Bestuurlijk mooi weer spelen in Amsterdam Oost

Onder het mom van lokale democratie en participatie voltrekken zich onder andere in Amsterdam-Oost een flink aantal veranderingen. Stadsdeelraden zijn afgeschaft en vervangen door bestuurscommissies die vooral een doorgeefluik zouden moeten zijn van wat de bewoners vinden. Tegelijkertijd zijn deze democratische instituten zodanig opgezet dat ze zelf haast niets meer te zeggen hebben, maar vooral uitvoerders zijn van gemeentelijk beleid. Ondertussen lijkt de SP aldaar met de VVD in bed te gaan. Wat is er aan de hand in Oost? 

Dit artikel is enkele weken geleden geschreven en verdwaald geraakt tussen andere bestanden. De inhoud is nog steeds op datum.

Als we bij het begin beginnen dan moeten we eerst kijken naar de bestuurscommissie die is ontstaan in Oost en hun bestuursakkoord. Er is geen oppositie en coalitie meer. Over dat laatste jubelde de kersverse bestuursvoorzitter Ivar Manuel in de meest recente uitgave van het lokale blaadje Dwars. Van de VVD tot de SP, iedereen zit in de commissie en heeft bijgedragen aan het bestuursakkoord. In de discussie rondom collegevorming in de centrale stad is er door een aantal partijen nog negatief gereageerd op voorstellen die zouden leiden tot al te brede coalitie met een grote meerderheid in de raad. Het gevaar zou dan zijn dat er te weinig oppositie zou zijn in de raad, terwijl oppositie een belangrijke rol speelt in het 'scherp' houden van de coalitie. Deze vlieger gaat kennelijk niet op in Oost. In andere stadsdelen zijn er wel als vanouds coalities en opposities ontstaan.

De bestuurscommissie zelf is positief over deze nieuwe ontwikkeling, die wordt gebracht als onderdeel van een soort van doorbraak die geforceerd wordt in de politiek. Wat even vergeten wordt is dat prominente Amsterdamse politici als Andrée van Es (Groenlinks) sterk hebben gepleit tegen het afschaffen van de stadsdelen. Vaak is het gegaan in de media over hoe 'lokale democratie' ten onder zou gaan als de stadsdelen afgeschaft zouden worden. Hoe het ook zij, nu de afschaffing van de stadsdelen nu eenmaal een feit is, is de democratie er kennelijk alleen maar sterker van geworden.

Ergens doet de deelname van links tot rechts op een cynische manier recht aan 'Oost'. Want wat is Oost? Is Oost dan een eenheid, een 'volk' of coherente groepering met bepaalde specifieke belangen? Oost loopt van IJburg tot de Oosterparkbuurt, van Java-eiland tot aan Watergraafsmeer en verder, deels tot over de Amstel. Oost is een samenraapsel van zeer verschillende buurten en tot voor kort bestond Oost zelfs uit verschillende stadsdelen. In Oost zijn rijke buurten, oude buurten, nieuwe buurten, arme buurten, witte buurten, veelkleurige buurten, veryupte buurten, noem maar op. Oost is niet zomaar veelzijdig: het is allesbehalve een coherente eenheid. De bestuurscommissie weerspiegelt dit.

Het bestuursakkoord is ook geen coherente tekst. Het is voor een deel bestuurlijk mooi weer spelen, voor een deel oud nieuws, voor een ander deel doet de bestuurscommissie uitspraken over beleidsterreinen waar zij tamelijk weinig over te zeggen heeft of grip op heeft. Ik ga een aantal stellingen af.

'Dit bestuur wil de achterstand verkleinen die veel jongeren in Oost op de arbeidsmarkt hebben'.

Dit is een loze belofte: dit is al sinds mensheugenis zogenaamd het beleid van de Amsterdamse politiek. De achterstand van grote groepen jongeren blijft. Concreet worden de plannen van de bestuurscommissie ook niet.

'Het stadsdeel zal zich inzetten voor een woningvoorraad die past bij wat de bewoners van Oost nodig hebben'.

Dit is à priori larie omdat 'Oost' geen eenduidige behoefte aan woningen heeft: het is immers geen eenheid. Bovendien verandert juist door woonbeleid de demografische samenstelling van Oost snel: werkers er uit, yuppen er in. Maar ook gaat dit voorbij aan het feit dat het stadsdeel bitter weinig te zeggen heeft over woonbeleid. Ook over het woonbeleid spuit de bestuurscommissie dus loze frasen.

In Oost gebeurt zeer veel qua woonbeleid. IJburg is opgespoten om er een yuppenparadijs op te bouwen. Ondertussen word veel te weinig geïnvesteerd in onderhoud van sociale huurwoningen in Oost. Het huidige bestuur gaat hier niet mee breken. Dit is een politiek die, hoe je het ook went of keert, mensen die al lang in de werkersbuurten van Oost wonen achterstelt en yuppen van buiten het stadsdeel naar Oost wilt trekken. Hoe je het went of keert, over Oost wordt woonpolitiek gemaakt die alles behalve 'voor de bewoners van Oost' is: het is gericht op mensen die nog niet in Oost wonen.

'Daarnaast willen we streven naar minder lange wachtlijsten voor een sociale huurwoning, meer koop en huur in het middensegment, geschikte woningen voor stadsgezinnen en goede woningen voor ouderen'.

Wie weet hoe de woningmarkt in Amsterdam werkt kan niet anders dan zich hard op afvragen hoe de bestuurscommissie dit voor elkaar denkt te krijgen. Dit stel bestuurders die net aan zeggenschap hebben over bloemperkjes willen zich inzetten voor minder lange wachtlijsten? Zelfs al zouden ze het menen, dan zou het ze niet lukken. Dit is dus ook al loze praat.

Het staat verder haaks op al het eerder gevoerde beleid in Oost. En let wel, ondanks al hype rondom de zogenaamde verandering in de stadsdeelkantoren, àlle partijen in Oost zitten in de bestuurscommissie en hebben bijgedragen aan het bestuursakkoord, dus ook de partijen die de afgelopen jaren het beleid hebben gemaakt. Gooien zij hun eigen beleid van de afgelopen jaren in de prullenmand? Neen.

Daarnaast is het belachelijk om te denken dat dit allemaal even geregeld gaat worden zonder een ambitieus stedelijk uitbreidingsplan. De woonvoorraad in Oost is beperkt en je kan eenvoudig weg niet èn meer koopwoningen èn meer sociale huur èn èn èn realiseren. Om het allemaal nog erger te maken zijn veel van de partijen die in Oost in het bestuur zitten landelijk verantwoordelijk voor maatregelen die de woonmarkt op slot hebben gegooid en huurders op absurde kosten jagen.

'Het stadsdeel moet het de ondernemers verder zo gemakkelijk mogelijk maken. Waar dat kan, willen we zorgen voor minder regels en bureaucratie'.

Dit soort opmerkingen zouden reden moeten zijn voor een SP om niet deel te nemen aan een coalitie. Wat wordt hier concreet mee bedoeld? 'Minder regels en bureaucratie' is hol liberaal populisme. Over welke regels hebben we het? Regels die werkers beschermen tegen bedrijven? Regels die het milieu beschermen tegen bedrijven? Regels die grote festivals uit parken houden? Regels hebben inhoud maar zijn de term 'regels' zelf is leeg. Tenzij je deze opmerking zo plat mogelijk interpreteert: 'alle ruimte voor ondernemers, geen bemoeienis met de vrije markt'.

Ik ga niet een exegese maken van het bestuursakkoord. Bekijk deze goedesamenvatting in enkele zinsneden op oost online en oordeel zelf. Zoals over de opmerking 'In Oost kan iedereen zichzelf zijn'. Alsof racisme en politierepressie slechts bestaat buiten Oost.

Alhoewel? Vooruit, nog één punt. Het belangrijkste punt.

'Hét speerpunt voor deze periode is om het bestuur dichter bij de bewoners te brengen'.

Laten we even beginnen bij de feiten. Op de leden die in de bestuurscommissie zijn gekomen is bij elkaar opgeteld 35.540 keer gestemd. Amsterdam Oost had in 2013 122.847 inwoners. Dat wilt zeggen dat, als we even uitgaan van een gelijkblijvend inwonertal, in totaal 87.307 mensen niet gestemd hebben. Amper één op de drie inwoners heeft op een lid van de bestuurscommissie gestemd. Het zou de bestuurscommissie sieren als ze genoeg realiteitszin aan de dag konden leggen om dit simpele feit te constateren: er is een enorm gat tussen het bestuur en de bevolking, juist op lokaal niveau. 'Hoe komt dat?' is de essentiële vervolgvraag. Zonder antwoord hierop kan het idee om het bestuur dichter bij de bewoners te brengen nooit meer zijn dan een vroom en obligaat voornemen.

