Bejaarde krako's reageren op troonafstand

Geen verschoning
geen kroning!


In het kader van opruiende teksten wil ik graag iedereen verzoeken om op 30 april passerende koetsen, mits die zijn voorzien van kogelwerend glas, te bekogelen met stukjes aluminium van 4 gram. 

Dood aan de monarchie deel 1: Oranjes en monarchie zijn niet Nederlands

De Rode Lynx vindt de monarchie helemaal niets. Slampampers, dat zijn het nu, tirannen, dat waren ze vroeger. Dit is het eerste deel uit wat ik een serie wil maken. Hierna zal ik per aflevering de afzonderlijke Oranjes de grond in boren. In dit eerste deel twee punten. Ten eerste, de Oranjes zijn niet Nederlands. Ik ben helemaal voor immigratie en vind het idee van ‘de natie’ onzin, maar dit ligt anders bij een ‘oer-Nederlands verschijnsel’ als ons koningshuis. Hun claim rust op hun afkomst en op de natie. Het is dus vreemd als zij voor geen meter uit Nederlanders bestaan. Te meer aangezien het vaak de monarchistische rechtsen zijn die beperkingen op de immigratie willen. Ten tweede: de monarchie is een door de dictator Napoleon opgelegde politieke structuur en past geheel niet bij de dominante politieke traditie van de Gouden Eeuw, de eeuw waarop de Oranjes hun (ook nog eens foutieve) claim op het koningschap baseren.

De natuur geeft het voorbeeld: schijt aan de Oranjes

Laten we even de afkomst er bij pakken van Willem-Alexander Claus George Ferdinand, de huidige Prins van Oranje, tot aan de vader van Willem van Oranje, de Zwijger. Ik volg de mannelijke lijn tot aan de afschaffing van de Salische wet[1]. Willem-Alexanders vader was een Duitser. Zijn grootmoeder was ook getrouwd met een Duitser. Diens moeder was getrouwd met een Pruis[2]. Diens vader ging met een Waldeckse.[3] Diens vader ging met Russin. Diens vader ging met een Pruisse. Diens vader ging met een Hanovers-Engelse.[4] Diens vader (we hebben het inmiddels over begin 18^e eeuw) was van de een Friese tak en ging met een Hessense.[5] Diens vader, ook van de Friese tak, ging met een Anhalt-Dessause.[6] Diens vader, ook van de Friese tak, ging zowaar met een in de Verenigde Provincën geboren vrouw, van de later uitgestorven tak Oranje-Nassau.[7] Diens Nassause vader legde de basis voor de Friese tak, en ging met een Nedersaksische. Diens Nassause vader ging met een Beierse. Nou, diens vader was dus de Nassause Willem de Rijke. Die kreeg met Juliana zu Stolberg een kind genaamd Wilhelm, Prinz zu Oranien und Graff von Nassau-Dillenburg, later bijgenaamd De Zwijger. In Nederland noemen we hem vaak Willem van Oranje. Willem van Oranje was de oudere broer van de stamvader van de huidige Oranjes.

Dus wat voor afkomst heeft Wim-Lex? De Oranjes zijn de meest allochtoonse familie van Nederland. Wat zou je toch als xenofobe rechtse monarchist hier van moeten vinden? Willem-Alexander is door en door Duits van afkomst. Dit gaat meer dan 450 jaar terug. Amalia, zijn eerste dochter, kreeg hij met een Argentijnse. Wat ook redelijk ver af ligt van Volendam. Ze komen overal vandaan eigenlijk, behalve Nederland. Waarom doet dit er toe? Als je gewoon iemand bent zoals jij en ik dan maakt het me geen reet uit waar je vandaan komt. Bij het koningshuis ligt dat anders. Zij claimen een troon op basis van hun afkomst en daarmee is hun afkomst van belang. Het zijn absoluut geen Nederlanders en stammen ook niet af van Willem van Oranje. ‘Willem van Oranje had de Nederlanden geleid naar de vrijheid!’ In een volgend deel van deze serie kom ik daar op terug. Op basis van deze claim is Beatrix nu de inhalerigste, gierigste uitkeringstrekker van het land. Beatrix stamt alleen dus niet van Willem van Oranje af. Jammer voor je meid, inleveren dat geld, je claim is ongefundeerd.

