De Rode Lynx zit aan het bier, en moet even iets delen. Motorhead is de shit. Echte rock. En Lemmy is de oermetalhead. Bij deze video en tekst van hun meest klassebewuste nummer. Dit jaar komt hun nieuwe album uit, die zal ik dan uitgebreid bespreken.
En als het je niet bevalt, haal dan die broccoli uit je reet.
De NOS is het belangrijkste nieuwsmedium in Nederland. Hoe zij de zaken brengen is van grote invloed op hoe mensen de wereld om hun heen zien. De NOS verdraait echter op een bijzondere manier het nieuws. Het heeft allemaal niets met elkaar te maken.
Eén paar dagen geleden op het nieuws. Zelfde zender als het NOS Journaal. Direct ná het zes uur journaal: EenVandaag. Het kabinet wil telkens meer gaan vragen van mantelzorgers, onder het motto: de burger mag voortaan meer zorg gaan verlenen, dan kunnen staat en zorgbedrijven bezuinigen. Mantelzorgers geven aan dat dit kan leiden tot lastige situaties, dat nu al het erg veel werk is en dat er momenten kunnen zijn dat de zorg gewoon tekortschiet of dat mantelzorgers zelf teveel hooi op hun vork hebben met alle gevolgen van dien. En dan vandaag in het NOS journaal. Mantelzorgers mishandelen soms de mensen voor wie ze zorgen. Mentaal en fysiek. Een aantal redenen worden genoemd, waaronder te veel spanning bij de mantelzorgers.
Deze twee feiten worden niet met elkaar verbonden. Een overduidelijk verband wordt niet vermeld. Informatie wordt weggelaten. Nu zou men kunnen zeggen: de NOS geeft de feiten, objectief en neutraal, en interpreteert niet, maar laat dat aan de kijker over. Dat is niet zo. De NOS gebruikt vaak commentaar, van eigen commentatoren, of kiest bepaalde mensen uit het land om commentaar te leveren. Bovendien is het nieuws van de NOS zelf al een selectie. Het is dus subjectief en incompleet. Wat een degelijke zender dan dient te doen is feiten logisch met elkaar verbinden. Maar dat doet de NOS zeer selectief niet.
‘Vandaag een brand in…’ Zovaak op het nieuws: branden, rampen, ongelukken, van over heel de wereld. Maar waarom is dit interessant? Er is altijd wel ergens een ramp, of een ongeluk. De NOS zou dan de contekst moeten geven: zoveel branden in zoveel tijd, op zoveel plekken, en dat komt door dit en dat. Specifieker: wéér een bosbrand, wéér een natuurramp; wat is de relatie met het veranderende klimaat? De NOS houdt deze informatie achter, zodat wat overblijft een snelbewegend spektakel is, een wereld waar van alles misgaat, geweld is, gestolen wordt, enzoverder. Een wereld waar we geen enkele grip op hebben, die aan ons voorbijflitst als een film. Een wereld waarin je het liefst rechts stemt en hoopt dat de staat je maar beschermt tegen die enge buitenwereld.
Wat is nu het grote nut van werkloosheid en die ellendige banenjacht? Het voelt als een proces van vernedering en disciplinering, waardoor je uiteindelijk akkoord gaat met wat het systeem je te bieden hebt.
Wanhoop. Dat is het nog net niet. Maar de afwezigheid van hoop op beter is wel in de lucht. En de reserves raken ooit op, en dat punt is niet lang meer. Mijn huisgenoot werkte in de vleesfabriek, want beter kon hij niet vinden. Na 3 maanden krijgt hij verplicht een loonsverhoging en is hij één euro duurder dan minimumloon. Na nog eens 3 maanden wordt hij ontslagen, want hij is ‘te duur’. Dan krijgt hij 3 maanden WW, oftewel iets van 550 per maand.
Arm zijn is niet zo erg, zo lang je je standaard maar telkens omlaag gooit, en de dingen die je vroeger normaal vond om te doen niet meer doet.
Ondertussen voeg ik me bij de telkens aanzwellende rijen werklozen in dit land. ‘Ja, ik heb geschiedenis gestudeerd, met name die van Amsterdam, en ben echt enthousiast en werklustig en een teamspeler maar kan ook zelf werken en na denken en ben behulpzaam en spreek vier-vijf talen en heb veel werkervaring en ik hou van mensen helpen en ik ben enthousiast en ik ben flexibel, ik ben zó flexibel, dat als je me in een knoop legt dat ik nog steeds enthousiast ben. Mag ik alsjeblieft komen werken in het (willekeurig museum)?’.
Nee. Of ze laten helemaal niets van zich horen.