Eén punt waarop het bestuur van Oost en 'de bewoners' mijlenver uit elkaar liggen is het Oosterpark. Dit is aangewezen als een nieuw festivalterrein. Het wilt nogal eens gebeuren dat de buurt om het park heen met veel overlast zit tijdens de opbouw, het festival zelf en tijdens de afbouw, maar dat ze vervolgens hun eigen park niet in kunnen. De buurt baalt hier al tamelijk lang van. Om deze lucratieve festivals meer ruimte te bieden wilt het stadsdeel de boel verbouwen en flink wat bomen kappen. In ieder geval het vorige bestuur had zo geen boodschap aan het protest van de bewoners die ook met acties hun mening duidelijk lieten blijken.

Nu lijkt het dus dat het nieuwe bestuur wèl luistert naar de omwonenden van het Oosterpark. Er is een akkoord gesloten met de Vereniging Vrienden van het Oosterpark. Grote besloten festivals worden geweerd uit het Oosterpark en verspreid over heel Oost. 25 procent minder bomen zullen gekapt worden. De Vereniging noemt dit een stap in de goede richting, maar is nog niet helemaal tevreden. Hoe dan ook lijkt Ivar Manuel hier zijn eerste democratische wapenfeit geboekt te hebben.

Alhoewel? Waarom ging Manuel hier mee akkoord? Omdat de Vereniging dreigde met een rechtszaak. Hier had het stadsdeel geen zin in. Het akkoord is handjeklap tussen de vereniging en het stadsdeel. De vereniging liet de rechtszaak vallen en Manuel zei toe dat er minder festivals zouden komen en er minder gekapt zou worden. Het is dus niet zo dat Manuel als rechtgeaarde democraat die het bestuur dichter bij de mensen wilt brengen à priori wilde luisteren naar de mensen. Daar was dreiging en actie voor nodig. Achteraf, let maar op, zal het wel zo gespind worden.

Verder mogen we nog wel even kritisch zijn op de vele bewonersinitiatieven die zogenaamd democratisch uit te grond worden gestampt in Oost, zoals de bekende Meevaart. In de troonrede werd de participatiemaatschappij al aangekondigd, die de (lang geleden teloor gegane) verzorgingsstaat vervangt. Deze participatiemaatschappij komt hier op neer: wat de overheid vroeger voor je deed, moet je nu zelf doen. Daar kan je dan wel een kleine tegemoetkoming voor krijgen, of voor gestraft worden, zoals als je ouders in huis neemt. Maar de kernopzet is dat burgers taken van de overheid overnemen en voor minder of voor nop gaan doen. Het is in de kern een lompe bezuinigingsmaatregel die extra werk en kosten betekent voor de werkende klasse.

Dit is in Oost al lang aan de gang. De Meevaart, een buurtcentrum waar allerlei initiatieven georganiseerd worden, is onderdeel van een poging de (tamelijk dysfunctionerende) welzijnsorganisaties te vervangen door initiatieven van burgers. In ruil hiervoor krijgen ze wat tegemoetkoming, het kan immers niet helemaal voor nop, en een beperkte zeggenschap. De uiteindelijke zeggenschap over wat gebeurd ligt nog steeds bij het stadsdeel, dat de subsidiekraan dicht kan draaien wanneer het hun blieft.

Het is niet vreemd dat veel bewoners gretig op deze ontwikkeling ingaan, moe als ze zijn van de eerdere welzijnsorganisaties. Het is ook alleen maar goed dat ze dingen voor hun buurt willen organiseren. Maar laten er geen illusies zijn over de intenties van het stadsdeel. De beperkte zeggenschap is niets anders dan wisselgeld voor het moeten uitvoeren van allerlei werk. Er zit geen werkelijke democratische intentie achter.

Wie dit allemaal zo beziet kan niet anders dan concluderen dan dat de kreet 'het bestuur dichter bij de mensen brengen' ofwel een loze kreet is, ofwel een rookgordijn voor rechts beleid.

Dichtbij.nl schreef 'Het akkoord zou nog niet definitief zijn omdat de bestuurscommissie van mening is dat de rol van bewoners en ondernemers uit het stadsdeel belangrijk is de invulling van het akkoord. Daarom is dichtbij.nl benieuwd wat er volgens jou nog in het bestuursakkoord moet komen te staan'. Dit is vreemd als we de burgerlijke logica volgen. Hiervoor zijn immers net toch verkiezingen geweest? Je kiest op een bepaalde partij met het idee dat hun beleid uitgevoerd gaat worden. Of werken die verkiezingen dan niet? Het achteraf online ophalen van punten voor het bestuursakkoord lijkt ook niet echt te werken. In de 46 dagen sinds de publicatie van dit artikel hebben in totaal 0 mensen gereageerd. Wellicht omdat de mensen heus niet zo dom zijn om te geloven dat het stadsdeel daadwerkelijk is geïnteresseerd in wat ze vinden.

Elders op Oost Online reageert iemand onder de naam Tiers Bakker op een publicatie over het bestuursakkoord op 8 april: 'niemand heeft zijn handtekening onder dit bestuursaccoord gezet. dit bestuursaccoord is niet meer of minder dan een startschot: uitgangspunt'. Tiers Bakker is de fractievoorzitter van de SP in de bestuurscommissie in Oost. Op de SP Oost website is hierover niets te vinden, ook in het Parool is hierover niets terug te vinden. Het is een wat zonderlinge post. Vreemd ook, aangezien haast iedere publicatie het wel degelijk heeft over een akkoord.

Het is maar te hopen dat deze 'Tiers Bakker' daadwerkelijk Tiers Bakker is en de SP zijn handtekening niet onder dit akkoord heeft gezet. 

Toevoeging 18 juni: Ondertussen is de Valreep, een van de meest bruisende plekken in de buurt, ontruimd. De bestuurscommissie gaat gewoon door waar eerder de stadsdeelsraad mee bezig was. De SP heeft nog steeds niet officieel ontkend akkoord te zijn gegaan met dit bestuursakkoord.

Wat is er gebeurd bij de lokale verkiezingen?

De lokale verkiezingen hadden tot effect dat lokaal enige koppen rolden, Wilders radicaliseerde en D66 kennelijk profiteerde van de woede tegen dit kabinet. Wat is er allemaal aan de hand?

Verkiezingen zijn politieke barometers. Ze kunnen ons inzicht geven in hoe de klasse er voor staat. Niet vaak zijn er momenten waarop haast iedere volwassene zich uit kan spreken. Het eerste is wat dan ook opvalt is dat veel mensen hebben gekozen zich niet te uit spreken. De uitslag was historisch laag met 50% opkomst. Dit laat verschillende, samenhangende dingen zien.

Het laat apathie en verslagenheid van de werkende klasse zien. Uitspraken als 'ze doen toch wel wat ze willen' en 'het is mijn pakkie an niet' vind je terug in de uitslag. Tel er bij op dat veel mensen van links tot rechts vaak stemmen zonder echt veel liefde en je moet tot de conclusie komen dat Nederlanders behoorlijk vervreemd zijn van de politiek. De parlementaire democratie is een van de grondslagen onder de legitimiteit van het kapitalisme in Nederland en de Nederlandse staat, maar de verkiezingen die de parlementaire democratie op hun beurt legitimeren worden gewantrouwd.

Het is lastig te zeggen wie er nu precies niet gestemd hebben, maar als we stellen dat mensen niet kiezen door gebrek aan vertrouwen en door vervreemding dan kunnen we wel bedenken dat dit die mensen zijn wiens vertrouwen is geschaad door het neoliberale beleid dat links en rechts uitvoeren.

Verder is het natuurlijk opvallend hoe hard de regeringspartijen VVD en PvdA, timide als ze reeds zijn, hebben verloren. Op hun bangigheid zal ik terugkomen. Met name de PvdA heeft een afstraffing gehad. We moeten hier blij mee zijn. Niet omdat we blij zijn met rechts aan de macht, maar om een andere reden. De sociaaldemocratie is niet langer de grootste in de grote steden. De PvdA is in het proces van het verliezen van hun status als machtspartij. Dit heeft consequenties voor hun algemene aantrekkingskracht, die zal verminderen. Het maakt hun ook minder relevant voor vakbonden, waarop de greep van de PvdA een groot en bijzonder vervelend is. Migrantenclubs en subsidieclubs zijn vaak verbonden met deze partij. De PvdA is een conservatieve kracht in Nederland en de achteruitgang van deze partij maakt de ruimte voor verzet groter.

Maar waar ging de winst dan heen? Met name naar rechtse partijen zoals D66, het CDA en lokale partijen die veelal concurreren met de VVD. Het is ook niet zo dat 'de regering' verloren heeft want eigenlijk bestaat de regering uit de PvdA, VVD en de 'constructieve oppositie', die ook regelmatig met PvdA en VVD onderhandelt. SGP, CU, GL en D66 staan dan weer dichter, dan weer wat verder van het kabinet. Van deze vier heeft de meest linkse verloren en de rechtse rest gewonnen. Van de officiele regeringspartijen heeft de linker veel meer verloren dan de rechter. Eén antwoord op deze kwestie is simpel. De rechtse stemmers krijgen waar voor hun geld, de linkse stemmers niet.

