DEZE SITE IS VERHUIST

Posts tonen met het label kapitalisten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kapitalisten. Alle posts tonen

dinsdag 11 juni 2013

Een proces van vernedering en disciplinering: de Rode Lynx verdient straks 3,50 per uur.

Vernederd en gedisciplineerd

Wat is nu het grote nut van werkloosheid en die ellendige banenjacht? Het voelt als een proces van vernedering en disciplinering, waardoor je uiteindelijk akkoord gaat met wat het systeem je te bieden hebt.

Wanhoop. Dat is het nog net niet. Maar de afwezigheid van hoop op beter is wel in de lucht. En de reserves raken ooit op, en dat punt is niet lang meer. Mijn huisgenoot werkte in de vleesfabriek, want beter kon hij niet vinden. Na 3 maanden krijgt hij verplicht een loonsverhoging en is hij één euro duurder dan minimumloon. Na nog eens 3 maanden wordt hij ontslagen, want hij is ‘te duur’. Dan krijgt hij 3 maanden WW, oftewel iets van 550 per maand.

Arm zijn is niet zo erg, zo lang je je standaard maar telkens omlaag gooit, en de dingen die je vroeger normaal vond om te doen niet meer doet.

Ondertussen voeg ik me bij de telkens aanzwellende rijen werklozen in dit land. ‘Ja, ik heb geschiedenis gestudeerd, met name die van Amsterdam, en ben echt enthousiast en werklustig en een teamspeler maar kan ook zelf werken en na denken en ben behulpzaam en spreek vier-vijf talen en heb veel werkervaring en ik hou van mensen helpen en ik ben enthousiast en ik ben flexibel, ik ben zó flexibel, dat als je me in een knoop legt dat ik nog steeds enthousiast ben. Mag ik alsjeblieft komen werken in het (willekeurig museum)?’.

Nee. Of ze laten helemaal niets van zich horen.

‘Ik ben enthousiast en ik heb werkervaring ik ben een echte poetser en ik etc etc etc mag ik alsjeblieft komen schoonmaken’. Niets. Kranten uitdelen? Niets, geen woord terug. Vakkenvullen? Nakko. Schnitzels in bakjes doen aan de lopende band? Niks, nada, noppes. Enzoverder. Ik heb in de tussentijd meer dan 200 keer gesolliciteerd. Als je mazzel hebt wijzen ze je af; meestal hoor je niets. En iedere keer weer gooi ik me voor de voeten van de kapitalisten, ‘buit me uit, buit me alsjeblieft uit, ik doe alles voor je’. Hoe laag ik ook zakte, het was niet laag genoeg. Komkommers plukken en in bakjes doen: ik ben ongeschikt. Ze huren liever een Oost-Europeaan in onder het minimumloon. Ik heb absoluut niets tegen die Oost-Europeaan; ik heb iets tegen die bazen. Ze willen slechts een loon betalen dat ik niet eens màg accepteren.

37.000 mensen werkloos geworden in één maand. Er zijn in één maand meer werklozen bijgekomen, dan dat er in totaal op werk.nl vacatures staan. En die hoeveelheid vacatures nam in 2 maanden met een kwart af.

Waar gaat dat heen? Mijn huisgenoot hoopt nu maar dat de vleesfabriek hem terug wil, want nu mag hij weer voor minimumloon werken. Kutwerk, kutloon. Maar hij moet wel, hij moet het accepteren. Mazzelaar, dat hij tenminste nog een kans maakt, denk ik dan. Hij wil eigenlijk niet terug naar de vleesfabriek. Hij is zelfs de call-centers afgegaan. De Rode Lynx belt Netwerk VSP. Daarvoor werkte ik toen ik 12 jaar oud was. Ik verdiende toen in een gemiddelde week 18 gulden, en daar was ik in totaal iets van 3 uur voor bezig. Dan kon ik zelf een keer naar de bioscoop! Het loon blijkt hetzelfde te zijn als toen, ook in absolute termen. Ik ga evenveel verdienen, in absolute termen, als toen ik 12 jaar oud was. 3,50 per uur, want het is stukloon dus dat kan. Ik reageerde zo enthousiast, dat hij meteen méér wijken voor mij ging zoeken en ik misschien wel twee tientjes per week verdien! Voor nu mag ik 5 weken deze wijk lopen.

