De grachtengordel: ontstaan uit bouwfraude

Men neme een willekeurige bestuurder of politicus, en klutst die flink door elkaar. Naar smaak zout toevoegen. Gooi het geheel bij een groot prestigeproject, even laten rijzen en dan in de oven op 180 graden. Na een half uurtje heeft u gegarandeerd een overheerlijke oud-Hollandse bouwfraude. Een beetje van jezelf, een beetje van Maggi.

De groei van Amsterdam. In 2013
herdenken we de westelijke 'derde uitleg'

Zonder geinen, 2013 wordt het jaar dat we van alle kanten bestookt gaan worden met herdenkingen die op nationalistische onzin rusten. Het koninkrijk bestaat 200 jaar, de grachtengordel 400 jaar, enzoverder. Nu bestaat het koninkrijk eigenlijk 207 jaar, en hieronder valt te lezen dat er ook aan de datum van de grachtengordel te tornen valt. Maar da’s niet zo boeiend. Wat wel leuk om te vertellen is dat die grachtengordel gepaard is gegaan met een bouwfraude zo groot dat Eelco Brinkman er jaloers op zou worden. Echte, onvervalste, oud-Hollandse bouwfraude. Maargoed, dat soort dingen hoor je natuurlijk niet bij de officiële herdenkingen. Het is allemaal geweldig. Wie het gelach betaalde, daar gaat het niet over! De gemeente wil mijn stad nog meer kunnen verhoeren aan toeristen (vandaar ook die vreselijke I Amsterdam en It’s Amsterdam! derrie), dus wordt groot uitgepakt met de herdenking. Maargoed, hier dus even ouderwets aan de poten van nationalistische en inmiddels ook commerciële mythes zagen.

‘Hoe schitterend ook het tafereel moge zijn, dat onze Gouden Eeuw ons voor oogen toovert, toch is het waarlijk niet alles goud wat ons in die dagen tegenblinkt! Zelden oefent een tijdvak van buitengewonen materieelen voorspoed op een volk een veredelenden invloed uit. En allerminst was dit het geval in de wilde jeugd van onze vrijgevochten natie, die zich in ’t goede en ’t kwade vrijelijk naar eigen goesting uitleefde […] Wilde speculatie en dobbelzucht vierden hoogtij’, 

schreef de Johan Elias in 1923; ambtenaren deden nogal eens grepen uit de kas, of speelden dergelijke spelletjes met het geld dat hen was toevertrouwd, dat ze in het geheel failliet gingen. Waarmee ik niet wil zeggen dat het hier corrupter was dan elders, daar heb ik geen flauw benul van.

Maar corrupt was het allemaal wel. ‘Eerlijke handel’ en oneerlijke handel staan elkaar dan ook zo dicht tot elkaar, dat waar de één is, de ander nooit ver is. Wat wel blijkt uit de ‘eerlijke handel’ in Oost en West-Indië, waar de Gouden Eeuw vaak op tragische wijze tot gereduceerd wordt. Wat de VOC ‘eerlijk’ tegen torenhoge prijzen verkocht in Amsterdam dankzij hun monopolie, had ze (simpel gesteld) werkelijk eerst gestolen of via onvrije arbeid verkregen in de Oost. Het gebeurde echter ook dichter bij huis. Wat nu volgt is een aparte manier van er naar kijken, maar er is geen woord van gelogen: Willem van Oranje was een ketterse roverhoofdman. Toen hij politiek zijn zin niet kreeg, gaf hij vrijbrieven aan zekere fundamentalistisch-calvinistische types om te roven, plunderen en moorden. Die noemde men Watergeuzen, en zij richtten grote terreur aan. Dit soort beleid en dit soort handel was dus doodnormaal; goed en fout liepen in het openbaar bestuur en de koophandel door elkaar.

Amsterdam was ook niet onbekend met fraude. Sterker nog, er was hier zo veel fraude dat het in 1580 de toorn van de Generaliteit en Prins Willem uitlokte. Die Amsterdammers hadden tussen 1572 en 1578 zich als enige grote stad in Holland trouw aan de koning gehouden. De Prins was Amsterdam zeer goedgezind (zoals iedere heerser in dit land voor en na hem), en niet lang nadat Amsterdam overging van Konings- naar Prinsgezind in 1578 bezocht hij de stad officieel, in 1580. Een enorm groots publiek feest werd voor hem georganiseerd. Dus alles koek en ei, zou je zeggen. Maar, nee, Amsterdam sloeg meteen na 1578 zodanig aan het frauderen met de zgn. ‘konvooien en licenten’ (een belasting op zeevaart), dat de Prins in hetzelfde jaar als dat grote publieke feest oorlogsschepen het IJ in stuurde om Amsterdam te dwingen! Uiteraard had Amsterdam zoveel lak aan alles en iedereen dat het gewoon met frauderen doorging. Want Amsterdam is Amsterdam, en bovendien is Amsterdam een geweldige vesting, dus kon de Prins z’n scheepjes terugtrekken.

Hoe dan ook, hoe corrupt en frauduleus Amsterdam ook toen was, nog corrupter was de generatie die aan de macht was ten tijde van de bouw van de grachtengordel, meldt ook Elias. Hun grootste succes is wat Amsterdam dit jaar viert: in 1613 zou men aan de grachtengordel begonnen zijn, dus 2013 is 400 jaar. Een redelijk arbitrair jaartal zou je denken: de vergunning was verkregen in 1609 dus men was er al veel langer meer bezig, maargoed. In 1611 komt de deze kerkpartij dus meer in het zadel. Elias: 

‘De stand, waartoe zij behoorden, nam er een bevoorrechte positie in. Zonder veel moeite konden zij zich door behulp van invloedrijke verwanten een eereplaats laten inruimen, die hen in staat zou stellen aan hun ambitie of hun hebzucht den ruimen teugel te vieren. Dies staken geldzucht en ambtsbejag driester het hoofd op. Hooft [Cornelis Pietersz. Hooft, politicus, vader van schrijver P.C. Hooft - RL] klaagt reeds over „de grote verhoginge van sommiger heeren presentiën [presentiegeld – RL], daer men nu onlangs van heeft vernomen; twelck ick oock mene dat beter nagelaten hadde geweest, om te min oorsaek te geven en dye bedieningen [aanstellingen – RL] te doen ambiëren ende nichtgen ende neefgens daermede te beneficieren”’.