‘Ik ben enthousiast en ik heb werkervaring ik ben een echte poetser en ik etc etc etc mag ik alsjeblieft komen schoonmaken’. Niets. Kranten uitdelen? Niets, geen woord terug. Vakkenvullen? Nakko. Schnitzels in bakjes doen aan de lopende band? Niks, nada, noppes. Enzoverder. Ik heb in de tussentijd meer dan 200 keer gesolliciteerd. Als je mazzel hebt wijzen ze je af; meestal hoor je niets. En iedere keer weer gooi ik me voor de voeten van de kapitalisten, ‘buit me uit, buit me alsjeblieft uit, ik doe alles voor je’. Hoe laag ik ook zakte, het was niet laag genoeg. Komkommers plukken en in bakjes doen: ik ben ongeschikt. Ze huren liever een Oost-Europeaan in onder het minimumloon. Ik heb absoluut niets tegen die Oost-Europeaan; ik heb iets tegen die bazen. Ze willen slechts een loon betalen dat ik niet eens màg accepteren.
37.000 mensen werkloos geworden in één maand. Er zijn in één maand meer werklozen bijgekomen, dan dat er in totaal op werk.nl vacatures staan. En die hoeveelheid vacatures nam in 2 maanden met een kwart af.
Waar gaat dat heen? Mijn huisgenoot hoopt nu maar dat de vleesfabriek hem terug wil, want nu mag hij weer voor minimumloon werken. Kutwerk, kutloon. Maar hij moet wel, hij moet het accepteren. Mazzelaar, dat hij tenminste nog een kans maakt, denk ik dan. Hij wil eigenlijk niet terug naar de vleesfabriek. Hij is zelfs de call-centers afgegaan. De Rode Lynx belt Netwerk VSP. Daarvoor werkte ik toen ik 12 jaar oud was. Ik verdiende toen in een gemiddelde week 18 gulden, en daar was ik in totaal iets van 3 uur voor bezig. Dan kon ik zelf een keer naar de bioscoop! Het loon blijkt hetzelfde te zijn als toen, ook in absolute termen. Ik ga evenveel verdienen, in absolute termen, als toen ik 12 jaar oud was. 3,50 per uur, want het is stukloon dus dat kan. Ik reageerde zo enthousiast, dat hij meteen méér wijken voor mij ging zoeken en ik misschien wel twee tientjes per week verdien! Voor nu mag ik 5 weken deze wijk lopen.
Het is een proces van disciplinering en vernedering.
En dan krijg je een email: ‘Wil je een maand in een kliniek liggen en AIDS-remmers op je getest laten krijgen? 3000 euro bruto’. Wat dat voor effect op me gaat hebben, alleen god weet het, want wat is die man genadig zeg. Ik denk dat ik het ga doen. Misschien eerst even aan me vriendin vragen. Ben ik dan een hoer van de wetenschap, en kan ik me lichaam naar de klote helpen voor wat eigenlijk een grijpstuiver is voor dat risico. Ondertussen probeer ik wat te schnabbelen door websites te bouwen (wil iemand nog een professionele website, trouwens?) maar dat heeft voorlopig nog weinig opgeleverd.
Teringkapitalisten. De sollicitatie is het proces waarbij je met je gezicht een paar centimeter boven een modderpoel gaat hangen en tegen een baas zegt: 'Ga je gang! Hier wordt ik nog enthousiaster en flexibeler van!' Ik lig met me gezicht in de modder aan hun voeten, maar ze blijven niet staan, ze lopen door nadat ze op me zijn gaan staan en ik moet de volgende baas opnieuw de vraag stellen. Ik ben kwaad, ik wil ze wat aandoen. Die eerste manager bij AH die me ontsloeg omdat ik 17 werd. Die bij TPG Post, die nog nooit een brief had rondgebracht. Al die teringlijers. De enige reactie die in mij opkomt is geweld, individueel geweld. Maar als socialist weet je dat dat zinloos is, want alleen de collectieve strijd loont, en individuele acties brengen ons vaker schade toe dan dat ze helpen. En zo ontneem ik mezelf het enige dat nog enige waardigheid kan geven.
Last night, Turkish Prime Minister Recep Tayyip Erdogan returned to Istanbul following a week of protests that have rocked the country.
If anyone was expecting a conciliatory tone, they were disappointed.
Addressing a crowd of his supporters, Erdogan said "These protests that are bordering on illegality must come to an end as of now."
Referring to the thousands of protestors in Istanbul's central Taksim Square, Erdogan's supporters chanted "Let us go, let's crush Taksim."
There is now a serious threat of violence directed against the peaceful protests in which our brothers and sisters in the Turkish trade union movement are playing such an important role.
LabourStart's campaign, launched at the request of the International Trade Union Confederation (ITUC) and the Turkish trade union confederation DISK, has gotten unprecedented levels of support. We have already sent over 14,300 messages to Erdogan.
Global unions such as IndustriALL and the IUF have strongly supported our campaign.