Het is een proces van disciplinering en vernedering.

En dan krijg je een email: ‘Wil je een maand in een kliniek liggen en AIDS-remmers op je getest laten krijgen? 3000 euro bruto’. Wat dat voor effect op me gaat hebben, alleen god weet het, want wat is die man genadig zeg. Ik denk dat ik het ga doen. Misschien eerst even aan me vriendin vragen. Ben ik dan een hoer van de wetenschap, en kan ik me lichaam naar de klote helpen voor wat eigenlijk een grijpstuiver is voor dat risico. Ondertussen probeer ik wat te schnabbelen door websites te bouwen (wil iemand nog een professionele website, trouwens?) maar dat heeft voorlopig nog weinig opgeleverd.

Teringkapitalisten. De sollicitatie is het proces waarbij je met je gezicht een paar centimeter boven een modderpoel gaat hangen en tegen een baas zegt: 'Ga je gang! Hier wordt ik nog enthousiaster en flexibeler van!' Ik lig met me gezicht in de modder aan hun voeten, maar ze blijven niet staan, ze lopen door nadat ze op me zijn gaan staan en ik moet de volgende baas opnieuw de vraag stellen. Ik ben kwaad, ik wil ze wat aandoen. Die eerste manager bij AH die me ontsloeg omdat ik 17 werd. Die bij TPG Post, die nog nooit een brief had rondgebracht. Al die teringlijers. De enige reactie die in mij opkomt is geweld, individueel geweld. Maar als socialist weet je dat dat zinloos is, want alleen de collectieve strijd loont, en individuele acties brengen ons vaker schade toe dan dat ze helpen. En zo ontneem ik mezelf het enige dat nog enige waardigheid kan geven.

Kut.

vrijdag 13 juli 2012

Het jaarlijkse klimaatcarnaval

demonstratie in Rio: klimaatbeleid is een farce
Klimaatverandering zal de planeet bijzonder onleefbaar maken. Dit is inmiddels duidelijk als wat. Ondertussen gaan het ‘groenwassen’ door. De volksverlakkerij van het groene liberalisme houdt de goedbedoelende milieuactivist sinds jaar en dag aan een lijntje. De grootste farce zijn de ‘klimaatonderhandelingen’. Terwijl de Titanic zinkt speelt het orkest door, om het volk afleiding te bieden van de onvermijdelijke ramp. Als werkelijk tot je doordringt wat de wereld te wachten staat, ook het laaggelegen Nederland, kan je niet anders dan intens verdrietig worden. En kwaad.

Al heel lang was bekend dat 2012 een belangrijk jaar moest worden. Niet vanwege een of andere Maya kalander of andere schimmige samenzweringsonzin, maar omdat de knapste koppen met de beste supercomputers hadden berekend dat in 2012 de jaarlijkse uitstoot van broeikasgassen moest gaan afnemen. Om vervolgens in een paar jaar tijd eigenlijk tot een fractie van de uitstoot van 1990 teruggebracht te worden. Waarom? Omdat dit jaar het klimaat een draaipunt bereikt. Tot nu toe kon de opwarming, bij beperking van de uitstoot, nog betrekkelijk in toom gehouden worden. Maar de uitstoot is niet beperkt. Dus dit jaar gaat het klimaat over wat in het Engels een ‘tipping point’ wordt genoemd. Er treedt een domino-effect op, waarbij het aantal vallende dominostenen telkens verder toeneemt. Dit is wat de klimaatwetenschappers al jaren zeggen, en nu is het gebeurd. We’re fucked.

