PVV'er beweert met white power teken op achtergrond geen nazi te zijn

Is deze pagina echt of een grap? Sowieso staat het begeleidende tekstje bol van de fouten, typisch...
Maar deze Ben van der Kooi staat dus op de foto met een White Power teken op de achtergrond.
Deze pagina suggereert dus juist dat PVV'ers wel degelijk nazi's zijn.
En fokking dom.

Wat is er gebeurd bij de lokale verkiezingen?

De lokale verkiezingen hadden tot effect dat lokaal enige koppen rolden, Wilders radicaliseerde en D66 kennelijk profiteerde van de woede tegen dit kabinet. Wat is er allemaal aan de hand?

Verkiezingen zijn politieke barometers. Ze kunnen ons inzicht geven in hoe de klasse er voor staat. Niet vaak zijn er momenten waarop haast iedere volwassene zich uit kan spreken. Het eerste is wat dan ook opvalt is dat veel mensen hebben gekozen zich niet te uit spreken. De uitslag was historisch laag met 50% opkomst. Dit laat verschillende, samenhangende dingen zien.

Het laat apathie en verslagenheid van de werkende klasse zien. Uitspraken als 'ze doen toch wel wat ze willen' en 'het is mijn pakkie an niet' vind je terug in de uitslag. Tel er bij op dat veel mensen van links tot rechts vaak stemmen zonder echt veel liefde en je moet tot de conclusie komen dat Nederlanders behoorlijk vervreemd zijn van de politiek. De parlementaire democratie is een van de grondslagen onder de legitimiteit van het kapitalisme in Nederland en de Nederlandse staat, maar de verkiezingen die de parlementaire democratie op hun beurt legitimeren worden gewantrouwd.

Het is lastig te zeggen wie er nu precies niet gestemd hebben, maar als we stellen dat mensen niet kiezen door gebrek aan vertrouwen en door vervreemding dan kunnen we wel bedenken dat dit die mensen zijn wiens vertrouwen is geschaad door het neoliberale beleid dat links en rechts uitvoeren.

Verder is het natuurlijk opvallend hoe hard de regeringspartijen VVD en PvdA, timide als ze reeds zijn, hebben verloren. Op hun bangigheid zal ik terugkomen. Met name de PvdA heeft een afstraffing gehad. We moeten hier blij mee zijn. Niet omdat we blij zijn met rechts aan de macht, maar om een andere reden. De sociaaldemocratie is niet langer de grootste in de grote steden. De PvdA is in het proces van het verliezen van hun status als machtspartij. Dit heeft consequenties voor hun algemene aantrekkingskracht, die zal verminderen. Het maakt hun ook minder relevant voor vakbonden, waarop de greep van de PvdA een groot en bijzonder vervelend is. Migrantenclubs en subsidieclubs zijn vaak verbonden met deze partij. De PvdA is een conservatieve kracht in Nederland en de achteruitgang van deze partij maakt de ruimte voor verzet groter.

Maar waar ging de winst dan heen? Met name naar rechtse partijen zoals D66, het CDA en lokale partijen die veelal concurreren met de VVD. Het is ook niet zo dat 'de regering' verloren heeft want eigenlijk bestaat de regering uit de PvdA, VVD en de 'constructieve oppositie', die ook regelmatig met PvdA en VVD onderhandelt. SGP, CU, GL en D66 staan dan weer dichter, dan weer wat verder van het kabinet. Van deze vier heeft de meest linkse verloren en de rechtse rest gewonnen. Van de officiele regeringspartijen heeft de linker veel meer verloren dan de rechter. Eén antwoord op deze kwestie is simpel. De rechtse stemmers krijgen waar voor hun geld, de linkse stemmers niet.

Waarom D66 gewonnen heeft is niet in één zin te beantwoorden. Voor een deel is het een beloning voor de campagne die D66 jarenlang bewust voert tegen bepaalde vormen van discriminatie, met name Wilders, om zichzelf hierop te profileren. Er was in de aanloop naar de verkiezingen een grote verwarring te merken onder de islamitische stemmers, nu de PvdA echt had afgedaan. Eigen partijtjes kwamen op, die soms wat succesvol waren zoals NIDA in Rotterdam, maar over het algemeen faalden. Kiezers verdwaalden op zoek naar iemand die het op zou nemen voor de moslims, en vonden Alexander Pechtold. Dit is een stap naar rechts, maar vermoedelijk kiezen zij niet D66 omdat ze het neoliberalisme zo kunnen waarderen. In Amsterdam weet D66 al langer ook radicale zwarten aan zich te binden zoals bijvoorbeeld Roy Ristie die prominent op de posters stond in Oost. Ook andere PvdA'ers en ook VVD'ers zijn overgestapt naar D66. Net als het CDA biedt D66 een meer geloofwaardig alternatief dat zegt: 'bezuinigingen ja, maar wel redelijk, niet links en verantwoordelijkheid nemen'. Mensen zijn ook gewoon de leugens van Samsom en de persoonlijkheid van Rutte zat en stappen over zonder zelf significant naar links of rechts te schuiven.

Dan stond natuurlijk Roemer te glunderen. Het is mooi dat de SP het lokaal beter heeft gedaan dan in 2010, maar het triomfantalisme mag wel wat minder. Sowieso heeft de SP inmiddels ook de nare trek over genomen van andere partijen die haast alle verkiezingsuitslagen wel in hun voordeel kunnen uitleggen. Zo bestendigt de leiding zichzelf en hun politieke lijn. Maar de SP had natuurlijk veel meer moeten winnen dan dat het heeft gewonnen. Het verlies van PvdA en Groenlinks weegt niet op tegen de winst van de SP. Er is absoluut geen sprake van een verschuiving naar links.

Het lijkt wel alsof de SP kostte wat het kost verkiezingen niet wilt winnen. Al tien jaar zijn SP campagnes zo apolitiek mogelijk. Posters hebben de tekst 'SP' of 'NU SP'. Je kan zo'n partij moeilijk serieus nemen. Dit jaar maakten zij zichzelf ook belachelijk door aan de gang te gaan met kleurplaten tegen kinderarmoede als onderdeel van de verkiezingscampagne. De voorbeelden zijn legio en beschamend. Als er dan ook geen strijd plaatsvind waarin de mensen wel de SP onder hun zien en de andere partijen aan de verkeerde kant van de lijn, hoe moet dan de werkende klasse leren dat ze SP moeten stemmen? En als er dan strijd plaatsvind dan is de SP vaak maar halfslachtig aanwezig. Toen VU werd bezet kwam ROOD niet meteen opdagen, want zij waren bezig met een narcistische verkiezings-PR-stunt. Typisch.

Daarnaast is de SP zodanig verrechtst dat er daadwerkelijk een electoraal gat links van de SP dreigt te vallen. Het moest ook bij mij van heel diep komen om SP te stemmen. Ik ben pas een paar dagen voor de verkiezingen overtuigt door Germen, die zei dat als ik niet SP zou stemmen dat ik de PvdA zou helpen. Dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. In de aanloop naar de verkiezingen gaf de SP vol overtuiging aan de 'dirty work' van Rutte II te willen doen in Amsterdam en alle bezuinigingen braaf te willen uitvoeren onder het mom van 'het is beter als een socialist het doet', dixit Peter Kwint. Het zou dramatisch zijn als de SP mee gaat regeren in Amsterdam, juist nu er zulke harde bezuinigingen aankomen. Het zal links als geheel kwaad doen als de SP zulk openlijk klasseverraad pleegt.

Wilders wist de aandacht op zichzelf te vestigen met zijn uitspraken na de verkiezingen om zo te verhullen dat hij zelf weinig gewonnen had. Ik zal het hier niet te uitgebreid over hebben, gezien het volgende blok. Maar laat ik duidelijk zijn: als de PVV zichzelf niet op zo'n cruciaal moment een onmogelijke partner voor colleges had gemaakt, dan had extreem rechts zich wel degelijk institutioneel kunnen versterken. In Den Haag en Almere had Wilders heel goed kunnen gaan meeregeren. In Rotterdam kunnen we vooruitblikken reeds op het drama dat een coalitie van D66, Leefbaar en VVD zou opleveren. We mogen van geluk spreken als slechts in Rotterdam extreem rechts geïnstitutionaliseerd wordt.

Het kwam PvdA en VVD helemaal niet slecht uit dat na hun nederlaag het even ging over Wilders. Hier hebben ze dankbaar gebruik van gemaakt. Maar vrij snel na Wilders verschoof de aandacht alweer na Deurne. Het ging dus binnen een paar dagen over criminele marrokanen. Het geeft de racisten opnieuw vertrouwen, getuige van hoe vaak bijvoorbeeld kameraden 'minder minder' naar hun hoofd geslingerd kregen door automobilisten op de laatste VU colpo. Racisme en extreem rechts worden heel normaal. En inmiddels ligt het volgende neoliberale pakket weer op tafel: de pensioenen gaan op de schop en de volledige risico's van pensioenen wilt men schuiven in de schoenen van de pensioengerechtigden. Zo zie je hoe de media racisme gebruiken om Geert Wilders en de regering te beschermen ondanks hun zogenaamd kritische houding en onafhankelijke positie.