But we must intensify our campaign -- and today, every minute matters.
There are 70,000 of you receiving this message who have not yet sent off your message to Erdogan -- please do so now.
To the 11,000 of you on this list who have already supported the campaign -- thank you. But let's not stop there.
If your local or branch union has a mailing list, can you pleaseemail all the members and tell them how it important it is that their voices be heard today?
If you are a national official of a union, I appeal to you to email all your members today, urging them to sign up to the campaign.
14,300 messages are helping to get Erdogan's attention. He has already ranted about "foreign interference".
Our brothers and sisters in Istanbul, Ankara and elsewhere are in the streets and squares of Turkey's cities today. The protests continue.
They are counting on our support.
Let's not let them down.
Eric Lee
--- Which campaigns have I missed? Click here to find out.
Het moet gezegd worden: een groep totaal gemarginaliseerde, relatief recent gearriveerde mensen weet beter actie te voeren dan de o zo slimme studenten. Hoe kan dat? Waarom weten de vluchtelingen echt politiek druk te zetten, maar verliezen de studenten zo veel?
We moeten natuurlijk beginnen met kijken naar de studenten zelf. Hier dringt zich één feit heel sterk op: studenten zijn rechts. Ja, ik zeg het, ik mag het niet zeggen, maar ze zijn rechts. Ik ga geen fantasieën ophouden over hoe er toch wel een paar kritisch zijn, ze zijn echt echt echt rechts. Ze rekenen zich rijk met hun opleiding. Ze zien zichzelf als de toekomstige elite en gedragen zich daar ook naar in hun uiterlijk, in hun taal, in hun politiek. Dit is niet van de ene op de andere dag gekomen en hoe dat gekomen is zal ik wellicht op een later moment beschrijven. Maar zelden is er een minder kritische generatie jongeren op de universiteit gekomen. Dat kan ik zeggen omdat ik over de jaren heen aan de poort van de universiteit heb gestaan en het heb zien veranderen.
Dat rechtse uit zich op een aantal manieren. Ten eerste zijn veel studenten anti-links, of bang voor alles dat mogelijk ‘ideologisch’ genoemd zou kunnen noemen. En als je dan wilt gaan protesteren dan laat je je dus al snel de wapens uit de handen slaan met zo’n houding. Studenten hebben gewoon geen idee van wat ze tegenover zich hebben staan. Velen steunen de maatregelen die tegen hun genomen worden. Ik kan uit ervaring zeggen dat het lastig is een lokaal strijdbare beweging te bouwen als veel sleutelfiguren VVD’ers en D66’ers zijn.
Anderzijds is er een in principe onkritische houding ten opzichte van de regering en het systeem. Studenten accepteren dat in de Tweede Kamer het beleid gemaakt wordt en de regering dat uitvoert. Daarom beperken zij hun protest tot het geven van ‘signalen’: een beroep op het democratische gehalte van onze politici, om te ‘luisteren’. Dit zijn de bekende eenmalige manifestaties. Iets anders zou ook niet passen bij hun ijskoude conformisme. Stel je voor dat je een toekomstige managersfunctie niet krijgt omdat je een keertje opgepakt wordt!
Ik gooi hier ‘de studenten’ op één hoop: LSVB en aanverwante clubjes en de studenten zelf. Want genoeg activisten willen de pijnlijke waarheid niet onder ogen zien en schuiven de schuld van alweer een gefaalde campagne af op de LSVB. Ja, de LSVB is inderdaad een club van sukkels die verslaafd zijn aan subsidies met alle politieke consequenties van dien. Ja, de LSVB organiseert hun acties slecht. Maar de LSVB vertegenwoordigt wel degelijk de studenten. Want die zijn net zo rechts als de LSVB. De studenten accepteerden volledig het beleid van de LSVB.
Een andere reden is dat er aan de basis geen zelforganisatie is. Wat logisch is: zolang er geen werkelijke problemen zijn, hoef je je ook niet te organiseren. Dan ga je gewoon zuipen en roeien. Natuurlijk waren er wel een paar activistische organisaties, die dreven op de paar echte linkse studenten die er nog zijn, maar hebben zij ooit meer dan een procent van de mensen in hun gelederen gehad? Er zijn een kwart miljoen studenten, 700.000 als je HBO meetelt! Dat betekent 7000 mensen in de zelforganisaties en daar kwamen we nooit bij in de buurt. Dus er was geen echte zelforganisatie waar je van kan spreken. We hadden nog geen promille.
