DEZE SITE IS VERHUIST

zondag 22 juli 2012

Frans Weisglas disst de SP

Frans Weisglas, een prominente VVD die zichzelf graag neerzet als een echte, ouderwetse, fatsoenlijke liberaal, heeft met een aanval op de SP enig stof doen opwaaien, zo midden in de komkommertijd. Dat SP’ers, als ze minister worden, een verplichte afdracht aan de partij behouden, zou ongrondwettelijk zijn. Want, zegt de liberaal, ze zijn dan van de Kroon en dienen het landbelang, geen partijbelang. Helemaal juist, Frans; maar heb je dan deze grondwettelijke principes ook toegepast op je eigen vrienden, of is dit weinig anders dan meten met twee maten ten behoeve van een lastercampagne tegen de SP?
Oud-Kamervoorzitter Frans Weisglas. ANP Photo 
Laten we eerlijk zijn Frans – ik neem aan dat je het niet erg vindt als ik je Frans noem, want je lacht toch zo amicaal naar me iedere keer op de foto – we weten allebei dat de Grondwet quatsch is die slechts selectief wordt toegepast. Je redenatie gaat tegen de hele logica van de parlementaire democratie in. Je zegt dat ministers niet meer tot een partij behoren maar het ‘algemeen belang’ dienen. Evengoed weet je dat partijen gekozen worden door bepaalde delen van de bevolking die daarmee een beleid uitgevoerd willen zien worden door de regering. Is je partijgenoot Rutte niet bekend om zijn uitspraak ‘Dit wordt een kabinet waar rechts Nederland zijn vingers bij aflikt’? Ministers kunnen slechts in het zadel blijven en hun beleid maken en uitvoeren als ze gesteund worden door de partijen waar ze uit voort komen. Met andere woorden: de regering is blijvend verbonden met de partijen die haar steunen en voert een zeker beleid, dat altijd slechts een deel van de bevolking zal bekoren. Je kan wel doodleuk stellen dat in de Grondwet staat dat ministers er zijn voor het ‘algemeen belang’, maar de praktijk wijst toch anders uit.

Ik kan het nog wel wat specifieker maken, Frans. Liberalen en die verwante stromingen handelen niet in het ‘algemeen belang’ maar in het belang van de bedrijven en hun eigenaren. Dit zijn dan ook de mensen die in de regel op jullie partijen stemmen. Zeg nou zelf; luisteren jullie naar VNO-NCW of naar de FNV? Veel duidelijker wordt het niet. Tenzij men uiteraard zich nog zich afvraagt of je liberale vrienden zoals de nevenfunctiekoning Loek Hermans hun dienen van je veronderstelde ‘algemeen belang’ wellicht niet combineren met het dienen van talloze andere belangen. En wat vindt je er van als voormalig CDA-voorman Eelco Brinkman, nu de nevenfunctieprins, als tabakslobbyist langsgaat bij zijn mede-CDA’ers in de regering? Punt is dat de politieke vrienden dit ‘algemeen belang’ dienen zonder enige moeite afwisselen met deelbelangen dienen.

Dus beste Frans, je bent een slimme jongen, waarom heb je zo’n vlammend maar overduidelijk op onzin gebaseerd betoog tegen de SP afdracht gehouden? Het is eigenlijk redelijk simpel. Want zoals al zojuist is gezegd, achter jouw versie van het ‘algemeen belang’ gaat een partijbelang, het belang van de BV Nederland, schuil. Je denkt ons in de maling te nemen. Helaas, niet gelukt. Volgende poging beter.

zondag 15 juli 2012

FNV ACTIE TEGEN KOENDOES AKKOORD!!! 8 sept. dokwerker A'dam

De vakbeweging laat zijn tanden zien

Kom ook op 8 september naar de Dokwerker in Amsterdam!
De maatregelen uit het Kunduz-akkoord zullen diep en langdurig ingrijpen op ons sociale stelsel, arbeidsvoorwaarden, cao's en pensioenen. Vele leden en kaderleden uit de metaal en andere sectoren roepen daarom inmiddels om protest. Zaterdag 8 september maken we een begin. Kaderleden in de metaal- en andere sectoren roepen op tot het houden van een landelijke manifestatie bij de Dokwerker aan het Jonas Daniël Meijerplein te Amsterdam.

Het is niet anders dan goed nieuws dat, op basis van druk van onderaf, de FNV oproept tot protest. Het heet, 'De vakbeweging laat zijn tanden zien'. Nou dat werd tijd, maar beter laat dan nooit! Laten we er allemaal een mooi en krachtig protest van maken!

De Rode Lynx heeft geen zin om te zaniken op deze meer dan welkome stap naar actievoeren, maar we moeten één ding nooit vergeten: een enkele demo of actie heeft nooit een gruwelijk bezuinigingspakket van tafel gekregen. We zullen onze tanden moeten laten zien, slaan met de vuist op de tafel, en dat blijven doen. Laten merken dat wij het meer menens zijn dan zij. Alleen dan kunnen we winnen. Dus als het de eerste keer niet lukt, een tweede keer, en dan een derde keer, en telkens een tikkie harder.