Terug naar Rio de Janeiro. De jaarlijkse klimaat carnavalsoptocht is onverstoord. Prins carnaval is dit jaar de president van Brazilië. Het land waar ieder jaar weer grote delen van de Amazone platgebrand worden. Brazilië behoort tot de grote vervuilers. Vooraan lopen de bedrijven met hun praalwagens. De grootste vervuilers blijken in ene de groenste te zijn. British Petroleum heeft nu een bloemetje als logo. Tank bij ons en red het milieu! Het is een indrukwekkende stoet. Zouden er ook ergens bedrijven lopen met ‘onderbeenvriendelijke landmijnen’ en ‘kankerbestrijdende sigaretten’? Tromgeroffel. Hier komen de grote ‘non-gouvernementele organisaties’ (zo heet dat echt). Het Wereld Natuur Fonds en dergelijke clubs. ‘De politici en bedrijven durven niet ver genoeg te gaan! Jullie kunnen het klimaat nog redden, doe het, alsjeblieft, ook voor de schattige lieve knuffelbare ijsbeer!’

Los van deze grote clubs zijn er altijd ook echte activisten in de stoet. Mensen met het hart volledig op de goede plek, met de beste bedoelingen. Soms zelfs bijzonder kritisch over de liberale en kapitalistische ‘oplossingen’, zoals de boerenorganisatie La Via Campesina. ‘Nee tegen de valse oplossingen van het groene kapitalisme!’ Maar ook deze zelfopofferende activisten lopen mee in de stoet. Het hoort er bij. Ieder jaar is het bijna exact hetzelfde. De politieke leugens, de reclame en het gelobby van bedrijven, en de kritiek van de activisten. Dit is het orkest. Dit is wat door blijft spelen terwijl de Titanic zinkt. Binnenkort liggen we met ons goede gedrag in het water, en zijn de bedrijfsleiders en politici er in de reddingsboten vandoor.

Letterlijk liggen we in het water. Zeker de Nederlanders. Klimaatverandering verpest nu al oogsten, veroorzaakt natuurrampen, in andere delen van de wereld. Hier is het beperkt gebleven tot een kleinere verschuiving. Lente’s (als we werken) zijn mooier geworden; zomers (als we vrij hebben) zijn een natte boel geworden. Winters over het algemeen òfwel zeer zacht, òfwel zeer hard. Maar daar is mee te leven. Over tweehonderd jaar is de boel hier volledig ondergelopen. Dan kunnen de toeristen van hun cruiseschip een duik nemen en een zeiknatte Nachtwacht bekijken op een paar meter diepte. Hebben we dan geen metershoge dijken gebouwd? Waarvoor dan, voor dat stel verpauperde Hollanders, Groningers, Zeeuwen, en Friezen die achter die dijken moeten wonen?

De bedrijven hebben al lang hun boeltje gepakt. Limburgse politici als Leers deden al begin 21e eeuw een oproep. Verkas naar Limburg met de industrie! Dat bleek toch wel makkelijker dan dat eeuwige gevecht tegen het water. En de Hollanders, Zeeuwen, Groningers, Friezen? Die proberen zich aan te passen in hun vluchtelingenkampen rondom Heerlen, Maastricht en Sittard. Zelfs na vele decennia lukt het ze niet een zachte G te ontwikkelen. De ouderen kennen de verhalen nog wel, van hun grootouders, over de steden Amsterdam, Rotterdam en Groningen. De jongeren geloven inmiddels niet meer dat de steden ooit echt hebben bestaan. Inmiddels is het weer jaarlijks carnaval in Limburg en lopen de vluchtelingen achter de stoet aan, die ze voor geen meter begrijpen.