Overname Krim: het etnische argument klopt niet

In de media wordt samen met andere redenen keer op keer herhaald dat 'de meerderheid van de Krimbewoners etnisch Rus is' en dat die zich daarom willen aansluiten bij Rusland. Het is pijnlijk dat de media, die zo zijn best doet nu eens wel kritisch te zijn, met hun ongefundeerde etnische logica de legitimiteit van Poetins politiek versterkt.

De media gaan voorbij aan een aantal elementaire vragen die men hierbij zou moeten stellen. Een goede vraag zou al zijn: is Rusland dan het land waar de etnische Russen wonen? Als we even verder 'Rus' niet problematiseren, dan blijkt dat 'Rusland' zelf een lappendeken is van volkeren. De meerderheid van de inwoners in Rusland is 'Rus', maar een grote minderheid behoort tot één van de 158 minderheden. Er zijn Turkse volkeren, Mongoolse volkeren, Kaukasische volkeren, enzoverder. Zo is het in de verbeelding typisch Russische Siberië in meerderheid bevolkt door Turkse volkeren.

In Rusland wonen de meeste etnische Russen in het westen van dat land. Andere etniciteiten zijn ook weer geconcentreerd in bepaalde delen van Rusland, soms 'autonome republieken'. Door het enorme deel van de wereld dat nu Rusland heet hebben zich door de eeuwen vele volksverhuizingen en wereldrijken een weg gebaand. Dat heeft zijn sporen achtergelaten. Bijvoorbeeld, dat op een gegeven moment het Mongoolse wereldrijk uiteenviel en of veroverd werd, betekende niet dat alle Mongolen weer uit Rusland terug verhuisden naar Centraal-Azië. Die bleven gewoon wonen waar ze woonden en dat was meestal rond een bepaald gebiedje geconcentreerd.

Het is natuurlijk mensen hun goed recht om zich te verenigen in die of gene staat als ze dat willen. De essentie van de Russische staat is echter imperialisme en verovering. Er heeft zich nooit een volk vrijwillig onderworpen aan een Russische Tsaar, Secretaris-Generaal of President. Er is dan ook veel seperatisme in Rusland dat zich roert om etnische, culturele en religieuze verschillen en zich tegen de onderdrukking vanuit Moskou verzet.

In de Kaukasus, een onnavolgbaar vermengd gebied, voert de Russische staat al decennia een oorlog tegen seperatisten, met name sinds de 'democratie' werd ingevoerd. 'Grozny', de naam van de hoofdstad van Tsjetsjenië, is ironisch genoeg ook Russisch voor 'ramp'. Poetin ontkent hun recht op zelfbeschikking. Dus hoe kan de etnische samenstelling op de Krim een reden zijn om te zeggen: het hoort niet bij de Oekraïne?

Dan moet je je nog afvragen hoe de Krim Russisch grondgebied is geworden voor 1991. De gebied was onder controle van elkaar opvolgende Islamitische staten, Khanaten genoemd. De laatste machthebber voordat Rusland de macht overnam in 1783 was het Ottomaanse rijk, dat op de Krim een vazalstaat had. Er is bitter gevochten om de Krim in de negentiende eeuw, zoals in de Krim-oorlog waarin tegen de miljoen slachtoffers vielen, de eerste moderne oorlog. Het gebied was dus betwist.

afbeelding: Roger Fenton, The valley of the shadow of death. Dirt road in ravine scattered with cannonballs. Roger Fenton was een van de eerste oorlogsfotografen.

Hoe de Krim dan echt 'Russisch' is geworden heeft weer te maken met de etniciteit. Want de Krim is een plek in Rusland waar op een volk een genocide is gepleegd. Stalin heeft de Krim-Tataren geprobeerd te vernietigen door deportatie en moord. Daarom kan Poetin nu zeggen: de Krim is etnisch Russisch. Maar wanneer Russische politici dan legitimeren zij hun beleid met de moordpartijen van Stalin. Als Westerse media zeggen dat de Krim etnisch Russisch is, dan legitimeren zij Russisch imperialisme en wassen ze de bloedige geschiedenis van de Krim wit.

Dikwijls valt ook te horen dat de Krim 'per ongeluk' Oekraïens is, want Chroetsjov zou het in een opwelling hebben overgedaan en bovendien niet met de bedoeling dat het vervolgens niet meer onder controle van Moskou zou staan. Dus is het eigenlijk Russisch en het teruggeven draait een historische foutje terug. Die vlieger gaat natuurlijk niet op voor het imperialistische Rusland. Dan kan Rusland immers beginnen met het teruggeven van een flink aantal grondgebieden, waaronder bijvoorbeeld Kaliningrad, het gebied rondom het vroegere Pruissische K¨nigsberg. Dat kan om historische redenen bij van alles horen, Duitsland, Polen, een Baltische staat of het kan onafhankelijk zijn. Het is nu Russisch met slechts de reden dat er in 1945 Russisch tanks rondreden en niet Amerikaanse.

Er is een nòg fundamentelere reden om niet mee te gaan in de 'Russische etniciteit' hype. Alle nationale en etnische verhalen zijn historische lulkoek. Absolute lulkoek. Lulkoek die door nationalistische historici 'wetenschappelijk' wordt gemaakt. Lulkoek om nationale politiek te legitimeren.

'Rus' komt van het oud-Noorse woord voor 'roeispaan'. Varjaagse Vikings trokken langs de Dnjepr en de Wolga het Euraziatische vasteland in tijdens de bloei van de Viking. Waarom diegene die zich in en rond Gwarf vestigden zich 'roeispaan' noemden of zo genoemd werden, dat is een raadsel. In deze streken woonden al geruime tijd Oost-Slavische stammen. Dit is een linguïstische indeling. De Russen slaviseerden. De naam Rus bleef. Varia Oost-Slavische staten werden gesticht die zich nu Rus staten noemden, zoals de staat Kiev Rus en de staat Novgorod.

Eén van die staten was Moskovië, veroverd vanuit Moskou. De Russische staten waren later stuk voor stuk gevallen voor varia legers van de Asiatische steppen, die Khanaten stichtten, waaronder het Khanaat van de Krim, dat een Tataars Khanaat was. Moskovië wist tijdens de achteruitgang en verbrokkeling van de Khanaten zijn macht te vergroten over de andere Rus staten en grondgebied op te slokken van Khanaten en Rus staten. Ivan de verschrikkelijke uit de 14e eeuw noemde zich als eerste Tsaar van Rusland.

'Rus' verhuisde dus als naam vanuit wat nu Oekraïne is naar Moskou. De naam is toegeëigend. En nu beweert de huidige voortzetter van Moskovië, de Russische Federatie, dat er een etnisch probleem is tussen 'Russen' en 'Oekraïners'. Het stoelt niet op het werkelijke historische verloop. Als er al werkelijk die etniciteit is, dan hebben de Russen, dus de bewoners van Oekraïne, een conflict met Moskoviërs. 'Rus' betekent dus in de eerste plaats: bewoner van het grondgebied van Moskou, niet een nationale of etnische aanduiding.

Zo blijkt hoe, de kritische media, al dan niet bewust, bijdragen aan de legitimiteit van het imperialistische Rusland.

In een eerdere versie van dit artikel werd per abuis gesteld dat Gorbatsjov de Krim over had gedaan aan Oekraïne. Dat moet natuurlijk Croetsjov zijn.

Gemeente laat onderzoekers segregatie in Amsterdam ontkennen

De PvdA in Amsterdam voert campagne tegen 'tweedeling' in de stad. Recent vroeg de gemeente twee 'onafhankelijke' adviesorganen naar tweedeling in de stad. Hun conclusies: het valt allemaal wel mee. Dat is complete onzin. Het onderzoek is tamelijk dubieus en werpt de vraag op waarom men tot deze conclusie is gekomen. Verder is het nog maar de vraag of de PvdA dan werkelijk die tweedeling aan gaat pakken.

Lees hier de verbeterde versie op socialisme.nu

Etnische segregatie in Amsterdam. Afbeelding uit 2012 via Dutch Amsterdam

Als je net als ondergetekende opgegroeid bent in een achterstandswijk in Amsterdam, in mijn geval de Molenwijk in Noord, dan kunnen je ogen het rapport niet geloven. Het is dan ook geen wonder dat zelfs de PvdA stadsdeelsvoorzitter van Nieuw-West, Achmed Baadoud, die eerder werd uitgemaakt voor een 'robotallochtoon' op socialisme.nu, zich geroepen voelt om het rapport tegen te spreken. De cijfers, stelt Baadoud, laten iets geheel anders zien. Amsterdam kent wel degelijk een tweedeling. Dat kunnen vele Amsterdammers beamen. Voor mij gold de overstap vanuit het gekleurde, arme en redelijk gevaarlijke Amsterdam-Noord naar de Universiteit van Amsterdam alsof ik op een andere planeet was beland.

Peter Kwint, kandidaat raadslid voor de SP in Amsterdam, maakt gehakt van de methodiek van de onderzoekers. Door op stadsdeelniveau de stad te bekijken worden verschillen relatief kleiner. Behalve dan dat Noord, Nieuw-West en Zuid-Oost nog steeds kansloos afsteken dan. Maar bijvoorbeeld stadsdeel Oost kent arme buurten zoals de Transvaalbuurt, en rijkere buurten als Watergraafsmeer. Door dit uit te middelen kunnen de onderzoekers zeggen dat het allemaal wel meevalt.