Maar laten we niet te vlug oordelen. Zijn zij, het die de bron van de corruptie rondom de grachtengordel? Nee, het bleek de kliek die tot ongeveer 1611-1615 aan de knoppen zat. Onder de familie Oetgens resideerde de stad sinds 1585, ook die verdeelden de posten en lusten onderling. Inderdaad noemt onze vrijwillige gemeentearchivaris ook hen ‘schaamteloze uitbuiters’. Met name de hoofden van de familie, de zwagers Cromhout en Oetgens, waren ‘berucht om hun hebzucht’ en hun ‘eygensoeckentlickheydt’, oftewel nepotisme. Baas van het hele project vanaf 1609 was Frans Hendricksz. Oetgens, dikwijls burgemeester en ‘Stadsfabriekmeester’ (baas openbare werken). We citeren uitgebreid Elias: 

‘Met zijn zwager Burgemeester Barthold Cromhout, den Schepen Jonas Cornelisz. Witsen, — een Calvinist, die in 1613 als ouderling in den Kerkeraad zat! — en een bevrienden koopman Dirck Claesz. van Sanen had hij, vertrouwende op „de veelheydt van de personen van haere maechschap [familie - RL] en alliance, dye totte regieringe zijn beroepen”, een plan bedacht om gezamenlijk uit deze stadsuitbreiding ten eigen bate munt te slaan. Al het land buiten de Haarlemmerpoort, buitendijks, was door hen in stilte tegen lagen prijs opgekocht, met het doel om het te gelegener tijd voor grof geld aan de stad over te doen. Toen eenmaal de zaak van den uitleg in de Vroedschap [‘gemeenteraad’ – RL] beklonken was en het er voor de drie „samenzweerders” om ging uit hun manipulatiën de meestmogelijke winst te trekken, spanden niet alleen zijzelf maar ook hun naaste bloedverwanten alle krachten in om deze speculatie te doen gelukken’.

Ten behoeve van deze fraude werden vervolgens ambtenaren en bestuurders gechanteerd. Oetgens, die in 1612 net als in 1611 burgemeester was, zat zelf de commissievergaderingen voor over de uitbreiding. Een relatief onafhankelijke ambtenaar aldaar verving hij door een vriend die ook grond bezat buiten de poort. Naar aanleiding van dit incident trokken anderen zich terug uit de commissie, maar Oetgens kon doorgaan. Maar het werd nog fraaier; Oetgens en Cromhout zetten de vroedschap danig onder druk dat ze hen een voorstel moesten doen om de grond niet aan te kopen maar te huren. Zo zou de stijging van de grondprijs niet de stad, maar de speculanten ten goede komen. Andere burgemeesters (het waren er altijd vier) die protesteerden werden simpelweg weggepromoveerd. Ook werd dit angstvallig stilgehouden voor de Amsterdammers zelf: die hoorden pas voor het eerst over dit plan van 'melioratie', in een keur van 15 januari 1615, 2 jaar na het begin van het graafwerk! Onderhand speculeerden uiteraard nog vele anderen mee: stukken land gingen van hand tot hand. In 1615 ook waagden Oetgens en Cromhout zich zelfs er aan, om te klagen dat de prijs die er stond voor hun land, en de huur, te laag was. Ze kregen hun zin, de prijs steeg verder, en ging wel 7-8 keer over de kop!

Maar ze overspeelden nu hun hand, en de stad kwam nu mogelijk voor onverteerbaar hoge kosten te staan. De rechtzinnige Calvinisten van de kerkepartij onder Reinier Pauw spanden samen met de gematigden (ook wel Waggelmussen) om de libertijnen er uit te wippen. Via veel getouwtrek, een hoge rechtbank, enzoverder, werd de prijs nu ernstig naar beneden bijgesteld voor de niet reeds doorverkochte stukken land. Alsnog zijn Cromhout en Oetgens hier steenrijk van geworden, en ze hadden met eerdere handel in deze al goed geboerd, maar ze waren politiek haast uitgespeeld. De directe nazaat van deze fraudeurs probeerde nog tot 1650, vol van rancune, weer in het burgemeestersambt te komen, maar niemand vertrouwde hem werkelijk, vanwege de eerder gepleegde fraude. Het bleef jaren en jaren als een spook over de politiek hangen. Nu waren dus nieuwe mannen aan de macht gekomen: het was nu de beurt aan een ander, om te mogen frauderen.

En zo valt er nog véél meer af te dingen op de officiële lezingen van de geschiedenis.

Overigens viel de herdenking 100 jaar koninkrijk in 1913 samen met het begin van het moderne toerisme in Amsterdam. Zie Ons Amsterdam van vorige maand. Dus we kunnen ons borst maar nat maken voor dit jaar.

 

Staat in de tegenaanval: deportatie mag, delen Somalie zijn veilig

Bomaanslag in Mogadishu, 14 december 2012

De vluchtelingen brengen met hun acties de staat in een lastig pakket. Zij tonen aan dat het beleid faalt. Fred Teeven, de betrokken staatssecretaris, gaat nu in de tegenaanval. Mogadishu, een stad in Somalië is vrij en veilig genoeg, want de Talibanachtige Al Shabaab zit niet meer in alle stadsdelen, zegt Teeven. Dit is een tactiek met twee doelen. Ten eerste probeert Teeven de discussie te verplaatsen van Nederland naar Somie. Ten tweede probeert hij met het verhaal van de vluchtelingen en hun solidariteit te ondergraven. Maar wat hij zegt is niet waar en afkomstig van onbetrouwbare bronnen.