Waarom D66 gewonnen heeft is niet in één zin te beantwoorden. Voor een deel is het een beloning voor de campagne die D66 jarenlang bewust voert tegen bepaalde vormen van discriminatie, met name Wilders, om zichzelf hierop te profileren. Er was in de aanloop naar de verkiezingen een grote verwarring te merken onder de islamitische stemmers, nu de PvdA echt had afgedaan. Eigen partijtjes kwamen op, die soms wat succesvol waren zoals NIDA in Rotterdam, maar over het algemeen faalden. Kiezers verdwaalden op zoek naar iemand die het op zou nemen voor de moslims, en vonden Alexander Pechtold. Dit is een stap naar rechts, maar vermoedelijk kiezen zij niet D66 omdat ze het neoliberalisme zo kunnen waarderen. In Amsterdam weet D66 al langer ook radicale zwarten aan zich te binden zoals bijvoorbeeld Roy Ristie die prominent op de posters stond in Oost. Ook andere PvdA'ers en ook VVD'ers zijn overgestapt naar D66. Net als het CDA biedt D66 een meer geloofwaardig alternatief dat zegt: 'bezuinigingen ja, maar wel redelijk, niet links en verantwoordelijkheid nemen'. Mensen zijn ook gewoon de leugens van Samsom en de persoonlijkheid van Rutte zat en stappen over zonder zelf significant naar links of rechts te schuiven.

Dan stond natuurlijk Roemer te glunderen. Het is mooi dat de SP het lokaal beter heeft gedaan dan in 2010, maar het triomfantalisme mag wel wat minder. Sowieso heeft de SP inmiddels ook de nare trek over genomen van andere partijen die haast alle verkiezingsuitslagen wel in hun voordeel kunnen uitleggen. Zo bestendigt de leiding zichzelf en hun politieke lijn. Maar de SP had natuurlijk veel meer moeten winnen dan dat het heeft gewonnen. Het verlies van PvdA en Groenlinks weegt niet op tegen de winst van de SP. Er is absoluut geen sprake van een verschuiving naar links.

Het lijkt wel alsof de SP kostte wat het kost verkiezingen niet wilt winnen. Al tien jaar zijn SP campagnes zo apolitiek mogelijk. Posters hebben de tekst 'SP' of 'NU SP'. Je kan zo'n partij moeilijk serieus nemen. Dit jaar maakten zij zichzelf ook belachelijk door aan de gang te gaan met kleurplaten tegen kinderarmoede als onderdeel van de verkiezingscampagne. De voorbeelden zijn legio en beschamend. Als er dan ook geen strijd plaatsvind waarin de mensen wel de SP onder hun zien en de andere partijen aan de verkeerde kant van de lijn, hoe moet dan de werkende klasse leren dat ze SP moeten stemmen? En als er dan strijd plaatsvind dan is de SP vaak maar halfslachtig aanwezig. Toen VU werd bezet kwam ROOD niet meteen opdagen, want zij waren bezig met een narcistische verkiezings-PR-stunt. Typisch.

Daarnaast is de SP zodanig verrechtst dat er daadwerkelijk een electoraal gat links van de SP dreigt te vallen. Het moest ook bij mij van heel diep komen om SP te stemmen. Ik ben pas een paar dagen voor de verkiezingen overtuigt door Germen, die zei dat als ik niet SP zou stemmen dat ik de PvdA zou helpen. Dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. In de aanloop naar de verkiezingen gaf de SP vol overtuiging aan de 'dirty work' van Rutte II te willen doen in Amsterdam en alle bezuinigingen braaf te willen uitvoeren onder het mom van 'het is beter als een socialist het doet', dixit Peter Kwint. Het zou dramatisch zijn als de SP mee gaat regeren in Amsterdam, juist nu er zulke harde bezuinigingen aankomen. Het zal links als geheel kwaad doen als de SP zulk openlijk klasseverraad pleegt.

Wilders wist de aandacht op zichzelf te vestigen met zijn uitspraken na de verkiezingen om zo te verhullen dat hij zelf weinig gewonnen had. Ik zal het hier niet te uitgebreid over hebben, gezien het volgende blok. Maar laat ik duidelijk zijn: als de PVV zichzelf niet op zo'n cruciaal moment een onmogelijke partner voor colleges had gemaakt, dan had extreem rechts zich wel degelijk institutioneel kunnen versterken. In Den Haag en Almere had Wilders heel goed kunnen gaan meeregeren. In Rotterdam kunnen we vooruitblikken reeds op het drama dat een coalitie van D66, Leefbaar en VVD zou opleveren. We mogen van geluk spreken als slechts in Rotterdam extreem rechts geïnstitutionaliseerd wordt.

Het kwam PvdA en VVD helemaal niet slecht uit dat na hun nederlaag het even ging over Wilders. Hier hebben ze dankbaar gebruik van gemaakt. Maar vrij snel na Wilders verschoof de aandacht alweer na Deurne. Het ging dus binnen een paar dagen over criminele marrokanen. Het geeft de racisten opnieuw vertrouwen, getuige van hoe vaak bijvoorbeeld kameraden 'minder minder' naar hun hoofd geslingerd kregen door automobilisten op de laatste VU colpo. Racisme en extreem rechts worden heel normaal. En inmiddels ligt het volgende neoliberale pakket weer op tafel: de pensioenen gaan op de schop en de volledige risico's van pensioenen wilt men schuiven in de schoenen van de pensioengerechtigden. Zo zie je hoe de media racisme gebruiken om Geert Wilders en de regering te beschermen ondanks hun zogenaamd kritische houding en onafhankelijke positie.

Gemeente laat onderzoekers segregatie in Amsterdam ontkennen

De PvdA in Amsterdam voert campagne tegen 'tweedeling' in de stad. Recent vroeg de gemeente twee 'onafhankelijke' adviesorganen naar tweedeling in de stad. Hun conclusies: het valt allemaal wel mee. Dat is complete onzin. Het onderzoek is tamelijk dubieus en werpt de vraag op waarom men tot deze conclusie is gekomen. Verder is het nog maar de vraag of de PvdA dan werkelijk die tweedeling aan gaat pakken.

Lees hier de verbeterde versie op socialisme.nu

Etnische segregatie in Amsterdam. Afbeelding uit 2012 via Dutch Amsterdam

Als je net als ondergetekende opgegroeid bent in een achterstandswijk in Amsterdam, in mijn geval de Molenwijk in Noord, dan kunnen je ogen het rapport niet geloven. Het is dan ook geen wonder dat zelfs de PvdA stadsdeelsvoorzitter van Nieuw-West, Achmed Baadoud, die eerder werd uitgemaakt voor een 'robotallochtoon' op socialisme.nu, zich geroepen voelt om het rapport tegen te spreken. De cijfers, stelt Baadoud, laten iets geheel anders zien. Amsterdam kent wel degelijk een tweedeling. Dat kunnen vele Amsterdammers beamen. Voor mij gold de overstap vanuit het gekleurde, arme en redelijk gevaarlijke Amsterdam-Noord naar de Universiteit van Amsterdam alsof ik op een andere planeet was beland.

Peter Kwint, kandidaat raadslid voor de SP in Amsterdam, maakt gehakt van de methodiek van de onderzoekers. Door op stadsdeelniveau de stad te bekijken worden verschillen relatief kleiner. Behalve dan dat Noord, Nieuw-West en Zuid-Oost nog steeds kansloos afsteken dan. Maar bijvoorbeeld stadsdeel Oost kent arme buurten zoals de Transvaalbuurt, en rijkere buurten als Watergraafsmeer. Door dit uit te middelen kunnen de onderzoekers zeggen dat het allemaal wel meevalt.

Kwint legt de vinger op de zere plek, als hij zoekt naar de politiek motivatie van dit onderzoek. VVD en D66 reageerden enthousiast op dit onderzoek en vinden ook, in lijn met het onderzoek, dat men beter niet kan spreken van tweedeling. Dit zijn ook de partijen die het meest willen bezuinigen op voorzieningen tegen armoede en de sociale huur het hardst willen slopen. Kwint laat hier de PvdA en Groenlinks buiten schot. De eerste partij is hier al sinds jaar en dag aan de macht en de tweede partij is sinds 2006 aan de macht. Sinds 2010 doen ze het samen met de VVD. Samen hebben deze partijen een groot belang bij het goedpraten van de huidige situatie. Samen hebben deze partijen de afgelopen jaren ook de nodige neoliberale bezuinigingen en hervormingen doorgevoerd in Amsterdam.

Desalniettemin is het dus creatief met cijfertjes spelen voor politiek gewin. Het doet terugdenken aan een eerder omstreden onderzoek. Wilders huurde een paar maanden geleden een bureau in om te kijken of Wilders gelijk had in zijn houding ten opzichte van de Euro en Europa. Het bureau concludeerde dat Wilders gelijk had. Nu concluderen deze gemeenteadviesbureau's, die direct of indirect op de loonlijst van de gemeente staan, dat het beleid van de stad helemaal dus niet zo erg is geweest en zeggen impliciet dat er dus nog wel wat af kan.

