Rechtse culinaire fantasieën. Heerlijk, die volle smaken van vroeger.

Als ik mijn lokale supermarkt inloop, een C1000, kijk ik iedere keer naar het porem van een BN’er die iets doms zegt over eten, op de voorkant van hun ‘magazine’. Dat zijn van die Gordon en Rene Froger types. Nu staat er een vrouw op, die ik niet ken. Aan haar rotkop en manier van glimlachen herken je dat ze getalenteerd bekend is. ‘Heerlijk’, zegt de voorkant, ‘die volle smaken van vroeger’. Het moet ff van me hart; wat een onzin, vooral dat C1000 dat zegt.

Ten eerste. De bourgeoisie houdt ons vaak een beeld voor van een idyllisch ‘vroeger’. Vul zelf maar in wat je er bij wilt denken: voorspoed of juist eerlijke eenvoud; avontuurlijk imperialisme of een achter-de-dijken-mentaliteit. Hoe dan ook vertellen deze reactionaire verhalen je dat je niet vooruit hoeft te kijken om je ontevredenheid over je huidige leven op te lossen, maar dat het juist zit in achteruit kijken en onze ware aard te herontdekken. Vooruitstrevende gedachtes zoals echt socialisme zijn niet nodig, maar juist een bedreiging.

Als het gaat om eten, dat vroeger dan zoveel fijner was kennelijk, lijken ze gelijk te hebben. Toch? Voorverpakte shjeit, fastfood. Vroeger! Toen aten we nog echt voedsel. Nederland heeft een duidelijk gedefinieerd beeld van vroeger. Aan de ene kant is er de Gouden Eeuw, daarnaast ‘de jaren 50’. Dus, hoe zat het toen met eten?

Brood, winterpenen en bloemkool.

Ik kwam ooit een verhaal tegen van een gereformeerde predikant, midden in de Gouden Eeuw. Wat is dat toch voor decadentie, hield hij zijn schapen voor. Vroeger at men nog degelijk, stelde hij. Van die moderne eetpatronen, daar kan toch alleen maar moreel, religieus en maatschappelijk verval van komen! Hij had het over brood. Typisch oud-Nederlands hoor ik je denken. Maar nee: ‘vroeger’, wat hem betreft, at men gewoon groenteprut, groentemoes en groenteshjeit. Daar kreeg je rechtschapen christenen en burgers van, meende die predikant.

Dus wat is dan die groenteprut? Ik heb een oud kookboek, maar die is van iets later in de 17^e eeuw. Ik ken wel een Middeleeuws boerenrecept uit Engeland. Men neme groente zoals pastinaak en kool. Dat kookt men ontiegelijk lang totdat het een onherkenbare brei is. Geen kruiden of niets erbij. Men kookt het in, laat het drogen, en verpoederd het. Voila, instantvoedsel. Boeren nemen het poeder en slap bier mee het land op, gooien het bij elkaar en dan heb je eetbaar spul. Smullen maar, niet vergeten god te bedanken voor deze zegening.

Ja, brood, dat kan tegen dat soort recepten natuurlijk niet op. Of althans, brood, roggebrood. Dat aten we niet zoals nu als exclusieve of gezonde variant van brood, maar gewoon omdat het goedkoop was. En beduidend minder lekker. Hipderdehip in de Gouden Eeuw voor de bourgeoisie was wit brood gedoopt in melk, en later in die Eeuw ging overal suiker op. Maar dat soort verwennerijen kon de gemiddelde Jan Boerenfluitjes niet betalen. Ook niet de nieuwigheden van die tijd: bloemkolen en winterpenen. Nieuwe uitvindingen. Met andere woorden, eten in de Gouden Eeuw was niet echt om te genieten. Behalve dan uiteraard voor de elite.

En die mooie schilderijen van brassende boeren? Die overdadige feesten? Dat waren burgerlijke reactionaire fantasieën van die tijd. In de boeren zag de bourgeoisie een vroeger en eerlijker bestaan. De gemiddelde persoon leefde in werkelijkheid net boven het letterlijke bestaansminimum.