Uit het ambtelijk bericht:

Het ambtsbericht [van een Nederlandse ambtenaar ter plekke] vermeldt dat de veiligheidssituatie in Mogadishu tijdens de  verslagperiode nog steeds slecht was, maar dat er in deze periode hier en daar (sterke) verbeteringen optraden. Zo is Al-Shabaab sinds februari 2012 niet langer  aanwezig in het overgrote deel van de stad. De situatie van oorlogsgeweld waarbij  vele burgerslachtoffers vielen is overgegaan in een situatie van meer gericht  geweld van de zijde van Al-Shabaab tegen specifieke groepen, te weten personen  die politieke activiteiten verrichten voor de Somalische autoriteiten, medewerkers  van ngo’s en journalisten. Volgens het ambtsbericht kunnen de inwoners van  Mogadishu, ook vrouwen, zolang zij zich niet met politiek of ngo’s inlaten zich ongehinderd door milities door de stad begeven. Inwoners kunnen verhuizen naar andere districten om eventueel geweld in hun eigen districten te ontlopen. De markten in de stad zijn weer vrij toegankelijk, het (zaken)leven bloeit in delen weer op en er wordt gebouwd.   

Laten we bij het begin beginnen. De regering heeft over de hele wereld mensen zitten die de regering vertegenwoordigen en door hen betaald worden. Dit is de bron van informatie van de staatssecretaris. Is dit een betrouwbare bron? Ik vindt van niet. Er is gegronde reden om aan te nemen dat de ambtenaren ter plekke niet onafhankelijk een analyse maken, maar dat ze de regering naar de mond praten. Spuug niet in de hand die je voedt, heet dat.

'Al Shabaab zit niet meer in alle stadsdelen'. De staatsecretaris is erg precies. Het gaat dus niet meer om onveilige landen of regio's, maar om wijken en dergelijke. En dat voor iemand van een partij wiens leider in 2007 is veroordeeld wegens racisme tegen Somaliërs. De staatssecretaris heeft zelf een veiligheidsadvies: hou je niet met politiek bezig of met hulporganisaties, dan ben je veilig. Wat een belachelijke onzin! Ik probeer hier een goed argument tegen te formuleren, maar dat gaat bijna niet. Dit is zo'n ongelovelijk hatelijke onzin dat hier gewoon niet mee te reden valt. Het idee dat sommige stadsdelen levensgevaarlijk zijn, maar die er vlak naast niet, en het grootste deel van het land ook niet, is totaal van de pot gerukt. Het is alsof je na een machtsovername van de Taliban hier zegt dat mensen uit Amsterdam-Centrum terecht mogen vluchten, maar diegenen die Amsterdam-West niet. Zo werkt het niet. O trouwens, Mogadishu heeft geen vluchtveld, zoals Teeven schrijft. Die is kapotgeschoten. Er is de K50 landingsbaan, 50 kilometer buiten de stad. Dus ook buiten de nep-veiligheid van de 'vredestroepen'.

Wanneer kom je dan wel volgens de staatssecretaris in aanmerking voor (politiek) asiel? Kennelijk nooit. Teevens oproep tot het 'niet met politiek of hulporganisaties bezighouden' is niets anders dan een oproep leidzaam en schuw onder een levensgevaarlijke dictatuur te leven. En wat nou als iemand toevallig wel zich met politiek bezighoudt? Is dat dan zijn eigen stomme fout? Stuurt Fred Teeven bij de volgende begrafenis van een slachtoffer in Somalie een kaartje met 'He jammer dat je dood bent joh! Condoliflapstaart @ nabestaanden namens de Nederlandse regering. Maar tsja, had jullie maar ambtsbericht 2012-0000663989 moeten lezen. Ik had toch vertelt dat je je niet met politiek mag bemoeien? Eigen fout!'

Dus met een redelijke discussie over voorwaarden van veiligheid heeft dit niets te maken. Dit is een totaal van de pot gerukte manier om in de tegenaanval te gaan tegen de vluchtelingen. Door dit soort extremistische larie te spuien verplaatst Teevende discussie wel weg van het falende Nederlandse asielbeleid naar de vraag of Mogadishu veilig is. Niet toevallig staat woensdag een vergadering gepland in de kamer over de controversieële ontruimingen van de tentenkampen. Dit is een rookscherm, een afleidingsmanouevre.

Ten tweede probeert Teeven verdeeldheid te zaaien onder de vluchteligen. De ervaring leert dat de overheid hier helaas succesvol in kan zijn. Vlak voor en ontruiming van Ter Apel wist de deportatiemachine vele Irakezen weg te lokken met halve beloftes, om vervolgens de verdeelde rest makkelijk op te kunnen pakken. Vanwege de verschillende achtergronden hebben de vluchtelingen verschillende uitgangsposities in hun immigratieprocedure. Fred Teeven probeert deze verschillen te vergroten om de solidariteit te breken. Hier moet wij voor waken.

Aanstaande woensdag zullen vluchtelingen protesteren bij de Tweede Kamer om 7 uur. Kom ook! Eis een oplossing voor alle vluchtelingen. Na de ontruiming van de Koekamp kunnen we niet op ons laten zitten!

 

Chronisch Prutsende Boekhouders (CPB): verschil SP&VVD 500.000 banen

Het Centraal Planbureau stelt dat het verschil tussen de partijprogramma's van de VVD en de SP in 2040 een half miljoen banen zou zijn. Dat onder de VVD er meer banen komen, en onder de SP minder. Dat is 28 jaar van nu. Is het CPB nou serieus? Hun rekenmodellen zijn eerder naar verdraaide VVD-ideologie dan naar de realiteit. Ze zouden nog niet kunnen voorspellen welke kleur haar Wilders volgende week heeft. Ernstiger is het dat op deze manier werkers in Nederland angst wordt aangejaagd vooral niet te stemmen op SP maar op de rechtse partijen.

Eerder schreef de Rode Lynx hoe Maurice de Hond als voorspeller nogal wat aan betrouwbaarheid heeft ingeboet door zijn grandioze voorspellingen van tot in de hemel groeiende bomen in de jaren 90. Maar dat dat volstrekt onbetrouwbaar was, omdat uiteindelijk in 1999/2000 de zeepbel klapte. Dus hoe zit het met het CPB, dat nu een zeer invloedrijke lange termijn voorspelling durft te maken, zo vlak voor de verkiezingen?

