Opsporing verzocht, werkend of kapot: anti-stakingsrobot

Om werkers naar de makken van de bazen te doen luisteren heeft het Zuid-Afrikaanse terroristische bedrijf Desert Wolf een anti-stakingsrobot uitgevonden. Dit vliegende apparaat kan van afstand chemische wapens op werkers vuren. De eerste 25 van deze martelwerktuigen zijn al in omloop. De Rode Lynx is van mening dat werkers er goed aan doen een tegentactiek te verzinnen.

The Skunk is equipped with 4 high-capacity paint ball barrels firing at up to 20 bullets per second each, with 80 Pepper bullets per second stopping any crowd in its tracks.
The current hopper capacity of 4000 bullets and High Pressure Carbon Fiber Air system it allows for real stopping power. Bright strobe lights, blinding Lasers and with on-board speakers enables communication and warnings to the crowd.
Equipped with a FLIR Thermal camera, full HD video colour camera, on board recording, full telemetry data link and long range control link, this unit is unique.
The powerful Octa copters can also be operated in formation by a single operator. The Desert Wolf Pangolin ground control station is used for system management. What makes the Pangolin unique is the operator and his team are also under full video and audio surveillance. Every move, every decision, every command is recorded.
The lifting capability of the Skunk is 45 Kg due to the eight powerful electric motors with 16 Inch props.
Bron:  Desert-Wolf.com

De eerste 25 ('meer dan twee dozijn') van deze vreselijke dingen zijn gekocht door een Zuid Afrikaans mijnbedrijf. In Zuid Afrika willen mijnwerkers nogal eens het werk neerleggen. De bazen willen dan nog wel eens samen met hun vrindjes in de regering hard optreden. In augustus 2012 veroorzaakte de politie een bloedbad bij Marikana. Het politiegeweld van toen kon echter niet de kracht van de werkers indammen. De werkers wonnen en kregen 22% meer loon dan voorheen. Dit inspireerde de Zuid Afrikaanse werkende klasse en 2012 was het jaar met het meeste protest sinds het einde van de Apartheid. Deze beweging ondermijnde nog verder de legitimiteit van de politieke elite, met name het ANC. Zo ontstaan grote belangen bij bazen en regering om stakingen zoals Marikana effectiever te kunnen onderdrukken. De Skunk is hier één van de uitkomsten van.

Zelfs politieagenten en ME'ers zijn mensen. Ze kunnen gevoelens tonen en daardoor minder effectief zijn dan verwacht als ze op mishandelen en moorden uitgestuurd worden. Ook kunnen ze zich zelfs tegen hun opdrachtgever keren en verbroederen met actievoerders. Maar ze kunnen ook zelf gedood worden. Daar heeft de Skunk geen last van.

Waar in ons voordeel is, is dat wij geen gevoelens richting de Skunk hoeven te koesteren afgezien van haat. Wij hoeven geen enkele terughoudendheid te betrachten als wij zo'n ding zien vliegen. Het is absoluut gerechtvaardigd is stukje privé-bezit te vernietigen. In tegenstelling tot een politieagent, aangezien die altijd nog een mens blijft.

De vraag is dan natuurlijk hoe wij dit ding uit de lucht kunnen halen. Mijn vermoeden is dat een ouderwetse katapult dat al zou moeten kunnen doen. Maar een aantal welgemikte kogels zou het ook moeten doen. Hoe dan ook, breng mij een anti-stakingsrobot, werkend of kapot, en je zult rijkelijk beloont worden.

Laat me godverdomme roken!

Als ik een peuk wil opsteken, beslis ik dat zelf wel. Ik heb geen betuttelende staat of kleinburgerij nodig die voor mij wel even gaat beslissen wat goed is. De antirookhetze, waar 'links' fanatiek aan meedoet, gaat tot grote hoogtes en ontneemt jan met de pet één van z'n weinige pleziertjes. Maar die antirookcampagnes zijn allemaal hypocriet tot op het bot. Als er iets het bloed onder me nagels vandaan haalt, dan zijn het wel mensen die zeiken over dat ik rook. Laat me godverdomme roken!