De bond zegt: geef het door. 
Aldus! Nu jij nog!

vrijdag 13 juli 2012

Het jaarlijkse klimaatcarnaval

demonstratie in Rio: klimaatbeleid is een farce
Klimaatverandering zal de planeet bijzonder onleefbaar maken. Dit is inmiddels duidelijk als wat. Ondertussen gaan het ‘groenwassen’ door. De volksverlakkerij van het groene liberalisme houdt de goedbedoelende milieuactivist sinds jaar en dag aan een lijntje. De grootste farce zijn de ‘klimaatonderhandelingen’. Terwijl de Titanic zinkt speelt het orkest door, om het volk afleiding te bieden van de onvermijdelijke ramp. Als werkelijk tot je doordringt wat de wereld te wachten staat, ook het laaggelegen Nederland, kan je niet anders dan intens verdrietig worden. En kwaad.

Al heel lang was bekend dat 2012 een belangrijk jaar moest worden. Niet vanwege een of andere Maya kalander of andere schimmige samenzweringsonzin, maar omdat de knapste koppen met de beste supercomputers hadden berekend dat in 2012 de jaarlijkse uitstoot van broeikasgassen moest gaan afnemen. Om vervolgens in een paar jaar tijd eigenlijk tot een fractie van de uitstoot van 1990 teruggebracht te worden. Waarom? Omdat dit jaar het klimaat een draaipunt bereikt. Tot nu toe kon de opwarming, bij beperking van de uitstoot, nog betrekkelijk in toom gehouden worden. Maar de uitstoot is niet beperkt. Dus dit jaar gaat het klimaat over wat in het Engels een ‘tipping point’ wordt genoemd. Er treedt een domino-effect op, waarbij het aantal vallende dominostenen telkens verder toeneemt. Dit is wat de klimaatwetenschappers al jaren zeggen, en nu is het gebeurd. We’re fucked.

Terug naar Rio de Janeiro. De jaarlijkse klimaat carnavalsoptocht is onverstoord. Prins carnaval is dit jaar de president van Brazilië. Het land waar ieder jaar weer grote delen van de Amazone platgebrand worden. Brazilië behoort tot de grote vervuilers. Vooraan lopen de bedrijven met hun praalwagens. De grootste vervuilers blijken in ene de groenste te zijn. British Petroleum heeft nu een bloemetje als logo. Tank bij ons en red het milieu! Het is een indrukwekkende stoet. Zouden er ook ergens bedrijven lopen met ‘onderbeenvriendelijke landmijnen’ en ‘kankerbestrijdende sigaretten’? Tromgeroffel. Hier komen de grote ‘non-gouvernementele organisaties’ (zo heet dat echt). Het Wereld Natuur Fonds en dergelijke clubs. ‘De politici en bedrijven durven niet ver genoeg te gaan! Jullie kunnen het klimaat nog redden, doe het, alsjeblieft, ook voor de schattige lieve knuffelbare ijsbeer!’

Los van deze grote clubs zijn er altijd ook echte activisten in de stoet. Mensen met het hart volledig op de goede plek, met de beste bedoelingen. Soms zelfs bijzonder kritisch over de liberale en kapitalistische ‘oplossingen’, zoals de boerenorganisatie La Via Campesina. ‘Nee tegen de valse oplossingen van het groene kapitalisme!’ Maar ook deze zelfopofferende activisten lopen mee in de stoet. Het hoort er bij. Ieder jaar is het bijna exact hetzelfde. De politieke leugens, de reclame en het gelobby van bedrijven, en de kritiek van de activisten. Dit is het orkest. Dit is wat door blijft spelen terwijl de Titanic zinkt. Binnenkort liggen we met ons goede gedrag in het water, en zijn de bedrijfsleiders en politici er in de reddingsboten vandoor.

Letterlijk liggen we in het water. Zeker de Nederlanders. Klimaatverandering verpest nu al oogsten, veroorzaakt natuurrampen, in andere delen van de wereld. Hier is het beperkt gebleven tot een kleinere verschuiving. Lente’s (als we werken) zijn mooier geworden; zomers (als we vrij hebben) zijn een natte boel geworden. Winters over het algemeen òfwel zeer zacht, òfwel zeer hard. Maar daar is mee te leven. Over tweehonderd jaar is de boel hier volledig ondergelopen. Dan kunnen de toeristen van hun cruiseschip een duik nemen en een zeiknatte Nachtwacht bekijken op een paar meter diepte. Hebben we dan geen metershoge dijken gebouwd? Waarvoor dan, voor dat stel verpauperde Hollanders, Groningers, Zeeuwen, en Friezen die achter die dijken moeten wonen?

De bedrijven hebben al lang hun boeltje gepakt. Limburgse politici als Leers deden al begin 21e eeuw een oproep. Verkas naar Limburg met de industrie! Dat bleek toch wel makkelijker dan dat eeuwige gevecht tegen het water. En de Hollanders, Zeeuwen, Groningers, Friezen? Die proberen zich aan te passen in hun vluchtelingenkampen rondom Heerlen, Maastricht en Sittard. Zelfs na vele decennia lukt het ze niet een zachte G te ontwikkelen. De ouderen kennen de verhalen nog wel, van hun grootouders, over de steden Amsterdam, Rotterdam en Groningen. De jongeren geloven inmiddels niet meer dat de steden ooit echt hebben bestaan. Inmiddels is het weer jaarlijks carnaval in Limburg en lopen de vluchtelingen achter de stoet aan, die ze voor geen meter begrijpen.