Ik pak even van een willekeurig jaar uit de jaren 90 het Centraal Economisch Plan (CEP) van 1998. De Aziecrisis is het jaar ervoor begonnen.

'Voor de meeste industrielanden blijft het verlies aan productiegroei als gevolg van de crisis binnen de perken. Hun conjunctuur heeft voldoende eigen dynamiek, en het belang van Azië voor hun buitenlandse handel en investeringen is weliswaar toe-genomen, maar nog steeds beperkt. Bovendien staan tegenover nadelige effecten zoals minder wereldhandelsgroei, scherpere prijsconcurrentie en lagere opbrengsten van beleggingen in Azië, ook gunstige effecten zoals lagere rentes, lagere prijzen en aantrekkelijke mogelijkheden voor overnames. Wel zorgt de crisis voor meer onzekerheid in het internationale beeld.'

Ach is dat zo, CPB? Dit is een redelijke korte termijn voorspelling van dat moment, en niet de minst belangrijke. Ook de FED van New York deed in 2000 zelfs nog aan dergelijk dagdromen en dacht zelfs dat het op de lange termijn goed zou zijn voor de Amerikaanse economie. Maar de crisis verspreide en Rusland ging ook kopje onder. De effecten van deze crisis combineerden met de eeuwige conjunctuurbewegingen van het kapitalisme om er voor te zorgen dat ook Europa en de VS in een crisis terecht kwamen. Die zagen ze bij het CPB dus niet aankomen. In tegendeel, het CPB verwachte voor na 1999 een 'trendmatige' groei. 

Een klein ander voorbeeld. Maar het CPB geeft in hun zelfde rapport een interessante grafiek waaruit hun eigen onbetrouwbaarheid blijkt.  Het is hun conjunctuurindicator. De twee gestippelde lijnen zijn verschillende voorspellingen; de aaneengesloten lijn is de 'realisatie'. Kijk bijvoorbeeld even naar 1988. Het CPB voorspelt: boven de lijn, goede conjunctuur. Het werd: onder de lijn, slechte conjunctuur. Nergens liggen de lijnen werkelijk goed bij elkaar. De Chronisch Prutsende Boekhouders van het CPB falen dus met hun voorspellingen.

Natuurlijk heeft de Rode Lynx zijn onderzoek geduldig gedaan, alvorens een artikel te schrijven. Een beetje halfbakken, blijkt. Het beste onderzoek vindt uiteraard plaats op Wikipedia en Google, voor linkse onderwerpen heeft socialisme.nu een goed archief ook. Tikken we daar 'CPB' in, dan krijgen we een fraai artikel Het CPB en de onverdiende uitstraling van betrouwbaarheid uit 2010 dat stelt dat 'ook al mag het CPB in die cijfermatige wereld dan koning zijn, het blijft het land der blinden'. Pepijn Brandon schrijft over een onderzoek naar de modellen die het CPB kiest: 

"Die keuzes zelf zijn bovendien allesbehalve politiek neutraal. In de publicatie beschrijven de auteurs hoe de Keynesiaanse veronderstellingen van de jaren veertig tot zestig werden vervangen door ‘supply side economics’ en ‘general equilibrium models’, essentiële elementen van neoliberale economische theorie. Hoewel ze deze verschuiving presenteren als de logische reactie op tekortkomingen in de voorspellende kracht van de oudere modellen, werd de richting waarin de nieuwe methodes werden gezocht sterk bepaald door de politieke verschuivingen van dat moment, en het feit dat de economische faculteiten stukje bij beetje ten prooi vielen aan de agressieve neoliberalen van de Chicago School.

Vanuit die achtergrond is het niet vreemd dat het CPB de afgelopen decennia structureel cijfers leverde ter onderbouwing van de noodzaak om te snijden in sociale uitgaven en de rechten van werknemers. Een neoliberale dokter schrijft neoliberale recepten voor. Maar politici en journalisten controleren maar zelden hoe betrouwbaar de voorspellingen waarop het CPB zijn aanbevelingen baseerde achteraf bleken te zijn.

Drie onderzoekers van het CPB zelf deden dit onlangs wel in een rapport over ‘voorspellen in crisistijd’. Het rapport haalt de cijfers terug op basis waarvan Bos en Balkenende op Prinsjesdag 2008 hoog opgaven van de weerbaarheid van de Nederlandse economie, terwijl aan de overkant van de oceaan Lehman Brothers instortte. Nog in september 2008 voorspelde het CPB 1,25 procent economische groei in het komende jaar. Uiteindelijk moest dit worden omgezet in een krimp van 4 procent – een enorme inschattingsfout met verregaande politieke consequenties".

Dit is het CPB dat nu ons werkers voorhoudt dat de VVD het beste voor de banen zorgt. En dat over 32 jaar, terwijl ze nog niet kunnen voorspellen welke kleur haar Wilders volgende week heeft. Het zou lachwekkend zijn als het niet zo ernstig was. Maar in ieder geval weten we wel eindelijk waar de afkorting CPB werkelijk voor staat.

Het jaarlijkse klimaatcarnaval

demonstratie in Rio: klimaatbeleid is een farce

Klimaatverandering zal de planeet bijzonder onleefbaar maken. Dit is inmiddels duidelijk als wat. Ondertussen gaan het ‘groenwassen’ door. De volksverlakkerij van het groene liberalisme houdt de goedbedoelende milieuactivist sinds jaar en dag aan een lijntje. De grootste farce zijn de ‘klimaatonderhandelingen’. Terwijl de Titanic zinkt speelt het orkest door, om het volk afleiding te bieden van de onvermijdelijke ramp. Als werkelijk tot je doordringt wat de wereld te wachten staat, ook het laaggelegen Nederland, kan je niet anders dan intens verdrietig worden. En kwaad.