Monarchie is on-Nederlands

Ten tweede, over de monarchie. In de tijd van Willem van Oranje tot aan Willem V waren er grofweg twee belangrijke politieke stromingen in Nederland. De Staatse, de libertarische, republikeinse, gelieerd aan het meer vrije calvinisme; en de Orangistische, gelieerd aan de strenge calvinisten, maar ook republikeins. Wat zeg ik nou, beide republikeins? Ja. De eerste stroming wilde géén stadhouder, of zo min mogelijk invloed voor de stadhouder. De tweede wilde een ‘eminent hoofd’ voor de Republiek der Verenigde Nederlanden, die bovendien de reformatie diende te beschermen en uitbreiden. De eerste wilde geen erfopvolging in het stadhouderschap. De tweede wilde wel een erfopvolging in het stadhouderschap. Niemand wilde een koning.

Er is een cruciaal verschil tussen een koning en een stadhouder. Het woord stadhouder heeft niets te maken met ‘steden hebben’, wat vaak ten onrechte wordt gedacht. Het woord is synoniem aan het Franse[8] lieutenant, dus lieu en tenant: plaats houder. Plaatshebber, houder, plaatsvervanger. Stad is hier ‘plaats’: de stadhouder is de plaatsvervanger van de heer, graaf, hertog, koning of keizer. De positie van de stadhouder was ontleent aan iemand anders, die het (via via) van god heeft gekregen. Hij vervulde twee functies: als gouverneur, en kapitein-generaal van het leger, in het gebied waar hij stadhouder is. Vooral van dat laatste ontleende de stadhouder zijn positie: zijn macht in het leger. Een koning is een soeverein. Een stadhouder is in principe een ambtenaar.

Stadhouder is daarmee een veel veranderlijker positie dan koning. Diens positie is godgegeven en hij is in principe de baas over alles in het land. Dus is alles in Engeland van  de Engelse koning, althans pro forma (nu nog). In Frankrijk kon Lodewijk XIV stellen dat hij de staat was. De stadhouders in de Nederlanden hadden bij lange na niet zulke macht, alhoewel zij zelf maar al te graag monarch wilden worden. Daarom hechtten ze zoveel aan hun Prinsdom Oranje, want dan waren ze allicht Prins en stonden ze boven de Hertogen, Graven etc. Daarom veroverde Willem III zo graag Groot-Brittannië in 1688. Dan was hij koning. Maar zelfs op de momenten dat de Oranjepartij zeer machtig was, zoals in het rampjaar 1672, was er geen grote roep om een Oranjemonarchie. Dit paste ook geheel niet bij de Nederlandse politieke cultuur zoals wij lezen bij de wetenschappers Velema en Kossmann.

Dus wanneer kregen wij een koning? Napoleon, zogenaamd erfgenaam van de Franse Revolutie, de gestoord-geniale dictator, legde de monarchie de Nederlanden op. Zijn broer Lodewijk Napoleon kreeg de honneurs en de soevereiniteit. Deze koning kon pas soeverein worden omdat de soevereiniteit geroofd was, van de vele lokale plekken waar die eerst gehouden werd, door de bezetters. Het meest trotse symbool van republicanisme in Nederland, het echte stadhuis van Amsterdam, nam dictatorsbroer in. Dit werd ‘het paleis op de Dam’. Willem I, zoon van de laatste stadhouder Willem V, kreeg vervolgens in 1813 door de antinapoleontische machten de soevereine macht over de Nederlanden toebedeeld. Er was dus geen ‘echte Nederlandse’ ontwikkeling die aanzette tot het koningschap. Het is ons opgelegd. Imperialistische rovers hebben de soevereiniteit gestolen en onderling verdeeld, uiteindelijk kwam het bij een Oranje terecht.

Sterker nog, als er al een relevante Nederlandse ontwikkeling was, dan valt die van de jaren ’80 van de 18^e eeuw te noemen. De patriotten bedreigden toen zeer ernstig de positie van stadhouder Willem V, een totale mislukking van een stadhouder. Die was niet bij machte zichzelf te verdedigen, hij had er de aanhang niet voor. Dit vadsige dronken Oranjezwijn wist dat hij ten val zou komen. Gelukkig was hij getrouwd met een dame die nauw verwant was met de Pruissische koning Frederik de Grote, een militaristische despoot. Kortweg lieten die watjes van een Oranjes de Pruissische militaire macht hun positie redden. Heel de Republiek werd snel veroverd (behalve Amsterdam, uiteraard [kuch]). Als tegenprestatie werd van de dankbare inwoners verwacht een grote som geld op te hoesten, waarmee Frederik de Brandenburger Tor liet bouwen.