Het opmerkelijke is dat de gemeente Amsterdam ook jaarlijks een statistisch werk produceert, genaamd 'Amsterdam in Cijfers'. Amsterdam in Cijfers 2013 is 600 pagina's en laat uitgebreid zien hoe groot de verschillen zijn van wijk tot wijk als het gaat om werkloosheid, etniciteit, enzovoort: het toont onomstotelijk aan dat Amsterdam een zeer verdeelde stad is. Burgermeester van der Laan noemde het in het voorwoord een 'toetssteen voor wie de toekomst wil helpen vormgeven'. Van der laan mag dan wel uitleggen waarom hij deze charlatans heeft ingehuurd van gemeenschapsgeld, de cijfers lagen er immers al, correcter en duidelijker.

Alle politieke partijen behalve de SP en een aantal kleine linkse partijen bagatelliseren bovendien de problemen waar veel Amsterdammers uit de werkende klasse mee worstelen. Die 'tweedeling' komt in de praktijk neer op concrete problemen voor concrete mensen. Wie voor een dubbeltje geboren wordt, wordt nooit een kwartje, is het gezegde. Dat gaat telkens meer op voor Amsterdammers uit achterstandswijken. Uiteraard zijn er mensen die wél vooruit kunnen. Maar vele, vele Amsterdammers raken in een negatieve spiraal. Ze hebben dan typisch meerdere van deze problemen: geen goed diploma, werkloosheid of geen goed werk, uitzichtloosheid, hele en halve criminaliteit, drank en of soft/harddrugsproblemen, weinig steun van de familie die ook genoeg problemen heeft, voornamelijk slechte voorbeelden om je heen, enzoverder. Vooral als je opgroeit als een werker van buitenlandse afkomst drukt wonen in een buurt als Osdorp je letterlijk omlaag. En dan zeggen deze onderzoekers, die ongetwijfeld een dik salaris hebben en ergens in een mooie veilige blanke buurt wonen, dat deze mensen zich eigenlijk niet zo aan moeten stellen. Dat is een belediging en in strijd met de werkelijkheid.

Achmed Baadoud lijkt heel scherp in zijn kritiek. Hij accepteert de methodiek van de onderzoekers, maar, a la. Het probleem moet bij de naam genoemd worden, niet ontkend, stelt hij. “Dit is politiek, de keuzes zijn gemaakt door de politiek, de gevolgen zijn politiek en voor Nieuw-West is het de dagelijkse realiteit. Mag ik het probleem dan alstublieft bij de naam noemen?” Ok meneer Baadoud, maar wie zit er dan sinds mensenheugenis aan de knoppen in Amsterdam? Is dat niet de PvdA? Baadoud zal echter niet de hand in eigen boezem steken. Nee, Nieuw-West, helaas het meest kansloze deel van de stad, is volgens Baadoud een 'emancipatiemachine'. Daarmee is de vraag: wie verkoopt de grootste onzin? De onderzoekers, of Baadoud, die kennelijk in zijn stadsdeel de jongeren zo van straat, hup, in de middenklasse tilt?

De problemen in achterbuurten zijn niet van gister, maar ze worden wel verergerd door politiek beleid en de crisis. Dan heb je het over de sloop van de sociale voorzieningen, achteruitgang van sociale huur, prijsverhogingen (huur, gas en licht, eten), achteruitgang van de werkgelegenheid, en de toenemende segregatie. Kansarme mensen bij elkaar drijven is nu eenmaal om problemen vragen. Juist doordat andere delen van de stad niet meer betaalbaar zijn worden de 'echte' Amsterdammers verdreven uit grote delen van de stad. Nieuw-West is het stadsdeel waar relatief de meeste mensen wonen met ouders geboren in Amsterdam, ironisch genoeg is dit ook een relatief 'buitenlands' stadsdeel. Jordanees wordt nu gesproken in Purmerend, en yuppen (met hun 'r') van buiten hebben de Jordaan overgenomen. In Centrum heeft nog slechts één derde van de bewoners Amsterdamse ouders. Dit is de 'tweedeling', en de politiek is hiervoor de hoofdverantwoordelijke, met name van de eeuwige machtspartij de PvdA.

Maar het gaat verder. Het hele idee van een ongedeelde stad, waar iedereen 'Amsterdammer' kan zijn, is onzin. Een kapitalistische stad is nu eenmaal een gedeelde stad. De maatschappij is gebaseerd op een tegenstelling tussen werkers en kapitalisten en dat zie je juist terug in de stad, van ruimtelijke ordening tot het verenigingsleven. Men wil nogal eens over de schouder meewarig terugkijken naar een soort gouden verleden waarin de stad niet zo verdeeld zou zijn geweest. Dit is echter precies het verleden waarin er nog buurten waren zo ellendig als de Jordaan begin 20e eeuw. Deze wijken worden geromantiseerd in dit verleden, juist omdat ze toen 'puur' zouden zijn geweest, met alleen maar 'echte' Amsterdammers en echte werkers. De wijken waren echter totaal geen pretje om in te leven, het was armoe dood en verderf. Daarnaast geeft hun puurheid juist aan dat Amsterdam ook toen een gedeelde stad was.

Sterker nog, al bij het begin van de bloei van Amsterdam werden plannen gemaakt om de stad bewust te scheiden. Onderdeel van de Derde Stadsuitbreiding van 1609 was het plan om van de Nieuwe Zijde de goede, bourgeois kant van Amsterdam te maken, en van de Oude Zijde de slechte, werkende klasse kant. In alle daar op volgende eeuwen was Amsterdam óók een verdeelde stad. Amsterdam is altijd een verdeelde stad geweest. Zij die praten over een ongedeelde stad proberen met stadsnationalisme de mensen wol over de ogen te trekken. De essentie van Amsterdam is al honderden jaren de heerschappij van de koopman. Gelukkig is er in Amsterdam altijd een onderstroom geweest van radicalen en andersdenkenden. Wij moeten ons niet laten misleiden door wat voor vormen van nationalisme dan ook. En nooit meer stemmen op de PvdA.

Zwarte Piet: een verbod is geen oplossing, de staat is nooit je vriend.

De Zwarte Piet discussie lijkt nu het rijk van de internetdiscussies te ontgroeien. Een paar honderd mensen betoogden gister in Amsterdam tegen Zwarte Piet. Het mooie was dat er een grote mate van zelforganisatie in zit. Zwarte mensen in Nederland hebben zich weinig laten horen de afgelopen jaren, terwijl dat wel hard nodig is want discriminatie van zwarten is overal. De actie is dus een vooruitgang. Daarnaast lijkt er nu ook door deze Zwarte Piet discussie ruimte te ontstaan voor een discussie over racisme in Nederland en dat is vooruitgang. Een aantal van de sprekers op de actie lieten echter dingen horen waar men over achter zijn oren zou moeten krabben. Want zij zochten de oplossing in een verbod, en schaarden zich achter de Nederlandse staat. Dit is een gevaarlijke tactiek voor anti-racisten.

Laat ik ten eerste zeggen dat er een grote veelvoud was aan meningen op het plein met als gemene deler dat Zwarte Piet werd gezien als racistisch en dat het in de huidige vorm niet acceptabel is. Maar over wat er aan gebeuren zou moeten verschilden de meningen. Van een 'moreel verbod' en Zwarte Piet-traditionalisten met begrip benaderen tot een werkelijk verbod door de staat, alles zat er tussen. Maar er zit een wezenlijk verschil in al die opties en Zwarte Piet Niet activisten zouden kritisch moeten nadenken over welk pad ze willen volgen.

Racisme is niet zomaar een idee, het is vooral iets in de praktijk. In de praktijk discrimineert iemand of een instituut iemand anders op basis van zijn afkomst. De belangrijkste racist in Nederland is de Nederlandse staat zelf, in de vorm van de Nederlandse politie. Politieagent betekent in de letterlijke zin niets anders dan 'vertegenwoordiger van de staat', ze voeren de wil uit van de staat en beschermen die. Ik denk niet dat ik één lid van een minderheidsgroep in Nederland hoef uit te leggen dat racisme bij de politie aan de orde van de dag is, behalve dan misschien die paar types die zelf ook een uniform hebben aangetrokken. Racisme bij de politie is zo structureel dat er van wordt gesproken dat racisme onderdeel is van de politiecultuur. Daarnaast zijn er in bijvoorbeeld Amsterdam 50.000 mensen zonder papieren. Mensen die structureel worden uitgesloten van rechten, die worden uitgebuit, die worden gediscrimineert om hun afkomst. Veel van deze mensen zijn zwart. De Amsterdamse politie sluit hen op en terroriseert hen.

Dus op het moment dat je gaat vragen aan de staat om een einde te maken aan racistische fenomenen als Zwarte Piet, dan vraag je eigenlijk: "Beste racisten, zouden jullie je tegen de andere racisten willen keren om ons te beschermen?". Het is niet moeilijk te zien waar er een kronkel zit in deze logica. Want de politie beschermt niet zwarte mensen, maar valt ze aan en verdedigt juist racisten en het racisme. Op het protest gister op het Beursplein stond ik een tijdje op de hoek met Rokin en de Beurs van Berlage. Ik stond vlak naast een aantal agenten. De hele tijd kwamen oude blanke mensen langs die naar de politie liepen. Ze gingen naar de politie hun natuurlijke bondgenoot is. Ze zeiden de meest racistische dingen over de demonstranten. Over terug gaan naar het 'eigen' land en niet mogen zeuren omdat Nederland Afrika al zo veel helpt. Wat zei de politie terug? Ze gingen er niet tegenin. Nog een argument tegen zo een verbod is dat racisme al heel lang verboden is in Nederland, maar dat houdt racisten in het geheel niet tegen. Zoals gezegd, de mensen die racisten zouden moeten tegenhouden, de politie, zijn zelf racistisch!