Laten we het eerst even hebben over tweedehandsrook. Mensen zeggen dat ik hun gezondheid schaadt omdat ik rook. Ook als je in een station staat te roken, waar de wind alle rook eigenlijk in een wip wegblaast. Deze mensen zeggen dat omdat ze dit ergens gehoord hebben en die mening als apen kopiëren zonder er bij na te denken. Want wat echt vervuilend is, dat is dat er miljoenen auto's rondrijden, vrachtwagens, en dat het land volstaat met vervuilende industrieën en ook de pleurislucht uit de Ruhr hier heenwaait. Anderzijds woon ik net zoals vele Nederlanders op sterk verontreinigde grond. Maar hier hebben de rookhaters het niet over. Ze zeiken liever over een sigaretje in plaats van een schoorsteen. Maar als je de tering krijgt, komt dat niet door mij, maar gewoon omdat Nederland een vervuild land is.

Dus van wie hebben deze antirookmensen hun o zo individuele mening overgenomen? Van de 'progressieve' kleinburgerij. Dat is een groepje betweters in de samenleving die al honderden jaren het volk probeert te 'verheffen' en ze een betere moraal probeert bij te brengen. Het liefst met behulp van de staat, die de juiste moraal dient te handhaven. Deze kleinburgers staan mijlenver van de belevingswereld van gewone mensen. Dit zijn Groenlinks en PvdA stemmende yuppen die tussen hun yogalessen en kunstateliersbezoeken even gaan netwerken in een sushibar. Ze voelen zich o zo belangrijk en o zo veel slimmer dan iedereen, ze hebben het altijd drukdrukdruk. Maar eigenlijk hebben ze gewoon een luizenleventje en amper een zorg aan hun kop.

Als ik me uit me naad aan het werken ben en de kopzorgen weer eens te groot lijken te worden, dan ben ik net als veel werkende mensen maar wat blij als ik even rustig een peuk kan opsteken. En na een dag werken gaat afpilsen in de kroeg ook een stuk beter met een peuk erbij. Nee, ik wordt niet zen van kruidenthee drinken met een teen in me oor. Ik drink gewoon me bier met een peuk. En als wij gewone mensen niet gewoon dat pleziertje kunnen hebben, worden we gewoon helemaal gek, zo zit het. Als het je niet bevalt, rot je maar op naar een of ander kakdorp.

De staat wilt ook maar al te graag het volk verheffen. Maar dan ten eerste omdat ze gierig zijn en meer belasting willen. Net als die lul van een PvdA'er, Wouter Bos: hij had een 'verpakkingsbelasting' ingevoerd. Zogenaamd om het gebruik van verpakkingsmateriaal te verminderen, maar in werkelijkheid was het een loze maatregel die hierop geen effect had. Het was slechts bedoeld om de schatkist te spekken. De staat profiteert zo ook flink mee aan het roken, de belasting is bizar hoog en gaat zo snel omhoog dat zelf de sigarenboer z'n eigen prijzen niet meer kent.

Anderzijds meent de staat te moeten kunnen bepalen waar je allemaal mag roken en niet, zoals in de kroeg. Het unieke van de antirookhetze is dat het de staat aan de ene kant in staat stelt om zowel te kunnen doen alsof het alsnog voor de burgers zorgt: mensen terroriseren zodat ze stoppen met roken is goed voor hun gezondheid. Maar aan de andere kant rijmt het met de neoliberale individualistische propaganda, waarin wordt gesteld dat individuen voor zichzelf verantwoordelijk zijn en er geen contekst is: je bent verantwoordelijk voor je eigen gezondheid en daarom moet je stoppen met roken. Maar hier zit een tweede hypocrisie, naast de onzin over tweedehands rook. Immers, als ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn gezondheid en ik een individu ben, waarom moet de staat dan mij dwingen om de 'juiste' keuzes te maken? Dit is een enorme tegenstrijdigheid.