Willem I, de eerste koning, bleek al gauw na 1813 ook een te indringend en centralistisch vorst voor de Nederlanders. Zijn krachtige beleid liep op veel weerstand, die ruste op oude tradities en structuren. Willem II leverde vervolgens in 1848, bang voor de massa’s, al een groot deel van zijn macht in. Maar daarover later meer.

Samenvattend: 1) Oranjes zijn geen Nederlanders 2) hun claim slaat nergens op want ze stammen niet af van Willem van Oranje 3) de monarchie is een van buiten opgelegde structuur die niet past bij de toenmalige politieke cultuur.

Conclusie: weg met de Oranjes, weg met de monarchie!

PS. Wat ik me net bedenk. Wat nog meer belachelijk is aan dat de Oranjes zo veel uit immigranten bestaan is, is dat nog meer dan Wilders het Beatrix is die betrokken is geweest bij iedere racistische wet. Iedere wet wordt namelijk uitgevoerd (sinds 1980) uit naam van Beatrix. Zij heeft voor iedere beperking van immigratie persoonlijk getekend.

---

[1] Een goeddeels verzonnen verschijnsel gebaseerd op de mythische ‘Salische Franken’, de Franken afkomstig uit Salland (nu Overijssel). Deze Nederlandsstalige (Oudlaagwestfrankisch – bekend van de uitspraak haþuþȳwas ann kusjam logūns ) stammenconfederatie zou onder Clodevec vanuit Toxandrië de basis hebben gelegd voor het Frankische rijk, wat de basis werd voor haast alle Europeese monarchiën. Hun Salische Wet bepaalde dat alleen mannen een kroon mochten erven. Maar dat voert wat ver. Punt is dat deze voetnoot me de ruimte geeftom anekdotisch uit te wijden èn onbegrijpelijk Oudgermaans op de stek te zetten. De reden dat de Salische Wet in de negentiende eeuw onmogelijk relevant geweest kon zijn is omdat Holland al in midden 14e eeuw een vrouwelijke heerser had, net als Brabant begin 15e eeuw.

[2] Pruisen, ligt nu in Duitsland.

[3] Waldeck-Pyrmont, ligt nu in Duitsland.

[4] Hanover ligt nu in Duitsland. Het Hannoverse huis had Groot-Brittanië geërfd van de Nederlandse Willem III omdat hij faalde kinderen te krijgen.

[5] Hessen, ligt nu in Duitsland.

[6] Verassing: dat ligt nu in Duitsland.

[7] Er zijn geen legitieme mannelijke nazaten van Willem van Oranje die verder hebben gefokt na Willem III. Via een ingewikkelde constructie, een dame in de zoveelste lijn, via een Friese tak, is het dat ‘Oranje-Nassau’ de stadhouderlijke familie is gebleven. Maar die bestaat dus eigenlijk al 306 jaar niet meer.

[8] En daarmee ook aan het woord in het verbasterde Frans, Fries en Noors genaamd ‘Engels’. Grappig hoe de Engelsen een hekel plegen te hebben aan Fransen, terwijl zoveel in Brittenland afstamt van Franse zaken. What’s in a name? Hun eilandengroep heet ‘Great Britain’. Dit komt van het Franse onderscheid dat gemaakt wordt tussen ‘Petit Bretagne’, dat wij kennen als Bretagne en ‘Grande Bretagne’ oftwel Great Britain. Echt, je zal maar een nationalist zijn, als nationalisme altijd gebaseerd is op lucht en leugens.

Een medisch-ethische discussie?

