een heleboel herrie maken en irritant zijn!' Een stukje verderop wordt aan één stuk 'Bastion, Bastards!' en 'Wat willen wij? Respect! Wanneer willen wij het? NU!' geroepen. Eén activist die in het dagelijks leven onderwijzer is, vertelt aan een stuk door - en op vrij hoog volume - hoe schoonmakers hier behandeld worden en wat we willen. 

De corpulente chef van de politie. Save the Whales!

Kifa: 'Ze worden ons op een gegeven moment wel aardig zat, over de weken dat we terug zullen blijven komen. Misschien veranderen ze hun beleid dan wel. De mensen op straat reageren in ieder geval bijzonder vriendelijk'. Een buurtbewoonster, die met de kinderwagen op stap was, schreeuwde in het voorbij gaan zlefs nog even de Respect-leus mee. Ondertussen is ook de harde hand van de wet gearriveerd. Vandaag zijn we braaf. Eerst moeten we de lobby uit en later van het terrein af. Aldus demonstreren we weg met de leus 'Wij komen terug!'

Terug in de anarchistische bieb worden plannen gesmeed voor de volgende keren. Want deze uitzuigerij gaan we niet pikken! Hier heb ik nog de kans Solomon, een acitivistische schoonmaker van de VU te spreken. Eerder vertelde hij al dat sinds de staking er erg veel voor het goede is veranderd op de VU, dankzij de staking en bezetting. Maar belangrijk daarvoor is dat de FNV ook een voet tussen de deur krijgt bij Bastion, en er een einde moet komen aan de praktijk dat als je lid van de bond wordt, dat je dan onstlagen wordt. Eén van onze eisen is dan ook het stoppen van de intimidatie. 

Luister hier naar het korte gesprek met Solomon.