Een broodje schuifkaas of gewoon helemaal niets

Affijn, dat was dus de Gouden Tijd wat Nederland betreft. Ik neem dan maar aan dat C1000 hier niet aan refereert. Dan het meer recente typische verleden: de jaren 50. Mijn grootvader vertelt wel van de armoe die aan die jaren 50 voorafging. In de slechtste jaren had je dan nog al eens een broodje schuifkaas: een stukje kaas op je brood, dat je bij iedere hap een stuk verder naar achter schoof om zo bij iedere hap toch een beetje beleg te hebben. Maargoed, jaren 50 wederopbouw, begin van de voorspoed, toch? Een oudere Rotterdamse kameraad, opgegroeid in de jaren 50, vertelde me dat als je dan in de middag na je eerste dubbele boterham nog trek had, je dan een boterham met niets kon krijgen. Een beetje suiker als je mazzel had. Verder eentonig eten. Of hij dan ook god hiervoor moest danken, heb ik hem niet gevraagd, maar dat werd massaal gedaan. De jaren 50 waren wat verspreiding van het georganiseerde christendom het toppunt.

We gaan even naar mevrouw Witzier, zoals ze blijkt te heten, de ellendig glimlachende BN’er. Dus wat at men dan ‘vroeger’. Zij is opgegroeid in de jaren 60. ‘Volle smaken’, blijkt te horen bij aardappels, groente en vlees. Pardon? Volle smaken? Gewoon eentonige troep! Ik eet ook graag stamppot, lekker. Maar serieus, iedere dag? De grap is dat Witzier een rechte lijn trekt naar van ‘vroeger’ naar nu. Lekkere pizza met vier kazen en een peper! Nou, daar had je ‘vroeger’ echt niet om hoeven vragen bij je ouders. Ten eerste omdat het niet te betalen was. Ten tweede omdat het eten van die ‘spaghettivreters’ (op Italiaanse immigranten werd toen enorm neergekeken), niet van ons was. Bovendien waren die Italianen maar een stel flikkers. Als klap op de vuurpijl raad Witzier ons, dol op die heerlijke volle smaken van vroeger, Melanzana alla Parmigiana aan.

Feit is dat Nederlands vreten gewoon allemaal vreten van buiten is, dat relatief kort pas in Nederland gegeten wordt. Daarvoor zijn een aantal redenen. Immigratie en internationale handelsnetwerken brachten internationale keukens hierheen. Dankzij economische groei is er meer poen, klassenstrijd heeft het beter verdeeld. We hebben nu een veelzijdige keuzemogelijkheid. Niets vroeger alles beter. Net als de reactionaire opmerkingen van die predikant in de Gouden Eeuw zijn opmerkingen over ‘vroeger’ bijna altijd gebaseerd op fantasieën, waarmee de bourgeoisie soms bewust, soms onbewust, zijn eigen heerschappij ideologisch herbevestigd. Witzier is geen bewuste propagandist: ze is gewoon een domme BN’er die de heersende opvatting onkritisch herhaald. Wij arbeiders roepen dat ook vaak genoeg: vroeger was alles beter. Maar dan herhalen we gewoon de propaganda van de bourgeoisie. We moeten vooruit, niet achteruit.

Maar wie heeft eten dan verprutst?

We hebben een grotere keuzemogelijkheid. Maar wij kiezen meestal niet voor lekker en gezond eten: we kiezen voor troep. Hoe kan dat? Het is precies de klasse, die ons probeert wijs te maken dat vroeger alles beter was, die ons deze troep voorschoteld! Een pagina verder in het onvolprezen C1000 magazine: ‘De dag begint goed met Nutella’ ‘Stop je kind vol met veel te zoete troep’. Wij bepalen niet wat er uit de fabrieken komt. ‘Nee, je kan toch door eigen keuzes in consumptiepatronen veranderingen aanbrengen, het is toch ook onze verantwoordelijkheid?’, vragen de burgerlijke activisten. Ik dacht het niet, Jamie Oliver. Wordt al lang genoeg geprobeerd, werkt niet, volgend recept. En dan ook nog de prijs. Goedkoop voedsel is vaker ongezond. Beschikbaarheid is van belang. De bazen hebben ons arbeiders nu continu aan het rennen. Haast haast haast. Ff snel een broodje kebab (>1000 kilocalorieën). Ff die zoute, vette, magnetronmaaltijd naar binnen werken.