Kwint legt de vinger op de zere plek, als hij zoekt naar de politiek motivatie van dit onderzoek. VVD en D66 reageerden enthousiast op dit onderzoek en vinden ook, in lijn met het onderzoek, dat men beter niet kan spreken van tweedeling. Dit zijn ook de partijen die het meest willen bezuinigen op voorzieningen tegen armoede en de sociale huur het hardst willen slopen. Kwint laat hier de PvdA en Groenlinks buiten schot. De eerste partij is hier al sinds jaar en dag aan de macht en de tweede partij is sinds 2006 aan de macht. Sinds 2010 doen ze het samen met de VVD. Samen hebben deze partijen een groot belang bij het goedpraten van de huidige situatie. Samen hebben deze partijen de afgelopen jaren ook de nodige neoliberale bezuinigingen en hervormingen doorgevoerd in Amsterdam.

Desalniettemin is het dus creatief met cijfertjes spelen voor politiek gewin. Het doet terugdenken aan een eerder omstreden onderzoek. Wilders huurde een paar maanden geleden een bureau in om te kijken of Wilders gelijk had in zijn houding ten opzichte van de Euro en Europa. Het bureau concludeerde dat Wilders gelijk had. Nu concluderen deze gemeenteadviesbureau's, die direct of indirect op de loonlijst van de gemeente staan, dat het beleid van de stad helemaal dus niet zo erg is geweest en zeggen impliciet dat er dus nog wel wat af kan.

Het opmerkelijke is dat de gemeente Amsterdam ook jaarlijks een statistisch werk produceert, genaamd 'Amsterdam in Cijfers'. Amsterdam in Cijfers 2013 is 600 pagina's en laat uitgebreid zien hoe groot de verschillen zijn van wijk tot wijk als het gaat om werkloosheid, etniciteit, enzovoort: het toont onomstotelijk aan dat Amsterdam een zeer verdeelde stad is. Burgermeester van der Laan noemde het in het voorwoord een 'toetssteen voor wie de toekomst wil helpen vormgeven'. Van der laan mag dan wel uitleggen waarom hij deze charlatans heeft ingehuurd van gemeenschapsgeld, de cijfers lagen er immers al, correcter en duidelijker.

Alle politieke partijen behalve de SP en een aantal kleine linkse partijen bagatelliseren bovendien de problemen waar veel Amsterdammers uit de werkende klasse mee worstelen. Die 'tweedeling' komt in de praktijk neer op concrete problemen voor concrete mensen. Wie voor een dubbeltje geboren wordt, wordt nooit een kwartje, is het gezegde. Dat gaat telkens meer op voor Amsterdammers uit achterstandswijken. Uiteraard zijn er mensen die wél vooruit kunnen. Maar vele, vele Amsterdammers raken in een negatieve spiraal. Ze hebben dan typisch meerdere van deze problemen: geen goed diploma, werkloosheid of geen goed werk, uitzichtloosheid, hele en halve criminaliteit, drank en of soft/harddrugsproblemen, weinig steun van de familie die ook genoeg problemen heeft, voornamelijk slechte voorbeelden om je heen, enzoverder. Vooral als je opgroeit als een werker van buitenlandse afkomst drukt wonen in een buurt als Osdorp je letterlijk omlaag. En dan zeggen deze onderzoekers, die ongetwijfeld een dik salaris hebben en ergens in een mooie veilige blanke buurt wonen, dat deze mensen zich eigenlijk niet zo aan moeten stellen. Dat is een belediging en in strijd met de werkelijkheid.

Achmed Baadoud lijkt heel scherp in zijn kritiek. Hij accepteert de methodiek van de onderzoekers, maar, a la. Het probleem moet bij de naam genoemd worden, niet ontkend, stelt hij. “Dit is politiek, de keuzes zijn gemaakt door de politiek, de gevolgen zijn politiek en voor Nieuw-West is het de dagelijkse realiteit. Mag ik het probleem dan alstublieft bij de naam noemen?” Ok meneer Baadoud, maar wie zit er dan sinds mensenheugenis aan de knoppen in Amsterdam? Is dat niet de PvdA? Baadoud zal echter niet de hand in eigen boezem steken. Nee, Nieuw-West, helaas het meest kansloze deel van de stad, is volgens Baadoud een 'emancipatiemachine'. Daarmee is de vraag: wie verkoopt de grootste onzin? De onderzoekers, of Baadoud, die kennelijk in zijn stadsdeel de jongeren zo van straat, hup, in de middenklasse tilt?

De problemen in achterbuurten zijn niet van gister, maar ze worden wel verergerd door politiek beleid en de crisis. Dan heb je het over de sloop van de sociale voorzieningen, achteruitgang van sociale huur, prijsverhogingen (huur, gas en licht, eten), achteruitgang van de werkgelegenheid, en de toenemende segregatie. Kansarme mensen bij elkaar drijven is nu eenmaal om problemen vragen. Juist doordat andere delen van de stad niet meer betaalbaar zijn worden de 'echte' Amsterdammers verdreven uit grote delen van de stad. Nieuw-West is het stadsdeel waar relatief de meeste mensen wonen met ouders geboren in Amsterdam, ironisch genoeg is dit ook een relatief 'buitenlands' stadsdeel. Jordanees wordt nu gesproken in Purmerend, en yuppen (met hun 'r') van buiten hebben de Jordaan overgenomen. In Centrum heeft nog slechts één derde van de bewoners Amsterdamse ouders. Dit is de 'tweedeling', en de politiek is hiervoor de hoofdverantwoordelijke, met name van de eeuwige machtspartij de PvdA.

Maar het gaat verder. Het hele idee van een ongedeelde stad, waar iedereen 'Amsterdammer' kan zijn, is onzin. Een kapitalistische stad is nu eenmaal een gedeelde stad. De maatschappij is gebaseerd op een tegenstelling tussen werkers en kapitalisten en dat zie je juist terug in de stad, van ruimtelijke ordening tot het verenigingsleven. Men wil nogal eens over de schouder meewarig terugkijken naar een soort gouden verleden waarin de stad niet zo verdeeld zou zijn geweest. Dit is echter precies het verleden waarin er nog buurten waren zo ellendig als de Jordaan begin 20e eeuw. Deze wijken worden geromantiseerd in dit verleden, juist omdat ze toen 'puur' zouden zijn geweest, met alleen maar 'echte' Amsterdammers en echte werkers. De wijken waren echter totaal geen pretje om in te leven, het was armoe dood en verderf. Daarnaast geeft hun puurheid juist aan dat Amsterdam ook toen een gedeelde stad was.

Sterker nog, al bij het begin van de bloei van Amsterdam werden plannen gemaakt om de stad bewust te scheiden. Onderdeel van de Derde Stadsuitbreiding van 1609 was het plan om van de Nieuwe Zijde de goede, bourgeois kant van Amsterdam te maken, en van de Oude Zijde de slechte, werkende klasse kant. In alle daar op volgende eeuwen was Amsterdam óók een verdeelde stad. Amsterdam is altijd een verdeelde stad geweest. Zij die praten over een ongedeelde stad proberen met stadsnationalisme de mensen wol over de ogen te trekken. De essentie van Amsterdam is al honderden jaren de heerschappij van de koopman. Gelukkig is er in Amsterdam altijd een onderstroom geweest van radicalen en andersdenkenden. Wij moeten ons niet laten misleiden door wat voor vormen van nationalisme dan ook. En nooit meer stemmen op de PvdA.

Leren van de Black Panthers

Black Panther voedselprogramma

Het verhaal van de Black Panthers is indrukwekkend en inspirerend. Zodanig zelfs dat hier in aanraking mee komen er voor zorgt dat je opnieuw na gaat denken over hoe je actief bent en organiseert. Woensdag avond draaide de Internationale Socialisten Amsterdam de film 'The Black Power Mixtape', waarin de opkomst en de ondergang van de Black Power beweging gedocumenteerd was vanuit een unieke invalshoek. Daarover valt zeer veel te zeggen: met 90 mensen was het goed bezocht en een mooie opmaat naar de antiracismedemonstratie op 22 maart. Bij mij wierp de film echter nog een vraag op: hoe concreet moet je activisme zijn?

Als grap zou ik kunnen zeggen dat Black Panthers niet echt vaak naar Nederland komen, behalve dan voor de IS. De vorige keer dat een Black Panther in Nederland was, was dat David Hilliard. Ook hij kwam naar het Marxisme Festival. Hij legde continu de nadruk op de aloude organisatiemethode van de Black Panthers: organiseer dingen voor je gemeenschap zoals eten, zorg, onderwijs, enzovoorts. Bij deze voorzieningen moet je denken aan een ghetto als Harlem in New York dat er vóór de Black Power beweging er nog vele malen erger voor stond dan nu.