Is dit slechts een zure onheilsvoorspelling? Roept de Rode Lynx nu ‘Het einde der tijden is nakende’? Ik hoop dat ik ongelijk heb. Maar dat is helemaal niet waarschijnlijk. Helaas is dit de gruwelijke waarheid: kapitalisten en politici hebben bewust onze wereld kapot gemaakt. Ze wisten wat ze deden. Maar het geld en de macht op de korte termijn ging hun toch meer aan het hart. Eerst hebben ze het ontkend. De Amerikaanse President Ronald Reagan, held van de neoliberalen, beweerde zelfs dat bomen CO2 uitstoten. Toen ze het niet meer konden ontkennen hebben de politici en kapitalisten een groen gewaad omgedaan en hun troep en beleid verkocht met termen als eco, bio, groenbewust en weet ik veel wat. Wat over blijft van de wereld na deze ramp zullen ze alsnog verdelen. Zij gaan er vandoor in de reddingsboten. Wij liggen in het ijskoude water.

De Rode Lynx is daarom verdrietig. En kwaad.

donderdag 5 juli 2012

De verpauperde staat van de Nederlandse journalistiek


Anno 2012 worden we van alle kanten bestookt met nieuws: thuis, in de bus, wachtend op de metro…waar eigenlijk niet? Maar we worden er niet wijzer op. De drang van de media telkens sneller en goedkoper te produceren heeft voor een flinke achteruitgang gezorgd in kwaliteit. Het is geen informatiestroom maar een feitjesdiaree. En dan nog maar hopen dat het klopt wat ze zeggen.

De Spits illustreerde het probleem vandaag op een bijzonder fraaie manier. ‘Bier is het nieuwe wijn’ kopte de op drie na meest verspreide krant van Nederland. Het nieuwe wijn? Verward belt de Rode Lynx, die zelf vaak genoeg taalfouten maakt, een broer, die Nederlands studeert. Na enige navraag weten we het zeker. Het is ‘de nieuwe wijn’. Ondertussen heeft Spits het al wel op ‘t internet aangepast. Een de/het fout op de voorpagina. Tsjongejonge. Of ze hebben liggen slapen op de redactie van de Spits, of, en da’s waarschijnlijker, ze waren zo overwerkt en uitgeput dat hun reeds matige redacteurs deze enorm domme fout gewoon niet zagen. Ik zeg m’n broer een artikel over de matige staat van de journalistiek te gaan schrijven. ‘Vertel dan gelijk ook over die Frans Bauer ‘hack’ die we hadden gedaan, da’s ook veelzeggend!’

Het zat zo. Ooit was er een organisatie genaamd United Smile, die dacht dat het grootste gebrek in Nederland de glimlach was. Positief denken, weet je wel! Volgens United Smile mochten we een voorbeeld nemen aan de Bekende Nederlanders, grote geesten zoals Frans Bauer, met hun mooie glimlach. Dus mochten we begin 2006 op de mooiste glimlach stemmen van Nederland. Wat een belachelijke onzin dachten m’n broer en ik. Niet alleen dat tweederangs soapsterretjes zogenaamd het mooiste koppie van Nederland moesten hebben, maar het hele gebeuren. Dat vraagt om sabotage! Met een simpel programmaatje gingen we op de laatste dag massaal stemmen op die kneus van een Frans Bauer. Het internet was toen nog simpel. Maar…wat is dit? Chantal Jansen stijgt ook met honderden per minuut?! Iemand anders was tegelijkertijd aan het ‘hacken’. Dus gingen wij sneller. En toen onze medehacker weer.

Uiteindelijk mailde de administrator van de site. Wat waren de originele aantallen? We deelden de fictieve aantallen door tien. En dat is wat de uiteindelijke score werd. Volgende dag staat het op de voorpagina van de Spits, als een feit: ‘Frans Bauer heeft mooiste glimlach van Nederland’. De totale debiliteit van deze berichtgeving was schokkend. Spits had bepaald niet de moeite genomen om ook maar enigszins de feiten na te lopen of kritische  vragen te stellen. En United Smile had al helemaal de boel bedonderd. Dus wij schreven een brief. De kritiek op de Spits is niet meegenomen, en in het redigeren van de brief heeft de krant wel twee fouten er zelf ingezet of laten staan. Al met al een toch een mooi wapenfeit voor ons twee broekies. En United Smile, dat later nog ‘actie’ stond te voeren op meerdere plekken, bleek uiteindelijk slechts een marketingbureau dat naamsbekendheid wilde.

Wat deze (wat lange) anekdote illustreert, is dat het de Spits niet verrotte of hun feiten kloppen. Rechtse onzin zoals die iedere dag te lezen is in de Telegraaf is simpel. Het is de bourgeoisie die tegen de arbeider liegt.  Tegenwoordig komt een andere categorie ook erg vaak voor: domme neoliberale onzin. Dat wil zeggen, dat in ons onvolprezen gesjeeste neoliberale wereldje kranten stomweg geen typfouten meer nalopen. Geen verhalen meer nalopen. Geen tijd hebben of nemen om vragen te stellen. Feiten niet meer met elkaar verbinden. Of zoals Spits en Metro, en veel, veel, kranten doen tegenwoordig: voor het grootste deel van de inhoud volledig afhankelijk zijn van de ANP en Reuters nieuwsservice. Dit is feitjesdiarree.