Er zijn nog veel meer factoren te bedenken. Maar allemaal vallen ze te herleiden tot de bourgeoisie. Nu in de 21^e eeuw zouden we allemaal heerlijk kunnen koken en genieten van ons eten. Dat is mogelijk. Maar in de dagelijkse werkelijkheid zorgt het systeem ervoor dat er dat niet doen. Daarvoor dragen wij geen verantwoordelijkheid. Het is hun systeem, het is van de bourgeoisie.

De mensen die het eten verpesten, zijn de mensen die ons voorhouden dat alles beter was. Wat eten ze zelf? Veel vaker lekker en gezond. Zoals al eeuwen het geval is, wordt wat je eet bepaald door klasse.

Na de revolutie dus pas echt 'vreten op Aarde'. 

 

Live: achterkamerdebat over verhoging AOW leeftijd!

Meddy Friemelen, de aangetrouwde achterneef van ’s lands bekendste politiek journalist, volgde voor de Rode Lynx het LIVE debat over de verhoging van de AOW-leeftijd in de Tweede Achterkamer. Het officiële debat in de Tweede Kamer is ook deze avond, maar in de Tweede Achterkamer hebben de politici alvast warmgelopen en afgesproken wat voor besluit ze er vanavond doorheen willen loodsen. Onze verslaggever Meddy heeft zich met bomberjack, oranje stropdas èn zijn gulp open verkleed als PVV’er en kwam zo ongemerkt binnen.

‘Meddy, kan je wat vertellen over het debat?’

‘De heer Wilders is zojuist gearriveerd, de eerstvolgende spreker. Enigszins verlaat kwam hij de achterkamer binnengehold. Op dit moment trekt hij zijn pak uit, doet zijn zwembroek aan en komt naast Van Haersma Buma in het bubbelbad zitten. Hij…’

‘Bubbelbad? Meddy, als ik het niet verkeerd begrijp doe je verslag van een debat, wat heeft dit te betekenen?’

‘Je hoort het goed, de fractievoorzitters zitten gebroederlijk in een bubbelbad des lands politieke richting te bespreken. Alexander Pechtold is zojuist door Jolande Sap er op uit gestuurd om wat meer champagne te halen. Nu ook Wilders zijn plek heeft gevonden kunnen we eindelijk weer verder met dit verhitte debat, waarin een aantal bijzonder ongewone debattechnieken zijn gebruikt.

‘Eerder beklaagde Diederik Samson zich er van dat hij niet mee heeft mogen doen met de Koendoescoalitie. Echter, toen hij ging betogen dat zijn partij, als het in de regering zou komen, wel een verhoging tot 73 er doorheen zou kunnen krijgen, liep Emile Roemer naar hem toe en deed hem een broekriem om het middel, die Roemer vervolgens zo strak aanhaalde dat Samson niet meer kon ademhalen en blauw aanliep. Mark Rutte, die na de ettelijke champagnetjes flink aangeschoten is en aan één stuk om zijn eigen grappen aan het lachen is, merkte op dat de PvdA nu eindelijk kleur bekende’.

‘Wat was de inbreng van de PVV?’

‘Wilders zei principieel tegen de verhoging van de AOW-leeftijd te zijn. Uit onderzoek blijkt namelijk, volgens Wilders, dat de meeste imams behoorlijk op leeftijd zijn. Als de AOW-leeftijd dan flink verlaagd zou worden, zou de Islam in Nederland vervolgens uitsterven wegens een gebrek aan imams. Maar aan de bijdrage van Wilders kwam een abrupt einde, toen Rutte flinke winden begon te laten, en vervolgens met de bubbels ging spelen. Iedereen behalve de premier verliet even het bad. Rutte was zó bezig met lachen, dat hij er een aantal keer onder water verdween, en er bijna in bleef’.

‘Kees van der Staaij, van de SGP, merkte op dat alhoewel de champagne uit “dat verduivelde papenland Frankrijk” kwam, het hem aardig smaakte. Hij ging verder waar Wilders ophield. Uit zijn watervaste bijbel begon hij te citeren. God had volgens de SGP bij de schepping van de mens de verhoging van de AOW-leeftijd voorbestemd. Immers, Methusalem werd wel 969 jaar oud, en werkte tot zeker zijn 800^ste, waarna hij nog vrijwilligerswerk heeft gedaan. Dus is de AOW leeftijd op 65 houden niet langer houdbaar’.