Een typische progressieve kleinburger is Ivan Wolffers, Hoogleraar Gezondheidszorg en Cultuur aan de VU. Laatst schreef hij een stuk genaamd 'Het is niet normaal om te roken'. Dit illustreert hun verhevenheid: Wolffers zelf is de norm. Deze superieure yup rookt niet. Maar als roken niet normaal is, cq niet zoveel mensen doen het, waarom zou je er dan een probleem van maken? In werkelijkheid is het natuurlijk heel normaal om te roken, want veel mensen doen het. Dus Wolffers praat poep.

Waar Wolffers zich nog het meest om beklaagd is de rookpropaganda die volgens hem toeneemt, althans in Amerikaanse films. Hij zou eens op een pakje sigaretten moeten kijken, en zien wat voor smerige shit rokers iedere dag moeten aanzien dankzij betweters als hij. Laat hij consequent zijn: volgende verkiezingen komen er waarschuwingen bij de stemhokjes. Iedereen die erover denkt Groenlinks te stemmen, krijgt te zien hoe een Afghaan tot moes wordt gebombardeerd door een F-16. Groenlinks stemmen, da's pas slecht voor de volksgezondheid, maar dan in Afghanistan.

Maar waar is waar, er is inderdaad rookpropaganda. En ik ben net als veel rokers inderdaad verslaafd. Volgens de antirookyuppen heb je als roker dan geen wil of verstand meer. Ze denken dat rokers allemaal slachtoffer zijn van een vreselijk ongeluk, namelijk verslaafd zijn. Wat een disrespect! Natuurlijk kunnen rokers nog wel nadenken. Ik heb er voor gekozen om te roken en ik kies er voor om te roken. Is dat zo moeilijk om te snappen? Voor de antirookyuppen wel, immers, zij zijn hun eigen rolmodel en ze zullen niet ophouden met zaniken tot we allemaal net zo bekakt zijn als zij.

Ik ga gewoon lekker uit nijd nog meer roken. Ha!

Slecht stuk op socialisme.nu....Hoezo mag ik niet meer roken in de kroeg, kameraden! WAT DE FUK!!

 

Ook acties hotelwerkers Amerika, zelfde problemen als wij hier

Stakende Hyatt hotelwerkers in september 2011

Een typische socialistische uitspraak is dat je meer overeen hebt met werkers aan de andere kant van de wereld, dan met de Nederlandse bazen of onze beminde politici. Het is dan ook interessant hoe vergelijkbaar werkomstandigheden zijn in verschillende landen. Terwijl we hier bij Bastion te hoop lopen tegen uitbuiting, respectloze behandeling en intimidatie, blijkt precies hetzelfde gaande te zijn in Amerika, waar ook flink actiegevoerd word.

‘Hyatt is de slechtste werkgevers in de hotelbusiness,’ stelt de Amerikaanse vakbond Unite Here. ‘Hyatt heeft zijn huishouders en andere hotelmedewerkers misbruikt en vervangt ervaren medewerkers met mensen met een deeltijdcontract die op minimumloon zitten. De overgebleven mensen krijgen vervolgens een gevaarlijk hoge werkdruk. De werkers van Hyatt hebben stevige stappen hiertegen genomen. Ze hebben de wantoestanden publiek bekend gemaakt, zijn gaan staken en hebben en wereldwijde boycotcampagne tegen Hyatt gestart. Duizenden mensen ondersteunen vanuit de lokale gemeenschappen de oproep Hyatt te boycotten. Door deze boycot kunnen we laten merken dat misbruik en uitbuiting van hotelwerkers niet genomen zal worden’.

Voor de beschuldigingen heeft Unite Here meer dan genoeg bewijs op hun actiepagina staan. Zo blijkt in augustus 2009 al het huishoudpersoneel in drie niet-georganiseerde hotels (dwz, geen vakbond aanwezig) in de buurt van Boston te zijn ontslagen. Deze mensen hadden soms decennia bij Hyatt gewerkt. De wrange humor van Hyatt blijkt eruit, dat het laatste dat deze mensen mochten doen in de hotels, het in werken van hun vervangers was. Deze nieuwe huishouders kregen minimum loon en hebben tijdelijke contracten.