Eigenlijk is het erger dan diaree. Want dat vormt tenminste nog een geheel. Maar zoals ook de bedoeling is van de laatste wijziging bij de NOS: de media wilt veel, korte, onsamenhangende verhaaltjes en feiten. Wat moeten we daar mee? Overstroming hier. Ontslagen daar. Zoveel miljard daar vanaf, hier opgeteld, o en: slachting in zus en me zo. Het is niet te volgen op die manier. Maar waarom doen ze dit dan? Media als Spits, Metro, nu.nl etc. zijn niet bezig de wereld aan ons te openbaren of begrijpelijk te maken. Ze willen poen. En op het moment denken ze dat dat het best gaat door in hapklare brokken het nieuws te serveren. En dat komt omdat alles maar telkens sneller en winstgevender moet. Niet dat daarvoor de kranten geen onzin verkochten, integendeel. Maar het niveau lag toch wel een stuk hoger.

woensdag 27 juni 2012

Mededeling: we slopen je scanpaal

Beste gemeente Amsterdam, beste Eberhard,

In het nieuws las de Rode Lynx dat je onderzoekt of je in Amsterdam scanpalen kan neerzetten. Om daarmee voorbijlopende willekeurige, meestal keurige, Amsterdammers te scannen. Als aanvulling op het al zeer vergaande preventief fouilleren. De vergelijking met 1984* en Big Brother gaat niet op, omdat dit veel verder gaat. Ja, je hoort het: wat jij je wilt veroorloven gaat op een zekere manier verder dan de ergste dictatoriale nachtmerrie. De Rode Lynx laat je weten dat dat niet gaat gebeuren. We slopen je scanpaal!

De situatie is nu al onacceptabel. Onder jou en je mede-sociaaldemocraat Cohen zijn de rechten van Amsterdammers al systematisch uitgekleed. Camera's hangen overal en je kan zomaar gefouilleerd worden of gevraagd worden naar je Ausweis**. Ondertussen worden mensen van bepaalde afkomsten opgesloten in kampen, om na gevangenschap te worden gedeporteerd. Het zijn dit soort zaken waartegen mijn grootouders gestaakt hebben in 1941. Maar jij, Eberhart, sociaaldemocraat in hart en nieren, wilt nog verder gaan. 

Je schendt hiermee onze geschreven en ongeschreven mensenrechten. Je schendt hiermee de Nederlandse grondwet. Met andere woorden, jouw scanpaal is crimineel. Net zoals een burger het recht heeft een crimineel aan te houden, zal de Rode Lynx iedere scanpaal die je neerzet in de Amstelstad slopen. Is dit een oproep tot geweld en/of vandalisme? Zeker niet! Immers: als een onverlaat op een doorgaande weg zomaar een versperring opwerpt, terwijl jij en een ambulance staan te wachten en toeteren, dan stap je toch uit en verwijder en sloop je toch ook die versperring? Wij mogen ingrijpen als we serieus onrecht zien, volgens de wetten èn normaal menselijk fatsoen. We kieperen die scanpaal van je in de gracht, en jou erachteraan!





*1984 is een boek van de Britse schrijver George Orwell, grotendeels geschreven in 1948 en gepubliceerd in 1949. Het is een beroemde dystopie (tegenovergestelde van utopie), een visie op de westerse wereld anno 1984, waarin de enkeling ten onder gaat in een volkomen kansloze strijd tegen een totalitair bewind. Het is een waarschuwing tegen totalitaire regimes, zoals nazi-Duitsland, dat net verslagen was, en Stalins Sovjet-Unie.

**paspoort


O en: D66 is tegen de scanpaal. Ze vinden het te ver gaan. Nou, daar zijn we blij mee hoor. Want de politie hoeft niet 'alles' te weten van de Amsterdammer. Dus hoe het nu gaat is wel acceptabel. Ga ff lekker buitenspelen, D66. Zogenaamde beschermers van individuele rechten...

vrijdag 22 juni 2012

Limburger verzet zich met molotovs en handboog tegen ambtenarij en politie


Hoe vaak worden molotovs gegooid in Nederland? Hoe vaak is dat succesvol? Deze Limburgse held pikt het niet dat de gemeente zijn hek komt verwijderen. Met molotov en pijl en boog verweert hij zich SUCCESVOL (!!!) tegen de oprukkende ambtenarij en politie. De oorzaak: hij had een hek neergezet dat een paar centimeter te hoog was. De politie kwam het verwijderen. Niet dus!


Achteraf is de bewuste Limburger 'm gesmeerd, de politie is nog naar hem opzoek. De burgemeester van het bewuste dorp zei dat de actie 'doordacht' is uitgevoerd. Jaja... 

De teksten op het huis van de bewuste held verwijzen naar de Tweede Wereldoorlog, en het socialistische verzet daartegen.

dinsdag 19 juni 2012

Live: achterkamerdebat over verhoging AOW leeftijd!

Meddy Friemelen, de aangetrouwde achterneef van ’s lands bekendste politiek journalist, volgde voor de Rode Lynx het LIVE debat over de verhoging van de AOW-leeftijd in de Tweede Achterkamer. Het officiële debat in de Tweede Kamer is ook deze avond, maar in de Tweede Achterkamer hebben de politici alvast warmgelopen en afgesproken wat voor besluit ze er vanavond doorheen willen loodsen. Onze verslaggever Meddy heeft zich met bomberjack, oranje stropdas èn zijn gulp open verkleed als PVV’er en kwam zo ongemerkt binnen.

‘Meddy, kan je wat vertellen over het debat?’