Wat er wel veel was, waren kleine platforms. Hierin kwamen mensen tijdelijk bijeen, maar zonder echte coördinatie, zonder een echt gezamenlijk plan. Deze mensen hebben hard gewerkt, dat is waar, en ik was er onderdeel van. Daar schaam ik me niet voor. Maar dachten we nu echt een verschil te maken met een piepklein clubje dat nog moeite heeft zichzelf te organiseren? En hier kwamen ook de meeste debiele plannen bovendrijven: ik heb ooit met een kameraad daadwerkelijk een groep moeten overtuigen dat een universiteit in het weekend bezetten, slechts om er met veel bier een feest te geven, géén goed idee is. En ondertussen waren we allemaal onze anarchistische, leninistische en zelfs sociaal-democratische dagdroompjes aan het projecteren op dat kleine disfunctionerende clubje. Want de simkaarten moesten wel uit de telefoons (anders loopt een deel de vergadering uit, want we worden afgeluisterd) en we moesten ook aansluiten bij de arbeidersklasse enzoverder.
En dan gingen we dan maar weer iets anders bezetten. Maar in plaats van dat we onze kracht uitten, gaven we uiting aan onze isolatie en slapheid. In 2010 konden we ruiken aan wat echte bezettingen zouden moeten zijn, maar we kwamen nauwelijks in de buurt van wat men internationaal voor elkaar bokste. Bijvoorbeeld eerder bij een bezetting in Groningen werd die gedaan door slechts 6 mensen, die grotendeels niet uit Groningen kwamen. Ze spraken namens ‘de studenten’ en hadden héél eventjes hun superdemocratische utopie gecreëerd, hun festival van verzet, in een bestuurskamer. Het was allemaal een illusie.
Daarnaast is er de oude waarheid: studenten hebben gewoon weinig macht. Ze hebben niet de werkelijke mogelijkheid om het werk neer te leggen en de boel te saboteren. En daarmee is deze arrogante pseudo-elite slapper dan de thuiszorgers, schoonmakers of wie dan ook. We willen hier nog wel eens over heen stappen. Of we hebben de marxistische wijsneus die dan zegt: ‘Ja, maar studenten kunnen wel bewegingen aanslingeren’. Inderdaad, maar wat is de conclusie dan dus? Dat studenten gewoon niet op zichzelf kunnen winnen, tenzij er echt bijzondere omstandigheden zijn, of ze echt alles in de fik steken. En dat doen ze niet, want dat staat slecht op hun CV. Maar al te graag verdwijnen ‘activisten’ richting studentenraad, soms met goede bedoelingen, meestal voor hun carrière.
Volgende week is er een protest van de ASVA. Sommige socialisten blijven er maar achter aan lopen, alsof er ooit wat van zou komen. Inderdaad kan je er heen gaan, maar niet omdat het protest ook maar iets voorstelt. Je zou er heen moeten gaan om hopelijk die paar andere echte kritische student tegen te komen en met hun te gaan praten over hoe we de wereld echt veranderen.
In de Tweede Kamer was gister een matig interessant spel aan de gang tussen de oppositie en racistisch rechts. Ik zal hier uitleggen waarom de SGP uiteindelijk gelijk had, en de andere oppositiepartijen krokodillentranen hadden.
Er blijkt uiteindelijk veel interessants gezegd te zijn, dat goed voor ons uitpakt, waarover zo meer. Op de eerste plaats stal de SGP de show. Het was de enige partij die consequent redeneerde vanuit principes. Al de andere partijen kwamen met halfbakken oplossingen en retoriek. De linkse oppositiepartijen stelden dat je onmogelijk kon zeggen dat iemand crimineel is slechts omdat hij zich in Nederland bevindt. Ze waren hier verontwaardigd over. Ik zal zo uitleggen waarom dit krokodillentranen zijn.
Maar eerst de logica van de SGP. Alle partijen in de kamer, stelde de SGP, accepteren dat sommige mensen niet in Nederland zouden mogen zijn. Dit klopt: geen één partij zegt consequent ‘geen mens is illegaal, iedereen welkom’. Als men dat accepteert volgt daar uit dat sommigen legaal hier zijn, dus hier mogen zijn, en andere illegaal zijn, dus hier niet mogen zijn. Verder accepteert iedere partij dat de wet gehandhaafd zou moeten worden. Dat betekent dus dat tegen illegalen opgetreden zou moeten worden, op een manier die hun illegale daad (ergens aanwezig zijn) beëindigd. Dit kan op verschillende manieren: bestuursrechterlijk (boetes) of strafrechterlijk.
De SGP werd door de linkse oppositiepartijen aangesproken op hun bereidheid om de spreken over het strafrechterlijk aanpakken van illegaliteit, oftewel, de criminalisering van illegaliteit. Maar de SGP beantwoorde Gesthuizen en Voortmans door te stellen dat strafrechterlijk iets aanpakken altijd het laatste middel is, en dat dat in de aard van het hele strafrecht ligt. En dat als je accepteert dat sommigen illegaal zijn, en dat je moet handhaven, dat je dan ook accepteert dat in het uiterste geval strafrechterlijk gehandhaafd wordt. Zo was de SGP de enige die een consequente positie had, gebaseerd op hun principes, de wetgeving en de manier waarop de staat werkt. Het was een rechtse racistische positie: maar wel consequent.