Al heel lang was bekend dat 2012 een belangrijk jaar moest worden. Niet vanwege een of andere Maya kalander of andere schimmige samenzweringsonzin, maar omdat de knapste koppen met de beste supercomputers hadden berekend dat in 2012 de jaarlijkse uitstoot van broeikasgassen moest gaan afnemen. Om vervolgens in een paar jaar tijd eigenlijk tot een fractie van de uitstoot van 1990 teruggebracht te worden. Waarom? Omdat dit jaar het klimaat een draaipunt bereikt. Tot nu toe kon de opwarming, bij beperking van de uitstoot, nog betrekkelijk in toom gehouden worden. Maar de uitstoot is niet beperkt. Dus dit jaar gaat het klimaat over wat in het Engels een ‘tipping point’ wordt genoemd. Er treedt een domino-effect op, waarbij het aantal vallende dominostenen telkens verder toeneemt. Dit is wat de klimaatwetenschappers al jaren zeggen, en nu is het gebeurd. We’re fucked.

Terug naar Rio de Janeiro. De jaarlijkse klimaat carnavalsoptocht is onverstoord. Prins carnaval is dit jaar de president van Brazilië. Het land waar ieder jaar weer grote delen van de Amazone platgebrand worden. Brazilië behoort tot de grote vervuilers. Vooraan lopen de bedrijven met hun praalwagens. De grootste vervuilers blijken in ene de groenste te zijn. British Petroleum heeft nu een bloemetje als logo. Tank bij ons en red het milieu! Het is een indrukwekkende stoet. Zouden er ook ergens bedrijven lopen met ‘onderbeenvriendelijke landmijnen’ en ‘kankerbestrijdende sigaretten’? Tromgeroffel. Hier komen de grote ‘non-gouvernementele organisaties’ (zo heet dat echt). Het Wereld Natuur Fonds en dergelijke clubs. ‘De politici en bedrijven durven niet ver genoeg te gaan! Jullie kunnen het klimaat nog redden, doe het, alsjeblieft, ook voor de schattige lieve knuffelbare ijsbeer!’

Los van deze grote clubs zijn er altijd ook echte activisten in de stoet. Mensen met het hart volledig op de goede plek, met de beste bedoelingen. Soms zelfs bijzonder kritisch over de liberale en kapitalistische ‘oplossingen’, zoals de boerenorganisatie La Via Campesina. ‘Nee tegen de valse oplossingen van het groene kapitalisme!’ Maar ook deze zelfopofferende activisten lopen mee in de stoet. Het hoort er bij. Ieder jaar is het bijna exact hetzelfde. De politieke leugens, de reclame en het gelobby van bedrijven, en de kritiek van de activisten. Dit is het orkest. Dit is wat door blijft spelen terwijl de Titanic zinkt. Binnenkort liggen we met ons goede gedrag in het water, en zijn de bedrijfsleiders en politici er in de reddingsboten vandoor.

Letterlijk liggen we in het water. Zeker de Nederlanders. Klimaatverandering verpest nu al oogsten, veroorzaakt natuurrampen, in andere delen van de wereld. Hier is het beperkt gebleven tot een kleinere verschuiving. Lente’s (als we werken) zijn mooier geworden; zomers (als we vrij hebben) zijn een natte boel geworden. Winters over het algemeen òfwel zeer zacht, òfwel zeer hard. Maar daar is mee te leven. Over tweehonderd jaar is de boel hier volledig ondergelopen. Dan kunnen de toeristen van hun cruiseschip een duik nemen en een zeiknatte Nachtwacht bekijken op een paar meter diepte. Hebben we dan geen metershoge dijken gebouwd? Waarvoor dan, voor dat stel verpauperde Hollanders, Groningers, Zeeuwen, en Friezen die achter die dijken moeten wonen?

De bedrijven hebben al lang hun boeltje gepakt. Limburgse politici als Leers deden al begin 21^e eeuw een oproep. Verkas naar Limburg met de industrie! Dat bleek toch wel makkelijker dan dat eeuwige gevecht tegen het water. En de Hollanders, Zeeuwen, Groningers, Friezen? Die proberen zich aan te passen in hun vluchtelingenkampen rondom Heerlen, Maastricht en Sittard. Zelfs na vele decennia lukt het ze niet een zachte G te ontwikkelen. De ouderen kennen de verhalen nog wel, van hun grootouders, over de steden Amsterdam, Rotterdam en Groningen. De jongeren geloven inmiddels niet meer dat de steden ooit echt hebben bestaan. Inmiddels is het weer jaarlijks carnaval in Limburg en lopen de vluchtelingen achter de stoet aan, die ze voor geen meter begrijpen.

Is dit slechts een zure onheilsvoorspelling? Roept de Rode Lynx nu ‘Het einde der tijden is nakende’? Ik hoop dat ik ongelijk heb. Maar dat is helemaal niet waarschijnlijk. Helaas is dit de gruwelijke waarheid: kapitalisten en politici hebben bewust onze wereld kapot gemaakt. Ze wisten wat ze deden. Maar het geld en de macht op de korte termijn ging hun toch meer aan het hart. Eerst hebben ze het ontkend. De Amerikaanse President Ronald Reagan, held van de neoliberalen, beweerde zelfs dat bomen CO₂ uitstoten. Toen ze het niet meer konden ontkennen hebben de politici en kapitalisten een groen gewaad omgedaan en hun troep en beleid verkocht met termen als eco, bio, groenbewust en weet ik veel wat. Wat over blijft van de wereld na deze ramp zullen ze alsnog verdelen. Zij gaan er vandoor in de reddingsboten. Wij liggen in het ijskoude water.

De Rode Lynx is daarom verdrietig. En kwaad.

De riooljournalistiek van AT5

De naam van welke omroep komt bij je op bij de volgende omschrijving: hekel aan krakers, a priori weten wat je gaat schrijven, tendentieuze berichtgeving en lak aan alle journalistieke conventies. Inderdaad, Powned. De hoofdstedelijke TV-zender blijkt echter aangestoken te zijn door deze rechtse riooljournalisten. Het stuk ‘Woeste krakers willen stad slopen’, de inhoud laat zich raden, is een triest dieptepunt in de Nederlandse journalistiek.