‘De heer Wilders is zojuist gearriveerd, de eerstvolgende spreker. Enigszins verlaat kwam hij de achterkamer binnengehold. Op dit moment trekt hij zijn pak uit, doet zijn zwembroek aan en komt naast Van Haersma Buma in het bubbelbad zitten. Hij…’

‘Bubbelbad? Meddy, als ik het niet verkeerd begrijp doe je verslag van een debat, wat heeft dit te betekenen?’

‘Je hoort het goed, de fractievoorzitters zitten gebroederlijk in een bubbelbad des lands politieke richting te bespreken. Alexander Pechtold is zojuist door Jolande Sap er op uit gestuurd om wat meer champagne te halen. Nu ook Wilders zijn plek heeft gevonden kunnen we eindelijk weer verder met dit verhitte debat, waarin een aantal bijzonder ongewone debattechnieken zijn gebruikt.

‘Eerder beklaagde Diederik Samson zich er van dat hij niet mee heeft mogen doen met de Koendoescoalitie. Echter, toen hij ging betogen dat zijn partij, als het in de regering zou komen, wel een verhoging tot 73 er doorheen zou kunnen krijgen, liep Emile Roemer naar hem toe en deed hem een broekriem om het middel, die Roemer vervolgens zo strak aanhaalde dat Samson niet meer kon ademhalen en blauw aanliep. Mark Rutte, die na de ettelijke champagnetjes flink aangeschoten is en aan één stuk om zijn eigen grappen aan het lachen is, merkte op dat de PvdA nu eindelijk kleur bekende’.

‘Wat was de inbreng van de PVV?’

‘Wilders zei principieel tegen de verhoging van de AOW-leeftijd te zijn. Uit onderzoek blijkt namelijk, volgens Wilders, dat de meeste imams behoorlijk op leeftijd zijn. Als de AOW-leeftijd dan flink verlaagd zou worden, zou de Islam in Nederland vervolgens uitsterven wegens een gebrek aan imams. Maar aan de bijdrage van Wilders kwam een abrupt einde, toen Rutte flinke winden begon te laten, en vervolgens met de bubbels ging spelen. Iedereen behalve de premier verliet even het bad. Rutte was zó bezig met lachen, dat hij er een aantal keer onder water verdween, en er bijna in bleef’.

‘Kees van der Staaij, van de SGP, merkte op dat alhoewel de champagne uit “dat verduivelde papenland Frankrijk” kwam, het hem aardig smaakte. Hij ging verder waar Wilders ophield. Uit zijn watervaste bijbel begon hij te citeren. God had volgens de SGP bij de schepping van de mens de verhoging van de AOW-leeftijd voorbestemd. Immers, Methusalem werd wel 969 jaar oud, en werkte tot zeker zijn 800ste, waarna hij nog vrijwilligerswerk heeft gedaan. Dus is de AOW leeftijd op 65 houden niet langer houdbaar’.

‘En hoe reageerden de anderen hier op?’

‘Roemer was verontwaardigd vanwege de totaal onlogische argumentatie. Maar Jolande Sap nam het voor de SGP op, door Roemer uit te maken voor een linkse rat, dogmaticus en iemand die niet over de schaduw van de logica wil springen. De SP-leider stapte vervolgens boos uit het bad, waarop Rutte wederom in het schaterlachen uitbrak bij het zien van de tomaatvormige zwembroek.

‘Van Haersma Buma kreeg van een adviseur nog vlug ingefluisterd minstens drie maal per zin het woord “gezin” te gebruiken. De CDA’er merkte toen op dat nu Roemer weg was, het nu eindelijk echt gezellig kon worden, en dat soort volksverlakkerij nu niet meer nodig was. Ook hij voelde de noodzaak te reageren op Van der Staaij. “Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, en daarom ook de argumentatie van christelijke politici. Mensen denken soms dat we vragen uit de weg gaan en maar eindloos in de ruimte praten, maar dat komt gewoon, omdat we onze lieve heer niet snappen”.

“Alexander! Wat is dat voor gele vlek in het water! En wat is dat voor lucht!” schreeuwt Jolande Sap uit. “Ik eh…heb eh…mijn champagne in het water laten vallen…” stamelt de heftige blozende liberaal. “Dat zal vast”, zegt Sap “Nu vort, haal nog een kaasplankje voor me. Zal ik ook nog een duit in het zakje doen: uit een onderzoek van Maurice de Hond onder zijn buren en familie is gebleken dat ouderen na hun pensioen van het leven gaan genieten. Hierbij trekken ze meerdermaals met hun scootmobielen de natuur in. Verontruste burgers hebben in de buurt van Amsterdam de laatste 3 maanden zeker 413 platgereden bloemetjes gerapporteerd bij ons meldpunt. En het geluid van de scootmobielen jaagt de lieve konijntjes weg. Dit kan natuurlijk niet, dit moment moeten we zo lang mogelijk uitstellen. En….Mark, begin jij nu ook weer? Houdt eens op met die winden!”

“Ah ma cherie Sap” begint Rutte, “wees nu niet zo geaffrondeerd. We zullen ons gedrag goed maken. Direct na de AOW-leeftijd voeren we een vlaktaks in, da’s beter voor de economie” “Als je met de economie onze zakken bedoeld, dan heb je ’t juist!’ In koor produceren de politici een duivels gelach. Pechtold wil graag dat mensen ook eens om hem lachen, en terwijl hij van zijn champagne nipt, doet hij een poging. “Ja, waarom noemen mensen ons eigenlijk zakkenvullers, ik heb helemaal geen zakken in mijn zwembroek!” Maar nu lacht hij alleen. Samson schudt bedenkelijk zijn hoofd.