‘En hoe reageerden de anderen hier op?’

‘Roemer was verontwaardigd vanwege de totaal onlogische argumentatie. Maar Jolande Sap nam het voor de SGP op, door Roemer uit te maken voor een linkse rat, dogmaticus en iemand die niet over de schaduw van de logica wil springen. De SP-leider stapte vervolgens boos uit het bad, waarop Rutte wederom in het schaterlachen uitbrak bij het zien van de tomaatvormige zwembroek.

‘Van Haersma Buma kreeg van een adviseur nog vlug ingefluisterd minstens drie maal per zin het woord “gezin” te gebruiken. De CDA’er merkte toen op dat nu Roemer weg was, het nu eindelijk echt gezellig kon worden, en dat soort volksverlakkerij nu niet meer nodig was. Ook hij voelde de noodzaak te reageren op Van der Staaij. “Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, en daarom ook de argumentatie van christelijke politici. Mensen denken soms dat we vragen uit de weg gaan en maar eindloos in de ruimte praten, maar dat komt gewoon, omdat we onze lieve heer niet snappen”.

“Alexander! Wat is dat voor gele vlek in het water! En wat is dat voor lucht!” schreeuwt Jolande Sap uit. “Ik eh…heb eh…mijn champagne in het water laten vallen…” stamelt de heftige blozende liberaal. “Dat zal vast”, zegt Sap “Nu vort, haal nog een kaasplankje voor me. Zal ik ook nog een duit in het zakje doen: uit een onderzoek van Maurice de Hond onder zijn buren en familie is gebleken dat ouderen na hun pensioen van het leven gaan genieten. Hierbij trekken ze meerdermaals met hun scootmobielen de natuur in. Verontruste burgers hebben in de buurt van Amsterdam de laatste 3 maanden zeker 413 platgereden bloemetjes gerapporteerd bij ons meldpunt. En het geluid van de scootmobielen jaagt de lieve konijntjes weg. Dit kan natuurlijk niet, dit moment moeten we zo lang mogelijk uitstellen. En….Mark, begin jij nu ook weer? Houdt eens op met die winden!”

“Ah ma cherie Sap” begint Rutte, “wees nu niet zo geaffrondeerd. We zullen ons gedrag goed maken. Direct na de AOW-leeftijd voeren we een vlaktaks in, da’s beter voor de economie” “Als je met de economie onze zakken bedoeld, dan heb je ’t juist!’ In koor produceren de politici een duivels gelach. Pechtold wil graag dat mensen ook eens om hem lachen, en terwijl hij van zijn champagne nipt, doet hij een poging. “Ja, waarom noemen mensen ons eigenlijk zakkenvullers, ik heb helemaal geen zakken in mijn zwembroek!” Maar nu lacht hij alleen. Samson schudt bedenkelijk zijn hoofd.

‘Ik begrijp het Meddy, een bijzonder debat. Dank voor dit unieke kijkje achter de schermen. We zullen zien of tijdens het officiële debat het er ook zo aan toe gaat’.

De geheime agenda van de Donald Duck

Veel meer dan het koninklijk huis, of het nationaal voetbal elftal is er één ding dat haast alle Nederlanders lief hebben: de Donald Duck. Zo is het bijvoorbeeld het meest gelezen blad onder studenten. Tot voor kort moest men goed lezen om de geheime agenda van Donald door te hebben. Maar sinds de crisis is de proletarische eend een stuk explicieter geworden. Wat is de geheime agenda van de Donald Duck?

Voor dat ik vertel wat het diepste geheim van de Donald Duck is, eerst een woord over Mickey Mouse. Dat is namelijk een lul. Hij is precies hoe de stereotype Amerikaanse blanke middenklasser zichzelf ziet. Hij scheldt nooit, is bloedeerlijk, kan alles, werkt hard, is trouw aan de overheid, enzoverder. Mickey Mouse verhaaltjes zijn per definitie saai, omdat het verhaal altijd goed afloopt. Wat nu is, zal altijd blijven. Die muis is niet uit te staan, en het is maar goed dat Donald hem vaak de waarheid zegt, of gewoon flink op zijn bek slaat.