Is dit slechts een zure onheilsvoorspelling? Roept de Rode Lynx nu ‘Het einde der tijden is nakende’? Ik hoop dat ik ongelijk heb. Maar dat is helemaal niet waarschijnlijk. Helaas is dit de gruwelijke waarheid: kapitalisten en politici hebben bewust onze wereld kapot gemaakt. Ze wisten wat ze deden. Maar het geld en de macht op de korte termijn ging hun toch meer aan het hart. Eerst hebben ze het ontkend. De Amerikaanse President Ronald Reagan, held van de neoliberalen, beweerde zelfs dat bomen CO2 uitstoten. Toen ze het niet meer konden ontkennen hebben de politici en kapitalisten een groen gewaad omgedaan en hun troep en beleid verkocht met termen als eco, bio, groenbewust en weet ik veel wat. Wat over blijft van de wereld na deze ramp zullen ze alsnog verdelen. Zij gaan er vandoor in de reddingsboten. Wij liggen in het ijskoude water.

De Rode Lynx is daarom verdrietig. En kwaad.

dinsdag 5 juni 2012

De staatsschuld: een geraffineerde diefstal

 
Eerder schreef De Rode Lynx over waarom de staatsschuld geen goed argument kan zijn om nu drastisch te gaan bezuinigen. Er is echter nog een andere manier om er naar te kijken, vanuit welk perspectief de staatsschuld weinig anders is dan een bijzonder geraffineerde diefstal.

Eerst een analogie. In Amerika zijn de lonen van arbeiders vanaf pakweg begin jaren '70 niet gestegen in reële termen, en de laatste jaren zelfs gedaald. In reële termen betekent hier zoveel als hoeveel het werkelijk waard is, dus na prijscorrecties door bijvoorbeeld inflatie, oftewel, hoeveel je terugkrijgt voor een uur werk. Dus arbeiders hadden evenveel of minder geld te besteden. Het was echter wel de bedoeling dat de arbeiders meer gingen consumeren en dat deden ze ook. Maar in plaats van dat de toegenomen consumptie werd betaald dankzij een toegenomen inkomen, werd het betaald met toenemende schulden. Arbeiders leenden, en massaal ook.

Van wie leenden zij dan? Banken, natuurlijk, en creditcardmaatschappijen en andere kredietverstrekkers. Wie waren naast de banken nieuwe spelers achter dat krediet? Het is een geen toeval dat enorme bedrijven als General Motors, die hun arbeiders dus minder gingen betalen, financiële takken gingen opzetten. GM deed dit bijvoorbeeld in 1992, maar General Electric heeft ook zijn financiële arm, enzoverder. Zij gingen nu ook lenen aan de arbeiders. In feite kan je zeggen dat, in plaats van dat de kapitalisten hun arbeiders een goed en jaarlijks groeiend loon toe kenden, gaven ze een lager loon en mochten de arbeiders de rest van hun baas bijlenen. Dit basale feit, gecombineerd met een speculatieve huizen en vastgoedbubbel, legde de basis voor de kredietcrisis.

File:Nl-staatsschuld-1946-2001.png
Absolute Nederlandse Staatsschuld van 1945 tot 2001
Wat heeft deze kwajongensstreek, die toch wel een bijzonder geraffineerde diefstal valt te noemen, te maken met de staatsschuld? Alles. Sinds midden ’70 neemt de belastingdruk op de kapitalisten en bedrijven af in Nederland. De bourgeoisie en de bedrijven wilden namelijk telkens minder betalen aan de staat, net als de Amerikaanse bedrijven minder wilden betalen aan hun arbeiders. Net als dat de Amerikaanse bourgeoisie vervolgens op een enorme schaal geld begon te lenen aan de Amerikaanse arbeiders, ging de Nederlandse bourgeoisie (samen met de pensioenfondsen) enorme hoeveelheden geld uitlenen aan de staat. Dit valt hierboven te zien in een grafiek van Wikipedia.