En dit geeft ook meteen aan hoe huichelachtig parlementair links is. Want hebben zij niet jarenlang van alles geaccepteerd als het gaat om de behandeling van immigranten? Hebben zij niet, in meer of mindere mate, met de wolven meegehuild als er weer eens een racistische hetze was? Nooit hebben ze echt verzet gemobiliseerd of überhaupt hard geprotesteerd. Ze hebben geaccepteerd dat mensen illegaal kunnen zijn. Nu er vluchtelingen op straat staan de protesteren en het beleid te open wordt over wat het eigenlijk betekent, staan ze op hun achterste benen. ‘Absoluut niet! Principekwestie!’ De principekwestie hadden we eigenlijk al jaren geleden gehad.
En daarom moet je ook zeggen: geen mens is illegaal, alle immigranten welkom. Want ieder ander standpunt plaatst je vroeger of later in de positie van de onderdrukker. De SGP is de openlijke onderdrukker, die keurig uitlegt hoe een racistische staat werkt. De andere partijen, van VVD tot SP, huichelen.
Een complete analyse van het debat zal ik overlaten aan die mensen die wat meer verstand hebben van de parlementaire wereld, die ik meestal mijd als de pest. Maar een aantal dingen waren interessant. Ten eerste probeerde de PvdA zoveel mogelijk te rekken: ze wilden dit debat niet nu. Ze hopen dus te wachten tot de storm wat gaat liggen. Daarnaast zeiden ze dat de PvdA-fractie de motie Terphuis had overgenomen. Eerder zei Samsom nog: de fractie beslist zonder last of ruggespraak, wat ook zo in de grondwet staat. Nu hebben ze kennelijk dit toch onder druk van de acties en de 6 fractieleden die tegen de criminalisering waren aangenomen, om de fractie weer tot een geheel te smeden. Dat biedt perspectief, want er schuift dus wat.
Teeven, die echt een getalenteerd vragenontduiker is, stelde daarnaast dat hij zijn voorstel voor de criminalisering aan zou moeten passen. Hoe, daar wilde hij niets over zeggen. Hij wilde dat gaan doen omdat er geen meerderheid meer voor was. Verder wilde Teeven vooral niets kwijt over hoe het beleid versoepeld zou worden, maar het was duidelijk dat het versoepeld zou worden, althans als we afgaan op dit debat. Het was nog wachter op allerlei onderzoek, ook een duidelijke vertragingstactiek. En het was leuk om de PVV kwaad te zien worden: ‘Teeven, je hebt de PvdA laten winnen!’
De staat had moeten ingrijpen in de moslimenclave Srebrenica, die ze hadden te verdedigen. Niet gedaan, dus nu dient de staat z'n bek te houden over moslimenclaves.
In een deel van de Schilderswijk in Den Haag zou er zich een 'orthodoxe moslim-enclave' ontwikkelen. Zowel niet-moslims als gematigde moslims hebben daar last van. Waar hebben ze last van? Ze worden op straat aangesproken op dingen die de orthodoxe meerderheid daar niet aan staat, van het drinken van alcohol tot het dragen van 'te blote' kleding door vrouwen. Vanuit de politiek wordt gereageerd dat de politie daartegen op moet treden. In reacties op nujij.nl wordt daar de logische conclusie uit getrokken: "schoonvegen die hap". Maar de oplossing is simpel: heb schijt!
Als je wil weten hoe je dit soort ultra-conservatieve bullshit kapot maakt, moet je gewoon kijken naar hoe dat eerder is gelukt. En het mooie is dat we daarvoor nu eens niet in de geschiedenisboeken hoeven te duiken, en we hoeven ook niet boeken te lezen over hoe dat nu gebeurt in Verweggistan of de Verwegge-Staten. Want de mensen die dit hebben meegemaakt, die met hun tijdsgenoten korte metten met de conservatie bullshit hebben gemaakt, die wonen hier. En ze leven nog! Daarbij kennen we ze ook nog eens persoonlijk. Het is de generatie van onze ouders en hun broers en zussen.
De oudere zus van mijn moeder wilde spijkerbroeken dragen. Dat kon niet! Dat doet een vrouw niet! En daar werd ze ook op aangesproken door haar ouders, mijn opa en oma. "En je gaat niet zo naar buiten!" schreeuwden ze, "wat moeten mensen wel niet van je denken!?" Maar wat deed m'n tante? Ze deed het toch. Ze had schijt. En wat bleek? Toen mijn moeder dezelfde leeftijd bereikte, en zij óók spijkerbroeken ging dragen, toen hielden mijn opa en oma hun mond. Want of je er nou wat van zei of niet, die meiden hadden er gewoon schijt aan.