Donald daarentegen is een proletariër. En dan niet zozeer omdat hij in tegenstelling tot Mickey altijd platzak is en grote zorgen hier over heeft, zoals de meeste van ons. Zo lang als dat hij bestaat heeft hij baantje na baantje, maar hij is de slimste en handigste niet, dus wordt altijd ontslagen. Het enige dat hij altijd mag doen om in zijn onderhoud te voorzien, is voor de rijkste eend op aarde, voor 30 cent per uur, diens munten poetsen. Het is dan ook niet vreemd dat hij zoals vele straatarme proletariërs werkschuw als de neten is. Het leven als proletariër heeft hem echter meer geleerd dan slechts aan werk een hekel te hebben. In de Tweede Wereldoorlog was Duck nog fervent pro-Amerika. Inmiddels is dat wel veranderd.

Kameraad Duck

Kameraad Duck was in Nederland de eerste die in een blad met een zeer grote oplage het woord arbeider weer introduceerde. En dan niet alleen om het stereotype fabrieksarbeider aan te duiden, maar bijvoorbeeld ook kantoorpersoneel. Niet onbelangrijk! Jarenlang werd ontkend dat arbeiders nog bestaan, en dat klasse een achterhaald begrip is. Buiten zijn eigen avonturen, waarin hij expliciet laat zien hoe zwaar het leven van een arbeider is, heeft Donald zo bewust meegewerkt aan de wederopleving van het klassebewustzijn in Nederland. Eerlijke politici bestaan voor Donald ook niet: het zijn letterlijk varkens.

Dat wil niet zeggen dat Donald altijd marxistische propaganda heeft gemaakt in zijn blad. In de jaren ’70 waren diegenen die hij zijn avonturen liet optekenen nog anarchisten. Donald was toen nog in dienst bij Amerikaanse scriptschrijvers, en die kregen mot met de tekenaars. Hierop hadden die een ondergronds lasterblaadje opgericht, genaamd gezellig&leuk. Donald laten ze hierin de meest gruwelijke dingen doen en overkomen. Meer succes hadden deze tekenaars Windig&De Jong met hun strip Heinz, wat van origine de kat van een dikke punker was. Het publiek wacht nog steeds op hun ‘anarchistische roadmovie’, Heinz The Movie.

Donald was danig afgeknapt dat hij een tijd lang niet zoveel meer deed met de politiek, en in de jaren ’90 zelfs wat meeliftte op het ‘ideologische veren afschudden’. Gelukkig is Duck geen bejaarde sociaal-democraat maar een eend, dus groeiden zijn ideologische veren weer aan. Als de crisis begint schuift kameraad Duck hard naar links. In 2011 is er een verhaal waarin hij radicaal Keynesiaanse politiek naar voren schuift.

Keynesianisme

Dagobert Duck heeft een fabriek gebouwd, waar alleen maar robots bouwen. Geweldig denkt hij, want nu lopen de winsten flink op. Alle arbeiders in Duckstad zet hij op straat. Maar wat blijkt: nu niemand meer werk heeft, koopt niemand ook meer wat, en draait hij juist enorm verlies. Ook de burgemeester zit met de handen in het haar, want nu krijgt de gemeente ook geen geld meer binnen. Kwik, Kwek en Kwak lezen in hun woudlopershandboek de oplossing.

Keynes zei (hoe de naam op de typische Donald Duck manier ‘ver-eend’ werd is me even ontgaan) dat het altijd nog beter is mensen zinloos werk te laten doen, en zo aan de slag te houden en van een inkomen te voorzien, dan dat ze werkloos zijn. Hiertoe verstrekt Dagobert een lening aan de stad, die de mensen een groot gat laat graven vlak naast de nieuwe fabriek. Het verhaal komt op wat flauwe manier tot een einde, als vervolgens de fabriek het gat instort, en vervolgens de oude weer worden opgestart. De arbeiders hebben weer werk, Dagobert weer veel geld en Donald krijgt ook een baantje: hij mag de troep opruimen.

Ducks nieuwe marxisme

In 2012 staat de zaken er anders voor. De meeste recente Donald Duck is uitgesproken socialistisch. Nadat Dagobert op de eerste pagina Donald heeft uitgemaakt voor luiwammes, nadat die hem om geld vroeg, zien we Dagobert in de Biljonairsclub. Een biljonair (uiteraard een varken): ‘Ik ken die types wel Dagobert! Die verwachten dat ze alles op een presenteerblaadje krijgen aangereikt!’ Subtiel wordt deze bourgeoishouding belachelijk gemaakt: hij krijgt een sandwich aangereikt op een presenteerblad door een butler. De biljonairs vertellen elkaar dat ze zo hard werken, en dat arbeiders lui zijn. Maar hun feest wordt verstoord.