Daarnaast zou je moeten oppassen met dingen verbieden uberhaupt, vooral als je een minderheid bent. Het kan zich makkelijk tegen je keren. Het zou ook niet zo moeten zijn dat de politiek bepaalt hoe mensen feesten. Want wat krijg je dan? Een grote inperking van vrijheden. En dat kan best ver gaan. Begin 20e eeuw was het bijvoorbeeld in Amsterdam (ik weet niet hoe het met de rest van Nederland zit) nog verboden om te dansen op straat. Want het was niet zedelijk. Maar wat nu als volgende week een discussie uitbreekt en racisten zeggen: "de Surinaamse en Antilliaanse cultuur is sexistisch, kijk naar die feesten. Dat mag niet! Verbied alles en ook Kwakoe en vooral bobbelen!" Wat ga je dan als verweer hebben? Je hebt dan al toegegeven dat politiek bepaalt hoe je feest. Het kan ook makkelijk over andere dingen gaan zoals kleding of muziek. Klinkt het gek? Racisme zit heel diep in Nederland en de PVV is de grootste in de peilingen. Willen zij niet de hele tijd van alles verbieden? Volgens mij hebben wij nog niet half gezien waar racisten in Nederland toe in staat zijn, als ze werkelijk vrij spel hebben.

Het wordt iets heel anders als je van de Amsterdamse gemeente eist dat de officiële intocht Zwarte Pieten-vrij is. Want dat wordt door de staat zelf georganiseerd. Dat is dus wel een goede eis. En als in de grote intochten Zwarte Piet verdwenen is, dan gaat het wat vreemd staan als in ene bij mensen thuis wel ouderwetse Zwarte Pieten opduiken. Dat zullen de kinderen niet snappen, immers, er is maar één Sinterklaas.

En dan nu even wat wijsheid van NWA.

Identitair Verzet wil demonstreren tegen de Vluchtkerk. Wie zijn het?

Identitair Verzet heeft aangekondigd te gaan actievoeren tegen de Vluchtkerk op de 21e. Wie zijn dit? De Rode Lynx probeert het uit te vogelen.

Foto: Géneration Identitaire bezet een moskee in Poitiers, oktober 2012.

Dit is een redelijk los geschreven artikel, dat geheel gebaseerd is op eigen onderzoek. Ik heb hier weinig over kunnen vinden bij de bekende sites. Dus mocht iemand een duidelijke fout zien, of een goede aanvulling hebben, laat me dat even weten, dan pas ik het aan. De beste inzender krijgt een koekje. Update 19 juni: nu.nl blijkt te linken naar dit artikel en citeert de Rode Lynx. Ik zou Géneration Identitaire bijvoorbeeld typeren als 'Boskoopse jongens'. Dit klopt niet helemaal: zo gebruik ik het woord 'jongens' niet eens. Maargoed, ik ben vereerd. Wat hier wel is te lezen is dat GI inderdaad de zoveelste nazi-splinter is, maar dan wel van een nieuw slag die op een vreemde nationalistische manier ook lokale diversiteit viert.

Laten we even beginnen bij het begin. Prominent op de internetpagina van 'Identitair verzet' staat een youtube filmpje. Hier is een Franstalige 'oorlogsverklaring' te horen. Affijn, dat is patserpraat, in werkelijkheid zitten deze blanke helden vooral kogels te typen op forums met gefrustreerde rukkende pubers. En in hoeverre men nu werkelijk een echte nationalist is, door ideeën over te nemen van een inferieur ras, namelijk het niet-Germaanse Gallische ras, dat is natuurlijk ook twijfelachtig. Maar deze Géneration Identitaire beweert overal hun Lambda vlag mee te nemen. Google dat maar eens!

De Lambda siert dikwijls homovlaggen. Pannekoeken....ik bedoel, homo-tekens zijn natuurlijk de shit, maar het past niet zo goed bij neonazisme. Dus vervangt Identitair Verzet de Griekse Lambda met de Griekse O-mega. Oftewel, de retoriek van de aankondigende video (we dragen trots onze Lambda vlag) wordt al door hun eigen voorpagina, op de eerste blik, gereduceerd tot bla. Want hoe kan je nou op de voorpagina zeggen altijd trots je Lamda vlag te dragen, om vervolgens die te vervangen door een O-mega? En dat is het beetje het moraal van het verhaal. Identitair Verzet is gewoon weer de zoveelste Nazisplinter.

Na een eerdere faal, die al volgde op een faal, heeft men weer een nieuw masker opgezet, nieuwe protserige aankondigingen gedaan enzoverder. De ene keer is het openlijk neonazistisch en gewelddadig, de andere keer is het 'net' extreemrechts, met een woordvoerder in een apenpakkie zoals Paul Peters. Het motto van deze variant: wij zijn niet rechts, niets links. Wij zijn boos en activistisch en willen terug naar de tradities en onze wortels, die lokaal zijn. Wij zijn het slachtoffer van de multiculturele, betuttelende, indoctrinerende generatie-'68.

Nazi's falen al jaren in Nederland. Dit heeft verschillende redenen, die ik niet goed ken, maar dit is mijn indruk: ten eerste heeft de crisis het politieke landschap omgegooid. Net als radicaal links heeft extreems rechts grote moeite met inspelen op deze nieuwe omstandigheden. Ten tweede heeft zich met Wilders een nieuwe, relatief succesvolle, kracht ontplooid op extreemrechts. Wilders' haat biedt aan de ene kant een nieuwe voedingsbodem voor de nazi's om op te groeien, maar aan de andere kant is het ook een concurrent. In tegenstelling tot de nazi's echter bouwde Wilders niet aan een straatbeweging; wat zijn huidige 'verzetstoer' in dat opzicht betekent, moeten we nog bezien.

Ten derde hebben antifascisten structureel nazi's geconfronteerd. Ik ben het niet eens met de strategie van de AFA's(1) over de jaren, maar denk wel dat hun verzet, waar ik zelf ook een bescheide bijdrage aan heb geleverd, zeker heeft bijgedragen aan het breken van het zelfvertrouwen van nazi's. Iedere keer proberen nazi's opnieuw een groepje op te starten, om vervolgens te falen, uiteen te vallen, en dan weer wat later het opnieuw te proberen met een nieuw groepje.

Het eerste wat we vinden over Identitair Verzet, naast de anti-vluchtkerk demo, is een bericht op Alphen Stad FM. Het handelt over iets in nabij Alphen a/d Rijn. De vorm en inhoud van het artikel laten zien dat hier een persbericht is overgenomen. Dit wordt bevestigt doordat de schrijver, Michel la Faille, een student journalistiek is van 23 jaar oud. Hij heeft nog niet de vaardigheden ontwikkeld die de meeste journalisten gebruiken om te verhullen als ze persberichten overnemen. En inderdaad is in ieder geval één zin direct gekopieërd: foei Michel la Faille.

Hoe dan ook, de actie ging over het willen stoppen van een 'Polenhotel' in Boskoop, waar de gemeente geld in ging stoppen. Dit speelde in maart. Oost-Europese werknemers die al werkten in Nederland zouden hier een betere huisvesting krijgen. Op deze manier probeerde ID-verzet dus een graantje mee te pikken van Wilders' Polenmeldpunt: een duidelijk geval van hoe Wilders' haat nazi's in de kaart speelt. Maar wat hebben deze übermenschjes dan voor elkaar gekregen? Posters plakken en een flyerronde!

Meestal denk ik bij een oorlogsverklaring toch wel aan iets spannenders. Maargoed, ze konden wel kennelijk hun actie doen en dat is op zich jammer. Op hun website is geen ronkende verklaring te vinden die vertelt over hoe enthousiast men reageerde op de actie, wat meestal wel het geval is, volgens de nazisites. Mijn vermoeden is dan ook dat dit met een sisser afliep en ze stonden te falen met hun flyers. Het haalde dus wel zoals gezegd Alphen Stad FM.

Een andere actie, in april, was gericht tegen een kunstwerk met een standbeeld van Stalin. Dit standbeeld is een wat aparte anti-communistische uiting. Het beeld bevindt zich sinds 1986 in Nederland, en sinds tien jaar op zijn huidige plaats in Den Haag. ID-verzet heeft om het geheel folie gewikkeld en wat postertjes er op geplakt. Het lijkt niet echt veel. Als men deze acties echter samen bekijkt met de anti-Vluchtkerkactie, dan lijkt ID-verzet een naziorganisatie die er vooral op gericht is om in de publieke aandacht te komen.