De Universitaire Activisten, een activisten-club waar de IS toen ook bij betrokken was, raakten zo geïnspireerd dat velen het idee opvatten om vervolgens aan de witte studenten op de UvA eten te gaan uitdelen. Als IS hebben wij daar toen hard tegen gepleit. Niet alleen hadden we met onze weinige middelen belangrijker werk te doen, maar daarnaast verschilde de omstandigheden van de blanke UvA-student in 2007 radicaal met die van een zwarte ghettobewoner in 1970. Wat de Black Panthers de ghettobewoners bood hadden de studenten al (eten), of de staat bood het hen aan via een verzorgingsstaat, zoals onderwijs en zorg.

Er is niets mis met inspiratie opdoen van eerdere bewegingen, maar het is wel handig het marxistische adagium te volgen: een concrete analyse maken van een concrete situatie. Oftewel: niet rücksichtslos kopiëren van een andere situatie. Echter, de situatie in Nederland is weer danig oninspirerend, en links hier zo onderontwikkeld, dat trends vanuit het buitenland hier toch wel (alhoewel met enige jaren vertraging) meestal wèl heen gekopieerd worden. Vervolgens zijn activisten dus bezig met de verkeerde gereedschappen, om het maar zo te stellen, want ze zijn niet geschapen voor de specifiek Nederlandse omstandigheden.

Gister was er dus weer die confrontatie met de Black Panther methode. Het deed me terugdenken aan een kritiek die ik had gekregen van een kameraad uit Amsterdam West. Wat biedt de IS nu concreet voor jongeren in West? Mijn antwoord was het grote verhaal: een efficiënte manier van organiseren zodat je kan interveniëren in strijd als het losbarst, goed kunnen mobiliseren, principieel socialistisch zijn enzoverder enzoverder. Ik zal het niet helemaal uiteenzetten, maar hij was er niet helemaal tevreden mee.

Voor een organisatie als de IS is dat grote verhaal het belangrijkste en voornaamste. Voor de duidelijkheid: het lijkt me geen goed idee als de IS zich bezig gaat houden met zelfhulp zoals bijvoorbeeld Vrouwen Tegen Uitzetting dat doet. Dat is te beperkt. VTU doet prima werk en helpt veel mensen, maar de problemen in de wereld moet je in de eerste plaats proberen uit te roeien, niet verzachten. Daarvoor moet je a) een idee hebben waar die problemen vandaan komen b) een idee hebben van hoe je dat fundamenteel aanpakt en c) daartoe een krachtige organisatie en beweging toe weten op te bouwen. Echter, wat we concreet bieden, dat moeten we niet uit het oog verliezen. Op dit moment is dat tamelijk weinig.

Black Panther kledingvoorziening

Het zou goed zijn als wij als kameraden elkaar beter weten te ondersteunen bij vraagstukken als: hoe confronteer je een racistische agent op straat? Hoe ga je om met een seksistische collega? Hoe bundel je onvrede op je werk in een actie tegen je baas? Het zijn dat soort dingen die niet meteen op het niveau liggen van 'hoe bouwen de de volgende massa-demo' maar het zijn belangrijke kwesties waar iedere werker en student zich voor geplaatst ziet. Wij praten hier uiteraard wel over onderling. Op mij werk heb ik ruimte kunnen bevechten en een voor mij zeer voordelige regeling kunnen treffen door de baas bang voor mij te maken. Na het een en ander aan subtiele verwijzingen zoals 'Google mijn naam maar eens' liet ik her en der wat 'grapjes' vallen. 'Ach ja, als het me niet bevalt, dan sta ik hier morgen met 30 gemaskerde idioten voor de deur'. En zo zijn er veel meer voorbeelden. Gister na de bijeenkomst vertelde een andere kameraad, toen we het hier over hadden, ook met veel plezier over hoe hij met wat andere collega's ooit een racist op zijn werk het zwijgen had opgelegd door hem even apart te nemen.

De Britse Socialist Workers Party (ja, ik haal hun als een voorbeeld aan) hebben een brochure die tamelijk gedetailleerd ingaat op hoe je je op je werk kan positioneren als vakbondslid. Welke stappen je moet nemen, welke rechten je hebt, hoe je discussies aan kan gaan, hoe je je moet verhouden tot de bond en je baas, etc. etc. Het is een zeer leerzame brochure, gebaseerd op jaren ervaring die SWP'ers hebben met dat werk. De partij heeft die ervaring gecentraliseerd (een voorname functie van centralisme is het centraliseren van ervaringen) en gebundeld in de brochure. Dit is zeker een goed voorbeeld van hoe je als socialistische organisatie je leden iets concreet kan bieden, 'waar men concreet iets aan heeft'.

Me dunkt dat we hier wat van kunnen leren. We kunnen onszelf veel concrete lessen en handvaten bieden voor problemen die je als socialist, alleen of gezamenlijk, alledaags tegenkomt. Wederom, socialisten moeten vooral hun aandacht gericht houden op de revolutie en bezig zijn met de totaalstrijd. Uiteindelijk is dat het enige waar de werkende klasse als geheel op de lange termijn concreet iets aan heeft. Maar dat concrete in het hier en nu moeten we niet uit het oog verliezen. Tijd om hier eens wat verder over na te denken. Of ben ik nu weer te veel beïnvloed door de Panthers?

Bestraf geweld tegen politieagenten niet of minder

Opnieuw en opnieuw doet de politie, in koor met rechtse partijen, oproepen om geweld tegen zichzelf meer te straffen. Zij verschuilen zich hierbij achter het geweld dat plaatsvindt tegen ambulance-personeel en brandweerlui. Maar er zit een wezenlijk verschil tussen de verschillende ‘hulpverleners’. Ambulancepersoneel en brand-weerlui mogen géén geweld tegen je gebruiken en redden je leven. Politieagenten mogen wél geweld tegen je gebruiken en verzieken regelmatig je leven.

Nieuwtje: De Rode Lynx heeft te snel berichtgeving van anderen overgenomen. In de demonstratie die hier besproken wordt zou volgens politie en media een demonstrant een agent hebben geslagen. De organisatie stelt dat hier voor geen bewijs is. Wel stelt de organisatie dat de demonstratie en de organisatoren hiervan voor het incident getreiterd en uitgelokt zijn door de ME. Verklaring van de organisatie staat onderaan.

Het is oudjaar. In plaats van dat al het ambulancepersoneel en brandweerlui gezellig thuis zit, moeten velen van hun nu de naad uit hun lijf werken. Ter plekke dreigt er vaak ook nog direct gevaar vanuit de omgeving, met name voor de brandweer. Maar ook omstanders kunnen gevaarlijk zijn. In een gespannen situatie (verkeersongeluk, geliefde die gewond geraakt is) kunnen wel de verkeerde mensen de schuld krijgen en kunnen omstanders zich tegen de werkelijke hulpverleners keren, vooral als er ook alcohol of drugs in het spel is. Brandweerlui en ambulance kunnen zich bovendien verminderd verdedigen omdat zij onbewapend zijn en bezig zijn met belangrijk werk. Dit geweld is van de laagste categorie en verontwaardiging hierover is terecht. Of hogere straffen een oplossing is, is nog maar sterk de vraag, maar hier ga ik nu niet op in.

Geweld tegen politieagenten is van een geheel andere categorie. In tegenstelling tot brandweerlui en ambulancepersoneel zijn politieagenten géén hulpverleners. Als je fiets gestolen is, helpen ze je niet. Maar ze weten je wel te vinden als je een keer 8 kilometer te hard heb gereden. De politie is bovendien erg racistisch, schrijft de Nationale Ombudsman en ook Geenstijl, het is onderdeel van hun cultuur. De politie pakt hardwerkende gewone mensen wel als ze iets ‘fout’ doen, maar de echte criminelen, de witte-boordencriminelen, niet. De politie staat aan de kant van de bazen en de staat als wij normale mensen protesteren. En bovenal: de politie is gewelddadig.

De politie is bijzonder gewelddadig. Hier zijn ze voor getraind en bewapend. Ze hebben wapenstokken, pepperspray, traangas, varia vuurwapens, tasers, waterkanonnen, harnassen, schilden, gepantserde wagens en nog veel meer. De politie schiet geregeld mensen dood of verwond die. Er is niet één organisatie in Nederland die zo gericht is op geweld tegen gewone mensen als de politie. Zware criminelen zoals Holleeder&co schieten tenminste nog vooral elkaar omver. Nu heb ik het nog slechts over direct geweld: wat te denken van het indirecte geweld, zoals intimidatie tijdens acties?

Sprekend was de demonstratie in Den Haag deze week tegen racisme, politiegeweld en voor rechtvaardigheid voor Rishi. Je zou zeggen dat juist tijdens deze actie de politie wel even zich gedeisd houdt. Maar nee. En zeker niet in Den Haag, waar de politie een naam heeft hoog te houden. Met al hun arrogante macht eisen ze van demonstranten om hun looproute aan te passen. Ze mochten niet naar station Hollands Spoor, wat een belangrijke plek is voor de actie aangezien dáár Rishi werd doodgeschoten. Verontwaardiging bij de demonstranten; arrogantie en dreiging vanuit de politie. Eén tiener trok het niet meer en haalde uit naar een agent.