‘Ik begrijp het Meddy, een bijzonder debat. Dank voor dit unieke kijkje achter de schermen. We zullen zien of tijdens het officiële debat het er ook zo aan toe gaat’.

vrijdag 15 juni 2012

De geheime agenda van de Donald Duck

Veel meer dan het koninklijk huis, of het nationaal voetbal elftal is er één ding dat haast alle Nederlanders lief hebben: de Donald Duck. Zo is het bijvoorbeeld het meest gelezen blad onder studenten. Tot voor kort moest men goed lezen om de geheime agenda van Donald door te hebben. Maar sinds de crisis is de proletarische eend een stuk explicieter geworden. Wat is de geheime agenda van de Donald Duck?

Voor dat ik vertel wat het diepste geheim van de Donald Duck is, eerst een woord over Mickey Mouse. Dat is namelijk een lul. Hij is precies hoe de stereotype Amerikaanse blanke middenklasser zichzelf ziet. Hij scheldt nooit, is bloedeerlijk, kan alles, werkt hard, is trouw aan de overheid, enzoverder. Mickey Mouse verhaaltjes zijn per definitie saai, omdat het verhaal altijd goed afloopt. Wat nu is, zal altijd blijven. Die muis is niet uit te staan, en het is maar goed dat Donald hem vaak de waarheid zegt, of gewoon flink op zijn bek slaat.

Donald daarentegen is een proletariër. En dan niet zozeer omdat hij in tegenstelling tot Mickey altijd platzak is en grote zorgen hier over heeft, zoals de meeste van ons. Zo lang als dat hij bestaat heeft hij baantje na baantje, maar hij is de slimste en handigste niet, dus wordt altijd ontslagen. Het enige dat hij altijd mag doen om in zijn onderhoud te voorzien, is voor de rijkste eend op aarde, voor 30 cent per uur, diens munten poetsen. Het is dan ook niet vreemd dat hij zoals vele straatarme proletariërs werkschuw als de neten is. Het leven als proletariër heeft hem echter meer geleerd dan slechts aan werk een hekel te hebben. In de Tweede Wereldoorlog was Duck nog fervent pro-Amerika. Inmiddels is dat wel veranderd.