‘Boze krakers roepen vandaag op tot brand, geweld en chaos in Amsterdam rond Koninginnedag’, schrijft AT5. Op Indymedia had iemand een bericht gezet onder de naam HaatKrakers Amsterdoom, waarin gedetailleerd werd opgeroepen tot geweld. Een normaal journalist had zich afgevraagd: Klopt dit bericht? Wie postte dit? Was dat überhaupt wel een kraker? Spreekt deze post voor een grotere groep krakers? Wat zijn de achtergronden? Maar niet AT5, de lellebelzender slaat meteen aan het roddelen. Gelijk online zetten, niet bij nadenken!

AT5 roept op tot geweld tegen krakers

Alhoewel, niet bij nadenken? Is dit een dwaze misstap van AT5, of is hier meer aan de hand? Naar aanleiding van de berichtgeving, die AT5 initieerde, rolt er een zoveelste golf van smaad over de Amsterdamse krakers. AT5 kan niet anders dan zich hiervan bewust zijn geweest. De zender probeerde dus bewust het imago van de kraakbeweging te beschadigen. Iets wat AT5 ook weet is dat niet zelden grof geweld gebruikt wordt tegen krakers. De zender geeft letterlijk de stad een voorwendsel om te repressie tegen krakers verder op te schroeven. En de burgemeester gaat hier graag in mee. Sterker nog, hun berichtgeving smeekt er bijna om. Niet de krakers, maar AT5 roept op tot geweld. Anders is ook fraai dat ieder voorval in Amsterdam meteen geassocieerd zal worden met krakers.

Daarnaast nog een ander detail dat AT5 ‘over het hoofd heeft gezien’. Dezelfde dag (25 april) schrijft AT5 nog een bericht, naar aanleiding van uitspraken van de burgemeester. ‘Stad voorbereid op rellende krakers’. Logischerwijs impliceert dit dat krakers niet onderdeel zijn van de stad. Kraken is echter vervlochten met Amsterdam. Eberhard van der Laan was nota bene (lang geleden) een advocaat voor de Vrankrijk! Er zijn zelfs monumenten opgericht in Amsterdam voor een rel, waar krakers geen klein onderdeel van waren. Zie metrostation Nieuwmarkt. Het is weer een voorbeeld van tendentieuze berichtgeving.

Vragen aan AT5

AT5 is gevraagd om een reactie. Die is tot nu toe niet ontvangen. De volgende vragen zijn gesteld aan hun redactie:

Heeft u een poging gedaan tot het verkrijgen van wederhoor?
Heeft u anderzijds achtergrondonderzoek gedaan?
Bent u zich er van bewust dat er een reële kans is dat het Indymedia bericht waar u uw artikel op baseerde een nep-bericht kon zijn, mede gelet op het feit dat dit bericht is verwijderd, wat slechts zelden gebeurd op Indymedia?
Bent u zich er van bewust dat zowel de auteursnaam van het bericht als de inhoud van het bericht duidelijk impliceren dat het niet geplaatst is door een daadwerkelijke activist?
Bent u zich er van bewust dat een eventueel nepbericht geplaatst kon zijn door een politiek tegenstander van de kraakbeweging, om hen in een kwaad daglicht te stellen?
Bent u zich er van bewust dat de kraakbeweging, en linkse bewegingen in zijn algemeenheid, veelvuldig en op verschillende wijzen door politieke tegenstanders en de veiligheidsdiensten werden en worden geïnfiltreerd, met als doel hun te beschadigen, vaak door de meest absurd radicale acties voor te staan en of in de praktijk te brengen?
Bent u zich er van bewust dat op uw site zelf oproepen staan tot geweld, namelijk in de reacties op uw stuk? Maar dat u de reacties, veel meer dan Indymedia, zelf in de hand heeft?
Bent u zich er van bewust dat u met dit stuk het journalistieke niveau haalt van Geenstijl?
Bent u van mening dat AT5 aan evenwichtige berichtgeving doet over kraken in Amsterdam? Zo, hoe komt dat tot uiting de stukken van het afgelopen jaar?

Woeste krakers willen stad slopen

Stad voorbereid op rellende krakers

Pas op: inkomend Wilderiaans gespin

Wilders kapt met het kabinet omdat hij AOW’ers wilde ontzien en niet wil luisteren naar Brusselse dictaten. Zegt ‘ie. Het blijkt complete onzin en dat sommige media het klakkeloos overnemen is schandalig. Het is de wereld op zijn kop.

De drieprocentnorm is met name door de Nederlandse regering, waar Wilders officieus onderdeel van was, in Brussel erdoorheen geduwd. Nu zou Wilders nog kunnen zeggen ‘dat was de eurofiele premier in Brussel’. Het blijkt echter dat vorig jaar de Tweede Kamer zich heeft uitgesproken. De Christenunie diende een motie over begrotingsdiscipline in. Centraal onderdeel hiervan was en is: maximaal 3 procent overschrijding op het staatsbudget. Dit is gesteund door de PVV. Met andere woorden die drieprocentnorm, die komt uit Nederland, die heeft Geert Wilders z’n persoonlijke zegel er aan hangen. Da’s één.

Geert Wilders zegt voor de camera dat de maatregelen uit het Catshuis de ouderen zouden pakken, en allerlei dingen bevatten waar hij totaal niet achterstaat. Is het niet wat vreemd dat hij pas na zeven weken hier achter komt? Nee, dat is het niet. Het zal Wilders een worst wezen wat er gebeurd met de ouderen in Nederland. Hij tekende voor die 14 miljard, die opnieuw een mokerslag had geweest voor de arbeidende of rustende mensen. Pas als de cijfers van de CPB binnenkwamen, toen realiseerde hij zich dat hij dit niet kon verkopen. En wat doet een verwend kreng als hij iets stouts heeft gedaan? Het rent weg en verteld zo snel mogelijk rond dat het niet zijn schuld was, dat hij wel braaf was, en dat die andere jongetjes stout waren en dat geld van die oude mensen wouden gappen. Eigenlijk wilde hij niet. Het was hunnie idee. Dat is twee.