Laten we kijken naar de strafmaten: Een tot op de tanden bewapende agent die een tiener (Rishi) doodschiet resulteert in vrijspraak voor een agent. Een tiener die een tot op de tanden bewapende agent een klap voor z’n kanis geeft resulteert in een gewelddadig politie-ingrijpen op de gehele actie en arrestaties. Arrestanten worden tegen de grond gewerkt, vernederd en afgevoerd. De tiener kreeg in de politiebus nog rake klappen. De tiener krijgt een taakstraf van 80 uur en moet 150 euro betalen aan schadevergoeding via supersnelrecht.

Dit is een dubbele standaard. Dit is terreur. En de politie wil deze dubbele standaard nog erger maken. De best bewapende mensen, de meest gewelddadige mensen, de meest gepantserde mensen, zij willen nog meer extra bescherming, met nog hogere straffen als je een keer iets terug doet tegen de politie door ze te slaan of te beledigen. Een of andere hooggeplaatste agent zegt nu: de rechter moet meegaan met het ‘maatschappelijk debat’ over geweld tegen politie. De laatste keer dat de Rode Lynx het naliep moest de rechter de burgerlijke wet volgen, en niet de waan van de dag. Maar bovenal: dat ‘maatschappelijk debat’ over geweld tegen politie is gecreëerd door juist die politie, in samenwerking met rechtse partijen en media. Dus zo lust ik er nog wel een!

Dus ik ben ook voor een dubbele standaard. Bestraf geweld tegen agenten niet of minder.

Lees ook: De dood van een grensrechter en een allochtoon

Verklaring van de organisatie is hier terug te vinden.
Wij als organisatie van de demonstratie tegen racisme en politiegeweld vinden het nodig om in te gaan op de laster en foute informatie gegeven door de politie en media. Wij vinden het jammer dat de berichtgeving van de politie volledig is overgenomen door de media. En dat zij zich niet in de daadwerkelijke eisen en feiten hebben verdiept. Hierdoor is de politie door geweld te gebruiken in staat geweest om ons te criminaliseren, en een onjuist beeld te scheppen in de media. De feiten: De demonstratie was 4 dagen van te voren aangegeven bij Politie Haaglanden (vlak na het idee om de demonstratie te organiseren). Vóór de deadline van het aangeven was de politie al op de hoogte van de demonstratie en was er contact tussen politie Haaglanden en de coördinatoren van de demonstratie. De dag vóór de demonstratie vond er een overleg met de politie plaats onder leiding van agent Frans Jansen, coördinator operationele zaken. De politie was onvoorbereid tijdens dit gesprek en wist niet dat er een route gelopen zou worden (ook al was deze informatie reeds verstuurd tijdens de aanmelding). Aangezien dit voor hen blijkbaar nieuwe informatie was, moesten zij eerst weer langs de burgemeester om toestemming te vragen inzake de route. Hierdoor was er geen kans meer voor ons om over de route te overleggen; wij konden hem alleen nog maar accepteren in de avond (de avond vóór de demonstratie) toen wij de geplande route toegestuurd kregen. Wij stelden tijdens het overleg voor om te beginnen bij het stadhuis, langs de Schilderswijk te gaan, en te eindigen dichtbij Den Haag HS. De politie stuurde uiteindelijk het volgende: Spuiplein – Spui – Stille Veerkade – Paviljoensgracht – Groenewegje – Hooftskade – Hobbemastraat – Vaillantllaan – Paralelweg – Holland Spoor – Hofwijkstraat – Rijswijkseweg. Deze route werden wij genoodzaakt te accepteren wegens tijdgebrek. Tijdens de demonstratie passeerden wij een busje ME'ers met daarin een ME'er die de woordvoerder herkende van een eerdere demonstratie. Bij die bewuste demonstratie werd een vriend van de woordvoerder zeer gewelddadig voor vermeende belediging van een ambtenaar in functie gearresteerd en met een metalen pepperspray busje tot bloedens toe op zijn hoofd geslagen. Toen de woordvoerder zichtbaar geëmotioneerd reageerde stonden de ME'ers hem strak aankijkend uit te lachen en uit te dagen. Dezelfde agent zag hij vandaag weer in het busje en toen de ME’er hem herkende begon deze te lachen en vrolijk te zwaaien. Dit is maar één van de voorbeelden van hoe de politie zelfs de organisatoren van de demonstratie probeerde te intimideren en op te hitsen. De initiator van de demonstratie (en tegelijkertijd hoofd van de ordedienst) werd op een gegeven moment bewust uit de groep van demonstranten gehouden door de politie. De politie blokkeerde hem om een alternatieve (snellere) route via het voetpad terug te nemen om weer te gaan naar de demonstranten en zeiden tegen hem dat hij de “originele route van de demonstratie” moest volgen. Met de “originele route” bedoelden zij dat hij de straat moest oversteken (op een plek waar geen stoplichten waren). Toen hij, zonder keuze, dit deed werd hij gelijk gearresteerd omdat hij niet op de straat mocht lopen. Uiteindelijk werd hij anderhalf uur vastgehouden in de politiecel bij bureau Heemstraat. Bij zijn binnenkomst werd hij geïntimideerd door de politie die hem vertelde dat ze al wisten wie hij was en hem herkenden. Al zijn bezittingen werden in een zak gedaan en hem werd verteld dat deze zak niet geopend zou worden tot het moment waarop hij weer vrij zou komen. Toen dit moment aanbrak bleek dat de zak met persoonlijke spullen wel geopend en onderzocht. De politiechef van het bureau bevestigde dit. De woordvoerder werd vrijgelaten precies nadat de demonstratie was afgelopen. De woordvoerder heeft zich, in de woorden van de leidinggevende agent, zeer goed opgesteld en heeft geprobeerd elke escalatie te voorkomen. Dit staat echter in schril contrast met het beeld dat zij in de media proberen te creëren. Tien minuten vóór het gewelddadige optreden van de politie heeft de woordvoerder van de demonstratie de optocht stil gezet. Dit vanwege de dreigende houding van de politie en de angst voor gewelddadig optreden van de agenten. De woordvoerder bood de agent aan de demonstratie voortijdig te beëindigen, dit op aandringen van vele demonstranten. De agent weigerde echter en verzekerde de woordvoerder ervan dat de politie geen geweld zou gebruiken. Toen een aantal ogenblikken later de demonstranten de weg probeerden op te lopen, DE WEG DIE DE POLITIE ZELF DE DAG ERVOOR VOOR HAD GESTELD, sloeg de sfeer om. Een politielinie blokkeerde de demonstranten en begon deze op dreigende toon aan te spreken, hen te duwen en uiteindelijk te slaan. De politie gebruikt dus geweld tegen demonstranten die juist tegen hun geweld protesteren. Het is überhaupt erg bijzonder dat de politie geweld mag gebruiken tegen mensen die tegen het gewelddadige politiebeleid zijn zonder dat hier een objectieve partij bij aanwezig is die het gedrag van beide kanten kan observeren. Er stonden honderden ME'ers paraat en zelfs honden konden elk moment opgeroepen worden. Het idee dat demonstranten geweld zouden willen gebruiken met alle gevolgen van dien of een kans zouden maken tegen tientallen zwaarbewapende ME'ers is een sprookje. De politie creëert deze realiteit door hun grote aanwezigheid en opgelegde locaties waardoor demonstranten volledig geïsoleerd waren en er geen buurtbewoners aanwezig waren. Tijdens het conflict bij de demonstratie werden er nog twee personen gearresteerd. De politiewoordvoerder vertelde aan de media dat beide arrestanten met stokken sloegen en impliceerde dat ze schuldig waren aan openbare geweldpleging. Eén van die personen wordt helemaal niet ervan verdacht dat hij een stok heeft gebruikt; hij wordt door de politie zelf alleen beschuldigd van het ‘beledigen’ van een agent. De woorden van de politiewoordvoerder werden daarom ook snel teruggetrokken door het politiebureau waar deze demonstrant zat maar dit is niet in de media gerectificeerd. De andere demonstrant wordt er wel van beschuldigd een stok te hebben gebruikt tegenover de politie, maar nog vóórdat er een onderzoek hiernaar is geweest, en vóórdat er substantieel bewijs hiervoor is gegeven (en over het feit of er wel stokken aanwezig waren op de demonstratie) wordt hij al gecriminaliseerd door de politie en de media. De media neemt klakkeloos berichtgeving van de politie over en twijfelt duidelijk aan de legitimiteit van de demonstranten. Ze kopiëren alles: van niet bestaande namen van woordvoerders tot foutieve berichtgeving over de aanleiding van de demonstratie en eisen. Het eindresultaat is dat de politie door middel van het gebruik van geweld demonstranten in de media als gewelddadig heeft afgeschilderd. Alles om de mogelijke media aandacht voor de reden van demonstratie af te leiden is uit de kast gehaald. Ondanks meerdere rapporten over het racistische klimaat in Nederland en het racistische karakter van de politie in Den Haag wordt dit allemaal glashard ontkent. Feit blijft dat het politie korps Den Haag stelselmatig (racistisch) geweld gebruikt tegen burgers ongeacht of ze nou demonstreren of niet. Hun terreurbeleid in de Schilderswijk is een ultieme repressieve poging om zonder daadwerkelijk in de jeugd te investeren de situatie onder controle te houden. Dit is een beleidskeuze en de heren van Aartsen en Musscher zijn hier direct verantwoordelijk voor. Onze eis na deze dag is enkel sterker geworden. De enorme politie inzet toont tevens de belangen van de politie. Ondanks het feit dat er maar 50 demonstranten aanwezig waren was er een politie-inzet van ruim 100 mensen. Deze overbodige grote aantallen zorgden enkel voor intimidatie van demonstranten en buurtbewoners. Tientallen buurtbewoners van de Schilderswijk geven aan de demonstratie te steunen maar niet te durven aansluiten uit angst voor politiegeweld. Enkele kinderen tussen de 8 en 14 probeerden zich wel bij de demonstratie aan te sluiten maar werden door de politie geweerd. Uiteraard was de aanleiding voor de demonstratie het vrijkomen (en het spoedig terugkeren in het politiekorps) van de agent die Rishi vermoordde maar de demonstratie ging over veel meer dan dat alleen. Centraal stond al het racisme en al het politiegeweld van de politie in Den Haag. Wij demonstreerden niet voor Rishi alleen en wij hebben nooit gedaan alsof wij hem kenden. Door onzorgvuldig werk en de framing van de media wordt nu de familie van Rishi wederom beschadigd. Wij hopen dat de media de kans grijpt om alsnog een gebalanceerd beeld te geven.