Kameraad Duck

Kameraad Duck was in Nederland de eerste die in een blad met een zeer grote oplage het woord arbeider weer introduceerde. En dan niet alleen om het stereotype fabrieksarbeider aan te duiden, maar bijvoorbeeld ook kantoorpersoneel. Niet onbelangrijk! Jarenlang werd ontkend dat arbeiders nog bestaan, en dat klasse een achterhaald begrip is. Buiten zijn eigen avonturen, waarin hij expliciet laat zien hoe zwaar het leven van een arbeider is, heeft Donald zo bewust meegewerkt aan de wederopleving van het klassebewustzijn in Nederland. Eerlijke politici bestaan voor Donald ook niet: het zijn letterlijk varkens.
Dat wil niet zeggen dat Donald altijd marxistische propaganda heeft gemaakt in zijn blad. In de jaren ’70 waren diegenen die hij zijn avonturen liet optekenen nog anarchisten. Donald was toen nog in dienst bij Amerikaanse scriptschrijvers, en die kregen mot met de tekenaars. Hierop hadden die een ondergronds lasterblaadje opgericht, genaamd gezellig&leuk. Donald laten ze hierin de meest gruwelijke dingen doen en overkomen. Meer succes hadden deze tekenaars Windig&De Jong met hun strip Heinz, wat van origine de kat van een dikke punker was. Het publiek wacht nog steeds op hun ‘anarchistische roadmovie’, Heinz The Movie.
Donald was danig afgeknapt dat hij een tijd lang niet zoveel meer deed met de politiek, en in de jaren ’90 zelfs wat meeliftte op het ‘ideologische veren afschudden’. Gelukkig is Duck geen bejaarde sociaal-democraat maar een eend, dus groeiden zijn ideologische veren weer aan. Als de crisis begint schuift kameraad Duck hard naar links. In 2011 is er een verhaal waarin hij radicaal Keynesiaanse politiek naar voren schuift.
Keynesianisme
Dagobert Duck heeft een fabriek gebouwd, waar alleen maar robots bouwen. Geweldig denkt hij, want nu lopen de winsten flink op. Alle arbeiders in Duckstad zet hij op straat. Maar wat blijkt: nu niemand meer werk heeft, koopt niemand ook meer wat, en draait hij juist enorm verlies. Ook de burgemeester zit met de handen in het haar, want nu krijgt de gemeente ook geen geld meer binnen. Kwik, Kwek en Kwak lezen in hun woudlopershandboek de oplossing.
Keynes zei (hoe de naam op de typische Donald Duck manier ‘ver-eend’ werd is me even ontgaan) dat het altijd nog beter is mensen zinloos werk te laten doen, en zo aan de slag te houden en van een inkomen te voorzien, dan dat ze werkloos zijn. Hiertoe verstrekt Dagobert een lening aan de stad, die de mensen een groot gat laat graven vlak naast de nieuwe fabriek. Het verhaal komt op wat flauwe manier tot een einde, als vervolgens de fabriek het gat instort, en vervolgens de oude weer worden opgestart. De arbeiders hebben weer werk, Dagobert weer veel geld en Donald krijgt ook een baantje: hij mag de troep opruimen.
Ducks nieuwe marxisme
In 2012 staat de zaken er anders voor. De meeste recente Donald Duck is uitgesproken socialistisch. Nadat Dagobert op de eerste pagina Donald heeft uitgemaakt voor luiwammes, nadat die hem om geld vroeg, zien we Dagobert in de Biljonairsclub. Een biljonair (uiteraard een varken): ‘Ik ken die types wel Dagobert! Die verwachten dat ze alles op een presenteerblaadje krijgen aangereikt!’ Subtiel wordt deze bourgeoishouding belachelijk gemaakt: hij krijgt een sandwich aangereikt op een presenteerblad door een butler. De biljonairs vertellen elkaar dat ze zo hard werken, en dat arbeiders lui zijn. Maar hun feest wordt verstoord.
Voor de deur staan mensen te protesteren: ‘HET GROOTKAPITAAL IS ASOCIAAL! WIE NIET DEELT, STEELT!’ ‘Het grootkapitaal wordt rijker en rijker ten koste van de arbeiders! Wij komen ons geld terughalen!’ Maar het wordt nog mooier. ‘Wij hebben recht op een deel van jullie winst omdat jullie AFHANKELIJK zijn van het volk! Zonder ons zou niemand jullie producten kopen en zou niemand in jullie fabrieken werken!’ Dagobert stormt naar beneden om ze de oren te wassen. Hij wordt het ‘levende symbool van kapitalisme en hebzucht’ genoemd. Terwijl hij tegen de arbeiders staat te schreeuwen juichen zijn mede-kapitalisten hem toe, omdat hij die ‘loonslaven’ de mond snoert.
De wending is dat Dagobert een bloempot op zijn hoofd krijgt. Beetje cliché, maargoed, dat krijg je na 60 jaar iedere week een verhaal schrijven. Dagobert is zichzelf niet en realiseert zich dat de demonstranten gelijk hebben. ‘Zou de wereld niet mooier zijn als het geld wat EERLIJKER verdeeld was?’ Dagobert gaat massaal geld uitdelen. De stad is in rep en roer. De biljonairs beseffen dat dit ook hun positie bedreigt. Nadat Dagobert vele kruiwagens heeft uitgedeeld voeren de biljonairs hem af, zodat hij weer bij zijn zinnen kan komen. Het verhaal eindigt er mee dat de paar mensen van de Eerlijk Alles Delen Club zelf bourgeois zijn geworden met het geld van Dagobert, en Donald voor luie sloeber uitmaken.
Ondanks het wat flauwe einde zal het niemand ontgaan zijn. De klassetegenstellingen worden keihard blootgelegd. Donald Duck is een marxist. Die overigens best wilt samenwerken met anarchisten. Bekijk de achterkant maar eens van het themanummer over Drenthe. Een andere stripkenner was het met mij eens: dat lijkt verdacht veel op de tekenstijl van Windig en De Jong. Maar dat is niet meer dan een vermoeden. Nu maar hopen dat Kwik, Kwek en Kwak binnenkort geen ruzie krijgen over wie de Russische revolutie om zeep heeft geholpen.

dinsdag 12 juni 2012

Receptie van Tweede Kamer kijkt voetbal

In het kader van goed besteed publiek geld. De receptie (of iets dergelijks) van de tweede kamer kijkt voetbal. Betreffend persoon is op het moment niet aanwezig, maar iemand moet het toch aangezet hebben.
Te zien tijdens een interview van Slob van de Christenunie door Nieuwsuur.

Het doet me wat denken aan de belabberde aanwezigheid van kamerleden tijdens debatten. Zelden zie je 150 mensen in de kamer zitten, vaak zijn het een handjevol politici die debatten voeren. De opkomst van politici tijdens debatten is nog lager dan dan de opkomst van de kiezer tijdens verkiezingen. Zo bekeken...wie neemt wie nou minder serieus? De kiezer de politiek of andersom?

klik op de foto om te vergroten.

te zien vanaf 3.57 http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1262896

dinsdag 5 juni 2012

De staatsschuld: een geraffineerde diefstal

 
Eerder schreef De Rode Lynx over waarom de staatsschuld geen goed argument kan zijn om nu drastisch te gaan bezuinigen. Er is echter nog een andere manier om er naar te kijken, vanuit welk perspectief de staatsschuld weinig anders is dan een bijzonder geraffineerde diefstal.

Eerst een analogie. In Amerika zijn de lonen van arbeiders vanaf pakweg begin jaren '70 niet gestegen in reële termen, en de laatste jaren zelfs gedaald. In reële termen betekent hier zoveel als hoeveel het werkelijk waard is, dus na prijscorrecties door bijvoorbeeld inflatie, oftewel, hoeveel je terugkrijgt voor een uur werk. Dus arbeiders hadden evenveel of minder geld te besteden. Het was echter wel de bedoeling dat de arbeiders meer gingen consumeren en dat deden ze ook. Maar in plaats van dat de toegenomen consumptie werd betaald dankzij een toegenomen inkomen, werd het betaald met toenemende schulden. Arbeiders leenden, en massaal ook.