Staker in San Antonio

Doordat deze nieuwe werkers zo hard moeten werken, en wel 30 hotelkamers per dag schoonmaken, gaat hun gezondheid en fysieke gesteldheid er op achteruit. In een al sector waar de gezondheid van werkers al veel te lijden heeft onder de werkdruk heeft Hyatt vervolgens ook nog de hoogste ziekte-uitval. En, wat bijzonder gebruikelijk is in de schoonmaak: als je klaagt over je behandeling dan kan je je boeltje pakken. De laan uit. Schluss. Voor jou tien anderen.

Een ander voorval: hotelmedewerkers waren aan het staken bij Hyatt in Chicago tijdens een hittegolf. Het was 38 graden. Vervolgens zet Hyatt doodleuk hittelampen op zijn eigen werkers. Met name in september vorig jaar lijkt er veel gestaakt te zijn. Op het moment wordt er nog veel actiegevoerd en is zeker één vestiging in staking. Acties zijn al jaren gaande.

Het verhaal zal iedereen bekend in de oren klinken, alhoewel natuurlijk alles in Amerika wat heftiger is dan hier. De verschillen tussen werkers in verschillende landen zijn niet zo groot als de rechtse politici ons willen doen geloven. We hebben veelal dezelfde levens, dezelfde sores, en die worden veroorzaakt door hetzelfde slag mensen. Wij werkers zijn eigenlijk allemaal elkaars broeders. Samen staan we sterk. Verdeeldheid, daar profiteren de bazen alleen maar van. Dus: solidair met de hotelwerkers van Hyatt! Hun strijd, onze strijd, internationale solidariteit!

De staatsschuld: een geraffineerde diefstal

 

Eerder schreef De Rode Lynx over waarom de staatsschuld geen goed argument kan zijn om nu drastisch te gaan bezuinigen. Er is echter nog een andere manier om er naar te kijken, vanuit welk perspectief de staatsschuld weinig anders is dan een bijzonder geraffineerde diefstal.

Eerst een analogie. In Amerika zijn de lonen van arbeiders vanaf pakweg begin jaren '70 niet gestegen in reële termen, en de laatste jaren zelfs gedaald. In reële termen betekent hier zoveel als hoeveel het werkelijk waard is, dus na prijscorrecties door bijvoorbeeld inflatie, oftewel, hoeveel je terugkrijgt voor een uur werk. Dus arbeiders hadden evenveel of minder geld te besteden. Het was echter wel de bedoeling dat de arbeiders meer gingen consumeren en dat deden ze ook. Maar in plaats van dat de toegenomen consumptie werd betaald dankzij een toegenomen inkomen, werd het betaald met toenemende schulden. Arbeiders leenden, en massaal ook.

Van wie leenden zij dan? Banken, natuurlijk, en creditcardmaatschappijen en andere kredietverstrekkers. Wie waren naast de banken nieuwe spelers achter dat krediet? Het is een geen toeval dat enorme bedrijven als General Motors, die hun arbeiders dus minder gingen betalen, financiële takken gingen opzetten. GM deed dit bijvoorbeeld in 1992, maar General Electric heeft ook zijn financiële arm, enzoverder. Zij gingen nu ook lenen aan de arbeiders. In feite kan je zeggen dat, in plaats van dat de kapitalisten hun arbeiders een goed en jaarlijks groeiend loon toe kenden, gaven ze een lager loon en mochten de arbeiders de rest van hun baas bijlenen. Dit basale feit, gecombineerd met een speculatieve huizen en vastgoedbubbel, legde de basis voor de kredietcrisis.

Absolute Nederlandse Staatsschuld van 1945 tot 2001

Wat heeft deze kwajongensstreek, die toch wel een bijzonder geraffineerde diefstal valt te noemen, te maken met de staatsschuld? Alles. Sinds midden ’70 neemt de belastingdruk op de kapitalisten en bedrijven af in Nederland. De bourgeoisie en de bedrijven wilden namelijk telkens minder betalen aan de staat, net als de Amerikaanse bedrijven minder wilden betalen aan hun arbeiders. Net als dat de Amerikaanse bourgeoisie vervolgens op een enorme schaal geld begon te lenen aan de Amerikaanse arbeiders, ging de Nederlandse bourgeoisie (samen met de pensioenfondsen) enorme hoeveelheden geld uitlenen aan de staat. Dit valt hierboven te zien in een grafiek van Wikipedia.