Overwinning voor Amsterdamse studenten: UvA-VU bètafusie tegengehouden. Interview met betrokken student Joris van Wouden

Een overwinning voor de studenten op de Amsterdamse bètafaculteiten! Fusieplannen zijn van tafel dankzij studentenverzet. De Rode Lynx sprak met Joris van Wouden van studentenpartij Ons kritisch alternatief over de achtergronden, hoe ze gewonnen hebben en de vooruitzichten voor studenten die afwillen van het neoliberale onderwijsbeleid. 'We moeten niet slechts boos zijn op de plannen, maar komen tot een fundamentelere kritiek'.

Kunt u mij vertellen wat er gebeurd is op de bètafaculteit van de UvA?
Anderhalf jaar waren studenten boos en docenten onthutst (die soms ook boos waren, maar bij docenten hangt het er van af of ze meer of minder geld krijgen binnen hun onderzoeksgebied). van alle studenten die wij gesproken hebben was zo’n 80% heel chagrijnig. Ze waren niet gehoord en er werd stelselmatig gelogen. Het College van Bestuur stelde dat er heel veel draagvlak voor de plannen zou zijn. Wij hielden een onderzoek onder 400 studenten en moesten daaruit concluderen dat er echt geen draagvlak was.

Maar wat was precies het plan dan?
O, je bent helemaal niet op de hoogte.

Ik ben een journalist en weet helemaal niets.
Bon, bon. De A F S. Dat is een plan dat een miljoen jaar geleden is bedacht door de UvA en de VU, ze willen gewoon fuseren. Dat wil de overheid ook graag. Nu zijn ze dus al enkele jaren bezig op enkele faculteiten om een beetje toenadering te zoeken. Scheikunde is bijvoorbeeld al gefuseerd. Scheikunde was aan de VU een noodleidende studie, aan de UvA niet, dus die hebben ze samengevoegd. Bij de UvA heb je op de FGW de klassieke talen, zo ook bij de VU. Daarvan zijn de masters samengevoegd, dat heet Acasa, met een C.
Anderhalf jaar geleden zijn de UvA en VU naar buiten getreden met het plan van de AFS, de Amsterdam Faculty of Science. Dat hield in dat er een algehele fusie zou komen van beide bètafaculteiten, met dezelfde interne structuur, met dezelfde begroting, met dezelfde bestuurders en dezelfde administratie. Dat zou niet gefaseerd ingevoerd worden, zoals dat gebeurde bij Acasa. Nee, het zou in één klap worden ingevoerd.
Ze begonnen met stellen dat ze ‘zouden kijken naar mogelijkheden voor nadere samenwerking en hoe dat er eventueel uit zou zien’. Begin van dit jaar werd er een ‘toenaderingsafspraak’ gemaakt of iets dergelijks. Juli kwam er nog een dergelijke afspraak met de bedoeling om meer samen te werken: ze hebben drie keer dezelfde afspraak gemaakt. Alleen in juli kwam er een document via de Centrale Studentenraad naar buiten, waarin stond dat er vergaande plannen waren. Toen was het hek van de dam en kwam er een beweging op, onder de naam ‘Animo’. Studenten waren namelijk hard geschrokken van de plotselinge plannen.

Voordat je over Animo begint te praten, kan je vertellen wat de achtergronden zijn van deze fusie? Levert het schaalvoordelen op?
Animo heeft ooit aan de decaan Karel-Jan Schouten gevraagd: ‘Kunt u drie redenen geven waarom het voor studenten goed is als deze fusie er komt?’. Toen was het pijnlijk stil. Echt best wel jammer. De grote redenen die het bestuur wel kan noemen zijn: het is goed voor het onderzoek, als je twee universiteiten samenvoegt dat krijg je meer geld, namelijk twee keer zo veel. Het is goed voor de rankings (Amerikaans voor rangorde – RL). Als de UvA op 16 staat en de VU op 32 dan schuif je wellicht op. Of zoiets. En de ranking is dan ook weer goed voor onderzoeksgelden, want met een hogere ranking krijg je meer geld.

Maar is dat niet nog maar de vraag? Ik hoorde dat sommige studies noodleidend zijn aan de VU.
Dit moet je dus loskoppelen in je hoofd. Je hebt studies en je hebt onderzoek. Er zijn wel radicaal verschillende opleidingen bij de UvA en de VU. Wiskunde bijvoorbeeld heeft aan de UvA respectievelijk de VU een compleet andere invalshoek. Wiskundigen waren dan ook niet tevreden met het plan en zijn er in eerste instantie erg boos om geworden. Maar – je moet het dus los van elkaar zien. Het gaat ze niet om onderwijs, dat interesseert ze echt geen fuck. Het gaat niet om studies. Het gaat niet om onderwijs, daar kom ik zo nog op terug.
We hebben met een docent gesproken, toen we een referendum aan het afnemen waren, die gaf aan dat die rankings en de fusie, dat daar ook nog vraagtekens bij te stellen zijn. Hij zat in de ondernemingsraad, ik weet bij god niet meer hoe die heet. De UvA en de VU die hebben nu zeg honderd jaar aan gevaloriseerd bèta-onderzoeken. Als je dat samenvoegt en je maakt er één instituut van, dan is er een kans dat diegenen die de rankings berekenen sommige of vele onderzoeken links laten liggen in de te fabriceren berekening. Dan begin je eigenlijk opnieuw en moet je jezelf opnieuw gaan bewijzen. Het is dus onzeker in hoeverre het goed is voor de ranking. Maar dat zijn dus de hoofdargumenten: onderzoeksgelden en rankings. Qua onderzoeksgelden, als je zegt ‘wij zijn al zo lang bezig en we hebben zoveel man onder ons’, dan is het voor bedrijven aantrekkelijker om je een grote smak geld te geven.

Dus is dit dan een prestigeproject?
O, alleen! Het gaat alleen om meer geld en een grotere naam.

En wie gaat er dan op vooruit bij dat grotere prestige en wie gaat er op achteruit?
Hmm, goede vraag. Sommige onderzoeksgebieden gaan er op vooruit, diegene waar naar nu de meeste vraag is. Kleinere studies komen in de verdrukking. Ik heb zelf niet zo bijster verstand van bèta-onderzoek, maar vergelijkbaar op de FGW zou een onderzoek naar de Baskische poëzie en hoe in Frankrijk daar in 1800 tegenaan werd gekeken zijn. Op de FNWI, de UvA bètafaculteit, heb je ook studies die nù niet echt heel geil zijn.
Oh, een goed voorbeeld is onderzoek naar bepaalde algen. Op FNWI hebben ze een algenlab gebouwd, met algen die elektriciteit kunnen opwekken. Nu is er echter meer olie gevonden in de wereld en is het onderzoek hierdoor minder rendabel geworden waardoor ze minder geld krijgen. De vraag is nu wat er met die algen moet gebeuren, ze kunnen er vast ook wel plastic mee maken ofzo maar dat weet ik niet zeker. Het is wel een voorbeeld van hoe onderzoek slechts wordt bekostigd als het geil is, als mensen er prestige uit kunnen halen, als de UvA er groter van kan worden. Die projecten worden groter, de andere zullen het nog moeilijker gaan krijgen dan ze al hebben.
Voor alle studenten is dit ook nog een grote nadelige slag, want grootschaligheid is zelden de motor van goed onderwijs. Fysiek contact met docenten en het over de stof hebben is veel belangrijker. Als je de grote opleidingen van FNWI en de VU samenvoegt kan je dat niet garanderen.