Dan zijn er nog drie, vier en vijf enzoverder. Die ga ik nu niet helemaal uitschrijven, maar het heeft iets te maken met de fictie dat Wilders niet in dit kabinet zat. Op het moment dat hij het Catshuis uitkwam sloeg hij oorlogstaal uit, alsof hij nooit de oppositiebanken had verlaten. Wat een waanzin! Hij heeft anderhalf jaar meebezuinigt! Om met een bekend politicus te spreken: 'Dit is zo'n grote leugen dat men niet doorheeft dat de waarheid grof geweld wordt aangedaan.'

Het verdriet van Antwerpen

Nationaal drama de Hedwige polder. Den Haag wil de dijken doorsteken! Hansje Brinker is al opgepakt! De polder moet onder water als consequentie van een verdrag met België, dat draait om de haven van Antwerpen. Dat gaat in tegen de Volksaard van De Zeeuw! En we gaan toch zeker die vermaledijde Belgen niet helpen, laat die schepen naar Amsterdam Rotterdam gaan! Wat is hier aan de hand? Wat is zin, wat is onzin?

De Hedwigepolder, wie kent hem niet? Het Nederlandse deel is wel drie vierkante kilometer groot en met één bewoond huis (Wikipedia), maar dan wel een Nederlands huis hè! Amaai zeg. De schaal van problematiek is dus zeer beperkt. Het is verleidelijk op basis hiervan de hele kwestie terzijde te schuiven als weer een zoveelste afleidingsmanoeuvre van de politici. In plaats van de miljardenbezuinigingen, crisis, armoede etcetera gaat het over een ondermaats en amper bewoond weiland. Echter ga ik er hier een principekwestie van maken met lange historische wortels.

Laten we beginnen bij Antwerpen. Deze stad was ooit het middelpunt van de De Nederlanden. Banaal voorbeeld: de ij-klank, het meest bekend uit Amsterdam, komt uit Antwerpen. Totdat de Antwerpenaren de ij-klank  ontwikkelden werd ‘ij’ uitgesproken als ‘ie’. Stel je voor dat dat nogsteeds zo zou zijn! Naast deze uitspraakkundige fijngevoeligheid was Antwerpen voor de 80-jarige oorlog dé handelsmetropool van West-Europa.

Dan nog iets. De opstand van de Nederlanden tegen Spanje was voornamelijk een opstand van mensen uit wat nu België heet. Willem van Oranje? Belg. Guido de Brès,toenmalig belangrijkste Nederlandse christelijke schrijver? Belg. Marnix, schrijver van het Wilhelmus? Belg. Belg Belg Belg Belg enzoverder. Aldaar begon de beeldenstorm, daar was de revolutie, België was the place to be als opstandige Nederduitse jongeling. Maar de oorlog werd daar verloren. Rijke Belgen kwamen en masse (600.000 tijdens de oorlog) naar het Noorden. Wat de Nederlandse Republiek vervolgens met de Zuidelijke Nederlanden deden, de bakermat van hun cultuur, geloof, welvaart en vrijheid, is simpel: “fuck the fucking fuckers!”, zei landsadvocaat Johan van Oldenbarneveldt.

De haven van Antwerpen werd afgesloten. Het aantal inwoners halveerde. Antwerpen werd niet veroverd, of bevrijd (afgezien van een paar halfslachtige pogingen). Want dan zou het Amsterdam naar de kroon kunnen stijgen. Nee, Antwerpen moest door de Spanjaarden getiranniseerd, en de Hollanders verpauperd blijven. Aldus was de ooit zo trotse stad vernederd. Belgïe (De Spaanse Nederlanden, later de Oostenrijkse Nederlanden) werd later een militair bolwerk van de Republiek, in een poging de machtige Franse koningen tegen te houden.

De Fransen echter trapten in 1792 de Hollanders uit de Oostenrijkse Nederlanden en Antwerpen werd Napoleons ‘pistool gericht op Engeland’. Hij liet de haven ontwikkelen. De negentiende eeuw was een bloeiperiode voor België, terwijl Nederland achterbleef. De haven van Antwerpen bloeide, bevrijd van de Hollanders, op. Alhoewel, bevrijd van de Hollanders­? Nee, eerst in 1815 hoorde België nog bij het Noorden, het zou zich nog vrij moeten vechten in een oorlog. Want de grote machten hadden van wat nu de Benelux is het Koninkrijk der Nederlanden gemaakt. Pas in 1839 was België’s onafhankelijkheid helemaal geregeld. 

De Prins van Oranje voert het leger aan tegen de Belgen in 1831

De groeiende haven van Antwerpen was van doorslaggevend belang bij de onderhandelingen over de onafhankelijkheid van België. Nederland eiste Limburg en kreeg het oostelijke deel, alhoewel de Limburgers liever bij België wilden. Nu was de verbinding van Antwerpen naar het industrialiserende Ruhrgebied een stuk lastiger geworden. Dus bedong België de aanleg van de IJzeren Rijn: een spoorweg naar het Ruhrgebied. Het duurde nog decennia voor de Nederlanders dit aanlegden, wat bepaald Antwerpen niet hielp. In 1991 is het Nederlandse deel buiten gebruik gesteld. België wil het weer open hebben, maar Nederland werkt wederom tegen. Onze vriendelijke zuiderburen moesten zelfs naar een internationaal gerechtshof gaan om Den Haag te dwingen. In 2005 was er de uitspraak: de IJzeren Rijn moet open. Anno 2012 is deze nog niet open. Prorail zegt dat de Belgen eerst het spoor moeten verbeteren; wat een vreemd gevoel voor humor hebben ze bij Prorail.

Belangrijker was dat Nederland in 1839 Zeeuws-Vlaanderen behield. Zo controleerde Nederland de Westerschelde en de route naar Antwerpen. Volgens het onafhankelijkheidserkenning van 1839 moet Nederland de toegang tot Antwerpen garanderen. Dus als de Schelde verzandt, moet dit uitgediept worden, logischerwijs. Of als de schepen groter worden, wat al sinds jaar en dag zo is, dan moet de Schelde ook uitgediept worden. Eerst konden echt grote schepen Antwerpen niet aandoen, en gingen naar Rotterdam. Nederland heeft dus een belang er bij hier zo moeilijk mogelijk over te doen. In 2010 is het daadwerkelijke verdiepen daadwerkelijk afgerond.