Van wie leenden zij dan? Banken, natuurlijk, en creditcardmaatschappijen en andere kredietverstrekkers. Wie waren naast de banken nieuwe spelers achter dat krediet? Het is een geen toeval dat enorme bedrijven als General Motors, die hun arbeiders dus minder gingen betalen, financiële takken gingen opzetten. GM deed dit bijvoorbeeld in 1992, maar General Electric heeft ook zijn financiële arm, enzoverder. Zij gingen nu ook lenen aan de arbeiders. In feite kan je zeggen dat, in plaats van dat de kapitalisten hun arbeiders een goed en jaarlijks groeiend loon toe kenden, gaven ze een lager loon en mochten de arbeiders de rest van hun baas bijlenen. Dit basale feit, gecombineerd met een speculatieve huizen en vastgoedbubbel, legde de basis voor de kredietcrisis.

File:Nl-staatsschuld-1946-2001.png
Absolute Nederlandse Staatsschuld van 1945 tot 2001
Wat heeft deze kwajongensstreek, die toch wel een bijzonder geraffineerde diefstal valt te noemen, te maken met de staatsschuld? Alles. Sinds midden ’70 neemt de belastingdruk op de kapitalisten en bedrijven af in Nederland. De bourgeoisie en de bedrijven wilden namelijk telkens minder betalen aan de staat, net als de Amerikaanse bedrijven minder wilden betalen aan hun arbeiders. Net als dat de Amerikaanse bourgeoisie vervolgens op een enorme schaal geld begon te lenen aan de Amerikaanse arbeiders, ging de Nederlandse bourgeoisie (samen met de pensioenfondsen) enorme hoeveelheden geld uitlenen aan de staat. Dit valt hierboven te zien in een grafiek van Wikipedia.

Dus in plaats van dat de bourgeoisie het gaf (via belastingen) leende ze het via de staatsschuld. Hun voordeel: de staat krijgt alsnog het geld en kan het uitgeven, onder andere aan bedrijven, en dat stimuleert de economie. Maar omdat het een lening is, krijgt de bourgeoisie het later weer terug, met rente! Een briljante truuk. Wel de lusten, maar niet de lasten. Iets vergelijkbaars gebeurde in vele Europese landen.

In 2011 betaalde de Nederlandse staat 11,3 miljard euro aan rente op de staatsschuld. Wie krijgt dit geld? Dat gaat voor een belangrijk deel direct naar de bourgeoisie. Dus voor wie is dit nu echt slecht nieuws dat die staatsschuld inmiddels de 400 miljard euro is gepasseerd?

Maar nu komt de echte grap. Toen de crisis uitbrak huilde de bourgeoisie ‘Overheid, help ons, help ons!’ Jarenlang moest alles geprivatiseerd worden, moest alles via de markt lopen, je kent het. Als een klein kind huilde de internationale bourgeoisie om miljarden, nee, zelfs biljoenen (voor de duidelijkheid: 12 nullen). De staat sprong bij en strooide miljarden uit over de bankensector, de wegenbouw, de metaalindustrie enzoverder. Waar kwam dat geld hiervoor vandaan?

Een deel werd direct gestolen van de arbeiders, zoals bij de bekostiging van de deeltijd-ww. Dat was een prachtplan. Bij een afnemende hoeveelheid werk werd dit werk verdeeld onder de arbeiders op een werkplaats, zodat de baas zijn vaklui niet hoefde te ontslaan, want hij kon ze later nog goed gebruiken ‘na de crisis’ (dat laat nog op zich wachten…) Het gat dat ontstond in de inkomens van de arbeiders werd aangevuld met geld uit de ww-potten. Deze potten hadden de arbeiders zelf gevuld. Oftewel, sigaar uit eigen doos voor ons, en de baas trekt een lange neus.

Het gros van het geld leende de staat echter, op de markt. En wie is die markt? Dat is de bourgeoisie…..Dus de staat leende van de bourgeoisie om het uit te geven aan de bourgeoisie, en ze het geld later weer met rente terug te betalen. En een paar jaar later klaagt diezelfde bourgeoisie dat de staatsschuld te hoog is, en dat daarom de arbeiders langer moeten werken voor minder en dat de sociale voorzieningen nog verder afgebouwd moeten worden.

Vandaar: een geraffineerde diefstal.

File:Staatsschuld pct bbp.PNG
Relatieve Nederlandse staatsschuld 1925-2011
Er valt natuurlijk veel meer te zeggen over de staatsschuld, dit is niet het hele verhaal. Hier is één aspect er van uit gelicht om dat te verduidelijken. Eén reden waarom dit artikel eenzijdig is, is omdat het slechts de inkomstenkant van de staat bekijkt. Opmerkelijk is natuurlijk ook dat in een vorig artikel werd gezegd dat de staatsschuld niet opgelopen is, terwijl hier wordt beweerd dat de schuld wel is opgelopen. Beide beweringen zijn waar. In euro’s gemeten is de staatsschuld bijna ieder jaar toegenomen omdat de staat meer uitgaf dan hij binnenkreeg. Dat is de absolute staatsschuld. Maar meestal wordt die gemeten relatief ten opzicht van het BNP, en aangezien de economie over het algemeen groeit, kan dus zelf bij een begrotingstekort de staatsschuld ten opzichte van het BNP afnemen, mits het BNP sneller groeit dan de staatsschuld. Zie het plaatje hierboven.

Overigens: het kan natuurlijk goed dat de Rode Lynx er volledig naast zit. Als je het er niet mee eens bent, of wat aan te vullen hebt, laat dat dan horen!