Nee, beste Pompe en Fabri patiënten. Het is echt te duur om medicijnen voor jullie te maken. Maar een doodskist kan er nog net wel van af. Die dekt de verzekering gelukkig nog wel. Als je tenminste er aan hebt gedacht je bij geboorte je te verzekeren tegen overlijden. Eigen verantwoordelijkheid, eh! In ander nieuws: Prins Friso ligt al een jaar te vegeteren in een luxe Londens ziekenhuis en gaat nooit meer wakker worden. Het is maar goed dat het geld besteed wordt daar waar het nodig is. Friso heeft royalty zijn wel geperfectioneerd: compleet nutteloos en kost bakken met geld. En dan nu het weer: wisselvallig. En morgen ook. Zeg Gerrit, waarom hebben we eigenlijk een weerman nodig om ons te vertellen dat het altijd wisselvallig is? Ach, je laat tenminste mooie plaatjes zien.

Krakerskoningin Beatrix van Oranje-Nassau

Al jaren wordt, pand voor pand, de krakersbeweging langzaamaan ontruimd. In Amsterdam zijn er in jaren niet zo weinig krakers geweest. Enkele kopstukken lopen echter nog vrij rond. Zo ook Beatrix van Oranje-Nassau, ook bekend als ‘De Koningin’. Een groot gebouw in Amsterdam wordt door deze brutale kraakster bezet en is onherkenbaar verbouwd tot feestplek. De oorspronkelijke gebruikers moeten zich behelpen in een achenebisj pandje.

Zoals vele kraakpanden heeft het pand van Beatrix een bijnaam gekregen. Het gebouw, gelegen in de buurt van krakersbolwerk De Vrankrijk en de Tabakspanden, wordt liefkozend ‘Het Paleis op de Dam’ genoemd. Het belang van dit kraakpand wordt onderstreept door het feit dat ongeveer de helft van de protestmanifestaties in Nederland vóór dit pand plaatsvindt. De oorspronkelijke gebruikers waren de burgers van Amsterdam. Begin 19^e eeuw kwam hier echter een abrupt einde aan.

Eind 18^e eeuw was de Nederlandse Republiek onder de voet gelopen door een horde Frankische barbaren. Deze volksverhuizing veroorzaakte een grote chaos. De barbaarse keizer Napoleon installeerde zijn broertje Lodewijk Napoleon als koning. De burgemeesters van Amsterdam waren danig geïntimideerd door deze langharige strijder (Lodewijk betekent ‘luide vechter’) dat ze hun stadhuis aan hem afstonden, in de hoop niet geplunderd te worden. Lodewijk was tevreden, maar zijn grotere broer plunderde Amsterdam alsnog, waardoor het volledig verarmde. 

In 1813 werden de Franken Nederland uitgezet en kreeg Amsterdam haar stadhuis terug. De burgemeesters hadden echter moeite met de verhuizing. Willem van Oranje-Nassau (Oranjes zijn een beetje dom, dus heten voor het gemak allemaal Willem) rook zijn kans. Met zijn organisatie genaamd ‘De Regering’ nam hij het stadhuis in. Sindsdien is het één grote beestenboel in het stadhuis, dat onherkenbaar verbouwd is. Er is een balkon aangebouwd, een enorme keuken ingezet voor de feesten van de Oranjes, enzoverder. Want als woonruimte wordt dit kraakpand amper gebruikt. Als 'Social Center' wordt het met name gebruikt voor anarchistische bijeenkomsten, luidruchtige punkconcerten en zuipfestijnen. 'Koning' Willem III was dan ook een notoire alcoholist en Willem IV 'de kroonprins' had als bijnaam 'Prins Pils'.

Ondertussen moesten de burgemeesters zelf weer iets vinden. Uit nijd kraakten ze een pandje aan de Oudezijds Achterburgwal dat ooit van weer een andere Willem van Oranje was geweest, Het Prinsenhof. Hier zaten ze tot 1988, toen de ME de burgemeesters ontruimde tijdens de Stopera-rellen. De krakersdynastie van de Oranjes bleef echter wel zitten waren ze zaten en veroorzaakten overlast voor de hele buurt. Een tijdje kraken om leegstand tegen te gaan moet kunnen, maar 206 jaar geen huur betalen? Naar de huidige marktprijzen zou de achterstallige huur ongeveer 2 miljard euro bedragen.

Zo is het echt gebeurd.

Hoe lang zullen de Amsterdammers dit onrecht nog lijden? Neem het stadhuis terug, verjaag het Oranjetuig uit ons stadhuis!