In een breder plaatje had je mannen, ja mánnen, die hun haar lang lieten groeien - van lange stijle lokken tot een mooie krullebol. Dat vonden die conservatievelingen, onze opa's en oma's, maar niks. Langharig túig was het! Bovendien nog vaak werkschuw ook! Maar wat deed dat langharige tuig? Ze hadden schijt. En op vrij poëtische manier zeiden ze tegen pappa en mamma dat ze liever langharig waren, dan kortzichtig. En wat zie je? Tegenwoordig kan je als man gewoon lang haar hebben.[1]
Wees niet bang voor de mensen die je dagelijk verwensen!
AAAAHHHH!!!!Ik moet naar de kapper van m'n moeder! Maar ik wil niet! NOU DAN GA IK OOK NIET!
Goed, weer terug naar mijn eigen familie. Op een gegeven moment ontmoet mijn moeder een vent, die in de ogen van mijn opa een compleeeete klaploper en nietsnut is. Mijn moeder vindt hem echter fantastisch. Mijn opa wil daar niks van hebben. Hij probeert haar te overtuigen, tis een nietsnut. Ze heeft schijt. Hij zegt iets als "jij bent mijn dochter en je doet wat ik zeg, je houdt op die idioot te zien!" Ze heeft schijt. Opa wordt nog bozer, begint te schreeuwen, te tieren. Ik weet niet of er klappen zijn gevallen, maar mijn moeder eindigt in ieder geval schuilend onder een tafel voor een compleet flippende opa. Die het natuurlijk allemaal goed bedoelt, want tis een facking nietsnut en zijn dochter is fantastisch en heeft een mooie toekomst voor zich zolang ze maar niet met nietsnutten omgaat. Maar goed, hij wilde, op z'n Sharia, bepalen met wie zijn dochter wel of niet uitgaat. Wat doet mijn moeder? Bindt zij in? NEE, ze heeft gódverdómme SCHIJT. Ze blijft de (overigens langharige) nietsnut zien, gaat samenwonen[2], trouwt en krijgt uiteindelijk kinderen met hem, waaronder de schrijver van dit stuk. Er schijt aan hebben is de reden dat ik besta.
En tegelijkertijd heeft ze er zo met haar generatiegenoten, waarvan velen waarschijnlijk ook onder tafels hebben geschuild voor boze opa, ervoor gezorgd dat tegenwoordig NIEMAND[3] meer wat te zeggen heeft over met wie je gaat, niemand meer iets te zeggen heeft over de lengte van je haar, niemand meer iets te zeggen heeft over je spijkerbroek. Its my body, its my life, krijg de tyfus als jij denkt te bepalen met wie ik een relatie heb, wat ik draag, hoe ik er uit zie, enzovoort.
LAFHEID ==> POLITIE(K)
Of.... toch wel? Nu heb je dus die idioten in de schilderswijk (oh, en bijvoorbeeld staphorst, maar goed). En blijkbaar kunnen we daar niet meer mee omgaan. Blijkbaar voelen we al snel de neiging om in te binden als iemand denkt de baas over ons te kunnen spelen. Blijkbaar zijn we nu honderd keer laffer dan een 17-jarige meid die onder de tafel schuilt voor d'r vader.
En wat zeggen we dan? Iemand moet voor ons opkomen! Iemand moet tegen de mensen die ons willen vertellen dat we bepaalde dingen niet mogen doen, dat ze dat niet mogen doen! En wie kijken we daarvoor aan? De politie! En wie bepaalt, in principe, wat de politie doet? De politiek! Omdat onze eigen lafheid, ons gebrek aan schijt, ons in een positie brengt die we niet willen[4], gaan we kijken naar een of andere machtige institutie om te voorkomen dat we in de omstandigheden komen waarin onze laffe aard naar boven komt. En dan maar hopen dat die enge fundamentalistjes niet gewoon schijt hebben aan de politie...
Dus wat doe je als je zo'n idioot tegenkomt? Die zegt "hou op met dat broodje ham te eten!", die zegt "bier mag niet", die zegt "meid, bedek je"? Ik zou zeggen "Beste meneer, daar heeft u niks mee te maken, met wat ik eet, met wat ik drink, met wat ik draag - dat is Mijn Keuze!"[5] Maar als je wil zeggen, "krijg helemaal de tering vieze vuile achterlijke orthodoxe dinosauriër, kanker ff een end op, daar heb je geen fuck mee te maken", ook prima. Punt is, je moet er schijt aan hebben. Als je er maar genoeg schijt aan hebt, dan kappen ze er uiteindelijk mee. Want niemand, ook geen fundamentalist, heeft zin om zijn hele leven te besteden aan iets wat nul effect heeft.[6] In zijn denkkader: de Almachtige beloont geen sukkels die niks voor elkaar krijgen, vooral niet als ze door hebben dat ze niks voor elkaar krijgen. En opa deed toch ook niet meer moeilijk toen mijn moeder een spijkerbroek wilde dragen? En al houdt ie niet op, je hebt er gewoon schijt aan dus je doet het lekker toch.