Laten we dan even kijken naar de internationale achtergrond die ID-verzet lijkt te inspireren. Op de Franse site zien we al snel hoe men omgaat met de elkaar tegensprekende nationalismes. Aanvankelijk lijkt men Frans-nationalistisch te zijn, maar dit is niet persé zo. In plaats daarvan is dit radicaal lokalistisch en wordt het lokale Normandische gevoelens ondersteund en het Provencaals nationalisme gesteund. Het is dan ook aanvankelijk opmerkelijk hoe er een Generation Identitaire lijkt te zijn in Vlaanderen, dat gesteund wordt uit Frankrijk. Immers is vaste hap in Vlaams nationalisme, sinds honderden jaren, het anti-Franse. Maar dit is dus opgelost door het lokalisme.

Sterker nog, Generation Identitiare keert zich tegen Franse nationalistische feestdagen zoals quatorze juillet. Want niet alleen was die feestdag volgens GI ingesteld om de Fransen een loer voor de ogen te draaien na het verlies in 1870 tegen Pruisen, ook is Frankrijk helemaal niet één land. In plaats daarvan is Frankrijk de Europese verscheidenheid, met Romaansen, Kelten en Germanen. GI viert dus, op opmerkelijke wijze, de lokale verscheidenheid, maar dan zoals die altijd geweest zou zijn. Afrikanen horen er niet bij.

Dat is natuurlijk alles leuk en wel, maar een groot deel van wat ooit Vlaanderen was ligt in Frankrijk en bovendien is de helft van het huidige Vlaanderen eigenlijk Brabant. Dus de verschillende nationalismes bijten elkaar wel degelijk. Maargoed, dit is dus een relatief nieuwe theoretische achtergrond voor nazi's, en het is dus anders dan bijvoorbeeld het Diets-nationalisme van Voorpost.

Als het gaat om symboliek dan heeft men het kameleonachtige van de Autonome Nationalisten kennelijk overgenomen. Dit waren nazi's, met name in Duitsland, die de symboliek van de AFA overnamen. Qua vormgeving van GI is het flitsend en fris, een mengeling van Duitse radicaallinkse vormgeving en hipster. Maar ook wordt bijvoorbeeld opgeroepen tot een printemps Francais, een Franse lente. Van enige tegenstrijdigheid tussen Moslims haten en een term van hun overnemen is geen sprake.

Dit soort nazi's zijn dan ook enorme opportunisten. Autonome Nationalisten waren een paar jaar geleden nog op de straat te zien tegen het kraakverbod, maar gaan nu de straat op om strikte naleving van het kraakverbod te eisen. Hoe dan ook, het idee is duidelijk: het aanspreken van boze rechtse jeugd, en tot dat doel wringt men zich in allerlei ideologische bochten. Wat GI dan lijkt te doen is posters plakken en flyeren; demonstraties meelopen zoals tegen het homohuwelijk; openlijke debatten en manifestaties organiseren; protesteren tegen moskeeën, zoals door in Poitiers succesvol een Moskee te bezetten. Verder probeert het een sociale basis te winnen door voedsel te geven aan 'echte' Fransen (ook al bestaat Frankrijk kennelijk niet echt), net zoals Gouden Dageraad dat doet in Griekenland. Foto's geven de indruk dat het gaat om enkele groepjes van tientallen, maar ook zijn er berichten dat er in 2009 600 aanhangers zich verzamelden in Orange. De Franse GI lijkt weinig moeite te hebben met de Lambda, ook al protesteerden ze tegen homo's.

Wat dit betekent voor ID-verzet in Nederland is nog maar te bezien. Ik kan me moeilijk voorstellen dat er een apart ID-verzet in bijvoorbeeld Friesland opkomt: daarvoor is nazistisch nationalisme in Nederland te veel gericht op de integriteit van de staat als geheel. Net zo goed kan dit opnieuw een poging zijn een 'succesvolle' buitenlandse beweging te kopieëren, zoals de Dutch Defence League dat probeerde. Deze DDL faalde gelukkig tamelijk hard, mede vanwege een actie die er tegen gericht was.

Als we hier van uit kijken naar de actie die gepland is in Amsterdam op de 21e dan denk ik dat het heel erg goed is dat vanuit de Vluchtkerk wat gebeurd. Met deze actie heeft men iets van een antwoord op de nazi's, maar belangrijker is dat ze doorgaan met hun eigen acties. Want in tegenstelling tot het toch redelijk marginale van vele antifa acties, weten de vluchtelingen echt een invloed te hebben op de politiek en hier moet men zeker mee doorgaan.

Tegelijkertijd zouden nazi's ook gewoon geen poot mogen zetten in Amsterdam. Vooral niet Amsterdam. Waarom? Omdat ik ook gewoon een beetje een chauvinist ben, en je komt niet aan mijn stad. Dus ik hoop van harte dat iedereen die ook maar een knip voor z'n neus waard is ofwel zich aansluit bij de vluchtelingen, of de nazi's gaat confronteren. We weten hoe het moet, en ik neem aan dat de superjoden ook gewoon weer aanwezig zijn. Vorige keer in De Baarsjes gingen ze met de staart tussen de benen ervandoor. No Pasaran!

---

(1) Er is niet één AFA, maar de AFA is versplinterd. Op dit moment is er niet echt een functionerende AFA in Amsterdam, is er een AFA Nederland dat vooral in Nijmegen zit en is er een AFA Den Haag en een AFA Friesland. Althans, dat is mijn laatste informatie. Daarnaast schijnt er nog wat over te zijn van de ARG, een poging van Amsterdamse AFA'ers om te verbreden. Verder zijn er natuurlijk wel velen die sympathiseren met het idee 'AFA'.

 

Bijeenkomst: Vluchtelingen tussen wal en schip: Activisten aan het woord

Allemaal komen!

Wanneer? Donderdag 21 februari, 19.30 uur
Waar? CREA Theater, Nieuwe Achtergracht 170 in Amsterdam
Het afgelopen jaar kende een opkomst aan protest door asielzoekers in Nederland. De protesten hebben de kritische discussie over het Nederlandse asielbeleid aangewakkerd. Steeds meer mensen delen de visie dat dit beleid onmenselijk is.

Op deze bijeenkomst zal worden ingegaan op de gevolgen van het asielbeleid, het verzet hiertegen en de perspectieven voor verandering.

De sprekers Jelle Klaas (advocaat sociaaleconomische mensenrechten), Younes (vluchteling uit de ‘Vluchtkerk’) en Sjerp van Wouden (UvA-student en activist) zullen hier ieder vanuit een eigen perspectief op in gaan.

Georganiseerd door de Internationale Socialisten Studenten Organisatie (ISSO) in samenwerking met CREA Debat. Zie ook het facebookevent en onze site.

Entree: gratis voor studenten / 5 euro voor anderen

Contactgegevens:

E: amsterdam@socialisme.nu
T: 06-87148831 (Hannah)

 

De grachtengordel: ontstaan uit bouwfraude

Men neme een willekeurige bestuurder of politicus, en klutst die flink door elkaar. Naar smaak zout toevoegen. Gooi het geheel bij een groot prestigeproject, even laten rijzen en dan in de oven op 180 graden. Na een half uurtje heeft u gegarandeerd een overheerlijke oud-Hollandse bouwfraude. Een beetje van jezelf, een beetje van Maggi.

De groei van Amsterdam. In 2013
herdenken we de westelijke 'derde uitleg'

Zonder geinen, 2013 wordt het jaar dat we van alle kanten bestookt gaan worden met herdenkingen die op nationalistische onzin rusten. Het koninkrijk bestaat 200 jaar, de grachtengordel 400 jaar, enzoverder. Nu bestaat het koninkrijk eigenlijk 207 jaar, en hieronder valt te lezen dat er ook aan de datum van de grachtengordel te tornen valt. Maar da’s niet zo boeiend. Wat wel leuk om te vertellen is dat die grachtengordel gepaard is gegaan met een bouwfraude zo groot dat Eelco Brinkman er jaloers op zou worden. Echte, onvervalste, oud-Hollandse bouwfraude. Maargoed, dat soort dingen hoor je natuurlijk niet bij de officiële herdenkingen. Het is allemaal geweldig. Wie het gelach betaalde, daar gaat het niet over! De gemeente wil mijn stad nog meer kunnen verhoeren aan toeristen (vandaar ook die vreselijke I Amsterdam en It’s Amsterdam! derrie), dus wordt groot uitgepakt met de herdenking. Maargoed, hier dus even ouderwets aan de poten van nationalistische en inmiddels ook commerciële mythes zagen.

‘Hoe schitterend ook het tafereel moge zijn, dat onze Gouden Eeuw ons voor oogen toovert, toch is het waarlijk niet alles goud wat ons in die dagen tegenblinkt! Zelden oefent een tijdvak van buitengewonen materieelen voorspoed op een volk een veredelenden invloed uit. En allerminst was dit het geval in de wilde jeugd van onze vrijgevochten natie, die zich in ’t goede en ’t kwade vrijelijk naar eigen goesting uitleefde […] Wilde speculatie en dobbelzucht vierden hoogtij’, 

schreef de Johan Elias in 1923; ambtenaren deden nogal eens grepen uit de kas, of speelden dergelijke spelletjes met het geld dat hen was toevertrouwd, dat ze in het geheel failliet gingen. Waarmee ik niet wil zeggen dat het hier corrupter was dan elders, daar heb ik geen flauw benul van.