Dus in plaats van dat de bourgeoisie het gaf (via belastingen) leende ze het via de staatsschuld. Hun voordeel: de staat krijgt alsnog het geld en kan het uitgeven, onder andere aan bedrijven, en dat stimuleert de economie. Maar omdat het een lening is, krijgt de bourgeoisie het later weer terug, met rente! Een briljante truuk. Wel de lusten, maar niet de lasten. Iets vergelijkbaars gebeurde in vele Europese landen.

In 2011 betaalde de Nederlandse staat 11,3 miljard euro aan rente op de staatsschuld. Wie krijgt dit geld? Dat gaat voor een belangrijk deel direct naar de bourgeoisie. Dus voor wie is dit nu echt slecht nieuws dat die staatsschuld inmiddels de 400 miljard euro is gepasseerd?

Maar nu komt de echte grap. Toen de crisis uitbrak huilde de bourgeoisie ‘Overheid, help ons, help ons!’ Jarenlang moest alles geprivatiseerd worden, moest alles via de markt lopen, je kent het. Als een klein kind huilde de internationale bourgeoisie om miljarden, nee, zelfs biljoenen (voor de duidelijkheid: 12 nullen). De staat sprong bij en strooide miljarden uit over de bankensector, de wegenbouw, de metaalindustrie enzoverder. Waar kwam dat geld hiervoor vandaan?

Een deel werd direct gestolen van de arbeiders, zoals bij de bekostiging van de deeltijd-ww. Dat was een prachtplan. Bij een afnemende hoeveelheid werk werd dit werk verdeeld onder de arbeiders op een werkplaats, zodat de baas zijn vaklui niet hoefde te ontslaan, want hij kon ze later nog goed gebruiken ‘na de crisis’ (dat laat nog op zich wachten…) Het gat dat ontstond in de inkomens van de arbeiders werd aangevuld met geld uit de ww-potten. Deze potten hadden de arbeiders zelf gevuld. Oftewel, sigaar uit eigen doos voor ons, en de baas trekt een lange neus.

Het gros van het geld leende de staat echter, op de markt. En wie is die markt? Dat is de bourgeoisie…..Dus de staat leende van de bourgeoisie om het uit te geven aan de bourgeoisie, en ze het geld later weer met rente terug te betalen. En een paar jaar later klaagt diezelfde bourgeoisie dat de staatsschuld te hoog is, en dat daarom de arbeiders langer moeten werken voor minder en dat de sociale voorzieningen nog verder afgebouwd moeten worden.

Vandaar: een geraffineerde diefstal.

File:Staatsschuld pct bbp.PNG
Relatieve Nederlandse staatsschuld 1925-2011
Er valt natuurlijk veel meer te zeggen over de staatsschuld, dit is niet het hele verhaal. Hier is één aspect er van uit gelicht om dat te verduidelijken. Eén reden waarom dit artikel eenzijdig is, is omdat het slechts de inkomstenkant van de staat bekijkt. Opmerkelijk is natuurlijk ook dat in een vorig artikel werd gezegd dat de staatsschuld niet opgelopen is, terwijl hier wordt beweerd dat de schuld wel is opgelopen. Beide beweringen zijn waar. In euro’s gemeten is de staatsschuld bijna ieder jaar toegenomen omdat de staat meer uitgaf dan hij binnenkreeg. Dat is de absolute staatsschuld. Maar meestal wordt die gemeten relatief ten opzicht van het BNP, en aangezien de economie over het algemeen groeit, kan dus zelf bij een begrotingstekort de staatsschuld ten opzichte van het BNP afnemen, mits het BNP sneller groeit dan de staatsschuld. Zie het plaatje hierboven.