Ik hoor het je denken, ik hoor het je denken. "Maar wat als ze geweld gaan gebruiken?!"... Nou is daar, in dit geval, afgaande op de berichtgeving, absoluut geen sprake van. Toch is het zeker een mogelijkheid dat het gaat gebeuren. Als je lang genoeg schijt hebt, dan houdt de zeikerd er ofwel mee op, of hij geeft je een klap op je bek.[7] Goed, binnen de huidige samenleving, zelfs binnen bijna alle links-radicale kringen, bel je dan gewoon alsnog de politie. Op zich niet gek, en afhankelijk van de precieze situatie zou ik hetzelfde doen. Tegelijkertijd blijft het dezelfde lafheid als hierboven, die leidt tot het draaien naar de politie(k). Wat je eigelijk gewoon moet doen, is dan die persoon terug op z'n bek meppen of in z'n ballen trappen. Schat je in dat je zo'n gevecht verliest, dan kan het slimmer zijn om weg te rennen, en dan bijvoorbeeld de politie bellen. Maar je kan ook je vrienden erbij halen. Simpel.[8]
Het probleem hiermee is dat je dan natuurlijk wel voor elkaar moet opkomen. En dat lijkt, net zoals het schijt hebben, voor de grote meerderheid in Nederland, een compleet verleerde techniek te zijn. En wil het schijt hebben slagen, dan moeten we natuurlijk wel zoveel mogelijk sámen er schijt aan hebben. En weet je wie dat blijkbaar niet verleerd zijn? Die orthodoxe moslims in de schilderswijk. Misschien dat daar wel onze lafheid vandaan komt. Als de hyper-geïndividualiseerde mensjes die we vaak zijn, raken we totaal in paniek als we opeens worden geconfronteerd met een gemeenschap van anderen. We durven niet meer schijt te hebben, want we staan zo goed als alleen. En dat tegenover anderen die niet alleen staan! En dus bellen we de politie, die niks gaat oplossen. Want die orthodoxen blijken inderdaad gewoon schijt te hebben aan de politie. Zij hebben de politie dan ook niet of stukken minder nodig. Zij komen wél voor elkaar op.
"Er zijn voorbeelden bekend van politiemensen die bij meldingen in die buurt werden gemaand om weg te gaan, omdat de inwoners 'de problemen zelf wel zouden oplossen'."
[1]Hoewel er natuurlijk altijd mensen zijn die dom tegen je blijven doen, en hoewel er ook wel iets van een tegenbeweging is richting meer kort-harig kort-zichtig comformisme. Ik weet dit omdat ik zelf lange tijd lang haar heb gehad, en nu niet meer. Mensen doen wel echt anders tegen je, ik denk zelfs dat je kan zeggen dat ze je veeel meer serieus nemen met kort haar. Goed, dan had ik blijkbaar niet schijt genoeg. Maar aan de andere kant vind ik het lang haar hebben ook weer niet zó belangrijk. En ik was het ook wel gewoon zat dat lange haar. En ik ben er natuurlijk net als de meesten van overtuigd dat ik mijn keuzes geheel zelfstandig heb gemaakt en dat ik absoluut niet conformeer!!! Nooit! Nimmer! Bovendien, het ziet er nu ook beter uit... maar goed... die mening dat het er beter uit ziet heb ik dan natuurlijk voor een groot deel ook weer van anderen, omdat me dat dan gezegd wordt. Maar toch was het m'n eigen keuze.... toch?... [2]Samenwonen zonder getrouwd te zijn, iets dat overigens nog geen 15 jaar daarvoor vrijwel ongehoord was. Dat deed je niet! Maar mensen hadden schijt, en tegen de tijd dat mijn moeder het deed, was het vrij normaal. In het zuiden van de VS, bijvoorbeeld, heeft men daar in het verleden nooit of niet genoeg schijt aan gehad, en is het nog steeds iets wat heel veel afkeuren over je afroept - áls je het al durft. [3] Ok ok, bijna niemand. En daar moeten we dus vrolijk schijt aan hebben, en gewoon lekker (blijven) doen waar we zin in hebben. [4]Namelijk, dat we naar fundamentalistische kankermongolen gaan luisteren, omdat we blijkbaar te bang zijn om schijt aan ze te hebben. [5]Jaha, had je niet gedacht he, ondanks al het gescheld in mijn stukken blijk ik in de omgang erg beleefd te zijn, vooral met mensen die ik niet ken. [6]Heeft iets met dopamine in je hersenen te maken, maar goed, dat is een ander onderwerp. [7]De kans daarop heeft ook wel te maken met de manier waarop je schijt eraan hebt natuurlijk. Ik denk dat als je beleefd en rustig reageert je veel minder snel klappen krijgt. [8]Maar laat ik hierbij voorop stellen dat ik niemand veroordeel of bekritiseer die dan gewoon de politie belt. Zoals ik zei, afhankelijk van de situatie doe ik dat zéker ook. De politie is een grote organisatie die geweld uitoefent. Als jij een grotere op een of andere manier georganiseerde groep tegen komt die geweld uitoefent tegen jou, en jij kan zelf niet een grotere of gelijkaardige groep organiseren om je daartegen te beschermen dan is het logisch dat je dan de politie belt. En dit is vaak het geval, iets dat een gevolg is van wat ik in de daarop volgende alinea zegt. Daarnaast is wat ik zeg vast wel op een bepaalde basale grondwettelijke of burgerlijke manier schandalig. Maar het is gewoon het heft in eigen handen nemen. Of beter nog: eigen verantwoordelijkheid. Dat was toch zo belangrijk, Rutte?