Maar corrupt was het allemaal wel. ‘Eerlijke handel’ en oneerlijke handel staan elkaar dan ook zo dicht tot elkaar, dat waar de één is, de ander nooit ver is. Wat wel blijkt uit de ‘eerlijke handel’ in Oost en West-Indië, waar de Gouden Eeuw vaak op tragische wijze tot gereduceerd wordt. Wat de VOC ‘eerlijk’ tegen torenhoge prijzen verkocht in Amsterdam dankzij hun monopolie, had ze (simpel gesteld) werkelijk eerst gestolen of via onvrije arbeid verkregen in de Oost. Het gebeurde echter ook dichter bij huis. Wat nu volgt is een aparte manier van er naar kijken, maar er is geen woord van gelogen: Willem van Oranje was een ketterse roverhoofdman. Toen hij politiek zijn zin niet kreeg, gaf hij vrijbrieven aan zekere fundamentalistisch-calvinistische types om te roven, plunderen en moorden. Die noemde men Watergeuzen, en zij richtten grote terreur aan. Dit soort beleid en dit soort handel was dus doodnormaal; goed en fout liepen in het openbaar bestuur en de koophandel door elkaar.

Amsterdam was ook niet onbekend met fraude. Sterker nog, er was hier zo veel fraude dat het in 1580 de toorn van de Generaliteit en Prins Willem uitlokte. Die Amsterdammers hadden tussen 1572 en 1578 zich als enige grote stad in Holland trouw aan de koning gehouden. De Prins was Amsterdam zeer goedgezind (zoals iedere heerser in dit land voor en na hem), en niet lang nadat Amsterdam overging van Konings- naar Prinsgezind in 1578 bezocht hij de stad officieel, in 1580. Een enorm groots publiek feest werd voor hem georganiseerd. Dus alles koek en ei, zou je zeggen. Maar, nee, Amsterdam sloeg meteen na 1578 zodanig aan het frauderen met de zgn. ‘konvooien en licenten’ (een belasting op zeevaart), dat de Prins in hetzelfde jaar als dat grote publieke feest oorlogsschepen het IJ in stuurde om Amsterdam te dwingen! Uiteraard had Amsterdam zoveel lak aan alles en iedereen dat het gewoon met frauderen doorging. Want Amsterdam is Amsterdam, en bovendien is Amsterdam een geweldige vesting, dus kon de Prins z’n scheepjes terugtrekken.

Hoe dan ook, hoe corrupt en frauduleus Amsterdam ook toen was, nog corrupter was de generatie die aan de macht was ten tijde van de bouw van de grachtengordel, meldt ook Elias. Hun grootste succes is wat Amsterdam dit jaar viert: in 1613 zou men aan de grachtengordel begonnen zijn, dus 2013 is 400 jaar. Een redelijk arbitrair jaartal zou je denken: de vergunning was verkregen in 1609 dus men was er al veel langer meer bezig, maargoed. In 1611 komt de deze kerkpartij dus meer in het zadel. Elias: 

‘De stand, waartoe zij behoorden, nam er een bevoorrechte positie in. Zonder veel moeite konden zij zich door behulp van invloedrijke verwanten een eereplaats laten inruimen, die hen in staat zou stellen aan hun ambitie of hun hebzucht den ruimen teugel te vieren. Dies staken geldzucht en ambtsbejag driester het hoofd op. Hooft [Cornelis Pietersz. Hooft, politicus, vader van schrijver P.C. Hooft - RL] klaagt reeds over „de grote verhoginge van sommiger heeren presentiën [presentiegeld – RL], daer men nu onlangs van heeft vernomen; twelck ick oock mene dat beter nagelaten hadde geweest, om te min oorsaek te geven en dye bedieningen [aanstellingen – RL] te doen ambiëren ende nichtgen ende neefgens daermede te beneficieren”’.

Maar laten we niet te vlug oordelen. Zijn zij, het die de bron van de corruptie rondom de grachtengordel? Nee, het bleek de kliek die tot ongeveer 1611-1615 aan de knoppen zat. Onder de familie Oetgens resideerde de stad sinds 1585, ook die verdeelden de posten en lusten onderling. Inderdaad noemt onze vrijwillige gemeentearchivaris ook hen ‘schaamteloze uitbuiters’. Met name de hoofden van de familie, de zwagers Cromhout en Oetgens, waren ‘berucht om hun hebzucht’ en hun ‘eygensoeckentlickheydt’, oftewel nepotisme. Baas van het hele project vanaf 1609 was Frans Hendricksz. Oetgens, dikwijls burgemeester en ‘Stadsfabriekmeester’ (baas openbare werken). We citeren uitgebreid Elias: 

‘Met zijn zwager Burgemeester Barthold Cromhout, den Schepen Jonas Cornelisz. Witsen, — een Calvinist, die in 1613 als ouderling in den Kerkeraad zat! — en een bevrienden koopman Dirck Claesz. van Sanen had hij, vertrouwende op „de veelheydt van de personen van haere maechschap [familie - RL] en alliance, dye totte regieringe zijn beroepen”, een plan bedacht om gezamenlijk uit deze stadsuitbreiding ten eigen bate munt te slaan. Al het land buiten de Haarlemmerpoort, buitendijks, was door hen in stilte tegen lagen prijs opgekocht, met het doel om het te gelegener tijd voor grof geld aan de stad over te doen. Toen eenmaal de zaak van den uitleg in de Vroedschap [‘gemeenteraad’ – RL] beklonken was en het er voor de drie „samenzweerders” om ging uit hun manipulatiën de meestmogelijke winst te trekken, spanden niet alleen zijzelf maar ook hun naaste bloedverwanten alle krachten in om deze speculatie te doen gelukken’.

Ten behoeve van deze fraude werden vervolgens ambtenaren en bestuurders gechanteerd. Oetgens, die in 1612 net als in 1611 burgemeester was, zat zelf de commissievergaderingen voor over de uitbreiding. Een relatief onafhankelijke ambtenaar aldaar verving hij door een vriend die ook grond bezat buiten de poort. Naar aanleiding van dit incident trokken anderen zich terug uit de commissie, maar Oetgens kon doorgaan. Maar het werd nog fraaier; Oetgens en Cromhout zetten de vroedschap danig onder druk dat ze hen een voorstel moesten doen om de grond niet aan te kopen maar te huren. Zo zou de stijging van de grondprijs niet de stad, maar de speculanten ten goede komen. Andere burgemeesters (het waren er altijd vier) die protesteerden werden simpelweg weggepromoveerd. Ook werd dit angstvallig stilgehouden voor de Amsterdammers zelf: die hoorden pas voor het eerst over dit plan van 'melioratie', in een keur van 15 januari 1615, 2 jaar na het begin van het graafwerk! Onderhand speculeerden uiteraard nog vele anderen mee: stukken land gingen van hand tot hand. In 1615 ook waagden Oetgens en Cromhout zich zelfs er aan, om te klagen dat de prijs die er stond voor hun land, en de huur, te laag was. Ze kregen hun zin, de prijs steeg verder, en ging wel 7-8 keer over de kop!

Maar ze overspeelden nu hun hand, en de stad kwam nu mogelijk voor onverteerbaar hoge kosten te staan. De rechtzinnige Calvinisten van de kerkepartij onder Reinier Pauw spanden samen met de gematigden (ook wel Waggelmussen) om de libertijnen er uit te wippen. Via veel getouwtrek, een hoge rechtbank, enzoverder, werd de prijs nu ernstig naar beneden bijgesteld voor de niet reeds doorverkochte stukken land. Alsnog zijn Cromhout en Oetgens hier steenrijk van geworden, en ze hadden met eerdere handel in deze al goed geboerd, maar ze waren politiek haast uitgespeeld. De directe nazaat van deze fraudeurs probeerde nog tot 1650, vol van rancune, weer in het burgemeestersambt te komen, maar niemand vertrouwde hem werkelijk, vanwege de eerder gepleegde fraude. Het bleef jaren en jaren als een spook over de politiek hangen. Nu waren dus nieuwe mannen aan de macht gekomen: het was nu de beurt aan een ander, om te mogen frauderen.

En zo valt er nog véél meer af te dingen op de officiële lezingen van de geschiedenis.

Overigens viel de herdenking 100 jaar koninkrijk in 1913 samen met het begin van het moderne toerisme in Amsterdam. Zie Ons Amsterdam van vorige maand. Dus we kunnen ons borst maar nat maken voor dit jaar.

 

The Netherlands is a Crack State.

end joe now becaus I wand to lif der.

Yes it is so for reel, joe pee monie to lif in Crack State.
 

Video, foto's en verslag van demo kampbewoners Osdorp & Koekamp

Het was een erg mooie dag. Check hier een video'tje, foto's en een tekstverslag de demo. Foto's en tekst van Renate Klinkenberg, video van Illegal art works.