Voor de deur staan mensen te protesteren: ‘HET GROOTKAPITAAL IS ASOCIAAL! WIE NIET DEELT, STEELT!’ ‘Het grootkapitaal wordt rijker en rijker ten koste van de arbeiders! Wij komen ons geld terughalen!’ Maar het wordt nog mooier. ‘Wij hebben recht op een deel van jullie winst omdat jullie AFHANKELIJK zijn van het volk! Zonder ons zou niemand jullie producten kopen en zou niemand in jullie fabrieken werken!’ Dagobert stormt naar beneden om ze de oren te wassen. Hij wordt het ‘levende symbool van kapitalisme en hebzucht’ genoemd. Terwijl hij tegen de arbeiders staat te schreeuwen juichen zijn mede-kapitalisten hem toe, omdat hij die ‘loonslaven’ de mond snoert.

De wending is dat Dagobert een bloempot op zijn hoofd krijgt. Beetje cliché, maargoed, dat krijg je na 60 jaar iedere week een verhaal schrijven. Dagobert is zichzelf niet en realiseert zich dat de demonstranten gelijk hebben. ‘Zou de wereld niet mooier zijn als het geld wat EERLIJKER verdeeld was?’ Dagobert gaat massaal geld uitdelen. De stad is in rep en roer. De biljonairs beseffen dat dit ook hun positie bedreigt. Nadat Dagobert vele kruiwagens heeft uitgedeeld voeren de biljonairs hem af, zodat hij weer bij zijn zinnen kan komen. Het verhaal eindigt er mee dat de paar mensen van de Eerlijk Alles Delen Club zelf bourgeois zijn geworden met het geld van Dagobert, en Donald voor luie sloeber uitmaken.

Ondanks het wat flauwe einde zal het niemand ontgaan zijn. De klassetegenstellingen worden keihard blootgelegd. Donald Duck is een marxist. Die overigens best wilt samenwerken met anarchisten. Bekijk de achterkant maar eens van het themanummer over Drenthe. Een andere stripkenner was het met mij eens: dat lijkt verdacht veel op de tekenstijl van Windig en De Jong. Maar dat is niet meer dan een vermoeden. Nu maar hopen dat Kwik, Kwek en Kwak binnenkort geen ruzie krijgen over wie de Russische revolutie om zeep heeft geholpen.

Politici leggen het Lenteakkoord uit - in hun eigen woorden!

Zijne Excellentie Jan Kees 'het moet van Brussel'  de Jager

X miljoen hier eraf, Y gecompenseerd en de eigen bijdrage omhoog, ontslag-rechten omlaag….

Snap jij het nog? De Rode Lynx kon het even niet meer volgen, dus heeft een aantal sleutelfiguren gevraagd om tekst en uitleg over het ‘Lente-akkoord’. Zo legt Alexander Pechtold (D66) uit: ‘De rollator hoeft niet in het basispakket; het is de eigen verantwoordelijkheid van mensen. Ouderen zouden eindelijk eens moeten opgroeien’

Een groepje ijverige politici verdringt zich rondom de camera en microfoon van de Rode Lynx. Nu niemand nog snapt waar ze mee bezig zijn, willen ze graag op dit populaire blog aan het Nederlandse Volk uitleggen wat ze van plan zijn en waarom.  De antwoorden blijken ontluisterend. Alexander Pechtold en Jolande Sap (GL) staan te kissebissen over wie als eerst mag. ‘Rustig,  we komen allemaal aan de beurt!’ zegt Jan Kees de Jager (CDA). Met zijn ietwat gezette postuur komt hij er niet door. Ondertussen is Sybrand van Haersma Buma (CDA) tussen de benen van Jolande Sap door gekropen en verschijnt stralend voor de camera. ‘Sybrand, je toupetje zit scheef!’