Maar er zijn dus zowel voors als tegens. Tegelijkertijd zijn er al wel veel veranderingen geweest aan de UvA. Het grootste deel daar van pakte niet positief uit voor studenten. Desondanks hebben de studenten ze uiteindelijk wel geaccepteerd. Dus hoe kan het dat juist deze maatregel niet is geaccepteerd? Waar heeft dat mee te maken, de inhoud of de manier waarop het gebracht werd?
Beide. De beweging ontstond eerst vanwege de manier waarop het gebracht werd. Dat was namelijk op een marketing-manier (Amerikaans voor reclame – RL). Er werd telkens gezegd door het bestuur: ‘Jullie zijn het er niet mee eens omdat jullie nog niet genoeg ingelicht zijn’. Ze dachten: we gooien ons marketingapparaat erop, dan weten ze het wel. Dat is ook gebeurd. Op een dag stond het hele bestuur flyers (Amerikaans voor pamfletten – RL) uit te delen met 3D-brillen erop. ‘Bekijk het in drie dimensies – UvA, VU, AFS!’ Het was echt verschrikkelijk.
In eerste instantie was dat het dus. Studenten en docenten waren niet benaderd. We wilden betrokken worden in het debat. Toen zijn er dus heel veel debatten georganiseerd door studenten en docenten, maar dat mocht niet baten, we werden niet echt betrokken. Na juli kwamen er opnieuw documenten naar buiten, waarin wél enkele inhoudelijke zaken stonden. Aanvankelijk konden studenten het ook slechts oneens zijn met de procedure, want dat was het enige wat ze mee hadden gekregen. Als je niet wordt betrokken in de inhoud, dat kan je er ook niet op reageren.
Toen die documenten er eindelijk zijn de studenten vrijwel meteen in de bres gesprongen. Er stond namelijk niets in over onderwijs. Ik zal je zo nog even wat documenten sturen, die laat gekomen zijn, op één december pas. Er stond toen pas wat zinnigs in over onderwijs, namelijk ‘dat het een grote kwaliteitssprong gaat maken, omdat er meer excellente studenten en meer buitenlandse studenten kunnen worden aangetrokken’.

Nou, goed, zolang er maar geen mensen uit Amsterdam-Noord komen studeren dan zit het dus goed!
Ja als je gewoon rijk bent en uit Amerika komt dan zit het goed. Of China, dat vinden ze ook heel interessant. Dat zijn landen waar het onderwijssysteem ook al helemaal verachtelijk is. Maar goed, de normale student is gewoon niet gehoord. Dat is toch de belangrijkste reden niet waarom het er niet gekomen is.
Het spannendste dat hier gebeurde was dat er een beweging ontstond van studenten die echt poepchagrijnig waren en dat de Centrale Studentenraad (CSR) daar uiteindelijk voor gezwicht is. Of eigenlijk de gezamenlijke vergadering van de Centrale Ondernemingsraad (COR) en de CSR. De ondernemingsraad is keihard onder druk gezet door het bestuur. De vergadering is drie uur uitgesteld terwijl de ondernemingsraad zweepslagen kreeg van het bestuur. In eerste instantie zou de stemming veel minder spannend worden en wisten we zeker dat een paar van hen tegen zou stemmen, maar na de zweepslagen stemde driekwart van de ondernemingsraad voor. Drie man heeft zich onthouden, die zullen het wel gaan voelen in hun salaris.
Dat er wel door de gezamenlijke vergadering tegen is gesteld kwam niet door de kracht van onze argumenten, maar omdat er honderd man achter hen stond. Die honderd man zou kenkerboos worden als er voor zou worden gestemd, die zaal waar de vergadering gehouden werd zat helemaal vol. Jarenlang zijn er nu protesten op de FNWI, banners (Amerikaans voor spandoek – RL) worden gedropt (opgehangen – RL). Daar zijn ze dus voor gezwicht. Het heeft er niets er mee te maken dat de CSR de plannen niet goed vind. De medezeggenschap staat er om bekend dat ze dingen doordrukken zonder dat er ook maar één goed ding in staat voor studenten of docenten, zoals het Bindend Studieadvies, het 8-8-4 systeem, het instellingsplan. Het is altijd dat gelul van ‘excellentie’ en ‘buitenlandse studenten’, er wordt nooit gekeken naar onderwijs.

Is dit dan wel een overwinning te noemen, of is dit weer een uitstel van executie, zoals met de studiefinanciering?
Het is juist wel een overwinning. Er is nu sprake van een studentenoproer hier en dat is heel bijzonder. Mensen hebben het idee dat als ze iets willen, dat dat ook gebeurd. Dat was er eerst niet, er heerste een grote apathie. Van ‘de medezeggenschap doet er geen fuck aan, alles komt er toch wel door’. De overwinning zit ‘m er niet in dat dit plan is tegengehouden, de overwinning zit ‘m er in dat mensen nu hoop hebben. Dat ze echt invloed kunnen uitoefenen op het onderwijs als ze dat willen en ze er met z’n allen achteraan gaan.

Maar er is dus ook daar een nieuwe groep hier rondom ontstaan?
Ik hoop heel erg dat ze stand houden. We hebben goed contact met Animo en goed contact met de Facultaire Studentenraad (FSR) van FNWI. Samen met hen is het zaak die mensen te bereiken die er vorige week zaten, om dan begin volgend jaar een bijeenkomst te organiseren die zou moeten gaan over een fundamentelere kritiek op dit systeem. Waarom gebeuren dit soort dingen telkens? Je ziet het denk ik ook op de VU, daar is ook één van de faculteiten van science (Nederlands-Amerikaans voor bètawetenschappen, geschiedenis is kennelijk geen wetenschap – RL) wordt daar kapotbezuinigd. Nu zijn studenten en docenten daar teringboos. Ze zijn actief in de groep ‘Titanic’, die houden elke week vergaderingen met 40 man. Dus die beweging die is er en dat moeten we dus bundelen om de bezuinigingen en dat plan van de AFS tegen te houden.
Maar er is een fundamenteler probleem en dat is dat het de besturen niet gaat om ons. Het gaat hen om het krijgen van geld van de overheid en om in de rankings te stijgen.

Dan wordt het dus heel moeilijk. Want we hebben de afgelopen jaren vele protesten gezien op de universiteiten, sommige lokaal, sommige tegen de overheidsplannen. Diegene die lokaal waren hebben wel eens succes gehad, maar de landelijke protesten hebben wel plannen weten uit te stellen maar nog niet echt een doorbraak kunnen forceren.
Maar dat blijft. En daarom moet het niet gaan om de plannen. Er is een begrip dat heet de ‘Salamitactiek’. Dat is wat er gebeurd met het sociaal leenstelsel, de afschaffing van de OV-jaarkaart enzoverder. Je wordt boos en dan is het er drie jaar later in verkapte vorm alsnog en vijf jaar later is het er echt. Dus je kan wel boos worden op de plannen maar de beweging krijg je daar mee niet op de been. Er wordt gewoon niet naar ons geluisterd.
De komende twee maanden gaan wij daar dus aan proberen te bouwen, dat er gevolgen zijn. Dat de oorzaak dieper gezien wordt, dat het niet ligt aan een onzalig plan van een bestuur, maar dat we echt fundamenteel boos worden op wat er gebeurd. De perverse, nieuw-management, ellende….je weet wel.

Je hebt het er over dat er dus een meer algemene boosheid ontstaat op het neoliberale onderwijsbeleid.
Nou ja, dat moeten we nu dus helpen ontstaan. Ik weet dat dit een beetje gaande is. Actiegroep Kritische Studenten Amsterdam zit ook stevig bij Titanic. Dit is wat we de komende maanden moeten doen: de mensen die boos zijn op wat eigenlijk neoliberaal onderwijsbeleid is, nieuw management denken, dat ze inzien dat dat is waar ze boos op zijn, niet op bepaalde plannen.
De mensen van Animo die zijn best wel bang, het zijn niet de activisten, het zijn echt de normale studenten. Flyers uitdelen vonden ze ok, posteren vonden ze ok, maar de straat op en de lanen in dat vonden ze doodeng. Dat is wel jammer.

Heb je nog een algemene oproep aan studenten die dit lezen?
Blijf je de komende maanden goed op de hoogte houden, lees de documenten, ook in de Folia. Kijk ook op www.onskritischalternatief.nl. Daar vindt je artikelen, kritische analyse van bestuursdocumenten en opruiende teksten. Voor acties moet je onze Facebook in de gaten houden. We vergaderen elke woensdag in café de Hegeraad om 20:00.

Nou, dank je wel Joris van Wouden van Ons Kritisch Alternatief!
Hahaha belachelijk.

Joris van Wouden met trompet op een demonstratie in 2011 tegen de afschaffing van de studiefinanciering

Wat er misgaat in een discussie over god tussen een gelovige en een atheist

Op Joop.nl is een 'rationele' discussie gaande over het al dan niet bestaan van god. Deze rationele discussie is de gangbare discussie over god, maar die slaat de plank mis. De aard van geloven is namelijk zo dat die met burgerlijke wetenschappelijke rationaliteit weinig te maken heeft. Tegelijkertijd vervullen de atheïsten met hun rationaliteit juist een profetie uit het Oude Testament. We kijken er naar vanuit de bijbel.

Een discussie over god(en) komt meestal neer op dit, vanuit de atheïst: 1) je kan je god niet bewijzen 2) je verhalen (bijbel) slaan nergens op 3) wetenschap ontdekt telkens meer, dingen die tot voor kort met religie werden verklaard. Het antwoord van de religieuze is dan meestal: 1) je kan gods bestaan niet onderbouwd ontkennen 2) je snapt de verhalen niet juist 3) maar wetenschap kan niet alles verklaren. Meestal gaat deze discussie uiteindelijk nergens heen, maar lopen de emoties wel op.