Overigens: het kan natuurlijk goed dat de Rode Lynx er volledig naast zit. Als je het er niet mee eens bent, of wat aan te vullen hebt, laat dat dan horen!

dinsdag 15 mei 2012

De vijfhonderste colonne G500

Bij het zien van de koppen van de leiders van G500, allen notoire kakkers, zullen een boel mensen vraagtekens zijn gaan zetten bij de goede intenties van deze organisatie die zegt voor jongeren op te komen. Hun tactiek: infiltreren in de grote regentenpartijen. Nu komt er nog wat bij: geld werven zoals de corrupte Amerikaanse imperialistische partijen dat doen. Maar dat is nog tot daar aan toe. Deze 'jongerenorganisatie' staat eigenlijk onder toezicht van rechtse stokoude mannen. WTF?!

'De vijfde colonne is een term die gebruikt wordt om aan te geven dat er in een land of een andere eenheid bepaalde krachten aanwezig zijn die voor de vijand werken. De term suggereert een georganiseerde samenzwering die op instigatie van de vijand van binnenuit de weerstand probeert uit te hollen.' Wikipedia over de het verschijnsel 'vijfde colonne'. Je zou haast zeggen: perfect van toepassing op G500. Aansluiten bij de terechte frustratie en woede van jongeren, en dat proberen om te buigen naar hard rechts beleid.

Sywert van Kakkerich van Lienden
Kijk eens naar deze kop. 'Jongeren zijn niet vertegenwoordigd!' zegt 'ie. Nee, jij, kakker, gaat ons jongeren vertegenwoordigen! Hij kan waarschijnlijk niet eens normaal plat NedeRRRRlands. En hoe gaan we de jongeren vertegenwoordigen? Door als jongeren de VVD, CDA en PvdA in te gaan. In al de jaren dat ik bezig ben met politiek, nog nooit zoiets debiels gehoord, maar uiteraard gaat de media er gewoon in mee.

Het enige wat deze man vertegenwoordigd zijn blanke, hoogopgeleide, rechtse, rijke jeugd die maar AL te graag een baantje in de top van de politiek of het bedrijfsleven wilt. Met andere woorden: Sywert is niet zomaar een jongere, hij is van een andere KLASSE dan wij arbeiders. Hij hoort niet bij ons, hij is bourgeois. Fuck hem. Maar, hij heeft het tot nu toe weten te verhullen. Zelfs de wens een half miljoen op te willen halen om reclamespotjes uit te willen gaan zenden volgens het systeem van de grote Amerikaanse imperialistische partijen, de Democraten en de Republikeinen, ontmaskerde hem nog niet volledig.

Sywert van Lieden en zijn G500 ontmaskeren zichzelf als klassevijand met hun Raad van Toezicht. Je leest het goed: ze hebben zichzelf georganiseerd als een bedrijf of instituut! De 'jongerenorganisatie' heeft de volgende oude rechtse bourgeois als toezicht:


Herman Wijffels, econoom, oud-directeur Rabobank, oud-bewindvoerder wereldbank, voorzitter polderinstituut SER, legde basis van Balkenende IV, een van grondleggers 'De Nieuwe Vakbond',


Paul Schnabel, directeur Sociaal Cultureel Planbureau, raad van comissarissen Shell, honderd-en-een nevenfuncties in het old-boys network waaronder bijvoorbeeld bij de Nieuwe Kerk van Amsterdam.


Lex HoogduinLex Hoogduin, Hoogleraar monetaire economie, had verschillende (hoge) functies in De Nederlandsche Bank, oud-hoofd econoom Robeco, etc.




http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fe/Pieter_Winsemius.jpgPieter Winsemius, ex-adviesbureau McKinsey, VVD-minister in rechts sloopkabinet Lubbers-I, Minister in Balkenende-III, schrijver boeken over management, wetenschappelijke raad voor regeringsbeleid. 



Zeg nou zelf. Zijn deze mensen, de typische machthebbers in Nederland, die heen en weer springen tussen de kapitalisten (het bedrijfsleven) en hun lakeien (de politiek), de mensen die toezicht houden op een jongerenorganisatie? Nee. Het zijn mensen die toezicht houden op de G500ste colonne, dat zooitje kakkleuters.