Nu ook zijn ‘haar’ weer in orde is raakt Van Haersma-Buma aan de praat. ‘Wat mij het ergst raakt is als ik langs een café loop, ná de klok van half 9, en ik werklui hun zuurverdiende geld zie vergooien aan drank en sigaretten. Ze moeten de dag erop weer vroeg op, wat doen ze hier op dit onchristelijke tijdstip!? Al die gezelligheid is des duivels oorkussen! Wacht, ik heb er nog wel een mooi bijbelcitaatje bij’. Hij voelt in zijn achterzak naar zijn bijbel, maar Sap is hem te snel af. Met een ferme corrigerende tik zegt ze ‘Mafketel, hou je aan het plan!’ ‘Ja moeder…’ Sybrand wendt zich nu weer tot mijn microfoon. ‘Waar waren we….ach ja. Al die gezelligheid, dat is slecht voor hun gezondheid en onze concurrentiepositie. Daarom gaan de accijnzen op bier met 10 procent omhoog, voor wijn met 15 procent en voor sterke drank met 6 procent. Want voor het slapen gaan een Oranjebittertje op de koningin moet blijven kunnen, natuurlijk. Tabak gaat ook meer kosten’.

Nu komt Jolande naar voren. ‘De dierenpolitie is van de baan. In deze tijden moeten we consequent beleid maken. Hoe krom is het om terwijl sommige mensen als honden behandeld worden, we honden als mensen behandelen?  De vaardigheden die de politie heeft geleerd bij het opsporen van vermiste goudvissen kunnen we nu goed gebruiken in de strijd tegen het terrorisme. Daarom is Dion Graus (PVV) met de restanten van de dierenpolitie naar Afghanistan gegaan in het kader van het real-life programma ‘Man, man, Uruzgan’. In Nederland zullen we ondertussen voortaan consequent zijn: dieren en mensen behandelen we hetzelfde. Voortaan zal iedereen door de politie als hond behandeld worden’.

Alexander Pechtold: ‘Ik ken een boel mensen die als een eerst levensbehoefte hebben dagelijks naar een musical te gaan. Met enige trots kan ik zeggen, dat ik vorige week wel 9 musicals heb gezien! Ja, ook ik behoor tot die groep. Het is dan ook niet te begrijpen dat de BTW voor theatervoorstellingen omhoog ging. Dat hebben wij dus geschrapt. Laten mensen eens de hoge cultuur van Joop van den Ende opsnuiven’. ‘Maar wat kunt u zeggen over het besluit de rollator uit het basispakket te halen?’, vraagt onze verslaggever. ‘De hoeveelheid rollators in Nederland loopt de spuigaten uit. Vol is Vol! Bovendien, als die bejaarden nou zo nodig een rollator willen, waarom kopen ze er niet gewoon één? Ik wil mijn zoontje van 6 als voorbeeld stellen. Van iedere keer dat ik hem een euro geef nadat hij het hele huis heeft opgeruimd en gesopt, moet hij 30 cent in een speciale spaarpot doen. Daar kan hij later de allermooiste rollator van gaan kopen.  Zo hoort het: werken voor je geld, eigen verantwoordelijkheid. Ouderen in Nederland zouden eens op moeten groeien’.

‘Nou ben ik’ piept De Jager van achter Pechtold. ‘Nou ben ik!!!’ Door zijn onrustige heen en weer gespring is zijn overhemd uit zijn broek geschoten. Plots hangt zijn buik tot op zijn knieën. Twee assistenten komen aangerend.  De eerst gaat op zijn knieën zitten en houdt de buik van zijne excellentie de minister omhoog, terwijl de ander puffend en steunend het versterkte overhemd weer in de broek probeert te proppen. ‘Wat is dit voor situatie!’ Paf! De assistenten krijgen er flink van langs. Een scheldkanonnade volgt. ‘Moet ik voortaan soms zelf mijn kleren aan gaan trekken! Waar betaalt de overheid jullie voor!’ De Jager neemt nog een trekje van zijn sigaar en dooft die op de kruin van één van zijn employees.

Minister de Jager lijkt niet echt meer bezig met de camera, dus draait deze wederom naar de presentator van De Rode Lynx. ‘U hoort het beste kijkers. Een volledig pakket waarin de breedste schouders de zwaarste pensen dragen. Voorts dient nog benoemd te worden, dat we allemaal sneller ontslagen mogen worden maar langer door moeten werken. Ook krijgen we allemaal minder geld maar de coalitie spreekt wel de wens uit dat wij meer zullen besteden. Mocht u gek worden van deze waanzin, gaat u dan nu naar de doctor want het eigen risico wordt alweer verhoogd, dit maal naar 350 euro. Veel sterkte allemaal onder het kabinet Rutte-1 ½’.