In Jesaja is te lezen: Toen zei hij [god, RL]: 'Ga en profeteer het volgende tegen dit volk: "Luister goed, maar begrijpen zul je het niet; kijk goed, maar inzien zul je het niet." Maak het hart van het volk ongevoelig, stop hun oren toe, smeer hun ogen dicht. Dan kunnen ze met hun ogen niet zien, met hun oren niet luisteren, en tot hun hart zal het niet doordringen. Ze zullen niet naar mij terugkeren en geen herstel vinden.'

En Jezus die zei in Mattheüs tegen zijn discipelen, nadat hij in beeldspraken had lopen preken tegen ongelovigen: 'Jullie mogen de geheimen van het koninkrijk van de hemel kennen, hun is dat niet gegeven. Want wie heeft zal nog meer krijgen, en het zal overvloedig zijn; maar wie niets heeft zal zelfs het laatste worden ontnomen. Dit is de reden waarom ik in gelijkenissen tot hen spreek: omdat zij ziende blind en horende doof zijn en niets begrijpen. In hen komt deze profetie van Jesaja tot vervulling'.

Burgerlijke wetenschap is: zien is geloven. Religie is: geloven is zien.

En daarom is het dus vanuit een rationeel standpunt bezien onzinnig om een discussie over god te houden op rationele gronden.

Dan heb ik het nog niet eens over de historische en sociale achtergronden van dit probleem.

Iedereen nog een gezegend Sol Invictus toegewenst. 

CBS: Laat stemmen voortaan aan computers over

Prinses Beatrix (links) en CBS directeur-generaal
Van der Veen (rechts) starten Democratie 2.0

Het CBS is met schokkende nieuwe cijfers gekomen over de kosten van democratie. De gemiddelde werker blijkt tijdens werktijd iedere dag zeker 15 minuten de politiek te bespreken. Dit kost de economie op jaarbasis 14 miljard euro. Vooral tijdens verkiezingen lopen de kosten op en blijkt een groot deel van Nederland ettelijke uren noch te produceren noch te consumeren. CBS directeur-generaal Van der Veen pleit daarom voor een "moderne democratie 2.0, een wereld waarin aan de hand van Facebook-likes beleid automatisch wordt gemaakt en geëxecuteerd".

Van der Veen bestrijdt dat hij mensen de vrijheid op meningsuiting ontneemt. "Natuurlijk mag iedereen zeggen wat hij of zij wil, alleen niet ten koste van een ander. De kosten van vrije meningsuiting lopen de spuigaten uit: 14 miljard euro op jaarbasis. Voor dat bedrag zou ook overal in Afrika een waterput geslagen kunnen worden. Mensen die tijdens het werk onproductief zijn door politiek te bediscussiëren, zouden eens moeten realiseren hoeveel menselijk leed zij veroorzaken".

In de CBS statistieken blijkt verder dat verkiezingen en de daaruit volgende praatcircussen (Frans: parlement, oftewel ‘men praat maar’) schadelijk zijn voor de economie. Duidelijk is dat, hoe de uiteindelijke stemverhoudingen ook zijn, het beleid toch hetzelfde blijft. Het woon- en pensioenakkoord noemt Van der Veen een voorbeeld bij uitstek. "Uit de statistieken blijkt dat de PvdA uiteindelijk altijd wel akkoord gaat met iedere bezuiniging. Omdat politici echter ook een bepaalde populariteit dienen te behouden moet dit verpakt worden in dure vergaderingen en veel gekonkel en gedraai. Dit is uitstel en dat is schadelijk voor de economie".

De oplossing bestaat uit twee aanpassingen. Facebook-likes zullen door computers geanalyseerd worden om te bepalen over welke thema’s mensen zich online druk over maken en dit on demand omzetten in nieuw beleid. "Verkiezingen, regeringen en parlementen zijn dan overbodig. Er zullen in dat geval bijvoorbeeld wetten doorgevoerd worden voor voormalige Disney sterren om te twerken". De tweede aanpassing bestaat er uit alle politici te vervangen door Furby’s. "Uit onderzoek blijkt dat Furby’s populairder zijn dan welke politicus dan ook. Een parlement met 150 Furby’s is daarom het meest democratisch en efficiënt.

D66 leider Alexander Pechtold reageerde, geheel ongevraagd, enthousiast op dit laatste idee. "Ons ledenbestand bestaat reeds voor 80% uit Furby’s, aan de rest wordt gewerkt". Pechtold ziet ook een groot voordeel in het afschaffen van de politicus en verkiezingen. "Nu moeten wij jarenlang in de politiek zitten voordat we door kunnen stromen naar de top van het bedrijfsleven. Met dit plan kunnen we deze stap overslaan". Of men op Facebook zich dan mogelijk ook tegen bezuinigingen zou keren, maakt Pechtold zich weinig zorgen. "Daarvoor zijn Miley Cyrus en de Youtube-parodieën veel te interessant. Het afschaffen van de sociale voorzieningen kan voortaan ook gewoon volautomatisch gebeuren".

Kritische gedachten over ‘Koopkracht en echte banen’: FNV doet net alsof kabinet niet bestaat

In de herfst dachten velen aan een ronde van verzet tegen dit kabinet. Er was een goede 1-mei demonstratie geweest. In de zomer hadden we gebouwd richting de demo op 21 september, die heel goed was. Het volgende moment was dan 30 november van de FNV. Er zijn echter redenen om aan te nemen dat na 30 november de politieke strijd tegen de bezuinigingen op een lager pitje zal staan dan voor de demonstratie.

De NOS pakte de kern van Heerts bijzonder treffend toen ze in hun onderwerp hierover hem iets van deze strekking lieten zeggen: ‘Ja, dan gaan we onderhandelen, onderhandelen, onderhandelen, en als het dan nog niet lukt, DAN GAAN WE OVER TOT ACTIE!!!!’. Dus actie wordt gewoon uitgesteld tot Sint Juttemis. Je moet wel bijzonder naïef zijn om nu te denken dat Heerts werkelijk de PvdA, zijn partij, het moeilijk wilt maken. En hoe vaak hebben we dit al niet gezien bij de FNV.

Al in de aanloop naar 30 november waren er tekenen aan de wand dat dit niet echt ging om de bezuinigingen. Koopkracht en echte banen was een prima leus, maar eerder iets dat aansluit bij cao’s en dergelijke, niet bij het verdedigen van thuiszorg en pensioenen. Nu kregen allen die zich hadden opgegeven voor 30 november achteraf een bedankemail. Daar stond dit in:

De komende tijd gaan we met elkaar aan de slag om meer koopkracht en echte banen voor elkaar te krijgen. Met collega’s in bedrijven, in organisaties en in de buurt. Jij kunt bijdragen aan dat succes.

Hoe kan je meedoen? Door je actief in te zetten om een goede cao voor elkaar te krijgen in je bedrijf, met een fatsoenlijke loonsverhoging - en meer zekerheid voor tijdelijke krachten. Door collega’s te werven voor de campagne of door in jouw woonplaats mee te doen met de FNV Lokaal campagne. Of als je minder tijd hebt door bijvoorbeeld berichten over koopkracht en echte banen te delen met je vrienden op Facebook.

Op die manier maken we onze campagne samen groter en sterker. We spreken werkgevers aan: zij moeten investeren, want bezuinigen op mensen is geen werk! Met een goede loonsverhoging en meer zekerheid krijg je meer vertrouwen en komt de economie weer op gang.

Voila, dit wordt een economische strijd, geen politieke strijd. Met prachtige Newspeak wordt bezuinigen zelfs veranderd van betekenis: het is nu bezuinigen door werkgevers, het hele kabinet bestaat hier niet meer in dit praatje! En vergeet het maar dat we dan koopkracht en echte banen krijgen, want de FNV gaat voor 3% erbij, in de praktijk is dat altijd minder en dus gewoon onder de inflatie. We gaan er dus waarschijnlijk gewoon weer op achteruit. Dat dit een cao-bijeenkomst was bleek ook uit welke sectoren aanwezig zijn. Thuiszorg was er, schoonmakers waren er, maar bijvoorbeeld de metaal was er niet bij. Die hadden net al hun cao behaald en door strijd betere dingen binnengehaald dan aanvankelijk hun geboden werd. De vakbond wilde gewoon niet dat die strijdbaarheid oversloeg naar de andere sectoren en heeft de metaal dus lekker thuisgelaten.

Het is niet allemaal slecht. Het zou geweldig zijn als er nu eens in meerdere sectoren gestreden zou worden voor cao’s. Dan zouden meer werkers in beweging gebracht worden. Maar de strijd op de werkvloer kan niet gescheden worden van de strijd tegen het kabinet. Die twee versterken elkaar, maar als je een van de flanken laat hangen, verzwak je je campagne op de andere flank. Het is dus aan de FNV achterban om dit recht te zetten. Gelukkig is er een grote minderheid in het FNV Ledenparlement die wel actie wil, zelfs staken. Die minderheid verdient onze steun, die kunnen wij geven door ons actief tegen deze discussie aan te bemoeien. Dit mag niet bekonkeld worden in achterkamertjes, maar dit moeten we bediscussiëren op de werkvloer en op het internet.