Niet al te flateuze stil, maar je ziet hier Ciraque van het kamp Osdorp, oftewel monsieur gitariste. Wat mij betreft was dit één van de hoogtepunten van de dag, die draaide om de vluchtelingen zelf: het was hun demonstratie. Ciraque bezong zo vele verschillende landen in Afrika: corruptie, oorlog, slecht bestuur enzoverder.

Op Socialisme.nu heeft Renate Klinkenberg een goed verslag geschreven. Dat hoef ik dus niet over te doen:

‘Geen man, geen vrouw, geen mens is illegaal!’ Woedend over de uitzichtloze situatie van uitgeprocedeerde vluchtelingen en over de plannen van het nieuwe kabinet van Rutte dat illegaliteit strafbaar wil maken, demonstreerden zaterdag 10 november zo'n tweehonderdvijftig mensen in Amsterdam.

 
Een dag na de Kristallnachtherdenking, waarbij mensen waren opgeroepen zich aan te sluiten bij het protest voor migrantenrechten, verzamelden zich om twee uur zo’n tweehonderdvijftig mensen bij het Nationaal Monument op de Dam. Bijzonder was dat deze demonstratie was geïnitieerd door een groep vluchtelingen van het protestkamp in Osdorp. Zij stonden vooraan met een meterslang geel spandoek met de boodschap: ‘We are here’.

Sjerp van Wouden, mede-coördinator van de demonstratie en lid van de IS, opende de demonstratie met het introduceren van de vluchtelingen en hun problemen: ‘Hoewel deze mensen een legitieme claim hebben op een verblijfsvergunning krijgen ze die niet. De IND gelooft hun verhalen niet. Maar ze mogen ook niet gedeporteerd worden. Somaliërs, bijvoorbeeld, mogen volgens een bepaling van de Raad van State in 2009 niet uigezet worden. Deze mensen zitten gevangen tussen een legale status en deportatie. Ze zitten klem.’
De bewoners van het kamp in Osdorp hadden activisten gevraagd een demonstratie te organiseren. Net als hun lotgenoten van actiekamp ‘Recht op bestaan’ op de Koekamp uit Den Haag hadden ze besloten zich niet meer te willen verstoppen, maar zich als groep te verenigen en naar buiten te treden in de hoop dat hun problemen niet langer genegeerd te worden door de Nederlanders. Deze week de organiseert ‘Recht op bestaan’ een achtdaagse actieweek en in het kader daarvan sloten ze zich zaterdag ook aan bij het Amsterdamse protest.

De eisen van de vluchtelingen uit Osdorp waren helder, in hun pamflet schreven ze: ‘Wij willen toegang tot zorg en onderwijs voor de kampbewoners. Wij willen dat de kampbewoners over straat kunnen zonder gearresteerd te worden. Wij willen een verblijf. Wij willen dat de dossiers van de kampbewoners opnieuw geopend en bekeken worden. Wij willen een legale verblijfsstatus voor alle kampbewoners.’
Na de speeches speelde een Amsterdamse sambaband een muziekstuk dat deed denken aan een stemmig eerbetoon bij een begrafenis. Op het ritme van de trommels vertrokken de mensen voor een lange protestmars door de stad. Met de vluchtelingen voorop achter het grote gele spandoek vertrokken de actievoerders richting Centraal Station. De demonstranten droegen spandoeken met teksten als: ‘Recht op bestaan’, ‘Vluchtelingen welkom, geen mens is illegaal’ en ‘Vluchtelingenkamp eist mensenrechten’; ‘Dit zijn geen onwettige mensen, in NL zijn onmenselijke wetten’. 

Op de Dam kreeg de demonstratie nog weinig aandacht, maar de protestmars kreeg veel bekijks. Mensen konden letterlijk niet om hen heen, de weg werd in beslag genomen, de tram kon maar moeilijk langs de optocht rijden en de actievoerders riepen luidkeels: ‘No borders, no nations, stop deportations!’ en ‘Solidarité avec les sans papiers!’ Mensen bleven stil staan kijken, ze maakten foto’s en filmpjes, ze gingen voor hun raam staan. Veel toeschouwers sympathiseerden met het protest. Sommigen sloten zich aan. De felheid van het protest was indrukwekkend. Het maakte een groot verschil dat de mensen waarover de demonstratie ging voorop liepen. De actie was daarom niet alleen bedoeld om mensen te overtuigen van ons standpunt dat vluchtelingen humaner behandeld zouden moeten worden en dat illegaliteit niet strafbaar mag zijn, het was ook een hartstochtelijke steunbetuiging aan de slachtoffers van het Nederlandse migratiebeleid.

Aangekomen bij het stadhuis kreeg iedereen gelegenheid te spreken. Vluchtelingen, buurtbewoners, activisten en politici spraken over het Nederlandse vluchtelingenbeleid dat wereldwijd bekend is als hard en in strijd met de mensenrechten. Willem Bos van Steuncomité Sociale Strijd: 'Geïnspireerd door Occupy en de Arabische lente stichtten vluchtelingen in Nederland op verschillende plekken protestkampen. Wij zijn geïnspireerd door deze vluchtelingen die niet vragen om een gunst maar om hun recht. Dat soort mensen hebben we hard nodig in ons land!’

De vluchtelingen betuigden hun dankbaarheid naar de Nederlanders die hen al anderhalve maand hadden bijgestaan in hun kamp: ‘Veel Nederlanders hebben ons geholpen door kleding, eten en geld te doneren. Zonder hun hulp zouden we zijn gestorven. We zijn de Nederlanders erg dankbaar.’ Een buurtbewoonster uit Osdorp kon alleen maar zeggen: ‘Ik ben zo woedend en verdrietig over de situatie van deze vluchtelingen dat ik er geen woorden voor heb!’ Coffi Badou-Bensou van het Transnational Migrant Platform zei: ‘Deze boodschap tegen illegaliteit is niet alleen gericht tegen de Nederlandse overheid, maar tegen alle staten!’

Nadat verschillende mensen hadden gesproken zong een muzikant uit het vluchtelingenkamp Osdorp twee prachtige liedjes over zijn liefde voor Afrika. Zijn vrienden zongen met hem mee. Daarna vroeg Sjerp van Wouden aandacht voor de slachtoffers van het Europese migratiebeleid. ‘De mensen die hier nu zijn, zijn overlevers. Anderen zijn gedood toen ze grenzen probeerden over te steken of verdronken op Middellandse Zee toen ze op weg naar Fort Europa waren. Laten we twee minuten stil zijn om hen te gedenken.’


De demonstratie was een krachtig protest tegen het onmenselijke migratiebeleid in Nederland en tegen de plannen van het nieuwe kabinet om illegaliteit strafbaar te maken en daarmee onschuldige mensen te criminaliseren. De vluchtelingen hebben laten zien dat ze onderdeel zijn van de Nederlandse samenleving en eisen een oplossing voor hun uitzichtloze situatie. Niemand kan meer zeggen dat ze niet wisten dat situatie van vluchtelingen in Nederland zo schrijnend is. De komende dagen voer Recht op bestaan in Den Haag actie tegen het Nederlandse asielbeleid, sluit je aan! Voor meer informatie zie Recht op Bestaan
Zie ook Fotoverslag vluchtelingendemonstratie Amsterdam

Bewijs: buurt steunt vluchtelingen

In de rechtse media wordt gedaan alsof grote delen van Osdorp zich ergeren aan het kamp. Dit is een leugen. Om dit aan te tonen is langs de deuren gegaan bij de winkeliers in de straat het dichtste bij het kamp. Als er veel klachten over overlast zijn, dan komen die hier vandaan. Maar van de Volendammer vishandel tot de Turkse bakkerij was bijna iedereen bereid de poster op te hangen. Er was slechts één winkelier te vinden die zei 'daar beginnen we niet aan'. Met andere woorden: alle media die beginnen over overlast verspreiden leugens.

En dan was er op het nieuws te horen dat de vechtsportschool op het pleintje van de vluchtelingen last heeft van het kamp. 'Met die vluchtelingen hier durven mensen niet meer te komen' of iets dergelijks werd ons voorgehouden. Wacht is ff....dus die bezoekers van de vechtschool die zijn bang voor die compleet onschuldige vluchtelingen? Hoe hard kan je falen? Hoe hard faalt die baas van de vechtsportschool? Of worden hier gewoon leugens verspreid? Ik geloof er helemaal niets van. Dit is stemmingmakerij. Dus bij deze: foto's van een aantal van de posters achter de ramen en op de muren in Osdorp.

ACTIE immigranten Osdorp 10 november! + video oproep van immigrant

Een tijd geleden schreef ik over dat binnenkort een actie zou zijn van de vluchtelingen in Osdorp. Dat duurde langer dan gedacht. Maar een paar dagen geleden werd ik gebeld vanuit het kamp. Het is tijd voor actie! 10 november gaan we het doen. Vanaf de Dam, een demonstratie! Voor de vrijheid van deze immigranten, tegen het immigratiebeleid. Niet overtuigt? Bekijk de video oproep van de jongen die me van het kamp belde. 

Lijkt me duidelijk. KOM ALLEMAAL NAAR DE DAM OP 10 NOVEMBER, OM 2 UUR!!!

Kom in actie tegen racisme en uitsluiting! Geen mens is illegaal!