De vijfhonderste colonne G500

Bij het zien van de koppen van de leiders van G500, allen notoire kakkers, zullen een boel mensen vraagtekens zijn gaan zetten bij de goede intenties van deze organisatie die zegt voor jongeren op te komen. Hun tactiek: infiltreren in de grote regentenpartijen. Nu komt er nog wat bij: geld werven zoals de corrupte Amerikaanse imperialistische partijen dat doen. Maar dat is nog tot daar aan toe. Deze 'jongerenorganisatie' staat eigenlijk onder toezicht van rechtse stokoude mannen. WTF?!

'De vijfde colonne is een term die gebruikt wordt om aan te geven dat er in een land of een andere eenheid bepaalde krachten aanwezig zijn die voor de vijand werken. De term suggereert een georganiseerde samenzwering die op instigatie van de vijand van binnenuit de weerstand probeert uit te hollen.' Wikipedia over de het verschijnsel 'vijfde colonne'. Je zou haast zeggen: perfect van toepassing op G500. Aansluiten bij de terechte frustratie en woede van jongeren, en dat proberen om te buigen naar hard rechts beleid.

Sywert van Kakkerich van Lienden

Kijk eens naar deze kop. 'Jongeren zijn niet vertegenwoordigd!' zegt 'ie. Nee, jij, kakker, gaat ons jongeren vertegenwoordigen! Hij kan waarschijnlijk niet eens normaal plat NedeRRRRlands. En hoe gaan we de jongeren vertegenwoordigen? Door als jongeren de VVD, CDA en PvdA in te gaan. In al de jaren dat ik bezig ben met politiek, nog nooit zoiets debiels gehoord, maar uiteraard gaat de media er gewoon in mee.

Het enige wat deze man vertegenwoordigd zijn blanke, hoogopgeleide, rechtse, rijke jeugd die maar AL te graag een baantje in de top van de politiek of het bedrijfsleven wilt. Met andere woorden: Sywert is niet zomaar een jongere, hij is van een andere KLASSE dan wij arbeiders. Hij hoort niet bij ons, hij is bourgeois. Fuck hem. Maar, hij heeft het tot nu toe weten te verhullen. Zelfs de wens een half miljoen op te willen halen om reclamespotjes uit te willen gaan zenden volgens het systeem van de grote Amerikaanse imperialistische partijen, de Democraten en de Republikeinen, ontmaskerde hem nog niet volledig.

Sywert van Lieden en zijn G500 ontmaskeren zichzelf als klassevijand met hun Raad van Toezicht. Je leest het goed: ze hebben zichzelf georganiseerd als een bedrijf of instituut! De 'jongerenorganisatie' heeft de volgende oude rechtse bourgeois als toezicht:

Herman Wijffels, econoom, oud-directeur Rabobank, oud-bewindvoerder wereldbank, voorzitter polderinstituut SER, legde basis van Balkenende IV, een van grondleggers 'De Nieuwe Vakbond',

Paul Schnabel, directeur Sociaal Cultureel Planbureau, raad van comissarissen Shell, honderd-en-een nevenfuncties in het old-boys network waaronder bijvoorbeeld bij de Nieuwe Kerk van Amsterdam.

Lex Hoogduin, Hoogleraar monetaire economie, had verschillende (hoge) functies in De Nederlandsche Bank, oud-hoofd econoom Robeco, etc.

Pieter Winsemius, ex-adviesbureau McKinsey, VVD-minister in rechts sloopkabinet Lubbers-I, Minister in Balkenende-III, schrijver boeken over management, wetenschappelijke raad voor regeringsbeleid. 

Zeg nou zelf. Zijn deze mensen, de typische machthebbers in Nederland, die heen en weer springen tussen de kapitalisten (het bedrijfsleven) en hun lakeien (de politiek), de mensen die toezicht houden op een jongerenorganisatie? Nee. Het zijn mensen die toezicht houden op de G500ste colonne, dat zooitje kakkleuters.