Aanstaande zaterdag presenteert de Dreamteam hun nieuwe album in Paradiso. Jaren werkten ze niet samen echt aan zo'n project: ze waren begin jaren '90 samen en gingen daarna hun eigen weg. Maar deze heren stonden aan de basis van Thunderdome. Wat had ik er graag bij geweest, maar helaas ik zit te krap. Dan had ik kunnen horen hoe hun nieuwe stijl samen is. Als voorbereiding op het feest voor de mensen die wel genoeg verstand van muziek hebben om gabber te kunnen waarderen, hier een paar hoogtepunten van de Dreamteam en de individuele DJs. Vergeet niet genoeg water te drinken en hou je suikertabletjes bij de hand.
Gabber is enorm veranderd over de jaren. In tegenstelling tot wat vele mensen denken is het geen hersenloos gebeuk (niks mis met gebeuk trouwens) maar is het een intelligente en kunstzinnige stroming. En het is echte arbeidersmuziek.
Had je dat niet van me verwacht, na de metal en jihad muziek? Als het mensen maar irriteert, dan vindt ik het vet. Het mooiste is uiteraard van deze groep dat geen van deze DJ's uit Rotjeknor komen, en drie van hun uit Amsterdam.
Typisch begin jaren '90 gabber. De eerste Thunderdome release. Echte oldskool. Alleen luisteren als je het aankan, anders door naar de nummer 5, Killing Scum. Zelf ben ik ook meer van alles sinds 1995. Daarvoor is het toch net iets te veel house. Misschien omdat ik in 1996 zelf me eerste plaatje kocht, maar dat was van Charley Lownoise en Mental Theo. Als uk mocht ik niet eens met hoofd kaalscheren...
Ja de opmaak is kut, dit blogsysteem pakt niet al me html.
Als je dit niet de shit vindt, dan ben je a) elitair b) nuchter c) beide.
Een van de eerste of de eerste Thunderdome release, van de Dreamteam.
1993!
Nog eentje uit dat jaar.
The Prophet, beetje fout nummer, maar je hebt het maar leuk te vinden.
The Masochist, oftewel The Prophet. 1998 inmiddels, duidelijk verschil met 1997.
Buzz Fuzz als Toni Salmonelli. Een beetje Engels, maargoed.
Hadsekidee, van een van de sterkste Thunderdome albums, nummer 16.
Dano. Van Dance or Die, een Thunderdome feest uit 1996.
En dan nu ff lekker hard.
Gizmo met een typisch nummer voor de gabber uit die tijd.
Ik hoor het je denken, ik hoor het je denken. "Maar wat als ze geweld gaan gebruiken?!"... Nou is daar, in dit geval, afgaande op de berichtgeving, absoluut geen sprake van. Toch is het zeker een mogelijkheid dat het gaat gebeuren. Als je lang genoeg schijt hebt, dan houdt de zeikerd er ofwel mee op, of hij geeft je een klap op je bek.[7] Goed, binnen de huidige samenleving, zelfs binnen bijna alle links-radicale kringen, bel je dan gewoon alsnog de politie. Op zich niet gek, en afhankelijk van de precieze situatie zou ik hetzelfde doen. Tegelijkertijd blijft het dezelfde lafheid als hierboven, die leidt tot het draaien naar de politie(k). Wat je eigelijk gewoon moet doen, is dan die persoon terug op z'n bek meppen of in z'n ballen trappen. Schat je in dat je zo'n gevecht verliest, dan kan het slimmer zijn om weg te rennen, en dan bijvoorbeeld de politie bellen. Maar je kan ook je vrienden erbij halen. Simpel.[8]