Dus in plaats van dat de bourgeoisie het gaf (via belastingen) leende ze het via de staatsschuld. Hun voordeel: de staat krijgt alsnog het geld en kan het uitgeven, onder andere aan bedrijven, en dat stimuleert de economie. Maar omdat het een lening is, krijgt de bourgeoisie het later weer terug, met rente! Een briljante truuk. Wel de lusten, maar niet de lasten. Iets vergelijkbaars gebeurde in vele Europese landen.

In 2011 betaalde de Nederlandse staat 11,3 miljard euro aan rente op de staatsschuld. Wie krijgt dit geld? Dat gaat voor een belangrijk deel direct naar de bourgeoisie. Dus voor wie is dit nu echt slecht nieuws dat die staatsschuld inmiddels de 400 miljard euro is gepasseerd?

Maar nu komt de echte grap. Toen de crisis uitbrak huilde de bourgeoisie ‘Overheid, help ons, help ons!’ Jarenlang moest alles geprivatiseerd worden, moest alles via de markt lopen, je kent het. Als een klein kind huilde de internationale bourgeoisie om miljarden, nee, zelfs biljoenen (voor de duidelijkheid: 12 nullen). De staat sprong bij en strooide miljarden uit over de bankensector, de wegenbouw, de metaalindustrie enzoverder. Waar kwam dat geld hiervoor vandaan?

Een deel werd direct gestolen van de arbeiders, zoals bij de bekostiging van de deeltijd-ww. Dat was een prachtplan. Bij een afnemende hoeveelheid werk werd dit werk verdeeld onder de arbeiders op een werkplaats, zodat de baas zijn vaklui niet hoefde te ontslaan, want hij kon ze later nog goed gebruiken ‘na de crisis’ (dat laat nog op zich wachten…) Het gat dat ontstond in de inkomens van de arbeiders werd aangevuld met geld uit de ww-potten. Deze potten hadden de arbeiders zelf gevuld. Oftewel, sigaar uit eigen doos voor ons, en de baas trekt een lange neus.

Het gros van het geld leende de staat echter, op de markt. En wie is die markt? Dat is de bourgeoisie…..Dus de staat leende van de bourgeoisie om het uit te geven aan de bourgeoisie, en ze het geld later weer met rente terug te betalen. En een paar jaar later klaagt diezelfde bourgeoisie dat de staatsschuld te hoog is, en dat daarom de arbeiders langer moeten werken voor minder en dat de sociale voorzieningen nog verder afgebouwd moeten worden.

Vandaar: een geraffineerde diefstal.

Relatieve Nederlandse staatsschuld 1925-2011

Er valt natuurlijk veel meer te zeggen over de staatsschuld, dit is niet het hele verhaal. Hier is één aspect er van uit gelicht om dat te verduidelijken. Eén reden waarom dit artikel eenzijdig is, is omdat het slechts de inkomstenkant van de staat bekijkt. Opmerkelijk is natuurlijk ook dat in een vorig artikel werd gezegd dat de staatsschuld niet opgelopen is, terwijl hier wordt beweerd dat de schuld wel is opgelopen. Beide beweringen zijn waar. In euro’s gemeten is de staatsschuld bijna ieder jaar toegenomen omdat de staat meer uitgaf dan hij binnenkreeg. Dat is de absolute staatsschuld. Maar meestal wordt die gemeten relatief ten opzicht van het BNP, en aangezien de economie over het algemeen groeit, kan dus zelf bij een begrotingstekort de staatsschuld ten opzichte van het BNP afnemen, mits het BNP sneller groeit dan de staatsschuld. Zie het plaatje hierboven.

Overigens: het kan natuurlijk goed dat de Rode Lynx er volledig naast zit. Als je het er niet mee eens bent, of wat aan te vullen hebt, laat dat dan horen!