Het is te hopen dat dit wat technische verhaal je niet verveeld heeft. Het zal nu weer over iets anders gaan.

En dan is er dus nu de Hedwigepolder. Daar doet men dus nu heel moeilijk om, net als men weer moeilijk doet over de IJzeren Rijn. Het mag duidelijk zijn dat dit gelazer over dit amper bewoonde, minuscule poldertje, een grote historische kontekst heeft: het ondermijnen van Antwerpen ten behoeve van Amsterdam en Rotterdam. Er is echter nog wel één ding dat over de Hedwige gezegd dient te worden: hoezo is het erg een stuk onder water te zetten, eigenlijk?

Zeeland is een lappendeken van water, land, water dat land is geworden en land dat water is geworden. Het is een heel dynamisch kustgebied. Zo ligt Zeeland bezaaid met tientallen verdronken dorpen. De Hedwigepolder is onderdeel van, of ligt tegen (het hangt er vanaf hoe je het bekijkt), het Verdronken Land van Saeftinghe. Dit was 450 jaar geleden een welvarende polder, die deels ondergelopen is, deels expres onder water is gezet. Nu is het een prachtig en belangrijk natuurgebied. De Hedwigepolder is in 1907 drooggemaakt. En dan gaat dit stukje nu weer terug naar de natuur, zoals zo vele stukjes Zeeland eerder. Wat zou het? 

En dan is het hier nog niet eens gegaan over de stevige nationalistische hype die hier rondom georganiseerd wordt.

Robert M. en Mark R.

Wat is het verschil tussen Mark R en Robert M? De een maakt filmpjes van zijn smerige zaakjes in achterkamertjes, de ander niet. Ja, het is weer oud-hollands kuipen in het Catshuis. De hoofdverdachten van de komende aanslag op de inmiddels kreupele verzorgingsstaat ruilen politiek wisselgeld als ware het kwartetkaarten. Zoals dat hoort in een ‘democratie’ gebeurt dat achter gesloten deuren. ´Mark, mag ik van jou uit pseudofeministisch racisme de kaart boerkaverbod?’ ‘Die heb ik niet Geert, mag ik van jou dan uit de serie je reinste diefstal de kaart  pensioen op je zeventigste?’

Iedere avond weer Robert M in het 8 uur journaal. Nieuws omdat het nieuws is, waarschijnlijk. Maar inmiddels weten we wel wat voor man het is en wat hij gedaan heeft. De meeste mensen zullen meer van Robert M afweten dan van hun gemiddelde collega. Laten ze er nog een ietem over maken als hij veroordeeld is, en echt nieuws gaan uitzenden. Mark R komt in tegenstelling tot Robert M tot nu toe weg met zijn misdaden. Eén hiervan is het flink inperken van het passend onderwijs. Dit gaat de jeugd van vele kinderen tekenen en hen voor hun leven een beperking opleggen. Waarom Mark er mee weg komt? Dezelfde reden als dat Robert er eerder ook mee weg kwam. Met een leuke glimlach – en alles in het geniep doen.

Er is een lange traditie van kuipen in Nederland. Dat gaat eeuwen terug. Onder Paars gebeurde het, toen heette het achterkamertjes. Balkenende had zijn eigen stijl: hij stond de pers nog te woord, maar wist iedere vraag te ontwijken om vervolgens het CDA-program te herkauwen. De truuk van Marks kabinet is weer anders. Dat stadium van Balkenende is de Nederlandse Democratie inmiddels ver voorbij. 

Tegenwoordig is iets pas het vermelden en bespreken waard als het al besloten is. Donner vice-president Raad van State? “Ongehoord!”...”hoe kom je er bij!”....en toen was het gebeurd voor we het wisten. En zo gaat het de hele tijd. Rutte bekuipt in de achterkamertjes met zijn afwisselende gedoogpartners PVV, PvdA, D66 en Groenlinks hoe de deals er precies uit moeten zien en we worden opgezadeld met een voldongen feit. De vrijgezel Rutte valt dus zeker te typeren als een politieke breezerslet. Met werkelijk iedereen, zelfs de achterlijke theocraten van de SGP, duikt hij in bed om het maar geregeld te krijgen. 

Wisselgeld is bij dit alles een sleutelwoord. Politici geven en nemen. Werkelijk alle partijen doen hier aan mee. Ze ruilen dingen uit; spelen met het land, de inwoners, onze rechten en voorzieningen, alsof het een spelletje kwartet is. Dus is de JSF geruild voor een flexibilisering van de arbeidsmarkt. De AOW is geruild voor anti-islam maatregelen als het boerkaverbod. Soms wordt zelfs geruild zonder iets terug te krijgen: inleveren in de hoop later in de regeringsbankjes te mogen zitten. Vandaar dat we nu dankzij Groenlinks een paramilitaire politie aan het opleiden in Koendoes en de SP vindt dat F-16s daar vaker in actie mogen komen. 

Maar heus, men is de democratie toch niet vergeten. Welnee, politici gaan ‘het land in’ en verschijnen op televisie om met ons te praten. Hier is het sleutelwoord ‘draagvlak’. Het verschil tussen een schijndemocratie als de onze en een werkelijke democratie zit precies in dit woord. In een echte democratie beslissen de mensen zelf. In een schijndemocratie worden de besluiten genomen door een elite, om vervolgens met behulp van de media ‘uitgelegd’ te worden in een poging de mensen voor dit besluit te winnen. Dat heet ‘draagvlak creëeren’. Denk bijvoorbeeld aan de farce rondom de Europeese Grondwet van 2006. Dat ze er toen niet meteen mee weggekomen zijn is wel een nodige nuancering voor het voorgaande. Want ja, politici moeten wel allerlei truuks en instituten gebruiken om hun plannetjes erdoor te krijgen – zo moesten ze die grondwet eerst een andere naam geven en geen lastige referenda meer uitschrijven voordat ze het er doorheen konden rammen - want ze weten dondersgoed dat als ze dat niet zouden doen, ze met pek en veren de stad uit gejaagd zouden worden.